Ενάντια στο ειδεχθές έγκλημα

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Περιβάλλον | Γνώμη / Ανάλυση Sunday August 26, 2007 10:07 by Δ.Τ. - OAE - personal capasity macg1984 at yahoo dot com dot au

Μαζικό αντι-ιεραρχικό κοινωνικό κίνημα

Σκέψεις με αφορμή το αίσχος και τον αποτροπιασμό από τα κρατικά και καπιταλιστικά εγκλήματα κατά της ζωής και του περιβάλλοντος.

Τους τελευταίους δύο μήνες γινόμαστε μάρτυρες ενός αίσχους από την πλευρά του κράτους, του κεφαλαίου και όλων ανεξαιρέτως των κάθε είδους και χρώματος υπηρετών του στον ελλαδικό χώρο.

Γινόμαστε μάρτυρες ενός αποτροπιαστικού καταστροφικού έργου μέσω του οποίου εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών και άλλων εκτάσεων παραδίδονται στις φλόγες, φλόγες οι οποίες δεν προήλθαν από τον καύσωνα και τα φυσικά αίτια, αλλά κατευθείαν από την ίδια την εγκληματική φύση του κράτους και του κεφαλαίου, της αδηφαγίας των οικοδομικών, εργολαβικών και άλλων ιδιωτικών και μη συμφερόντων, συμφερόντων που δεν λαμβάνουν καν υπόψη τους την καταστροφή των δασών και, γενικότερα, του περιβάλλοντος, αρκεί να τσιμεντοποιήσουν ακόμα και την τελευταία σπιθαμή γης…

Γινόμαστε μάρτυρες μιας δολοφονίας, ενός μαζικού εγκλήματος, αφού δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ένα μαζικό και ειδεχθές έγκλημα για το οποίο δεν είμαστε καν σίγουροι αν ποτέ λειτουργήσουν οι «δίκαιοι νόμοι» τους και κάποιος ή κάποιοι καθίσουν σε κάποιο εδώλιο ή, έστω κάποιοι αναζητήσουν τις όποιες ευθύνες.

Γινόμαστε μάρτυρες μιας ξετσιπωσιάς, μιας τεράστιας κοροϊδίας από την πλευρά όλου ανεξαιρέτως του κομματικού-πολιτικού φάσματος, μιας τέτοιου μεγέθους αναλγησίας, μιας και η κατάσταση αυτή τους ήρθε… γάντι, εφόσον ήδη βγαίνουν όλοι τους ξεδιάντροπα να μιλήσουν στο λαό, ζητώντας την ψήφο του, χωρίς να τους ενδιαφέρει στην ουσία που χάθηκαν τόσες ζωές, που καταστράφηκαν τόσες εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, που υποβαθμίστηκε και καταστράφηκε το περιβάλλον ανεπανόρθωτα.

Γινόμαστε μάρτυρες της μεγαλύτερης παλιανθρωπιάς και ξεδιαντροπιάς που διαπράχθηκε ποτέ σε βάρος της ίδιας της ζωής, στο όνομα της ανάπτυξης, της τσιμεντοποίησης, της εκποίησης, των μεγάλων και μικρών συμφερόντων, ακόμα και στο όνομα των όποιων πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων που κρύβονται πίσω από αυτό το μαζικό και ειδεχθές έγκλημα.

Όλα συλλήβδην τα καθίκια της πολιτικής, αν είχαν έστω και ένα γραμμάριο ανθρωπιάς και ευαισθησίας μέσα τους θα ανέβαλαν την τερατώδη αυτή εκλογική φάρσα για να πάρουν μέτρα, έστω και την υστάτη ώρα, μέτρα ανακούφισης και έκτακτης ανάγκης.

Αλλά δεν θα μπούμε στον κόπο εδώ να κάνουμε την όποια κριτική για το αν κινήθηκε ή όχι και πώς ο όποιος «κρατικός μηχανισμός», δεν θα κάνουμε εδώ στείρα προεκλογική αντιπολίτευση με λίγες δακρύβρεχτες ανακοινώσεις στα ΜΜΕ και κάποιες σπαραξικάρδιες επικλήσεις στην οποιαδήποτε «δημοκρατική» ή κάθε άλλη «ευαισθησία». Όχι και πάλι όχι…

Γιατί αποδείχθηκε περίτρανα, φανερώθηκε πέρα για πέρα, ότι το κράτος, το κεφάλαιο και οι κάθε είδους υφιστάμενοι, συνοδοιπόροι και κολαούζοι του, οι κάθε τάσης και απόχρωσης πολιτικοί ή εκκολαπτόμενοι πολιτικάντηδες και παραγοντίσκοι της επιβαλλόμενης μιζέριας μας, όχι μόνο, από τη μια, ενισχύουν με όποιο τρόπο μπορούν τη λεγόμενη ανάπτυξη, αλλά, από την άλλη, δείχνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει καμία ζωή, κανένα δάσος, κανένα περιβάλλον, κανένα μέλλον, αρκεί να εμφανιστούν στα τηλεπαράθυρα και όπου αλλού μπορούν για να μας πουν ανερυθρίαστα και ξεδιάντροπα, ότι και καλά το δικό τους σιχαμερό κόμμα θα κάνει εκείνο και το άλλο.

Αποδείχθηκε περίτρανα, φανερώθηκε πέρα για πέρα, ότι τους ενδιαφέρει μόνο η με οποιοδήποτε κόστος προβολή τους, η εκλογή τους, η ανάδειξή τους στην εξουσία, για να φάνε, να χορτάσουν σε βάρος χαμένων ζωών, καμένων δασών, κατακρεουργημένου περιβάλλοντος.

Γινόμαστε μάρτυρες μιας κατάστασης και μάλιστα με αρκετό… προηγούμενο, αλλά και… μέλλον. Ένα προηγούμενο με μίζες, ρεμούλες, συμφέροντα, «μεγάλα αναπτυξιακά έργα», καταπατήσεις με το νόμο, κομπίνες... Ένα μέλλον με εκτροπές Αχελώων, τερατώδη «ολυμπιακά» έργα, δημιουργία υποθαλασσίων σηράγγων, άνοιγμα χαβουζών λυματολάσπης όπου γουστάρουμε, κατασκευή βιομηχανιών σε ήδη επιβαρημένες περιβαλλοντικά περιοχές (Βοιωτία και αλλού), «ανεξέλεγκτες» πυρκαγιές και άλλα και άλλα.. Ένα προηγούμενο που οδηγεί με απλή μαθηματική ακρίβεια σ’ ένα εφιαλτικό μέλλον, στον αργό, αλλά σταθερό, θάνατο ζωών και περιβάλλοντος.

Μπροστά στην οικτρή αυτή κατάσταση, το λόγο και τη δράση πρέπει να αναλάβει ένα μαζικό αντι-ιεραρχικό κοινωνικό κίνημα. Ένα κίνημα στο οποίο οι αναρχικοί να παίξουν καθοριστικό, ακόμα και «καθοδηγητικό» ρόλο. Ένα κίνημα το οποίο δεν θα αποτελείται από ομαδούλες οι οποίες αδυνατούν να επεξεργαστούν χειροπιαστές προτάσεις και να τις βγάλουν προς τα έξω, αλλά από ένα ζωντανό σύνολο, με όρεξη για κριτική και δουλειά, με ξεκάθαρη ανάλυση, πρόγραμμα και πλατφόρμα «αιτημάτων» και δράσης.

Να προταθεί και επιχειρηθεί - εδώ και τώρα - η συγκρότηση λαϊκών ομάδων, συσπειρώσεων ή όποιων άλλων σχημάτων, σε τοπικό κυρίως επίπεδο, τα οποία να αναλάβουν κατευθείαν πρακτικό έργο προστασίας δασών, αλσών, αλσυλλίων και άλλων ελεύθερων και κοινών χώρων, αλλά και κατευθείαν αναδάσωσης και αναζωογόνησης χώρων, ακόμα και αν χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί βία (π.χ. κατάληψη κ.λπ.). Τα σχήματα αυτά να μην έχουν καμία απολύτως σχέση με πολιτικά κόμματα, ιεραρχικές οργανώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, εκκλησιαστικές, δημοτικές ή άλλες παρόμοιες «αρχές». Να είναι ανοιχτά σε όλους, αρκεί ο καθένας να αφήνει έξω την όποια κομματική, πολιτική ή άλλη ιδιότητα. Να λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά και να καταβληθεί προσπάθεια να συνδεθούν μεταξύ τους - κάτι σαν χαλαρές ομοσπονδίες - μέσω ενός ή περισσότερων συντονιστικών με άμεσα ανακλητούς εκπροσώπους. Φυσικά, επιβάλλεται να αποκτήσουν επάρκεια σε υλικό και τεχνικό εξοπλισμό όσο και οικονομική επάρκεια.

Οι αναρχικοί θα πρέπει να διοχετεύσουν όλη τους την ενέργεια, και φαντασία στη δημιουργία και άμεση ανάληψη δράσης τέτοιων σχημάτων, αντί να κάθονται να εκδίδουν αφοριστικές και μόνο προκηρύξεις, με λίγο-πολύ «ξύλινο» λόγο ή χιλιοειπωμένα τσιτάτα. Καλές είναι και αυτές, αλλά αυτές θα έρθουν έτσι κι αλλιώς και αυτό που πρέπει να αρχίσει και να επιδιωχθεί με κάθε τρόπο είναι ο σχηματισμός τέτοιων τοπικών συσπειρώσεων, ομάδων ή όπως αλλιώς θα ονομάζονται από μόνες τους. Οι αναρχικοί θα πρέπει να ξεκινούν από μόνοι τους (θα έπρεπε ήδη να το είχαν κάνει ήδη) τέτοια σχήματα και όπου αυτό δεν είναι δυνατόν για τον ένα ή τον άλλο λόγο, θα πρέπει να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε άλλα αμεσοδημοκρατικού και τοπικού χαρακτήρα σχήματα, όπου και να συμμετέχουν στο γενικότερο αγώνα προστασίας του περιβάλλοντος και προσπάθειας ανάδειξης ενός άλλου τρόπου καθημερινής ζωής, αλλά και να προσπαθούν να τραβήξουν τα σχήματα αυτά και τις δραστηριότητές τους σε όσο το δυνατόν πιο ριζοσπαστικούς, ελευθεριακούς δρόμους.

Εκτός αυτών, οι αναρχικοί – και μιλάμε για συγκροτημένες θεωρητικά και πρακτικά ομάδες και όχι χαλαρές ομαδοποιήσεις - μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία και τις διεργασίες, θα πρέπει να κατορθώσουν - γιατί απαιτείται και μόνο από τις παρούσες περιστάσεις, όσο ποτέ άλλοτε - μια συστηματική καταγραφή όλου συνολικά του οικολογικού-περιβαλλοντικού προβλήματος που αντιμετωπίζει ο ελλαδικός χώρος, με όλες τις επιμέρους παραμέτρους του, είτε αυτές είναι η σχεδιαζόμενη εκτροπή του Αχελώου είτε το ζήτημα των πυρκαγιών είτε η σχεδιαζόμενη κατασκευή των νέων εργοστασίων στη Βοιωτία είτε η ιδιωτικοποίηση των παραλίων είτε οποιοδήποτε άλλο επιμέρους τοπικό ζήτημα. Με βάση αυτή την καταγραφή θα πρέπει να υπάρξει άμεσα μια ανάλυση, σε επαναστατική βάση, του όλου ζητήματος σε κάθε του πτυχή, η οποία θα οδηγήσει και στην κατάρτιση ενός επαναστατικού προγράμματος, μιας ξεκάθαρης πλατφόρμας δράσης.

Δ.Τ. (ΟΑΕ-Anarkismo.net)

25 Αυγούστου 2007

* Το κείμενο αυτό αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία και δεν απηχεί τις απόψεις της Ομοσπονδίας Αναρχικών Ελλάδος (ΟΑΕ) και του Anarkismo.net