Emilienne Morin

Ιβηρική | Αναρχική Ιστορία | Γνώμη / Ανάλυση Friday December 30, 2011 12:41 by Dimitri - MACG (personal capacity) ngnm55 at gmail dot com

Η συντρόφισσα του Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

Κείμενο “Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης”. Τα περισσότερα στοιχεία γι’ αυτή τη μονογραφία προέρχονται από το Ateneo Virtual και δημοσιεύονται στα ισπανικά στη διεύθυνση http://www.alasbarricadas.org/ateneovirtual/index.php/E...Morin Δημοσιεύεται και στο http://ngnm.vrahokipos.net

Η Emilienne Morin γεννήθηκε στο Angers της Γαλλίας το 1901. Κόρη του Stephen Morin, μαχητικού αναρχοσυνδικαλιστή στο χώρο των κατασεκυών, η Emilienne αναμείχθηκε από νεαρή ηλικία στους επαναστατικούς κύκλους. Συμμετείχε στις πολιτοφυλακές της ελευθεριακής συνδικαλιστικής νεολαίας στο Παρίσι το 1923.

Το 1924 συνάντησε στο Yerres τον Ιταλό αναρχικό Mario Cascari καθώς και τους Cesario Tafani και Oscar Barodi, με τους οποίους συνεργάστηκε επί τρία χρόνια.

Στις 14 Ιούλη 1927 συνάντησε τον Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι στο χώρο της Librería Internacional Anarquista (Διεθνής Αναρχική Βιβλιοθήκη) στην οδό des Prairies, στο Παρίσι, και άρχισε σχέση μαζί του. Μετά από λίγες μέρες, τον ίδιο μήνα, ο Ντουρρούτι απελάθηκε στο Βέλγιο και η Emilienne παραιτήθηκε από την εργασία και εγκαταστάθηκε μαζι του στις Βρυξέλλες, όπου έμεναν με Ισπανούς αξόριστους αναρχικούς, ζώντας ημιπαράνομα.

Με την ανακύρηξη της Δημοκρατίας στην Ισπανία το 1931, το ζευγάρι επέστρεψε στη χώρα και ο Ντουρρούτι συνέχισε τις επαναστατικές του δραστηριότητες. Η Émilienne συνεργάστηκε στις εκδόσεις της CNT ενώ συμμετείχε σε αρκετές εξεγέρσεις και γεγονότα.

Στις 4 Δεκέμβρη 1931 γεννήθηκε στη Βαρκελώνη η κόρη του Μπουεναβεντούρα και της Émilienne, η Colette. Τον πρώτο καιρό η Émilienne εργαζόταν σε ένα θέατρο και την ευθύνη της ανατροφής της Colette την είχαν διάφοροι σύντροφοι και συντρόφισσες και ειδικά η Teresa Margalef.

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης και του Εμφυλίου Πολέμου, η Emilienne Morin συμμετείχε στη Φάλαγγα Ντουρρούτι στο μέτωπο της Αραγκόν ως γραμματέας και υπεύθυνη Τύπου. Αυτά μέχρι που έπρεπε να εγκαταλείψουν το μέτωπο και να μεταβούν στη Μαδρίτη με ένα μέρος της Φάλαγγας, μέχρι το θάνατο του Ντουρρούτι στις 20 Νοέμβρη 1936.

Η Emilienne συνέχισε να συμμετέχει στο κίνημα υπεράσπισης της Επανάστασης, αλλά το 1938 πέρασε στη Γαλλία όπου σχετίστηκε με εξόριστους Ισπανούς αναρχικούς. Συνεργάστηκε με τη Διεθνή Αντιφασιστική Αλληλεγγύη (SIA - Solidaridad Internacional Antifascista), καθώς και με την εφημερίδα “Libertaire” (Ελευθεριακός”), όργανο της Unión Anarquista (Ένωση Αναρχικών).

Συνέχισε να συμμετέχει στο ελευθεριακό κίνημα της Γαλλίας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ως συνταξιούχος, τα πέρασε στο Quimper, όπου και πέθανε στις 14 Φλεβάρη 1991.