100 βδομάδες αντίστασης

Μέση Ανατολή / Αραβία / Ιράκ | Λαϊκοί Αγώνες | Νέα Tuesday December 26, 2006 13:28 by Ilan Shalif - AATW - Anarkismo

The resistance to the transfer

Greek translation of «Palestine-Israel, 100th weekly Friday joint demonstration in Bil’in against the separation fence»

Το ισραηλινό κράτος ακόμα και σήμερα είναι εναντίον των διαδηλώσεων ενάντια στο διαχωριστικό τείχος και την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και η αντίθεσή του αυτή εκφράστηκε με την αποστολή ενός πάνοπλου τεθωρακισμένου οχήματος καθώς περιμέναμε ένα αυτοκίνητο να μας πάει στο χωριό Bil’in και ο επικεφαλής του προσωπικού δήλωσε ότι η περιοχή αυτή είναι μια κλειστή στρατιωτική περιοχή, διατάζοντάς μας να επιστρέψουμε στα ισραηλινά εδάφη, κάτι που αγνοήσαμε.

Ωστόσο, αυτή τη φορά υιοθέτησαν μια λιγότερο βίαιη μέθοδο. Ως συνήθως, στη διαδήλωση συμμετείχαν και Παλαιστίνιοι από το χωριό Bil’in, διάφοροι άλλοι από γειτονικά χωριά καθώς και από τη Ραμάλλα και ξένων παρατηρητών, αυτή τη φορά μιας ομάδας 2ο και πλέον Ισπανών. Φυσικά, συμμετείχε και η ισραηλινή ομάδα «Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος», η οποία συμμετείχε σε όλες τις διαδηλώσεις αυτές που γίνονται στο Bil’in κάθε Παρασκευή.

Ως συνήθως, αρχίσαμε τη διαδήλωση το μεσημέρι από το κέντρο του χωριού έως το διαχωριστικό τείχος. Όπως πάντα, είχαμε μαζί μας πλακάτ και πανό και φωνάζαμε συνθήματα. Όπως πάντα, συναντήσαμε τους άντρες της συνοριακής αστυνομίας στην οροφή του τελευταίου σπιτιού κάτι που είχε ως στόχο να προκαλέσει τους νεαρότερους από τους κατοίκους του χωριού να αρχίσουν το καθιερωμένο πετροβολητό ενάντια στις σφαίρες καουτσούκ και τα δακρυγόνα. Όπως πάντα, πορευτήκαμε ένα περίπου χιλιόμετρο διαμέσου των ελαιώνων που υπάρχουν εκεί. Όπως πάντα, βρήκαμε την είσοδο προς την περιοχή του διαχωριστικού τείχους κλειδωμένη με μερικούς στρατιώτες μπροστά σ’ αυτήν.

Όπως πάντα, υπήρξε μια προφορική αντιπαράθεση και τα ελαφρά σπρωξίματα κυρίως από την πλευρά των στρατιωτών. Όπως πάντα (αλλά όχι την προηγούμενη Παρασκευή), υπήρξε ο «ήρωας» νεαρός που έριξε μερικές πέτρες πίσω από τις πλάτες μας και γρήγορα έφυγε… αλλά όχι όπως πάντα οι στρατιώτες δεν αντέδρασαν με τη συνήθη ρίψη μερικών χειροβομβίδων κρότου και η μη βίαιη διαδήλωση χωρίς την αναμενόμενη διακοπή. Μετά από μια στιγμή αρχίσαμε να περπατάμε κατά μήκος του τείχους και σε αρκετές περιπτώσεις σύντροφοι άρχισαν να τραβούν τα συρματοπλέγματα που προστατεύουν το τείχος και μαζί τα ηλεκτροφόρα σύρματα.

Η πιο βίαιη απάντηση των στρατιωτών ήταν όχι να μας ρίξουν χειροβομβίδες κρότου και δακρυγόνα ή να συλλάβουν τους περισσότερο θαρραλέους, όπως έκαναν έως τώρα, αλλά μόνο να πλησιάσουν αυτούς που τραβούσαν τα συρματοπλέγματα και να τους σπρώξουν πιο πέρα… Δηλαδή, είχαμε τη λιγότερο βίαιη αντιμετώπιση από άλλες φορές. Καταφέραμε έτσι να περάσουμε στην «εμπόλεμη ζώνη» και να επιστρέψουμε στο χωριό χωρίς την ανάγκη ολόκληρης παράκαμψης, όπως κάναμε άλλες φορές, με την επίδραση των δακρυγόνων πάνω μας.

Για περισσότερες πληροφορίες για τη δράση των «Αναρχικών Ενάντια στο Τείχος» και τις άλλες δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείται ο συγγραφέας αυτής της αναφοράς Ilan Shalif, επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες http://awalls.org http://matzpen.org και http://shalif.com/anarchy

* Δημοσιεύτηκε στα www.anarkismo.net και www.ainfos.ca Ελληνική μετάφραση «Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης», Μελβούρνη, 24 Δεκέμβρη 2006.