We don't forget...

greece / turkey / cyprus | repression / prisoners | press release Friday December 19, 2008 18:03 by Anarchists and antiauthoritarians

We don't forgive!

Σε τρεις γλώσσες (τουρκικά, ελληνικά, αγγλικά) το κάλεσμα για τις 20 Δεκέμβρη: κινητοποίηση ενάντια στην κρατική βία στην Τουρκία ακολουθώντας το κάλεσμα της κατάληψης του Πολυτεχνείου

20 ARALIK EYLEMİNE ÇAĞRI:

UNUTMUYORUZ, AFFETMİYORUZ !

Otoritenin duvarındaki çatlaklardan kan sızıyor: kıpkırmızı… Sızan bu kan kimin kanı? Gözaltına alınıp kapatıldığı cezaevinde dayakla öldürülen devrimcinin mi? Eryaman'da kemikleri kırılana kadar dövülmesine göz yumulan travestinin mi? Dur ihtarına uymadığı için arabasında kafasından vurularak ölen gencin mi? Sokaklarda mendil sattığı için ölüme kadar kovalanan çocuğun mu? Eline silah verilip ölmeye ve öldürülmeye zorlanan binlerce genç erkeğin mi?

Ölmeyi ve öldürmeyi reddederek, kimsenin askeri omayacağını açıkladığı için sivil ölüme mahkum edilenin mi? Çapraz ateşle öldürülen eşcinselin mi? Gözaltında kaybolmuş yüzlerce insanın mı? Açlık grevini sona erdirsinler diye dozerler ve mermilerle paramparça edilen tutukluların mı? Ölesiye tecavüze uğrayan kadının mı? Korkudan babasının bacakları arasına saklanmaya çalışırken onlarca tüfek kurşunuyla delik deşik edilen çocuğun mu?

Öfkesini kendi dilinde bağırırken canı alınan gencin mi? Etnik kimliği nedeniyle evinden köyünden çoluk çocuk sürülüp katledilenlerin mi? Kalbi bedeninde susup tüm dünyada atmaya başlayan kardeşim Alexis'in mi? Duvar artık örtmeye çalıştığı zulmü saklayamıyor; zaptedemiyor. Bir öfke kabarıp üstünden aşıyor: simsiyah… Bu öfkenin içimizden dışarı taştığında, rehin alınmış, gasp edilmiş hayatlarımızın karanlık sokaklarını nasıl da şenlikli alevlerle ışıl ışıl aydınlatacağını hepimize gösterdi Yunanistan'daki kardeşlerimiz…

Bu öfkeyi biz içimizde büyüttük; büyütüyoruz. Atina Politeknik işgalcileri tarafından tüm Avrupa ve dünyada devlet şiddetine karşı yapılmış küresel eylem çağrısına kulak vererek, 20 Aralık Cumartesi günü saat 14:30'da Taksim meydanında buluşacağız; "BÜTÜN DEVLETLER KATİLDİR: UNUTMUYORUZ; AFFETMİYORUZ" yazan tek bir pankartın altında toplanıp, 15 dakika boyunca susup birbirimizin içinde yalazlanan öfkeyi dinleyeceğiz. Gözlerimizi devlete dimdik dikeceğiz; ki gözlerimize bakıp içimizden sokaklara taşmak üzere kabaran isyanı görebilsin. Bilsin ki unutmuyoruz, affetmiyoruz.

Devletin ve her türden otoritenin zulmüne karşı içindeki öfkeyi, isyanı ortak kılmak isteyen herkesi 20 Aralık eylemine davet ediyoruz.

anarşistler ve anti-otoriterler

CALL FOR THE 20th OF DECEMBER DEMONSTRATION:

WE DON'T FORGET, WE DON'T FORGIVE!

Trough the cracks of authority’s walls blood is leaking: it is bright red… Whose blood is shed? Is it the blood of the revolutionary who was beaten to death at the prison he was held in custody? Is it the transsexual's blood who was beaten till her bones were broken and nobody cared in Eryaman? Is it the young man's blood who was shot by police just because he did not obey the stop warning? Is it the child's blood who was chased to death just for selling handkerchiefs?

Or is it the blood of the young men to whom guns are given while being forced to kill? Is it the one's who were condemned to civil death because of their refusal to kill and die? Is it the homosexual's blood who were killed under crossfire? Is it the blood of all those people lost while being under custody? Or is it the prisoners' blood who were smashed to bits by bulldozers and bullets in order to give an end to their hunger strike? Is it the blood of the woman raped to death? Is it the young boy’s blood whose body was shuttered by rifle bullets while he was trying to hide behind his dad's legs with fear?

Or is it the youngster's who were shouting their anger in their mother tongue? Is it the blood of the one's who were forced to abandon their homes, towns or villages, and found murdered just because of the ethnic origin? Or is it the blood of my brother, Alexis, whose heart stopped beating inside his body but gave pulse to the whole world? Walls cannot hide or hold down the cruelty that is being disguised. The anger rises and it runs all over: deep black…

Our brothers and sisters in Greece showed us the way of how we can light the dark streets of our hostage lives with bright fires while this anger takes over ourselves… We were feeding this anger inside ourselves before and we still do.

Following the global action call against state violence by the occupiers of Athens Polytechnic, we will raise our voices under only one slogan "ALL STATES ARE MURDERERS: WE DON'T FORGIVE, WE DON'T FORGET" on the 20th of December at 14:30 at Taksim square.

And for 15 minutes we will silently listen to our inside burning anger. We will stare at the state, so that it can see in our eyes the rebellion that is rising to overflow the streets. We will let them know that we don't forget, we don't forgive. We invite all those sharing the same anger against state violence and towards the cruelty of all kinds of authority to the 20th of December demonstration.

Anarchists and Anti-authoritarians

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΗ:

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Το αίμα κυλά μέσα από τις ρωγμές των τοίχων των δομών της εξουσίας: Κατακόκκινο… Σε ποιον ανήκει το αίμα αυτό; Είναι των συλληφθέντων για επαναστατική δράση που χτυπήθηκαν βίαια μέχρι που άφησαν την τελευταία τους πνοή? Είναι της τρανσέξουαλ που αφέθηκε αβοήθητη στο δρόμο του Eryaman με σπασμένα κόκαλα? Είναι του νέου που δεν υπάκουσε στη διαταγή να σταματήσει για έλεγχο ενώ οδηγούσε και βρέθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι? Είναι του παιδιού που καταδιώχθηκε μέχρι θανάτου επειδή πουλούσε χαρτομάντιλα στο δρόμο?

Είναι το αίμα των χιλιάδων νέων ανδρών που τους φορτώνουν από ένα όπλο και τους στέλνουν να σκοτώσουν και να σκοτωθούν? Μοιάζει με το αίμα του κοινωνικού θανάτου όσων δηλώνουν αντιρρησίες συνείδησης και αρνούνται τον αλληλοσκοτωμό? Κυλά από το σώμα του ομοφυλόφιλου που σκοτώθηκε σε ‘διασταυρούμενα’ πυρά? Είναι των εκατοντάδων «εξαφανισμένων μετά τη σύλληψη»? Κυλά από τα σώματα των φυλακισμένων που συμμετείχαν στην απεργία πείνας στις φυλακές και «επαναφέρθηκαν» στην τάξη με σφαίρες και μπουλντόζες; Τρέχει από το γεμάτο σφαίρες σώμα του παιδιού που φοβισμένο έτρεχε να κρυφτεί ανάμεσα στο πόδια του πατέρα του; Είναι της γυναίκας που βιάστηκε μέχρι θανάτου;

Κυλά από το σώμα όσων δολοφονούνται όταν κραυγάζουν από οργή στη μητρική τους γλώσσα; Είναι όσων εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, τις πόλεις τους και τα χωριά τους και εκτελέστηκαν εξαιτίας της εθνοτικής τους ταυτότητας; Είναι το δικό σου αίμα, αδελφέ μου Αλέξη, το αίμα της καρδιάς σου, που αν και σταμάτησε να χτυπά στο σώμα σου, έδωσε παλμό σε ολόκληρο τον κόσμο? Οι τοίχοι δεν μπορούν πια να κρύψουν την βία της εξουσίας.

Η οργή πληθαίνει και εξαπλώνεται: Μαύρο παντού. Τα αδέλφια μας στην Ελλάδα μας έδειξαν το πως αυτή η συσσωρεμένη εσωτερική οργή μπορεί, ξεχειλίζοντας, να φωτίσει με λαμπερές φλόγες τους σκοτεινούς δρόμους των υποθηκευμένων και σφετερισμένων ζωών μας. Αυτή την οργή τη θρέψαμε και τη θρέφουμε μέσα μας ακόμα. Ακολουθώντας το κάλεσμα της κατάληψης του Πολυτεχνείου της Αθήνας για μια πανευρωπαϊκή και παγκόσμια δράση ενάντια στην κρατική βία θα βρεθούμε το Σάββατο, στις 14:30 στην κεντρική πλατεία του Τακσίμ. «ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!» θα είναι το μοναδικό σύνθημά μας. Για 15 λεπτά θα μείνουμε σιωπηλοί, ακούγοντας αυτή την εσωτερική οργή να καίει.

Τα βλέμματά μας θα είναι καρφωμένα στους μηχανισμούς του κράτους, τα μάτια μας θα προβάλλουν την εξέγερση που πλημμυρίζει τους δρόμους. Θα τους δείξουμε ότι δεν ξεχνούμε, δεν συγχωρούμε. Καλούμε όλους όσους μοιράζονται μαζί μας την ίδια οργή απέναντι στη βία του κράτους και κάθε μορφής εξουσίας να ενωθούν μαζί μας στις 20 του Δεκέμβρη.

Αναρχικοί και Αντιεξουσιαστές