Η καταστολή μας δίνει δύναμη στον αγώνα μας ενάντ&

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Καταστολή / Φυλακές | Ανακοίνωση Τύπου Monday April 23, 2012 07:53 by Παγκρήτια εφημερίδα δρόμου Άπατρις

Κείμενο αλληλεγγύης στο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ και την κατάληψη Βαλτεστίου 60
- Η καταστολή μας δίνει δύναμη στον αγώνα μας ενάντια στο καθεστώς.
- Αλληλεγγύη στις καταλήψεις ΒΟΞ και Βαλτετσίου 60 στα Εξάρχεια

Δεν είναι ο κόσμος πείραμα στους τρόμους
του απείρου, όχι, δεν είναι δοκιμή.
Μπορείς να σέρνεσαι μιά ολόκληρη ζωή
υπογραφή δειλή μέσα στους δρόμους;
(Βύρων Λεοντάρης “Ομίχλη του μεσημεριού”)

Την Παρασκευή της 20ής Απρίλη στις 6 το πρωί, σαρανταπέντε χρόνια μετά το φασιστικό πραξικόπημα των συνταγματαρχών, η ελληνική δημοκρατία “γιόρτασε” την “επέτειο” αποκλείοντας περιμετρικά με δεκάδες μπάτσους των ΜΑΤ και τελικά μετατρέποντας σε Λωρίδα της Γάζας μια ολόκληρη περιοχή στο κέντρο της Αθήνας, αυτή των Εξαρχείων, ώστε να καταστείλει και να εκκενώσει τα υπό κατάληψη κτίρια του πρώην κινηματογράφου ΒΟΞ και νυν κοινωνικού κέντρου και της κατάληψης στέγης στην οδό Βαλτετσίου 60, συλλαμβάνοντας τρία άτομα ( δύο άνδρες και μία κοπέλα) που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο κτήριο, με την κατηγορία της παράνομης εισόδου στο χώρο.

Η εκκένωση και το σφράγισμα στη συνέχεια των δύο καταλήψεων δεν είναι τυχαία, στις 12 Απριλίου, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ιωάννης Τέντες, με εγκύκλιο, κάλεσε τους εισαγγελείς να ακολουθούν την αυτόφωρη διαδικασία σε καταλήψεις πανεπιστημίων και άλλων δημόσιων κτιρίων, ενώ να διερευνάται και η στάση των υπευθύνων των κτιρίων, οι οποίοι φέρουν ποινικές ευθύνες σε περίπτωση ανοχής.

Στην περίπτωση του ΒΟΞ ιδιοκτήτης του κτηρίου φέρεται να είναι το ΙΚΑ η διοίκηση του οποίου τις προηγούμενες μέρες προέβη σε μήνυση κατά του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ προσφέροντας έτσι και τυπικά τη νομιμοποίηση της ήδη προαποφασισμένης εκκένωσης. Η “επιχείρηση” μεταδόθηκε σε απευθείας “ζωντανή” σύνδεση στους τηλεοπτικούς διαύλους της κυριαρχίας ώστε να εμπεδώσουν οι πολίτες ότι το “κράτος δεν αστειεύεται”.

Είναι αρκετός καιρός που η Ελλάδα (όπως οι περισσότερες δυτικές χώρες) έχει ξεπέσει μαζικά από την «ευημερία» (με κυμαινόμενο επιτόκιο) στη σταθερή γυμνή απώλεια.

Όλα τα «κεκτημένα»: Μεροκάματα, μισθοί, εργασιακή ασφάλεια, προσδοκίες για αξιοπρεπή ζωή, ανθρώπινα δικαιώματα, έχουν βρεθεί στην κόψη του ξυραφιού. Και το ξυράφι έχει αρχίσει να κόβει καθώς πίσω από την απώλεια πραγμάτων και προσώπων φαίνεται σιγά-σιγά η αποτρόπαια αλήθεια της μαζικής φτώχειας.

Η οικονομική επίθεση της αυτοκρατορίας του χρήματος είναι πια φανερό πως δεν έρχεται μόνη της. Συνοδεύεται από τη φασιστοποίηση της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα. Οχυρώνεται πίσω από αστυνομικά, δικανικά και κατασταλτικά μέτρα όπου ακόμη και η διαδήλωση σε λίγο θα θεωρείται εν δυνάμει τρομοκρατική πράξη. Μηδενική ανοχή έναντι κάθε κοινωνικής ομάδας που διεκδικεί και ξυλοδαρμοί μέσω τόνων χημικών από τους ραβδούχους του κράτους με αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς πολιτών και βασανισμούς μεταναστών στα αστυνομικά κολαστήρια είναι σχεδόν σε ημερήσια διάταξη.

Ένα κοινωνικό καθεστώς που πεθαίνει δεν έχει άλλη δικαιολογία για την αυταρχική του φύση παρά μόνο τη παράλογη αποφασιστικότητα του-να παραταθεί. Η αστυνομία, έχει λάβει το ελεύθερο να ρυθμίζει τους λογαριασμούς της με αυτούς που λοξοδρομούν και η ανθρώπινη μάζα συμβιβάζεται μ’αυτή τη τάξη πραγμάτων μέσω ψεύδους, κυνισμού, αποκτήνωσης ή αδιαφορίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η καταστολή όλων των κοινωνικών-πολιτικών εγχειρημάτων που θέτουν στο επίκεντρο του λόγου και της δράσης τους τον αντιιεραρχικό, αυτοοργανωμένο, αντικαθεστωτικό αγώνα, ειδικά σήμερα που τέτοια εγχειρήματα μέσα σε συνθήκες ολοκληρωτισμού αποτελούν κομμάτι ενός δικτύου πολύμορφων κοινωνικών αντιστάσεων.

Οι λόγοι που το κράτος επιλέγει αυτή τη στιγμή την όξυνση της αντιπαράθεσης με το ανταγωνιστικό σε αυτό κίνημα είναι η δημιουργία καθεστώτος φόβου σε όσους/ες αντιστέκονται στις συνθήκες υποδούλωσης και εξαθλίωσης που απαιτεί από το σύνολο του λαού, αλλά και στην ανάδειξη ενός “εσωτερικού εχθρού” με εμφυλιοπολεμικούς όρους του παρελθόντος ώστε και ο πιο καλόπιστος δημοκράτης υπήκοος να εμπεδώσει ότι ζει σε ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης.

Σήμερα είναι πλέον σίγουρο ότι οι στιγμές που ζούμε απέχουν πολύ από τη χαζοχαρούμενη συναίνεση των προηγούμενων ετών και αυτό οι κατά τόπους και είδους άρχοντες το αντιλαμβάνονται. Δεν τρομάζουμε και δεν πτοούμαστε από κανενός είδους καταστολή, αντίθετα η θέληση μας για όξυνση του αγώνα ενάντια στους γδάρτες της ζωής μας, δυναμώνει ακόμη πιο πολύ μετά από κάθε κατασταλτική κίνηση εναντίον μας.

‘Όλοι εσείς, τα πτώματα που αξιώνετε να μας κυβερνάτε, μάταια θα καυτηριάσετε τους «υποκινητές ταραχών» και θα θρηνήσετε υποκριτικά για μια βία που μονό η παρουσία σας τη γέννησε και τη συντηρεί και αυτό γιατί οι καταλήψεις δεν είναι απλά και μόνο τα κτήρια, τα τούβλα και οι τοίχοι τους αλλά οι άνθρωποι που τους δίνουν ζωή και τα επαναοικιοποιούνται για λογαριασμό όλης της κοινωνίας.

Αλληλεγγύη στο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ και στη κατάληψη της οδού Βαλτετσίου 60.

Κάτω τα αιματοβαμμένα χέρια σας από τις καταλήψεις και τους κοινωνικούς χώρους!

Κρήτη 21/4/2012

Παγκρήτια εφημερίδα δρόμου Άπατρις