user preferences

Upcoming Events

Gender

No upcoming events.

Ζώντας σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τις γυναίκες είτε σαν ευαίσθητα λουλούδια που χρειάζονται προστάτη για να επιβιώσουν, είτε σαν θηράματα για άρρενες κυνηγούς όταν ξεφεύγουν και αντιστέκονται στους ρόλους που τους έχουν επιβληθεί, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα στο άκουσμα ενός βιασμού, αφού σε όλη μας τη ζωή είναι αυτό που προσπαθούμε να αποφύγουμε. Κάποιες φορές τα καταφέρνουμε και άλλες όχι.

Η καθημερινότητα δεν είναι ατυχία, την Ελένη δολοφόνησε η πατριαρχία

Η Ελένη Τ. βρέθηκε δολοφονημένη, στις 28 Νοεμβρίου στη Ρόδο, από δύο άνδρες τον Μανώλη Κούκουρα και τον Αλέξανδρο Λουτσάι. Η Ελένη Τ. δολοφονήθηκε αφού προηγουμένως κακοποιήθηκε και βασανίστηκε γιατί δεν συναίνεσε να κάνει σεξ μαζί τους. Η Ελένη Τ. δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε και η τελευταία στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της πατριαρχίας και σίγουρα δεν πρόκειται για ένα «ατυχές» ή μεμονωμένο περιστατικό. Όμως βρισκόμαστε για μια ακόμα φορά μπροστά στον εκτρωματικό λόγο των ΜΜΕ, που σκιαγραφούν προσωπικές ιστορίες θύματος και θυτών με το φιλοθεάμον κοινό να παρακολουθεί ένα ακόμα «ατυχές περιστατικό» σοκαρισμένο υποκριτικά, από την αγριότητά του. Κρατώντας για λόγους τηλεθέασης τη δολοφονία και ξεχνώντας με μεγάλη επιμέλεια τον έμφυλο χαρακτήρα του εγκλήματος αποσυνδέοντας το από το κοινωνικό έδαφος που αυτό συντελέστηκε. Ακολουθώντας πάντα ένα συγκεκριμένο μοτίβο λέξεων και προθέσεων που αναδεικνύουν την «κακιά στιγμή», «τη ζήλεια που τον θόλωσε», «τον ευέξαπτο χαρακτήρα» ρίχνουν στο συρτάρι της λήθης όλο τον σεξισμό και μισογυνισμό της καθημερινότητας που χτίζει και αναπαράγει την εξουσία της πατριαρχίας που βιώνουμε.

Για μια ακόμα φορά παρακολουθούμε έναν βιασμό και μια δολοφονία να χρησιμοποιείται προσχηματικά για να διαχυθεί ρατσιστικό και φυλετικό μίσος. Γιατί στο προφίλ των βιαστών το πρώτό πράγμα που φαίνεται να έχει σημασία είναι η εθνικότητα, η φυλή και η ταξική θέση, τα οποια χρησιμοποιούνται ανάλογα την περίσταση, είτε σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν τον δράστη μιάς και η ταξική του θέση και ανατροφή δεν θα του επέτρεπε φυσικά να κάνει κάτι τέτοιο, είτε για να δώσουν έμφαση σε ένα άλλο χαρακτηριστικό, όπως αυτό του μετανάστη -πόσο μάλλον όταν αυτό είναι συνυφασμένο με ό,τι η κοινωνία θεωρεί παραβατικό μόνο από την ύπαρξη του- και όχι τα πρότυπα της μάτσο-ανδρικής κουλτούρας με τα οποία γαλουχήθηκαν. Κατά αυτόν τον τρόπο δομείται μια πραγματικότητα όπου τα περιστατικά βιασμών από μετανάστες αναπαράγονται χωρίς αμφιβολίες και ελαφρυντικά ενώ τα αντίστοιχα από γηγενείς «ευυπόληπτους πολίτες» μπαίνουν στο μικροσκόπιο, αμφισβητούνται, δικαιολογούνται και τις περισσότερες φορές είναι το θύμα που εν τέλει δικάζεται κοινωνικά. Είναι το θύμα που όχι μόνο θα έρθει αντιμέτωπό με τον βιαστή αλλά με ολόκληρο το σύστημα που τον εκτρέφει. Ένα σύστημα που η βία και η εχθρότητα προς οποιοδήποτε υποκείμενο το οποίο έρχεται να καταρρίψει την επιβαλλόμενη κανονικότητα του, είναι δεδομένη. Χαρακτηριστικές εκφάνσεις της είναι ο καθημερινός λοιδορισμός που βιώνει ένα τρανς άτομο από την άρνηση αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου του, τα σχόλια στο δρόμο μέχρι και τον βίαιο ξυλοδαρμό ή και γιατί όχι και βιασμό.

Οφείλουμε στο σημείο αυτό να αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε στην Ελένη Τ. εάν επιζούσε από την επίθεση που δέχτηκε. Σε πόσα δικαστήρια θα έπρεπε να συρθεί, εάν έβρισκε το σθένος, κάτι που καθόλου εύκολο δεν είναι λόγω του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοια περιστατικά, για να αποδείξει πως δεν έφταιγε η φούστα της ή τα εσώρουχα της, δεν έφταιγε η ώρα που ήταν περασμένη, δεν έφταιγε που έκανε παρέα με άντρες ή ότι δεν αμύνθηκε αρκετά για αυτό που της συνέβη. Μέχρι πότε το θύμα θα φοβάται ακόμη και το να αμυνθεί απέναντι στον βιαστή του σε περίπτωση που το δικαστήριο θεωρήσει την αυτοάμυνα «υπερβολική» και τελικά τοποθετήσει το ίδιο στη θέση του θύτη και το καταδικάσει; Πόση θα έπρεπε να υποστεί για να πείσει (αν εν τέλει έπειθε κάποιο δικαστήριο) πως για τον βιασμό φταίνε οι βιαστές;

Ζώντας σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τις γυναίκες είτε σαν ευαίσθητα λουλούδια που χρειάζονται προστάτη για να επιβιώσουν, είτε σαν θηράματα για άρρενες κυνηγούς όταν ξεφεύγουν και αντιστέκονται στους ρόλους που τους έχουν επιβληθεί, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα στο άκουσμα ενός βιασμού, αφού σε όλη μας τη ζωή είναι αυτό που προσπαθούμε να αποφύγουμε. Κάποιες φορές τα καταφέρνουμε και άλλες όχι. Το μόνο σίγουρο είναι πως σιχαθήκαμε τα παραβιαστικά βλέμματα, τα χουφτώματα από τους συμμαθητές μας για να αποδείξουν ποσό άντρες είναι, να υπακούμε στον αφέντη- σύζυγο, τα σχόλια για το ποσό σεμνότυφα η πουτάνες είμαστε, να περπατάμε με τα κλειδιά στο χέρι , να…να…

Και μπορεί να μην πέφτουμε από τα σύννεφα στο άκουσμα ενός βιασμού αλλά ξεχειλίζουμε από οργή και λύσσα τόσο για τους βιαστές όσο και για την κουλτούρα του βιασμού που τους εκτρέφει.

ΟΣΟ Η ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΣΟ ΘΑ ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ

ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΕΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αnornin@
Φεμινιστική Αντισεξιστική Ομάδα Μυτιλήνης

12/12/2018

ireland / britain / gender / news report Monday November 26, 2018 21:12 byAndrew

The WSM took some time out from our future directions discussions session at Cloughjordan eco village over the week to mark the International Day for the Elimination of Violence against Women.

Belfast also saw a Take Back the Night march and the day was also marked by large marches in Europe, especially France, Switzerland, Italy, Spain, Turkey and Greece. In France demonstrations took part in about 50 cities, with an estimated 30,000 in Paris up from 2000 last year and over a thousand in Lyon and Marseille. The march in Istanbul was hemmed in by very large cordons of riot police, the regime of Erdogan like many of the governments of Eastern Europe being very hostile to feminism. Madrid saw a demonstration of tens of thousands in the aftermath of the acquittals in the 'wolf pack' rape trial earlier this year.

The United Nations Office on Drugs and Crime say an average of 137 women across the world are killed by a partner or family member every day with "the home the most likely place for a woman to be killed".

More than half of the 87,000 women killed in 2017 were reported as dying at the hands of those closest to them, approximately 30,000 of these women were killed by an intimate partner and another 20,000 by a relative.

southern africa / gender / non-anarchist press Saturday October 27, 2018 08:34 byGauteng Community Health Care Forum

On the 1-2 November 2018, at St George Hotel and Convention Centre in Pretoria, the summit will
sign a vague and hollow declaration in support of the fight against gender-based violence, so that
the government and the parties involved can pretend that it is supported by all sections of South
African society, coming together to fight for women, LGBTIQ+ and children, when in reality the
scourge of gender based violence will remain unchanged.

The Gauteng Community Health Care Forum is an organisation that brings together Community Health Workers(CHWs) from clinics around Gauteng. CHWs are the first line of defence against HIV/AIDS, TB and other diseases in our communities, and CHWs are also in the forefront of tackling gender-based violence in townships.

CHWs are the critical component that carry the burden of entering townships highly filled with violence against women and children. As we move from one house to another we are not only faced with the violence but we are the people who carry the burden to make sure that women and children who are victims of such crimes get the necessary support.

The Gender summit is not pro-working class women as it claims to be. We can see this in its list of demands, in its organising strategies and in the way it is tackling the violence we are faced with. It remains a process of middle class women and politicians that use working class women as token for their own interests.

We continue to be weary of government-aligned initiatives in the quest to fight gender based violence. We cannot support a Presidency that holds summits that continue to exclude the poor majority. As working class women we are also vigilant that it is the very same state-sanctioned gender-based violence that terrorises us on a day to day basis as we continue to survive in the harsh realities caused by the neo-liberal policies adopted by government.

As majority women in the field, CHWs have also been victims of gender-based violence as we move house to house in the communities. Many of us have been raped, beaten and sexually harassed in the line of duty and fear for our lives. We still remain unrecognised by the government. The government continues to fail to address issues around gender-based violence because it excludes working class women that are at the receiving end of the high levels of gender-based violence in South Africa.

We are also concerned that our participation might be simply a way to swell numbers, and give the appearance of inclusivity when agreements being presented to the Summit have already been fixed by middle class women organisations and the government.

On the 1-2 November 2018, at St George Hotel and Convention Centre in Pretoria, the summit will sign a vague and hollow declaration in support of the fight against gender-based violence, so that the government and the parties involved can pretend that it is supported by all sections of South African society, coming together to fight for women, LGBTIQ+ and children, when in reality the scourge of gender based violence will remain unchanged.

Our call is to work on building militant feminist movements from below. We need to build movements that will organise around the root causes of gender-based violence. These include economic policies that empower women, strategies and policies that really uproot patriarchy and other causes of Gender-based violence.

Issued by: Gauteng Community Health Care Forum

Patricia Makhubu, 079 841 9686 Doreen Mongale, 063 179 1810

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Φύλο / Ανακοίνωση Τύπου Wednesday October 03, 2018 06:38 byDmitriΑναρχική Συλλογικότητα Manifesto

«Το λέμε με ειλικρίνεια, όσο επώδυνο κι αν είναι. Φασίστες υπάρχουν και έξω από το φασιστικό κόμμα, υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα κόμματα. Υπάρχουν συνεπώς παντού άτομα τα οποία αν και δεν είναι φασίστες (μπορεί να είναι και αντιφασίστες), έχουν φασιστική ψυχή, την ίδια δηλαδή επιθυμία για καταπίεση που χαρακτηρίζει τους φασίστες.» (Errico Malatesta, 28 Αυγούστου 1923, «Γιατί νίκησε ο φασισμός», Libero Accordo)

Λιντσάρισμα και δολοφονία Ζακ Κωστόπουλου: ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει.

«Ζούμε σε μια κοινωνία, που νομίζω οτι ο κόσμος δεν αντέχει, το να μην μπορεί να σεβάλει σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Δηλαδή, δεν είμαστε κουτάκια. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε πολύ περισσότερα απο κάτι που μπορεί να χωρέσει σε ένα κουτάκι.» (Ζακ Κωστόπουλος, απόσπασμα από συνέντευξή του)

Στις 21 Σεπτέμβρη λιντσάρεται και δολοφονείται από αφεντικά και μπάτσους. Δεν χώραγε στα κουτάκια της κανονικότητάς τους. Ως οροθετικός, φτωχός, ομοφυλόφιλος και ακτιβιστής της Queer κοινότητας, περίσσευε στον κόσμο κράτους και κεφαλαίου, γι αυτο και η ζωή του δεν είχε καμμιά αξία για τους δολοφόνους του που τον χτύπαγαν ανελέητα, ματωμένο και αναίσθητο στο πεζοδρόμιο. Το λιντσάρισμα και η δολοφονία του από αυτή την φασιστική αγέλη αφεντικών και μπάτσων, πρώτα έγινε live θέαμα για αρκετό περαστικό και αδιάφορο κόσμο.

Στις επόμενες ώρες μέσω των δελτίων ειδήσεων και των «ενημερωτικών» εκπομπών των ΜΜΕ, η φρίκη αυτή κανονικοποιήθηκε με γκεμπελίστικη προπαγάνδα (ληστής, πρεζάκι, μαχαιροβγάλτης κλπ) και προσφέρθηκε «στο πιάτο» δεκάδων χιλιάδων βολεμένων σε κουτάκια, φιλήσυχων και νομοταγών, πιστών υπηκόων της κυριαρχίας και υποστηρικτών του καθεστώτος εξαίρεσης, για κανιβαλιστική κατανάλωση.

Πρόκειται για ένα θεσμοθετημένο καθεστώς εξαίρεσης που κοινωνικά νομιμοποιήθηκε βήμα-βήμα, αρχικά για πολιτικούς/ές κρατούμενους/ες, επεκτάθηκε με τον σταδιακό εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χιλιάδων μεταναστών/στριών και τώρα απλώνεται ολοένα και περισσότερο. Η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού του «έθνους», περνάει πάνω από τις ζωές roma, οροθετικών, ομοφυλόφιλων, τοξικοεξαρτημένων, άστεγων, φτωχών, εξαθλιωμένων, αγωνιστών/στριών. Οποιουδήποτε και οποιασδήποτε δηλαδή, που δεν ικανοποιεί τις κυρίαρχες κοινωνικές νόρμες υποταγής, αυτές που διαφημίζουν σε 24ωρη βάση τα ΜΜΕ, το σχολείο, η εκκλησία, ο στρατός και κάθε κρατικός και παρακρατικός μηχανισμός.

Με πρόσχημα την υπεράσπιση της ιδιοκτησίας και του εμπορεύματος, ο κοσμηματοπώλης, ο οργανωμένος φασίστας και οι μπάτσοι, βρήκαν την ευκαιρία να εκφράσουν ανεμπόδιστα το μίσος τους για τις ζωές των αδύναμων. Ανακριτής και εισαγγελέας, με επιδέξιους νομικούς χειρισμούς φρόντισαν να διαμορφώσουν ευνοϊκές συνθήκες για την αγέλη των δολοφόνων, παρα το δημοσιοποιημένο οπτικοακουστικό υλικό και τις μαρτυρίες που δείχνουν ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται περι αυτοάμυνας ή ληστείας. Η «τυφλή δικαιοσύνη» των κυρίαρχων, που λειτουργεί σαν λάστιχο ανάλογα με το ποιος/ά είναι το θύμα και ποιοι είναι οι θύτες, μόνο προσχηματικά αναζητάει αποδείξεις και «αδιάσειστα» στοιχεία.

Η τεχνική της συγκάλυψης γνωστή: Απέναντι στους εφοπλιστές εμπόρους των δύο τόνων ηρωίνης του Noor-1, οι πολύμηνες αστυνομικές και δικαστικές «έρευνες» κόλλησαν… Απέναντι σε φτωχοδιάβολους τοξικοεξαρτημένους/ες, και σε οροθετικές/ούς, ρατσισμός, στιγματισμός, διαπόμπευση και έμπρακτη διαμόρφωση συνθηκών κοινωνικού τους αποκλεισμού. Απέναντι στους τραπεζίτες με το γνωστό τους φαγοπότι των εκατοντάδων δις, δικαστικοί τεμενάδες και κρατικές επιχορηγήσεις. Απέναντι στα αφεντικά, μεγάλα και μικρά, που καταπατούν ωράρια, που κλέβουν ένσημα και υπερωρίες, δίνοντας ψίχουλα για μεροκάματο, θεσμοθετημένα γραφειοκρατικά πλυντήρια.

Στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, φτώχεια, καταστολή και εξαθλίωση. Απέναντι σε σωματέμπορους, μαφίες, βιαστές και φασίστες, όταν η αστυνομική «ανοχή»-στήριξη βγάζει μάτια, τότε στήνεται επικοινωνιακά ένα ατέρμονο δικαστικό γαϊτανάκι που οδηγεί είτε σε αθωωτικές αποφάσεις, είτε σε ποινές-χάδια «ελλείψει περαιτέρω στοιχείων». Απέναντι σε οτιδήποτε ξεφεύγει της πατριαρχικής νόρμας (cis γυναίκες και queer άτομα), η έμφυλη βία σχετικοποιείται και κανονικοποιείται. «Εθνική» οδύνη για τα καημένα αφεντικά που «δεν βγαίνουν» λόγω κρίσης, πατριωτικές κορώνες και εκκλήσεις για «εθνική ενότητα και συστράτευση» των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων που συνθλίβονται.

«Το λέμε με ειλικρίνεια, όσο επώδυνο κι αν είναι. Φασίστες υπάρχουν και έξω από το φασιστικό κόμμα, υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα κόμματα. Υπάρχουν συνεπώς παντού άτομα τα οποία αν και δεν είναι φασίστες (μπορεί να είναι και αντιφασίστες), έχουν φασιστική ψυχή, την ίδια δηλαδή επιθυμία για καταπίεση που χαρακτηρίζει τους φασίστες.» (Errico Malatesta, 28 Αυγούστου 1923, «Γιατί νίκησε ο φασισμός», Libero Accordo)

Ο σύγχρονος φασισμός δεν επελαύνει μόνο με τάγματα εφόδου οργανωμένων φασιστών. Οι ρίζες του απλώνονται όλο και πιο βαθιά, αυξάνοντας την κοινωνική νομιμοποίηση της εντεινόμενης ταξικής εκμετάλλευσης-καταπίεσης, του ρατσισμού απέναντι σε κάθε διαφορετικότητα, του εθνικισμού-πατριωτισμού και της πατριαρχικής βίας. Σ’ αυτή την νέα κανονικότητα, σ’ αυτόν τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό που χτίζουν και αναβαθμίζουν σταθερά κράτος και κεφάλαιο σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας, με την ολόπλευρη και δυναμική στήριξη των πιστών τους υπηκόων, σ’ αυτά τα άθλια προκατασκευασμένα κουτάκια και τις κοινωνικές τους νόρμες οπου προσπαθούν να στριμώξουν τις ζωές μας, ο Ζακ Κωστόπουλος δεν χωρούσε. Ούτε εμείς χωράμε. Κι όσες/οι δεν χωράμε στα κουτάκια που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι με τους μηχανισμούς προπαγάνδα τους, απλά περισσεύουμε στον κόσμο τους. Οι ζωές όσων περισσεύουν στον κόσμο των κυρίαρχων, οι ζωές όσων δεν σκύβουν υποτακτικά το κεφάλι μπροστά στον σύγχρονο φασισμό τους, δεν έχουν αξία, είναι αναλώσιμες.

Δεν μας ξεγελάνε τα κροκοδείλια δάκρυα επικοινωνιακής προβολής, των «κινηματιών» πολιτικών χαμαιλεόντων της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας των «δικαιωμάτων», των υπερασπιστών της ανάθεσης και του κυβερνητισμού. Το κράτος με τους μηχανισμούς του και τα αφεντικά (μεγάλα και μικρά), μας «προσφέρουν» απλόχερα το θάνατο. Δεν αρκεί η θλίψη και η οργή μας. Ιστορικά, ποτέ το συναίσθημα δεν αποδείχτηκε ικανό για να αντιμετωπίσει με συνεπή επιμονή και οργανωτική επάρκεια μέσα στο χρόνο, τις σχεδιασμένες θανατοπολιτικές κράτους και κεφαλαίου, υπο όποια κυβέρνηση κι αν εφαρμόζονταν, με όποιον τρόπο κι αν αυτές επιβλήθηκαν στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, είτε με πολέμους, είτε με φασιστικά καθεστώτα, είτε με εθνορατσιστικές πολιτικές.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΩΝ ΑΝΑΧΩΜΑΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΛΑΥΝΟΝΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Βόλος, 1 Οκτώβρη 2018


Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto

brazil/guyana/suriname/fguiana / gênero / opinião / análise Sunday September 30, 2018 04:21 byFederação Anarquista Gaúcha

Estamos em período eleitoral. Os partidos políticos, à esquerda e à direita, apresentam suas candidaturas e suas propostas ao povo. Alguns prometem governo popular e dizem que irão defender direitos, no marco da democracia representativa dos ricos. Outros falam de soluções autoritárias, de mais repressão e polícia, como se o maior problema do nosso povo fosse a criminalidade e a falta de segurança. Nós da Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) não escolhemos entre as opções disponíveis. Votamos nulo como reação de protesto, mas sabemos que isso não basta. Nossa militância toma essa atitude por uma questão de princípio. Acreditamos que fazer política não tem a ver exclusivamente com eleger um candidato. Pelo contrário. Quem de fato elege os candidatos são os de cima, os ricos, e não o povo.

Mulheres Tomam a Frente da Resistência! Povo Forte Vence nas Ruas!

Estamos em período eleitoral. Os partidos políticos, à esquerda e à direita, apresentam suas candidaturas e suas propostas ao povo. Alguns prometem governo popular e dizem que irão defender direitos, no marco da democracia representativa dos ricos. Outros falam de soluções autoritárias, de mais repressão e polícia, como se o maior problema do nosso povo fosse a criminalidade e a falta de segurança. Nós da Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) não escolhemos entre as opções disponíveis. Votamos nulo como reação de protesto, mas sabemos que isso não basta. Nossa militância toma essa atitude por uma questão de princípio. Acreditamos que fazer política não tem a ver exclusivamente com eleger um candidato. Pelo contrário. Quem de fato elege os candidatos são os de cima, os ricos, e não o povo.

A democracia deles é uma farsa e, portanto, sua estrutura e institucionalidade está fadada a reproduzir dominação, mesmo que sob verniz popular. O que não significa que ficamos alheios aos resultados das eleições ou que achamos que tanto fez como tanto faz. Não somos principistas e puristas em matéria de política. A conjuntura imposta nesse novo arranjo de poder, o qual caracterizamos como Estado Policial de Ajuste, nos coloca a certeza que precisamos cerrar punhos e organizar a resistência, com auto-organização de mulheres, LGBTs, negros, indígenas, estudantes, trabalhadores, todo o conjuntos dos setores oprimidos para garantir nossos direitos. Pois não há cenário favorável para o nosso povo fora da luta popular.

É uma completa ilusão crer que a derrota do Bozo e sua trupe virá das urnas. O resultado das eleições não irá desmobilizar em nada as forças da extrema direita, que ganham chão a cada dia que passa. Eleito ou não, o lastro social e ideológico que a candidatura do capitão da reserva deixará já é uma herança terrível, e o conflito que hoje existe deve alcançar níveis ainda mais altos a partir de 2019, independente de quem venha a sentar na cadeira da presidência.

Do outro lado, uma briga encarniçada no campo progressista sobre qual candidatura teria mais condições de ganhar o pleito, se a de Ciro ou de Haddad. O que parece até um desperdício de disposição militante, como se a vitória de qualquer um dos dois representasse de fato a derrota da extrema direita. Pelo contrário: enquanto a militância realmente convicta se mata pelas redes sociais, os candidatos vão capitulando seus programas ainda no primeiro turno e tentando atrair algum apoio, para o segundo turno, dos partidos que eventualmente fiquem pelo caminho. E principalmente do tal "Mercado" (como se este fosse um ente divino e único, e não um bando de especuladores que pouco se importam com o país - que dirá com povo oprimido -, estando apenas interessados na aposta que lhes dará o melhor retorno).

Um grande exemplo disso é Haddad, que já aceita falar sobre a reforma da Previdência enquanto seus apoiadores juram que sua candidatura representa, em alguma medida, os "interesses populares". Há ainda o elemento militar. Pra quem tem acompanhado minimamente as falas do alto generalato, as Forças Armadas voltaram à cena política e não demonstram qualquer vontade de sair. Muito pelo contrário, começam a ganhar força explicitando o descontentamento com a Constituição de 1988, por exemplo. Ou seja, é a liquidação formal de um mínimo de direitos arrancados pelo conjunto das classes oprimidas a partir da efervescência popular dos anos 1980 (sob a narrativa da redemocratização do país) e acomodado no pacto de classes da ‘‘constituição cidadã’’ de 1988 - pacto este que na prática já foi rompido desde 2016. Mas voltando à milicada, o recado sobre a não aceitação do resultado das urnas já está dado, e é incerta a postura que adotará o exército em caso de uma convulsão social impulsionada pela extrema direita. E mesmo que assumam uma atuação mais nos bastidores, quais as chances de prevalecer um projeto de caráter popular com estes abutres pairando na cena? Isso tudo sem contar o judiciário, aquele setor de classe com corte bem delineado e que já deixou claro a quem serve, mas que ainda é escolhido como fiel da balança por boa parte da esquerda que acredita nas vias institucionais.

Para o campo libertário, o cenário é ainda mais duro. Se já era difícil fazer corrente de opinião contra a farsa das eleições em um ambiente tão polarizado e em que as forças políticas de diferentes espectros legitimam essa disputa, que dirá então quando a saída apontada tem um nível de concretude tão distante. Os espaços que poderiam propiciar uma outra experiência política aos setores historicamente excluídos dos centros de tomada de decisão praticamente inexistem, e quando existem tendem a estar aparelhados por forças que jogam todas as suas fichas nas eleições. Os menos convictos viram dissidentes, arrebatados pelo discurso alarmista vigente. Aos que estão de fora da nossa bolha social, não temos uma solução concreta (em questão de tempo presente) a ofertar, e os códigos comuns entre nossas linguagens hoje são tão restritos que temos dificuldade até em nos fazermos entender.

Por isso, a melhor chance que temos hoje é encarnada pela articulação das Mulheres Unidas Contra o Bolsonaro. Uma unidade que se forja a partir da ameaça de avanço do conservadorismo (e de um projeto ultraliberal que vem à reboque), mas que tem potencial para se consolidar e vir a assumir uma atuação mais "propositiva", no sentido de emplacar mudanças estruturais na sociedade. Câmbios de fundo que impactem no imaginário coletivo a respeito do que é ser mulher e do seu direito ao seu corpo, e que resultem na consolidação de dispositivos como a legalização do aborto, em que seja garantida a destinação de recursos coletivos para disponibilizar, a toda e qualquer mulher, todas as condições necessárias para a realização do procedimento de forma segura e gratuita. A derrota do Bozo e de toda a ameaça conservadora com viés protofascista que ele encarna passa necessariamente por este fronte. Mesmo com suas eventuais contradições (todos os movimentos têm), é a mobilização das mulheres que de fato traz em si uma potencial frente de ataque a um dos pilares do conservadorismo - o patriarcado. Mais do que a resistência hoje, é na organização das mulheres que encontramos o grande vetor de mobilização social do século XXI, e é para elas que devemos concentrar toda nossa energia e disposição militante.

É nessa trincheira que há possibilidade de acúmulo de força social com perspectiva de mudança na correlação de forças e avanço para o andar de baixo na luta de classes. Por isso, mais do que apertar números nas urnas, o que mais iremos fazer?

Nossa militância estará engrossando o caldo das mobilizações neste dia 29 de setembro. Tomar as ruas do país para resistir aos ataques feitos pelas elites ao nosso povo! São milhares de mulheres dizendo #elenao e unificando a luta feminista contra os retrocessos nos direitos e o conservadorismo.

CONVOCAMOS PARA A LUTA POPULAR, POR DEMOCRACIA DIRETA!

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

Gender

Sat 15 Dec, 15:07

browse text browse image

untitled_1_k8qnmvj.jpg imageΤην Ελένη δολοφό_... Dec 14 15:07 by Αnornin@ 0 comments

wsmclgenderviolence.jpg imageWSM marks International Day for the Elimination of Violence against Women at their strateg... Nov 26 21:12 by Andrew 0 comments

text[South Africa] Health Care Forum calls on working class women to boycott the National Gend... Oct 27 08:34 by Gauteng Community Health Care Forum 0 comments

zak.jpg imageΟ σύγχρονος φασι`... Oct 03 06:38 by DmitriΑναρχική Συλλογικότητα Manifesto 0 comments

screen_shot_20180929_at_21.18.png imageMulheres Tomam a Frente da Resistência! Povo Forte Vence nas Ruas! Sep 30 04:21 by Federação Anarquista Gaúcha 0 comments

“Working Women Against the Precaritization of Life,” taken during the 2018 march for International Working Women’s Day. Source: El Grano imageA Feminist Movement to End Capitalism Sep 30 04:09 by Bree Busk 0 comments

ceb6ceb1ceba.jpg imageΚοινωνικός κανιβ... Sep 29 18:04 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση 0 comments

0004f0c1_big610x380.jpg image«Δεν φοβόμαστε» Sep 21 19:23 by Black Rose/Rosa Negra 0 comments

3.jpg image#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile Jul 18 06:33 by Gema Ortega 0 comments

textNow it's Aotearoa's Turn For Abortion Referendum May 30 11:13 by AWSM 0 comments

repeal8thwsmbannerthin.jpg image8 reasons anarchists are voting Yes to Repeal the hated 8th May 25 19:44 by WSM 2 comments

1.jpg imageΓια την κουλτούρ^... Apr 16 13:06 by Μωβ καφενείο 0 comments

img20150308wa0066.jpg imageVre Sans 8 Mas Klas Ouvriyè A Mar 13 20:46 by Batay Ouvriye 0 comments

severas_flores.png imageComunicado sobre el 8 de Marzo Mar 13 06:17 by Colectiva Libertaria Severas Flores 0 comments

publicidad_8_de_marzo_cpep.jpg imagePor un 8 de marzo de lucha y feminista las educadoras populares nos movilizamos Mar 13 06:06 by Coordinadora de Procesos de Educación Popular En Lucha 0 comments

plantn_8_de_marzo.jpg imageDía Internacional de las Mujeres Trabajadoras 2018 Mar 13 06:01 by Grupo Libertario Vía Libre 0 comments

cgt.png imageLa Huelga General del 8 de Marzo, un hito histórico Mar 12 06:16 by SECRETARIADO PERMANENTE DEL COMITÉ CONFEDERAL 0 comments

defensor_dh_thumbnail.png image28 mujeres luchadoras sociales han sido asesinadas en el marco del pos-acuerdo Mar 11 09:28 by Rebeldía Contrainformativa 0 comments

8march300x169.jpg image8 Μάρτη: Ενάντια στ&... Mar 08 03:52 by Aναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

weallcandoit1.png imageDünyadan Anarşist Kadınların Mücadele Mesajları Mar 07 11:37 by Meydan 0 comments

Collage showing politicians who announced referendum in front of one of the protests that forced them to act imageDecades of organising wins new abortion referendum in Ireland Feb 02 18:43 by Emilia & Andrew 0 comments

fotojaviera.jpg image[Chile] El feminismo desde la otra vereda Jan 16 08:05 by Javiera Rivas 0 comments

weallcandoit1.png imageLuttons contre le harcèlement et toutes les violences patriarcales ! Dec 07 03:14 by Relations extérieures - CGA 0 comments

poing_vernis.jpg image#Moi aussi, j’ai #balancé : et après ? Dec 07 03:10 by Julie, Emilie & Flo 0 comments

drapeau_noir_violet.jpg imageContre les violences masculines, solidarité féministe ! Dec 07 03:06 by CGA - Lyon 0 comments

122115a1ad15482bbd2649c87bda8a88.jpg imageΔικαίωμα στην αυ`... Nov 09 04:11 by Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

textExistrans - Face à la transphobie : organisons la résistance ! Oct 21 00:10 by Relations Extérieures de la CGA 0 comments

textRallying for Choice in Belfast Oct 14 00:31 by Kellie 0 comments

textThe WSM on the struggle for abortion rights in Ireland Oct 13 23:32 by National Conference 0 comments

The front of the march passed the GPO imageMarch for Choice 2017 - report & video from Dublin Oct 13 23:03 by Dermo & Andrew 0 comments

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]