Ενάντια στην οικουμενική εκμετάλλευση

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχική Ιστορία | Γνώμη / Ανάλυση Monday February 13, 2012 18:58 by Dimitri (MACG - personal capacity) - 1 of Anarkismo Editorial Group ngnm55 at gmail dot com

* Δημοσιεύτηκε ως κύριο άρθρο στο τεύχος Νο 27, Αθήνα, 17 Δεκέμβρη 1989 του δελτίου πληροφόρησης "Ο Αναρχικός".

Να λοιπόν που μετά την «έκπληξη» της συγκατοίκησης στη διαχείριση της εξουσίας του κεφαλαίου και. του κράτους της δεξιάς και της αριστεράς, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Αυτή της συγκυβέρνησης και. των τριών μεγάλων κομμάτων. Να λοιπόν που και οι τρεις, στο όνομα του εκσυγχρονισμού και. της ανάπτυξης του συστήματος, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις και την πείρα τους στην άσκηση της εξουσίας.

Μια προοπτική που την προετοίμαζαν από καιρό, τόσο οι πολυεθνικές και τα τραστ της Δυτικής Ευρώπης που επενδύουν τεράστια κεφάλαια στην Ελλάδα, τόσο η ΕΟΚ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όσο και οι Έλληνες βιομήχανοι, εκδότες, πολιτικοί και άλλα εκλεκτά μέλη της κοινωνίας μας.

Μας είπαν στα μαζικά μέσα αποβλάκωσης ότι την παρδαλή αυτή κλίκα των εκμεταλλευτών και τεχνοκρατών, που τη λένε οικουμενική κυβέρνηση, την είχε ανάγκη το έθνος, ο τόπος, οι πολιτικοί, οι παραγωγικές δυνάμεις.

Και μας ζήτησαν να την δεχτούμε, να συμφιλιωθούμε με τους καθημερινούς εκμεταλλευτές μας, με τους βιαστές των ονείρων και. της ζωής μας. Κι αυτό το ονόμασαν συναίνεση, εργασιακή ειρήνη και ταξικό συμβιβασμό. Για το καλό του τόπου και της κοινωνίας, βέβαια.
Μας είπαν ακόμα ότι έσμιξαν και οι τρεις για να αντιμετωπίσουν μια οικονομία που βάδιζε στην κατάρρευση (ειδικά μετά από δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις). Μας είπαν ότι με την πολιτική τους θα αυξηθεί η απασχόληση και η παραγωγή, ότι δεν θα μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες, ότι θα διατηρήσουν και θα βελτιώσουν τα κεκτημένα δικαιώματα, ότι θα διατηρηθεί το πραγματικό εισόδημα του εργαζόμενου λαού, ότι θα μειωθεί ο πληθωρισμός, ότι θα προστατευτεί το περιβάλλον. Μας γέμισαν με τόσα και τόσα ωραία λόγια κι. υποσχέσεις.

Όμως μας έκρυψαν για ακόμα μια φορά την αλήθεια. Μας έκρυψαν τα πραγματικά τους σχέδια.

Μας έκρυψαν ότι τώρα πια το Κράτος κι εδώ στην Ελλάδα, όπως και. σε μία σειρά χώρες της Δυτικής Ευρώπης, έχει ήδη αποκτήσει τόσο ευρύτερο κοινωνικό πρόσωπο, όσο ποτέ άλλοτε και άρχισε ήδη να παρεμβαίνει, ακόμα και σε ζητήματα του πότε θα ανασάνουμε. Μας έκρυψαν ότι αυτή η κλίκα των τεχνοκρατών που την ονομάζουν οικουμενική κυβέρνηση έγινε μόνο και μόνο για να μονιμοποιήσει την εκμετάλλευση και τον ταξικό συμβιβασμό. Γιατί τι άλλο μπορούν να σημαίνουν τόσο οι δηλώσεις επιφανών κρατικοσυνδικαλιστικών οργανώσεων (ΓΣΕΕ, ΕΚΑ κ.λ.π.) για εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη μέσα από μια οικουμενική κυβέρνηση, δηλώσεις που τείνουν να γίνουν βασική γραμμή πλεύσης του ρεφορμιστικού συνδυκαλιστικού κινήματος και. της ίδιας της αριστεράς; Γιατί τι άλλο μπορούν να σημαίνουν οι. γεμάτες χαρά δηλώσεις των βιομηχάνων για εκσυγχρονισμό κι ανάπτυξη, πάλι, που γι’ αυτούς μεταφράζεται, σε ένταση της εκμετάλλευσης και. μεγιστοποίησης των κερδών τους; Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει, η άνοδος των τιμών στο χρηματιστήριο την αμέσως επόμενη μέρα της συμφωνίας για οικουμενική κυβέρνηση Γιατί τι άλλο σημαίνουν οι διαβουλεύσεις Σουφλιά, Γεννηματά και Δραγασάκη πριν και μετά την σύσταση της οικουμενικής κυβέρνησης για να καθορίσουν το πλαίσιο της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης που τα πρώτα αποτελέσματά της τα είδαμε και τα νιώσαμε κιόλας με τις αυξήσεις σε μια σειρά ειδών πρώτης ανάγκης (φως, νερό, τηλέφωνο, εισιτήρια κ.λ.π.) καθώς και με την επιβολή νέων φόρων (5% επί του εισοδήματος);

Ποια λοιπόν είναι, η ουσία αυτής της τακτικής του κεφαλαίου στην Ελλάδα, φάνηκε ήδη. Κι όσα μας λένε είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το σύστημα εξουσίας κι εκμετάλλευσης, κάθε φορά που βλέπει ότι κινδυνεύει η κυριαρχία του πάνω στους ανθρώπους, ανακαλύπτει κι επιβάλλει. νέους τρόπους για να συντηρηθεί και καμιά φορά χρησιμοποιεί τους ίδιους ωμούς και. βίαιους τρόπους με άλλο πρόσωπο, όπως τώρα στην περίπτωση της οικουμενικής εκμετάλλευσης και. λιτότητας που μας περιμένει.

Τώρα λοιπόν που οι εκμεταλλευτές μας και οι κάθε λογής δεξιοί, κεντρώοι κι αριστεροί υπηρέτες τους το μόνο μέλλον που μας υπόσχονται είναι ο εκσυγχρονισμός του παρελθόντος και του παρόντος, οι αναρχικές ιδέες μένουν, όσο ποτέ άλλοτε, επίκαιρες μέσα από μια λογική που να απορρίπτει εργασιακές ειρήνες, ταξικούς συμβιβασμούς, πολιτικάντικες συναινέσεις και αλλά τέτοια και. να προωθεί την επαναστατική σύγκρουση μέσα σε κάθε κοινωνικό χρόνο και. χώρο.