user preferences

Δεν ήταν συμβούλια

category Κάτω Χώρες / Γερμανία / Αυστρία | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση author Saturday July 23, 2005 14:31author by M@latested Report this post to the editors

Τα συμβούλια που δεν ήταν συμβούλια

Translation of a article “The Councils that never were”. About the workers and soldiers in Australia 1918-1919.

Στις αρχές του 1918, η πολεμική μηχανή της Αυστρίας βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ενώ η αυτοκρατορία των Αψβούργων παρέπαιε και οι στρατιώτες λιμοκτονούσαν στο μέτωπο, η εργατική τάξη στα μετόπισθεν της Βιέννης πήρε τις υποθέσεις της στα χέρια της. Τον Ιανουάριο του 1918, 250.000 εργαζόμενοι, αγνοώντας τις εκκλήσεις των συνδικαλιστικών τους ηγεσιών για ηρεμία, κήρυξαν απεργία και εξέλεξαν συμβούλια για να την αντιπροσωπεύσουν.

Τα συμβούλια εργατών και στρατιωτών που αναπτύχθηκαν από την απεργία αυτή, ήταν παρόμοια με τα συμβούλια που συγκροτήθηκαν στη Ρωσία μερικούς ακριβώς μήνες πριν και, όπως έγινε με τα ρωσικά, στα αυστριακά δεν δόθηκε ποτέ ο χρόνος ν’ αναπτύξουν πλήρως οποιοδήποτε επίπεδο μόνιμης πολιτικής συνείδησης.

Αποσυναρμολογήθηκαν εξαιτίας πολιτικών δολοπλοκιών εκ μέρους των σοσιαλδημοκρατών (SDAP) καθώς και από ένα ποσοστό αφέλειας από τη δική τους πλευρά.

Στη Μόσχα, οι Μπολσεβίκοι ήσαν σίγουροι... «Το Πανρωσικό Συνέδριο θεωρεί τις ισχυρές διαμαρτυρίες των εργαζομένων της Βιέννης, της κάτω Αυστρίας και της Ουγγαρίας ενέργειες ενάντια σε μια ειρήνη προσάρτησης καθώς και το αφυπνισμένο επαναστατικό κίνημα του γερμανικού προλεταριάτου την καλύτερη εγγύηση ενάντια σε μια ιμπεριαλιστική ειρήνη, βασισμένη στην υποδούλωση, τη βία και την καμουφλαρισμένη ασφάλεια» (Ψήφισμα του 3ου Πανρωσικού Συνεδρίου των Σοβιέτ για τους όρους της ειρήνης που προτάθηκαν από τις Κεντρικές Δυνάμεις) ...Κάτι που, όμως, δεν εξηγεί τους πραγματικούς όρους της Συνθήκης του Brest Litovsk!

Το σοσιαλδημοκρατικό SDAP της Αυστρίας δεν διέφερε από το γερμανικό του αντίστοιχό στην καταστροφή οποιωνδήποτε σημαδιών αυτοδραστηριότητας της εργατικής τάξης. Πράγματι, οι γερμανοί, χωρίς καμία αμφιβολία έμαθαν κάποια πράγματα σ’ αυτό από τους αυστριακούς. Αν και οι σοσιαλδημοκράτες του SDAP αποτελούσαν το μικρότερο από τα τρία κοινοβουλευτικά μέτωπα, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό της μεταπολεμικής προσωρινής κυβέρνησης επειδή αποδείχτηκαν οι ικανότεροι να διατηρήσουν τη δημόσια τάξη εν μέσω μιας επαναστατικής κατάστασης που δημιουργήθηκε από την οικονομική κατάρρευση και τη στρατιωτική ήττα.

Με τη μαρξιστική ρητορική του Bauer και τους ισχυρούς δεσμούς του κόμματος με τον οργανωμένο κόσμο της εργασίας, το SDAP υπερίσχυσε εύκολα των κομμουνιστών του KPF. Κατέστειλαν σύντομα τον παλαιό αυτοκρατορικό στρατό και ίδρυσαν μια νέα στρατιωτική δύναμη, το Volkswehr (Λαϊκή Υπεράσπιση), υπό τον έλεγχο του SDAP, με δήθεν επαναστατική προπαγάνδα και επιφυλακή ενάντια στην αστική αντεπανάσταση. Αλλά ήταν το Volkswehr που συγκράτησε τον αυξανόμενο ριζοσπαστισμό των συμβουλίων και επέτρεψε στο SDAP να εφαρμόσει τη μεταρρυθμιστική του πολιτική.

Ο στόχος του SDAP ήταν ένα σοσιαλιστικό κράτος ενωμένο με τη Γερμανία και ο μύθος του εθνικισμού χρησιμοποιήθηκε για να διαλύσει την ταξική φρασεολογία και προπαγάνδα που χρησιμοποιούσαν τα συμβούλια.

Μετά από την υπογραφή της ανακωχής, το SPAP επιδίωξε να επιτύχει το στόχο του. Οι εκπρόσωποι από το ρεφορμιστικό Αυτοκρατορικό Συμβούλιο (που αποτελείτο από 102 γερμανούς εθνικιστές, 72 χριστιανοσοσιαλιστές, 42 σοσιαλδημοκράτες και 16 από άλλα κόμματα) συγκεντρώθηκαν στη Βιέννη για ν’ αποφασίσουν τη μελλοντική μοίρα του γερμανο-αυστριακού κράτους. Στις 12 Νοεμβρίου, η Προσωρινή Εθνική Συνέλευση συγκλήθηκε στο Κοινοβούλιο της Βιέννης και ανακήρυξε τη «Γερμανο-Αυστριακή Λαϊκή Δημοκρατία».

Εντούτοις, δεδομένου ότι κατά την άποψή τους το νέο αυτό κράτος δεν θα ήταν σε θέση να επιζήσει από μόνο του, η Γερμανο-Αυστρία κηρύχθηκε, συγχρόνως, μέρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (Weimar) της Γερμανίας.

Ωστόσο, οι όροι της πρόσφατης συνθήκης με τους συμμάχους έφραξαν το δρόμο της Αυστρίας προς τη συνένωσή της με τη Γερμανία χωρίς τη συγκατάθεση της Κοινωνίας των Εθνών (προκάτοχο του ΟΗΕ) και ανάγκασαν το νέο κράτος να ονομαστεί Δημοκρατία της Αυστρίας παρά Γερμανο-Αυστριακή Δημοκρατία.

Αν και τα συμβούλια εργατών και στρατιωτών είχαν ήδη συνθλιφθεί, οι κομμουνιστές έπαιξαν το τελευταίο τους χαρτί τον επόμενο χρόνο. Ένας δικηγόρος της Βουδαπέστης, ο Ernst Bettelheim, κέρδισε την έγκριση και τη χρηματοδότηση της Comintern (Κομμουνιστικής Διεθνούς) για την ίδρυση ενός αυστριακού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Bettelheim και οι οπαδοί του σχεδίαζαν να αποκτήσουν τον έλεγχο των νευραλγικών κέντρων του κυβερνητικού μηχανισμού, ενώ ο Bela Kun (ο εκλεκτός της Μόσχας στην Ουγγαρία) έστειλε τον κόκκινο ουγγρικό στρατό στα αυστριακά σύνορα (μόνο δύο ώρες πορεία από τη Βιέννη) έτοιμος να εισβάλει για να υποστηρίξει τους συμπατριώτες του.

Αλλά τη νύχτα πριν την προκαθορισμένη της εξέγερσης, στις 14 Ιουνίου 1919, οι αυστριακές κατασταλτικές δυνάμεις συνέλαβαν ολόκληρη την αυστριακή κομμουνιστική ηγεσία, εκτός από τον Bettelheim, και μια διαδήλωση 4.000 κομμουνιστών για την απελευθέρωσή τους διαλύθηκε από τα πυρά της αστυνομίας.

* Το κείμενο αυτό βρέθηκε σε μια από τις ιστοσελίδες των αριστερών ή συμβουλιακών κομμουνιστικών ομάδων υπογραμμένο από τα ονόματα afadmin και M@latested. Μετάφραση «Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης», Μελβούρνη, 21 Ιούλη 2005.

This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
¿Què està passant a Catalunya?

Front page

La sangre de Llorente, Tumaco: masacre e infamia

Triem Lluitar, El 3 D’octubre Totes I Tots A La Vaga General

¿Què està passant a Catalunya?

Loi travail 2017 : Tout le pouvoir aux patrons !

En Allemagne et ailleurs, la répression ne nous fera pas taire !

El acuerdo en preparacion entre la Union Europea y Libia es un crimen de lesa humanidad

Mourn the Dead, Fight Like Hell for the Living

SAFTU: The tragedy and (hopefully not) the farce

Anarchism, Ethics and Justice: The Michael Schmidt Case

Land, law and decades of devastating douchebaggery

Democracia direta já! Barrar as reformas nas ruas e construir o Poder Popular!

Reseña del libro de José Luis Carretero Miramar “Eduardo Barriobero: Las Luchas de un Jabalí” (Queimada Ediciones, 2017)

Análise da crise política do início da queda do governo Temer

Dès maintenant, passons de la défiance à la résistance sociale !

17 maggio, giornata internazionale contro l’omofobia.

Los Mártires de Chicago: historia de un crimen de clase en la tierra de la “democracia y la libertad”

Strike in Cachoeirinha

(Bielorrusia) ¡Libertad inmediata a nuestro compañero Mikola Dziadok!

DAF’ın Referandum Üzerine Birinci Bildirisi:

Cajamarca, Tolima: consulta popular y disputa por el territorio

Statement on the Schmidt Case and Proposed Commission of Inquiry

Aodhan Ó Ríordáin: Playing The Big Man in America

Nós anarquistas saudamos o 8 de março: dia internacional de luta e resistência das mulheres!

Özgürlüğümüz Mücadelemizdedir

© 2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]