user preferences

Upcoming Events


No upcoming events.
southern africa / environment / opinion / analysis Friday December 07, 2018 19:20 byShawn Hattingh

When it comes to greenhouse gas emissions, South Africa falls within the 15 biggest polluters in the world. But there is also a class dimension when it comes to pinning down which sections of society are responsible for air pollution – the major polluters in South Africa are the ruling class (capitalists, politicians and top state bureaucrats) and their state and corporations (including state corporations), continuing an economy based on cheap black labour, mining and externalising costs. State-backed”empowerment” firms — for Afrikaners from 1948, and blacks from 1994 — are deeply involved.

South Africa’s polluting giants: it’s about profits and class

Shawn Hattingh (ZACF)
When it comes to greenhouse gas emissions, South Africa falls within the 15 biggest polluters in the world:
· In 2015 alone, South Africa emitted 427 million metric tons of carbon dioxide (CO2)
· As such, South Africa as a country is a major contributor to global warming – although it is not quite in the league of China, the USA and India
· Air pollution in some parts of South Africa, such as the Mpumalanga Highveld, is so bad that millions of people suffer from diseases caused by air pollution, including skin rashes, heart disease, asthma and lung cancer
· In fact, it is estimated tha between 2 200 and 2 700 people in South Africa die prematurely every year as a result of being exposed to high levels of air pollution
· But there is also a class dimension when it comes to pinning down which sections of society are responsible for air pollution – not all people contribute equally to air pollution
· When pollution is looked at in conjunction with class, it becomes very clear who the major polluters in South Africa are; and it is not the working class

The polluting class

· The reality is that the ruling class (capitalists, politicians and top state bureaucrats) and their state and corporations are responsible for the vast majority of greenhouse gas emissions – including CO2 emissions – in South Africa
· The biggest 80 companies operating in South Africa account for over 60% of all air pollution

Two of the biggest polluters amongst these companies are [state-owned] Eskom and [privatised] Sasol

· Sasol’s Secunda plant, which is a coal-to-fuel plant, is the largest single emitter of CO2 in the world. Sasol as a group emits over 60 million metric tons of CO2 per year.

Eskom, however, is by far the biggest polluter in the country
· 90% of the electricity Eskom generates comes from coal and in particular lowgrade coal that creates heavy pollution when burned
· Eskom emits well over 200 million metric tons of CO2 a year
· Over 77% of the electricity generated by Eskom through low-grade coal is used by mining, commerce, manufacturing and agricultural enterprises – with less than 20% being consumed by domestic/residential users

But it is not just CO2 that is emitted by the likes of Sasol and Eskom –other poisonous gasses, including sulphur dioxide, hydrogen sulphide and mercury are pumped out by these companies

Profits and pollution

· Under capitalism and the market system major polluters like Eskom and Sasol externalise the costs of pollution by dumping it into the air
· Therefore, because they don’t have to pay for the pollution they make, Eskom and Sasol’s profits are subsidised and the costs of pollution – including bad health – are externalised onto people
· Having the ability to dump pollution and externalise any costs also means that companies like Sasol and Eskom don’t have any incentive to use cleaner energy
· So it pays companies to pollute and pollution and profits are very directly connected

Pollution and the structure of the South African economy

· The major defining features of South African capitalism, and what has made manufacturing and especially mining traditionally so profitable, are cheap labour and extremely cheap electricity
· Colonialism and apartheid were tied to capitalism and, through oppression and racism, a black working class was created as a source of very cheap labour, and hence high profit, for capitalists (the tiny group of people that own the means of production) in South Africa

But cheap electricity also played a huge role in ensuring the profitability of South African capitalism
· In fact, the state nationalised private electricity companies – such as the Victoria Falls Power Company – in 1948 in order to provide giant companies, including Anglo American, with the cheapest electricity in the world
· To do so Eskom has used low-grade coal, often supplied to it by the very companies receiving cheap and even subsidised electricity, such as Anglo American, because it was the cheapest way to produce electricity
· Thus capitalism in South Africa and the use of low-grade heavily polluting coal to generate the cheapest possible electricity have been and are tied together

If air pollution is to be addressed in South Africa, therefore, the structure of the economy will also have to be changed, as it is the structure of capitalism in the country that drives the use of cheap low-grade coal – and hence massive air pollution – by companies like Sasol, Eskom and ArcelorMittal

Empowerment has a long dirty history

· Eskom has not only used low-grade polluting coal as its main source of electricity to benefit giant companies at the expense of the working class and its health; it also gas also has a long history of promoting aspirant sections of the ruling class through ‘empowerment’ and their link to low-grade coal

During apartheid, Eskom was used as a means of Afrikaner economic empowerment
· Most of the low-grade coal mines were owned by Afrikaner capitalists –English capital already had a monopoly over mines with better quality coal
· To assist these Afrikaner capitalists Eskom focused on building power stations that generated electricity through burning low-grade and heavily polluting coal. It favoured purchasing this low quality coal from operations, such as Gencor, owned by Afrikaner capitalists

Today and since 1994, Eskom now plays a key role in elite black economic empowerment
· Most black economic empowerment companies in the coal industry – like Afrikaner empowerment companies in the past – are concentrated around low-grade coal mines
· Eskom today supports these initiatives through purchasing low-grade coal from corporations with shares owned by a black elite, including Patrice Motsepe and Cyril Ramaphosa
· Thus the focus on low-grade coal by Eskom is also linked to a history of furthering the profits and class interests of an elite with political connections to the state

As with apartheid, it is the working class that pays the consequences

featured image

Μακάρι να γίνει αυτή η νέα καταστροφή πέρα από αφορμή πένθους και επίδειξης εθελοντισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης (που πρέπει να ειπωθεί ότι είναι ανέλπιστα συγκινητική) και αφορμή προβληματισμού. Βαθύ προβληματισμού γύρω από την ποιότητα και την ιεράρχηση των κοινωνικών αξιών. Γιατί από τις προηγούμενες μεγάλες καταστροφές το μόνο που έμεινε ήταν δυστυχώς περισσότερα αυθαίρετα.

greece / turkey / cyprus / environment / feature Monday July 09, 2018 20:40 byErcan Ayboga
featured image

Ecology is one of the three pillars of the paradigm of Democratic Confederalism, the political-theoretical concept of the Kurdish Freedom Movement. Besides democracy and gender liberation, ecology has been mentioned explicitly as a dimension in this concept since 2005. However to date, ecology is less discussed and practiced than the two other pillars.

Διεθνή / Περιβάλλον / Γνώμη / Ανάλυση Thursday December 07, 2017 17:58 byYves Engler*

Θα συνεχίσει ο Καναδάς να στηρίζει την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων της Τανζανίας από την Barrick Gold, ανεξάρτητα από τις παραβάσεις που κάνει η εταιρεία; Θα σταματούσε η κυβέρνηση του Τζάστιν Τρυντώ να στηρίζει την εταιρεία από το Τορόντο αν όντως άρπαζε 10 δισεκατομμύρια δολάρια από την εξαθλιωμένη χώρα; Ή αν όντως 1.000 άνθρωποι βιάζονταν και τραυματιζόντουσαν σοβαρά από την ασφάλεια της Barrick; Θα έπαυε την υποστήριξή της η Οττάβα αν 100 Τανζανοί σκοτώνονταν στα ορυχεία της;

Καναδάς: Ενθαρρύνοντας τα Εγκλήματα της Εξορυκτικής “Barrick Gold”

Θα συνεχίσει ο Καναδάς να στηρίζει την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων της Τανζανίας από την Barrick Gold, ανεξάρτητα από τις παραβάσεις που κάνει η εταιρεία; Θα σταματούσε η κυβέρνηση του Τζάστιν Τρυντώ να στηρίζει την εταιρεία από το Τορόντο αν όντως άρπαζε 10 δισεκατομμύρια δολάρια από την εξαθλιωμένη χώρα; Ή αν όντως 1.000 άνθρωποι βιάζονταν και τραυματιζόντουσαν σοβαρά από την ασφάλεια της Barrick; Θα έπαυε την υποστήριξή της η Οττάβα αν 100 Τανζανοί σκοτώνονταν στα ορυχεία της;

Η αφρικανική θυγατρική της Barrick, η Acacia Mining, έχει εμπλακεί σε μια μεγάλη πολιτική σύγκρουση στο ανατολικοαφρικανικό κράτος. Με όλο και περισσότερα στοιχεία που δείχνουν την αποφυγή πληρωμής φόρων και δικαιωμάτων, η Acacia έχει καταγγελθεί (1) από τον πρόεδρο, οι εξαγωγές της ανεστάλησαν (2) και τιμωρήθηκε (3) με ένα τεράστιο φορολογικό πρόστιμο.

Τον περασμένο Μάιο, μία κυβερνητική ομάδα κατέληξε πως η Acacia δήλωνε συστηματικά σημαντικά μικρότερο (4) ποσοστό χαλκού και χρυσού στα συμπυκνώματα ορυκτών που εξήγαγε. Τον επόμενο μήνα μία κυβερνητική επιτροπή κατέληξε πως η μη ανακοίνωση των εσόδων της ξένης εξορυκτικής εταιρείας είχε κοστίσει στην Τανζανία 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με τη μελέτη, από το 1998 έως και τον Μάρτιο του 2017 η κυβέρνηση της Τανζανίας έχασε μεταξύ 68,6 και 108,5 τρισεκατομμύρια σελίνια (5) σε έσοδα από συμπυκνώματα ορυκτών.

Το σκάνδαλο γύρω από τις εξαγωγές της Barrick οδήγησε τον πρόεδρο της Τανζανίας, Τζον Μαγκουφούλι, στο να απολύσει (6) τον υπουργό εξορύξεων και το συμβούλιο της Υπηρεσίας Ελέγχου Ορυκτών. Το κοινοβούλιο της Τανζανίας ψήφισε επίσης τον επανέλεγχο (7) των συμβολαίων εξόρυξης και το μπλοκάρισμα (8) των εταιρειών από το να προσφεύγουν σε διεθνή εμπορικά δικαστήρια εναντίον της χώρας.

Ενώ η πολιτική διαμάχη γύρω από τις πληρωμές δικαιωμάτων κλιμακώνεται, οι παραβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό στο ορυχείο της εταιρείας στη Βόρεια Μάρα. Μία πρόσφατη αποστολή της οργάνωσης «MiningWatch» αποκάλυψε (9) πως «νέες περιπτώσεις σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης έχουν έρθει στο φως, σχετικά με τις συμπλοκές μεταξύ των θυμάτων και την ασφάλεια του ορυχείου και την αστυνομία, που φυλά το ορυχείο βάσει του Μνημονίου Κατανόησης (MOU), το οποίο έχει υπογραφεί μεταξύ των εμπλεκόμενων εταιρειών και της Αστυνομίας της Τανζανίας.

Οι νέες περιπτώσεις που καταγράφηκαν τον Ιούνιο του 2017 περιλαμβάνουν: απώλεια άκρων, απώλεια όρασης, σπασμένα κόκαλα, εσωτερικά τραύματα, παιδιά που χτυπήθηκαν από θραύσματα εκρήξεων και από δακρυγόνα που έριξε η ασφάλεια του ορυχείου, κυνηγώντας τους αποκαλούμενους εισβολείς στα γειτονικά χωριά. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, οι χωρικοί ανέφεραν σοβαρούς ξυλοδαρμούς συνήθως από κοντάκια όπλων και ξύλινα γκλομπ. Μερικοί είναι σοβαρά τραυματισμένοι από τις εκρήξεις δακρυγόνων ή από τις λεγόμενες πλαστικές σφαίρες. Άλλοι πυροβολούνται, ακόμη και πισώπλατα. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια υπάρχει ένας αριθμός θανάτων».

Τουλάχιστον 22 άτομα (10) έχουν σκοτωθεί και 69 έχουν τραυματιστεί κοντά ή μέσα στο ορυχείο στη Βόρεια Μάρα από το 2014 ως τώρα.

Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν εξαθλιωμένοι χωρικοί που έξυναν τα βράχια για μικροσκοπικά κομμάτια χρυσού και που συχνά έκαναν αυτή τη δουλειά σε αυτά τα εδάφη πριν τον ερχομό της Barrick. Έρευνα του 2016 βρήκε πως οι, πληρωμένες από την εταιρεία, ασφάλεια και αστυνομία είχαν σκοτώσει 65 άτομα (11) και τραυματίσει 270 στην περιοχή από το 2006. Οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τανζανία υπολογίζουν έως και 300 θανάτους (12) σχετιζόμενους με το ορυχείο και οι Financial Times αναφέρουν (13) πως κανένας φύλακας ή αστυνομικός που εργάζεται στην εταιρεία δεν σκοτώθηκε ποτέ σε ώρα υπηρεσίας.

Εν μέσω της βίας στη Βόρεια Μάρα και μιας κλιμακούμενης διαμάχης για τους απλήρωτους φόρους, ο Ύπατος Αρμοστής του Καναδά πραγματοποίησε (14) μία συνάντηση μεταξύ του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Barrick, John Thornton, και του προέδρου Μαγκουφούλι. Αφού συνόδεψε τον επικεφαλής της Barrick στη συνάντηση στο Νταρ Ελ Σαλάαμ, ο Ian Myles είπε στον τύπο: «Ο Καναδάς είναι τόσο πολύ περήφανος (15) που περιμένει όλες του οι εταιρείες να σέβονται τα υψηλότερα στάνταρ, τη νομιμότητα και να σέβονται τους νόμους και την εταιρική κοινωνική ευθύνη. Γνωρίζουμε πως η Barrick είναι ιδιαίτερα προσηλωμένη σε αυτές τις αξίες».

Διορισμένος τον περασμένο χρόνο από τον Τρυντώ, ο Myles – του οποίου «το πάθος για τη διεθνή ανάπτυξη άρχισε» όταν ήταν 17 ετών, σύμφωνα με το προφίλ του στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο – αντέγραψε τον Στήβεν Χάρπερ (τέως πρωθυπουργός του Καναδά). Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Χιλή το 2007, ο Χάρπερ αντέδρασε στις διαμαρτυρίες για ποικίλες οικολογικές και ανθρωπιστικές παραβάσεις στο ορυχείο της εταιρείας στο Πάσκουα Λάμα, λέγοντας: «Η Barrick ακολουθεί (16) τα Καναδικά στάνταρ της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης».

Μία αρθρογράφος του Tanzania Business Ethics δεν ικανοποιήθηκε από την παρέμβαση του Ύπατου Αρμοστή. Αντιδρώντας έτσι, η Samantha Cole έγραψε (17): «Είναι τόσο προσβλητικό το ότι αυτοί οι Καναδοί και Βρετανοί πιστεύουν πως μπορούν ακόμα να μας κοροϊδεύουν με τις φανταχτερές, ανόητες και αποπροσανολιτιστικές πολιτικές και την ανεντιμότητά τους. Σε ποιες αρχές είναι προσηλωμένη η Barrick; Δεν έγινε αυτόπτης μάρτυρας η χώρα μας των σκοτωμών; Των βιασμών; Του εμπρησμού των σπιτιών μας; Της καταστροφής του περιβάλλοντός μας; Της δηλητηρίασης των νερών μας; Της διαφθοράς; Της απάτης; Των εκατοντάδων δικαστικών διαμάχων με τις ντόπιες εταιρείες της Τανζανίας να κακοποιούνται, να εκφοβίζονται και να δεινοπαθούν; Και η λίστα συνεχίζεται. Για ποιες «αξίες» υπερηφανεύεται ο πρέσβης Myles; Πόσο ανέντιμο και ανήθικο είναι να στέκεται και να ψεύδεται περί αξιών. Θα ήταν προτιμότερο να μην πει ΤΙΠΟΤΑ γιατί κάθε χώρα, στην οποία λειτουργεί η Barrick, έχει και έναν μακρύ, μακρύ κατάλογο παράνομων δραστηριοτήτων και εγκλημάτων».

Αγνοώντας τις προεκλογικές υποσχέσεις, η κυβέρνηση του Τρυντώ ρίχνει ανοιχτά αυτό το διπλωματικό βάρος της χώρας πίσω από την πιο αμφιλεγόμενη εταιρεία εξορύξεων του Καναδά, σε μία χώρα όπου έχουν πραγματοποιηθεί οι χειρότερες παραβάσεις. Όταν κατά τη διάρκεια των εκλογών ερωτήθηκε το κόμμα του σχετικά με τη μαζική παγκόσμια εξορυκτική βιομηχανία του Καναδά απάντησε (18): «Το Φιλελεύθερο Κόμμα του Καναδά μοιράζεται τις ανησυχίες των Καναδών γύρω από τη δράση ορισμένων Καναδικών εταιρειών εξόρυξης που λειτουργούν στο εξωτερικό και επί μακρόν μάχεται για τη διαφάνεια, την υπευθυνότητα και τη βιωσιμότητα στον τομέα των εξορύξεων».

Η δήλωση των Φιλελεύθερων περιελάμβανε την ξεκάθαρη στήριξη στο «Νομοσχέδιο για την Εταιρική Υπευθυνότητα των Εταιρειών Εξόρυξης, Πετρελαίου και Αερίου σε Αναπτυσσόμενες Χώρες», το οποίο θα παρακρατούσε μέρος της διπλωματικής και οικονομικής υποστήριξης από εταιρείες που αποδεικνύονται υπεύθυνες για σημαντικές παραβάσεις στο εξωτερικό. Παρομοίως, οι Φιλελεύθεροι δημοσίευσαν μια επιστολή για τον εξορυκτικό τομέα κατά την προεκλογική περίοδο του 2015 που σημείωνε (19), «μία Φιλελεύθερη κυβέρνηση θα δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο γραφείο διαμεσολαβητή ώστε να συμβουλεύει τις Καναδικές εταιρείες, να μελετά τις καταγγελίες εναντίον τους και να ερευνά όσες καταγγελίες θεωρεί πως έχουν βάση».

Με περίπου δύο χρόνια πλέον θητείας του, το καθεστώς Τρυντώ δεν έχει ακόμη κάνει πραγματικότητα καμία από τις υποσχέσεις του ώστε να χαλιναγωγήσει τον αμφιλεγόμενο εξορυκτικό τομέα του Καναδά. Στην πραγματικότητα, οι Φιλελεύθεροι συνεχίζουν την ίδια πολιτική επιθετικής υποστήριξης των εξορυκτικών εταιρειών όπως και ο Χάρπερ.
Αν πράγματι ετοιμάζονται να στηρίξουν ανοιχτά την Barrick στην Τανζανία, εύλογα αναρωτιέται κάποιος τι ακριβώς πρέπει να κάνει μια εταιρεία για να χάσει τη στήριξη του Τρυντώ;



5. Όπως προηγ.
9. Όπως προηγ.

*Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο προσωπικό ιστολόγιο του Yves Engler. Ο Yves Engler είναι συγγραφέας και ακτιβιστής που ζει στο Μόντρεαλ.
**Μετάφραση: Δημήτρης Πλαστήρας, Επιμέλεια: Ιωάννα Μαραβελίδη.

Ενάντια σε αυτή τη συνθήκη, ενάντια στο ρυπογόνο πολιτισμό να ορθώσουμε τις συλλογικές μας αντιστάσεις, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα. Με πολύμορφες δράσεις, με την ενίσχυση σχέσεων αλληλεγγύης και τη δικτύωση των αγώνων, με την εδαφικοποίηση των προταγμάτων μας μέσα από την οικειοποίηση και κατάληψη εδαφών, να πάρουμε θέση ενάντια στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου, για τη γη και την ελευθερία.

Σαρωνικός, η θαλάσσια χωματερή της ανάπτυξης

10 Σεπτέμβρη 2017, το δεξαμενόπλοιο Αγία Ζώνη ΙΙ, βυθίζεται στον Σαρωνικό κόλπο. Το πλοίο μετέφερε (κατά τα λεγόμενα του γνωστού λαθρέμπορου πλοιοκτήτη του Κουντούρη) περίπου 2.600 τόνους πετρελαίου. Τα μίντια δημοσιεύουν συγκεχυμένα τις πρώτες ειδήσεις, προφανώς όχι τυχαία, ενώ και από πλευράς κυβέρνησης ακολουθείται το ίδιο μοτίβο. Μιλάνε για περιορισμένη εκροή πετρελαίου. Οι μεγάλες όμως πετρελαιοκηλίδες όσο και η πίσσα που καλύπτει σταδιακά τις ακτές του Σαρωνικού δεν μπορούν να κρυφτούν. Το βυθισμένο δεξαμενόπλοιο ήταν ένα μονοπύθμενο καράβι 45 χρόνων, πρόχειρα επισκευασμένο με μπαλώματα και με 2 ναυτεργάτες αντί για 11, όπως προβλέπεται, στο χειρισμό του. Με τέτοιους όρους το “αστέρι της ελληνικής ναυτιλίας” μπορεί και λάμπει στην κορυφή της παγκόσμιας λίστας…

Η βύθισή του γίνεται λίγο αφού είχε φορτώσει το μεγαλύτερο μέρος του φορτίου του από τα ΕΛΠΕ, στα διυλιστήρια Ασπροπύργου. Αρχικά, μιλάνε για 300 τόνους πετρελαίου στη θάλασσα, για να γίνουν στη συνέχεια πολλές παραπάνω εκατοντάδες. Τις επόμενες μέρες η διαχείριση από μιντιακούς και κρατικούς μηχανισμούς γίνεται με πιο “λεπτούς” χειρισμούς. Ένας συρφετός πρώην και νυν υπουργών, δημάρχων, ειδικών, εφοπλιστών-καναλαρχών αρχίζουν να “οικολογίζουν” ασύστολα για να συγκαλύψουν όχι μόνο το “ατύχημα”, όπως το ονομάζουν, αλλά συνολικά τις “ευγενείς” πρακτικές της καπιταλιστικής ανάπτυξης (βιομηχανίες, εφοπλιστικό κεφάλαιο, εμπόριο, τουρισμός, διυλιστήρια, αστικά λύματα) που εδώ και δεκαετίες έχουν μετατρέψει τον Σαρωνικό σε χαβούζα. Η κουβέντα στρέφεται πλέον στις διορθωτικές ενέργειες που πρέπει να γίνουν από την πλευρά της πολιτείας όσο και από την εταιρία του καραβιού προκειμένου να απαλειφθεί η ζημιά, τόσο ως εικόνα όσο και ως μνήμη, οπότε αναλώνεται στους μηχανισμούς απορρύπανσης και τις εξειδικευμένες τεχνικές απομάκρυνσης του πετρελαίου, στις ενδεχόμενες αποζημιώσεις που θα λάβουν οι πληγείσες τουριστικές περιοχές, στις “υπεράνθρωπες” προσπάθειες του κρατικού μηχανισμού που καταφέρνουν να εξαφανίσουν το πετρέλαιο από τη θάλασσα και μαζί του άλλη μια ιστορία υποβάθμισης του Σαρωνικού και της ζωής των κατοίκων του.

Η βύθιση του δεξαμενόπλοιου δεν ήταν ατύχημα. Αυτό που δεν πρόκειται ποτέ να ειπωθεί είναι ακριβώς αυτό, ότι ήταν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημαστο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αυτής που σκορπίζει μόνο λεηλασία και θάνατο. Πολλές δεκαετίες τώρα ο Σαρωνικός και οι παράκτιες περιοχές του, από το Πέραμα και το Κερατσίνι μέχρι την Ελευσίνα και τον Ασπρόπυργο, τη Σαλαμίνα και την Ψυτάλλεια, φέρει τα χαρακτηριστικά μιας ιδιαίτερης γεωγραφίας. Ο Πειραιάς, είναι πλέον ένας διαμετακομιστικός κόμβος-γίγαντας εμπορευμάτων και εκατομμυρίων επιβατών και τουριστών από και προς τις χώρες του εξωτερικού αλλά και προς τα νησιά του Αιγαίου. Προφανώς, η επιβάρυνση του Σαρωνικού από τα εκατοντάδες πλοία κάθε λογής που τον διασχίζουν καθημερινά είναι συστηματική. Τα λύματα και τα πετρελαιοειδή που εγκαταλείπουν τα καράβια κατά τη διέλευσή τους αποτελούν κύρια αιτία ερημοποίησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος και αυτό είναι καθημερινό “ατύχημα”. Παράλληλα, εκατοντάδες δεξαμενόπλοια φορτώνουν και ξεφορτώνουν πετρέλαιο και διάφορα παράγωγά του και τα “ατυχήματα” κατά τη μεταφορά είναι αναρίθμητα. Διαβάζοντας κανείς ακόμα και έρευνες από πανεπιστημιακούς κύκλους που τρέφονται από τη ναυτιλία μπορεί να δει ότι οι διαρροές πετρελαίου (από σπάσιμο π.χ. μάνικας στη μεταφόρτωση) αποτελούν σταθερή πηγή ρύπανσης του Σαρωνικού, ενώ γίνεται εύκολα αντιληπτό το μέγεθος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τις καμινάδες των διυλιστηρίων και ακόμη πιο πέρα η επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα στις περιοχές της Ελευσίνας και του Ασπρόπυργου από τα απόβλητά τους. Μέρος της ίδιας ιστορίας και η Ψυτάλλεια, όπου υπερχειλίζουν τα λύματα των καταναλωτών του λεκανοπεδίου της Αττικής που προορίζονται για δευτερογενή επεξεργασία.

Η ρύπανση στο Σαρωνικό δεν “ανακαλύφθηκε” με τη βύθιση του δεξαμενόπλοιου Αγία Ζώνη ΙΙ. Το τελευταίο γεγονός είναι αιχμηρή έκφραση αυτής της καθημερινής ιστορίας υποβάθμισης των περιοχών, πλήρους απαξίωσης της ζωής των κατοίκων και ωμής επιβολής του ρυπογόνου πολιτισμού πάνω σε κάθε έκφανση της ύπαρξής τους. Ειδικά οι περιοχές από το Πέραμα μέχρι και την Ελευσίνα είναι ταξικά προσδιορισμένες, με τους κατοίκους, στη βάση της ταξικής πυραμίδας, να έχουν αποδεχτεί και ενσωματώσει αυτή τη συνθήκη υπό τον εκβιασμό που λέει ότι για να επιβιώσεις θα πρέπει να δουλέψεις στο ρυπογόνο και καρκινογόνο περιβάλλον των διυλιστηρίων και των ναυπηγοεπισκευαστικών ζωνών. Το τελευταίο γεγονός και η διαχείρισή του έρχεται να υπογραμμίσει την κανονικοποίηση αυτής της μη αντιστρεψιμότητας, τη χωρίς επιστροφή άλωση του χώρου, γης, αέρα και θάλασσας από τις καπιταλιστικές δραστηριότητες.

Όλα επιτρέπονται στο όνομα της ανάπτυξης, αυτού του κυριαρχικού προτάγματος στο οποίο καλούμαστε να συστρατευτούμε. Τα αναπτυξιακά έργα όμως δεν είναι παρά η υλοποίηση των καπιταλιστικών σχεδίων, υλική υπόσταση των κυριαρχικών επιβολών.
Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, σε κρισιακό περιβάλλον και με την εγκαθίδρυση της μόνιμης πλέον συνθήκης έκτακτης ανάγκης, διακρίνεται μια επίταση των αναπτυξιακών σχεδίων, μια εκ νέου νομιμοποίησή τους στο όνομα της “σωτηρίας της εθνικής οικονομίας”, κάτι που συνοδεύεται με επιτάχυνση στις διαδικασίες υλοποίησης. Στην περιοχή του Σαρωνικού είναι εμφανής αυτή η εντατικοποίηση. Με την πώληση του ΟΛΠ στην COSCO δημιουργείται μια ειδική οικονομική ζώνη στην περιοχή, με ειδικές εργασιακές συνθήκες (ήδη η υπουργός εργασίας ετοιμάζει νομοθετική τροπολογία για τη λειτουργία των σύγχρονων γαλέρων). Η διαμετακομιστική “ικανότητα” του Πειραιά αυξάνεται˙ η COSCO αύξησε τη χωρητικότητα του λιμανιού σε 5,5 εκ. εμπορευματοκιβώτια, ενώ πλάι στις τέσσερις ναυπηγοεπισκευαστικές δεξαμενές -η τελευταία επισκευάστηκε πρόσφατα και διαφημίστηκε από το υπουργείο ως “έργο πνοής” για την περιοχή- πρόκειται να φέρει άλλες δύο πλωτές.

Αλλά και οι “εργασίες” στα διυλιστήρια ΕΛΠΕ, συμφερόντων Λάτση και ελληνικού δημοσίου, φαίνεται ότι κερδοφορούν -ο τζίρος της εταιρίας το 2016 ξεπέρασε αυτόν του 2015 και ανήλθε σε 328 εκ. ευρώ. Προφανώς, η αύξηση των κερδών πάει χέρι-χέρι με την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, το ξεζούμισμα των εργαζομένων, τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας που έχουν ως αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς και δολοφονικά “ατυχήματα”, με πιο πρόσφατο αυτό του Μαΐου 2015 με τον τραυματισμό έξι και το θάνατο τεσσάρων εργατών.

Χρειάζεται να σταθούμε και σε ένα άλλο σημείο. Το εγχώριο εφοπλιστικό κεφάλαιο αποτελεί πυλώνα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και χαίρει ιδιαίτερης αντιμετώπισης από το ελληνικό κράτος. Πέραν του ότι δεν φορολογούνται τα κέρδη του, έχει επιβάλλει εργασιακό μεσαίωνα, πραγματοποιεί λαθρεμπόριο κάθε είδους, είναι κομμάτι ενός συστήματος διαπλοκής με πολλές μίζες, έχει στην κατοχή του μίντια, ποδοσφαιρικές Α.Ε. και χρησιμοποιεί τους οπαδούς ως μισθοφορικό στρατό (βλ. Μαρινάκης- Μελισσανίδης). Είναι αστείο λοιπόν από πλευράς μιντιακής διαχείρισης, αλλά και κρατικών παραγόντων, να κάνουν σαν να ανακάλυψαν την αμερική με την υπόθεση λαθρεμπορίας στην οποία εμπλεκόταν το Αγία Ζώνη ΙΙ. Η διαπλοκή και η απομύζηση κέρδους σε όλο της το μεγαλείο.

Το κράτος, με τους μηχανισμούς, τις πολιτικές του και τις νομοθετικές του ρυθμίσεις βρίσκεται διαχρονικά στο πλάι του εφοπλιστικού, πετρελαϊκού, βιομηχανικού κεφαλαίου, είτε υπό αριστερή είτε υπό δεξιά διαχείριση. Η παρούσα μάλιστα κυβέρνηση, αυτό το υβρίδιο σοσιαλδημοκρατίας-ακροδεξιάς φαίνεται να επιτελεί μια χαρά το ρόλο της. Από τη μία σπεύδει να κουκουλώσει το μέγεθος της καταστροφής και από την άλλη φέρεται να βρίσκεται στο πλευρό των πληγέντων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αφοσίωσής της στην κατάπνιξη οποιασδήποτε κοινωνικής αναταραχής είναι η διαχείριση της υπόθεσης Eldorado Gold: ενώ η καταστροφή του όρους Κάκαβος είναι προδιαγεγραμμένη, παίζει το χαρτί της “αδιάλλακτης” κυβέρνησης και της τήρησης των νόμων και της τάξης, στέλνοντας την εταιρία σε μια ψευδοδιαδικασία “διαιτησίας”, που θα κρίνει αν οι εκχωρήσεις και οι κρατήρες είναι σύννομοι.

Η μεγάλη καταστροφή στον Σαρωνικό κόλπο είναι ένα εμφατικό σημείο στον οδοστρωτήρα του αναπτυξιακού χάρτη. Και συνδέεται αναπόδραστα με την ήδη εκτεταμένη καταστροφή στη Β.Α. Χαλκιδική από τα ορυχεία της Eldorado Gold, τις εγκατάστασεις ΒΑΠΕ (οι κατ’ ευφημισμόν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) σε κάθε σπιθαμή ορεινού όγκου στην Κρήτη, την Πελοπόννησο κ.α. προς όφελος διαφόρων ενεργειακών λόμπι, με τη συνέχιση της εκτροπής του ποταμού Αχελώου, αλλά και με τον τεμαχισμό του θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου και του Ιονίου σε “οικόπεδα”, για γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου… Και για να επιστρέψουμε στην Αττική, με τα σχέδια για κρατήρες εξόρυξης στα Γεράνια όρη, την επικείμενη καταστροφή του άλσους Φιλαδέλφειας προς όφελος του επιχειρηματία Μελισσανίδη, την πώληση του πρώην αεροδρόμιου Ελληνικού σε εταιρεία συμφερόντων Λάτση για την μετατροπή της σε ελεγχόμενη ζώνη που θα απευθύνεται σε υψηλά εισοδήματα και τουρίστες. Αυτά, είναι μόνο κάποια από τα κομμάτια που συνθέτουν το παζλ της λεηλασίας της γης στο όνομα της ανάπτυξης. Τα σαρωτικά αναπτυξιακά έργα που απομυζούν στο μέγιστο γη, αέρα, νερό, ενεργειακές πηγές για να επεκτείνουν τις αγορές, αντικατοπτρίζουν, λόγω των άπειρων αλληλεπιδράσεών μας με το φυσικό περίγυρο, και μια επιθετική στρατηγική όσον αφορά στη διαμόρφωση των ίδιων των χαρακτηριστικών της ζωής. Οι κάτοικοι του Σαρωνικού θα μάθουν ότι θα πρέπει να αναπνέουν μολυσμένο αέρα, να δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, να κολυμπάνε σε μολυσμένες θάλασσες, όπως ακριβώς και οι κάτοικοι της Β.Α. Χαλκιδικής θα εισπνέουν αέρα υψηλής συγκέντρωσης σε σκόνη, θα πίνουν νερό μολυσμένο με τοξικά απόβλητα από τα μεταλλεία, θα ζουν πλέον, αν δεν εκτοπιστούν, σε χωριά-κρατήρες, δίπλα στις εγκαταστάσεις της Ελληνικός χρυσός.

Το τελευταίο έγκλημα στην περιοχή του Σαρωνικού έκανε ορατή, λόγω της έκτασής του, μια κατάσταση που έχει γίνει όρος ζωής. Επιδιώκεται να συνηθίσουμε στην απαξίωση της ζωής μας, να υπαχθούμε οριστικά και αμετάκλητα στις συνθήκες που επιβάλλουν τα κυριαρχικά σχέδια, στην ατέλειωτη ροή εμπορευμάτων, της κερδοφορίας, με όρους εκμετάλλευσης, καταπίεσης, λεηλασίας. Μέχρι η ζωή να εμποτιστεί από αυτές ακριβώς τις αξίες στο σύνολό της. Τα ζητήματα του ρυπογόνου πολιτισμού δεν λύνονται με ποσοτικές διευθετήσεις του στυλ: λιγότερη παρέμβαση, λιγότερη ρύπανση, λιγότερη κερδοφορία. Δεν λύνονται με ορθολογικοποίηση της ανάπτυξης. Ενάντια σε αυτή τη συνθήκη, ενάντια στο ρυπογόνο πολιτισμό να ορθώσουμε τις συλλογικές μας αντιστάσεις, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα. Με πολύμορφες δράσεις, με την ενίσχυση σχέσεων αλληλεγγύης και τη δικτύωση των αγώνων, με την εδαφικοποίηση των προταγμάτων μας μέσα από την οικειοποίηση και κατάληψη εδαφών, να πάρουμε θέση ενάντια στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου, για τη γη και την ελευθερία.

Δεν θέλουμε μια “άλλου είδους ανάπτυξη”, αλλά την καταστροφή ενός κόσμου που γεννάει εκμετάλλευση, ανισότητα, λεηλασία.

Αυτός ο κόσμος δεν εξορθολογίζεται, ανατρέπεται.

*Κείμενο της κατάληψης Αγρός που μοιράστηκε σε παρέμβαση σε Ίλιον-Αγ. Αναργύρους για την τελευταία καταστροφή στον Σαρωνικό.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch

#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile


Mon 17 Dec, 15:19

browse text browse image

pollution.jpg imageSouth Africa’s polluting giants: it’s about profits and class Dec 07 19:20 by Shawn Hattingh 0 comments

theblast363x480.jpg imageΜετά την καταστρ_... Aug 16 05:42 by provo 0 comments

p_30_12_2016.jpeg imageEcology in Democratic Confederalism Jul 09 20:40 by Ercan Ayboga 0 comments

northmaramine1024x722.jpg imageΕγκλήματα της “Barrick Gold” Dec 07 17:58 by Yves Engler* 0 comments

saronikos.jpg imageΣαρωνικός, η θαλά ... Oct 24 17:23 by Αγρός 0 comments

Pescando de manera responsable en la ciénaga de Simoa con las nuevas regulaciones comunitarias (Fotografía de José Antonio Gutiérrez D.) imageLa cultura anfibia amenazada: Ciénagas y Zonas de Reserva Campesina en el Sur de Bolívar Sep 24 16:24 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

nota15.jpg imageRéférendum d’initiative populaire et bataille pour le territoire en Colombie: Cajamarca (d... Aug 27 10:13 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

insidthumblarge.jpg imageΤο κράτος ούτε μπ ... Aug 24 21:04 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

textΓια το Αιολικό Πά ... Jul 30 20:03 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Ημαθίας 0 comments

img_1742696x522.jpg imageΕπιχειρούμενη λε... Jul 24 19:15 by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση 0 comments

03.jpg imageΚυπριακό και εδρ^... Jul 22 19:30 by ελευθεριακό γυρολόι 0 comments

e127_09_5.jpg imageΓια το φράγμα Πεί ... May 18 21:53 by Αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

textNorcia: Terremoti e megasdotto Brindisi Minerbio May 11 00:45 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

textVELENI A NORD-EST Apr 25 16:33 by Gianni Sartori 0 comments

textIERI LA RIMAR, OGGI LA MITENI Apr 25 06:09 by Gianni Sartori 1 comments

textContro la distruzione ambientale a Mori Mar 02 18:17 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

textItalia-Emergenza terremoto e spopolamento dell’Appennino. Feb 28 04:14 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

1797552_1652393534999126_2762412049655024748_n2.jpg image[Chile] Construyamos una alternativa ecosocialista Feb 02 06:53 by Colectivo La Savia 0 comments

AFP PHOTO / ALBERTO MIRANDA CHILE-FIRE imageIncendios forestales en Chile, un problema crítico de varias aristas: El caso de Valparaís... Jan 10 02:01 by Joaquín Gómez Duque 0 comments

img_6850.jpg imagePuente Alto: vecinas y vecinos se movilizan por emanaciones tóxicas de pozos áridos Dec 09 21:29 by Nahuel Valenzuela 0 comments

textSavona: Biologico Collettivo Solidale - Dalla filiera agricola alle azioni mutualistiche Oct 14 05:46 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

Movimiento por la Emancipación del Delta del Níger imageMovimiento por la Emancipación del Delta Níger inicia diálogos exploratorios con gobierno Sep 12 03:06 by Rebeldía Contrainformativa 0 comments

agua.jpg imageApuntes sobre el modelo primario exportador chileno y la crisis socio-ambiental Sep 05 00:22 by Andrés Ardiles 0 comments

libroiris.jpg imageBiologico, collettivo, solidale-Biologico, dalla filiera agricola alle azioni mutualistich... Sep 02 00:12 by Coordinamento Lotte e Territorio 0 comments

tremblementdeterreitaliedronesdegats.jpg imageItalia - terremoto Aug 29 17:24 by Zatarra 1 comments

textBarbarie e fatalismo Aug 26 01:53 by Lucio Garofalo 0 comments

textLa terra trema ancora Aug 24 23:02 by Lucio Garofalo 0 comments

mg_7907pho1.jpg imageLa Bahía de Concepción bajo amenaza transnacional Aug 11 03:09 by Solidaridad – Federación Comunista Libertaria 0 comments

13640962_1387703407913461_4923001896318519211_o.jpg image[Chile] Entrevista a Stefania Vega, participante de la “Coordinación de Territorios en Def... Jul 27 03:45 by Colectivo Aldea Sin Sargento, San Felipe 0 comments

12966464_594169590746404_724308079_n.jpg imageEL PROBLEMA DE LA TENENCIA DE LA TIERRA EN COLOMBIA Apr 18 00:18 by Grupo Estudiantil Anarquista 0 comments

more >>
© 2005-2018 Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by [ Disclaimer | Privacy ]