user preferences

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Μετανάστευση / Ρατσισμός / Ανακοίνωση Τύπου Friday May 03, 2019 14:37 byΑναρχική Ένωση Ιράν και Αφγανιστάν

Ως απάντηση στα κράτη και σε όσους μας αποκαλούν τρομοκράτες και αρνούνται τη χρήση βίας, πρέπει να πούμε ότι οι μόνοι τρομοκράτες είναι τα κράτη που δολοφονούν κόσμο σε πολέμους, στα σύνορα, βασανίζουν και σκοτώνουν σε φυλακές...

Η χειραγώγηση του κινήματος των μεταναστ(ρι)ών από ανθρωπιστές εθελοντές

Το κίνημα των μεταναστών, το οποίο έχει αντιμετωπιστεί με πολιτική σύγχυση, είναι ο καλύτερος στόχος για οπορτουνιστές που θέλουν να στήσουν τις επικερδείς επιχειρήσεις τους ως ΜΚΟ.

Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, εκτός από το ότι εκμεταλλεύονται τους μετανάστες για να κερδίζουν χρήματα και να εξαπλώνουν την ιδεολογική τους κυριαρχίας δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από ειρηνικές και νόμιμες διαμαρτυρίες.

Για την ακρίβεια, αυτοί οι άμισθοι εθελοντές γίνονται πιόνια αρχικά οι ίδιοι/ες από τα κεφάλια των ΜΚΟ και ύστερα με τη σειρά τους να χειραγωγούν (συνειδητά ή μη) τις δυνατότητες του κινήματος των μεταναστ(ρι)ών προς μη ρεαλιστικούς αγώνες.

Αγώνες οι οποίοι λύνουν μεν ορισμένες ατομικές ανάγκες των μεταναστών αλλά δεν προσφέρουν καμία ουσιώδη βοήθεια ώστε να αλλάξει η γενικότερη κατάσταση στην οποία βρίσκονται.

Για παράδειγμα, το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με το στήσιμο σκηνών έξω από το κοινοβούλιο της Ελληνικής ολιγαρχίας ίσως να ‘λύθηκε’ με την μεταφορά κάποιων μεταναστ(ρι)ών σε καμπ, αλλά η πραγματική ερώτηση εδώ είναι τι άλλαξε στην γενική κατάσταση τους; Ορισμένοι μπορεί να μεταφέρθηκαν σε καμπ, όμως τι θα συμβεί στους υπόλοιπους μετανάστες; Αυτό ακριβώς είναι ο ατομισμός και η προσπάθεια να λυθούν οι προσωπικές ανάγκες.

Εάν θέλετε την άποψη μας για το πώς θα έπρεπε να είναι ο αγώνας, οι μετανάστ(ρι)ες θα έπρεπε σήμερα να ήταν οπλισμένοι και να κάνουν αγώνα, να απαιτήσουν το δικαίωμα στην κατοικία και τα νομιμοποιητικά έγγραφα για όλους!Ο πραγματικός αγώνας είναι η αυτό-οργάνωση και η οικοδόμηση της κοινότητας με την κατάληψη της ιδιοκτησίας ώστε να δημιουργηθούν κοινωνικοί χώροι, οι λεγόμενες καταλήψεις.

Αυτές δεν θα εξυπηρετούν μόνο ανάγκες στέγασης αλλά θα είναι κέντρα αντίστασης και αγώνα.

Αυτός ο πολιτικός οργασμός από πλευράς της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έχει έρθει στην εξουσία τα τελευταία χρόνια, έχει εκκενώσει πέντε καταλήψεις μεταναστών τις πρόσφατες εβδομάδες, και έχει επανειλημμένα επιτεθεί στους μετανάστ(ρι)ες, τις καταλήψεις και όσους/ες αντιστέκονται, ωστόσο ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε δείξει τόσο έντονο πολιτικό μίσος απέναντι στους μετανάστες, τις καταλήψεις και την αντίσταση.

Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό ακόμη θα διαρκέσει, αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι η δεδομένη αναγκαιότητα για ενότητα και κοινούς αγώνες μεταξύ μεταναστών, ντόπιων και διεθνών συντρόφων.

Ως απάντηση στα κράτη και σε όσους μας αποκαλούν τρομοκράτες και αρνούνται τη χρήση βίας, πρέπει να πούμε ότι οι μόνοι τρομοκράτες είναι τα κράτη που δολοφονούν κόσμο σε πολέμους, στα σύνορα, βασανίζουν και σκοτώνουν σε φυλακές...

Δεν θα είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα χρησιμοποιήσουμε βία, για την ακρίβεια βρισκόμαστε ήδη υπό καθεστώς βίας από πλευράς του κράτους.
Η βία μας θα είναι απαντητική και είναι δικαίωμά μας.

Το κράτος μιλάει για ειρήνη, όχι επειδή πραγματικά την αποζητά αλλά επειδή θέλει να είναι ο μόνος κάτοχος της βίας.

Η άποψή μας είναι ξεκάθαρη: καμία ειρήνη με τα κράτη, τους εξουσιαστές, τους φασίστες, τους σεξιστές, τους καπιταλιστές και τις μαφίες.

#ΜΑΦΙΟΖΟΙ #ΜΠΑΤΣΟΙ #ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αναρχική Ένωση Ιράν και Αφγανιστάν

greece / turkey / cyprus / workplace struggles / news report Friday May 03, 2019 02:24 byDAF

As Genç İşçi Derneği (Young Workers Associtation), we were in 2019 May Day protests in Bakırköy. We raise black and red pancard on which the sentence of Lorenzo; "Every storm starts with a single raindrop". As a memory of anarchist comrade Lorenzo who had been murdered in Rojava, we use his sentence to raise the anger of the young workers.

As Genç İşçi Derneği (Young Workers Associtation), we were in 2019 May Day protests in Bakırköy. We raise black and red pancard on which the sentence of Lorenzo; "Every storm starts with a single raindrop". As a memory of anarchist comrade Lorenzo who had been murdered in Rojava, we use his sentence to raise the anger of the young workers.

With our marches and with our slogans, we tried to show the organised strength of workers. The workers who are self-organised, the workers who use direct actions.

With our slogans, we reminded the anarchist history of the May Day.

We, as DAF, were in the walk to strengthen the voice of the workers.

We salute all comrades May Day,
Long live anarchism
Long live revolution

image 57209090_1261895200648740_8973739762993070080_o.jpg 0.52 Mb image 57471825_1261894297315497_3525236777767927808_o.jpg 0.18 Mb image 58383554_1261896850648575_4822409294496399360_o.jpg 0.39 Mb image 58698592_1261897807315146_3574597462511321088_o.jpg 0.61 Mb image 58698675_1261897923981801_8369552527187771392_o.jpg 0.58 Mb image 58704252_1261895713982022_4434728834641690624_o.jpg 0.45 Mb image 58857964_1261895123982081_3462244609856372736_o.jpg 0.43 Mb image 59473156_1261896067315320_6696133565295362048_o.jpg 0.29 Mb image 59008910_1261895050648755_3968079177642409984_o.jpg 0.25 Mb

yunanistan / türkiye / kıbrıs / workplace struggles / news report Friday May 03, 2019 00:35 byDevrimci Anarşist Faaliyet

1 Mayıs 2019 Bakırköy mitingine Genç İşçi Derneği ile beraber “Tek Damla Yağmurla Başlar Her Fırtına” pankartıyla katılarak GİDER’in gücüne güç kattık.

Devrimci Anarşistler 1 Mayıs’a Ankara’da “1886’dan Bugüne Anarşizm Örgütlenmektir – KARALA” , İzmir’de “Karşılıklı Yardımlaş, Ekmeği Fethet – Devrimci Anarşistler” pankartlarıyla katıldılar.

Anarşizm mücadelesinde yaşamını yitiren tüm yoldaşlarımızı anıyor, dünyadaki tüm anarşistlerin 1 Mayıs mücadelesini selamlıyoruz.

greece / turkey / cyprus / gender / press release Friday April 26, 2019 22:02 byFuerza Femenina

At "Empros” is not the first time that such an incident occurs, and according to people who have witnessed them, those responsible for the safety of the squat always "accidentally" covered them. Also, one of the first defense measures of the apologists is to confront every complaint as a lie. That is where the "freedom" of these places arrives.

Athens, Greece: Rape at squatted theatre “Empros”

In April 19 in Athens, Greece, there is a publicly reported rape that took place on March 9 (according to a denouncement) inside “Empros” (“Forward”, a squatted theatre that used as a centre of mainly cultural collectives and initiatives, both antiauthoritarian and leftist). Then there is a communique by the collective Spiti Ton Gynaikon (Women’s House) of leaving the centre in disgust in which more details about the case are given.

On April 22, one and a half months after the event (!), the assembly of “Empros” decides to take a stance.

Incidents of rape, abuse, and gender discrimination occurring in "places of freedom" are doubly unacceptable (compared to the rest of the society), as these spaces evoke anarchy, freedom, and abolition of any discrimination and coercion.

In Greece a significant number of “comrades” who participate in such places have (mostly) the habit when dealing with incidents of sexual violence and harassment within them, to cover them under the store. And “Empros” is not the first or it does not come to take the lead in this mentality.

The same attempt to cover up such incidents have been seen and experienced in earlier cases of rape (such as Matsaggou Squat in Volos and Antifascist Place Kamenik in Thessaloniki), abusive behavior incidents such as at Villa Zografou, Analipsi Squat (semiologically the attack by a member of Analipsi Squat took place at “Empros”), Anarchist Group Pyranthos (in Thessaloniki), but also in a number of other "anarchist" groupings all over Greece, which supported the attackers and their herds as to be genuine apologists for gendered and sexual violence.

Both in Volos and other cities, the targeting and the threats to those who have denounced the rape at “Empros” and the similar behavior in other places are not new and it is coming through mostly social media outlets.

The laundry efforts by “Empros” side were accompanied by public statements of the type "we will not making press releases of what is happening at the Saturday’s party" and "these complaints make the squats and their members targets in the eyes of the State” etc. The threat of a possible evacuation by the authorities is a good tool and pretext for burying incidents of gender violence and sexual harassment.

At "Empros” is not the first time that such an incident occurs, and according to people who have witnessed them, those responsible for the safety of the squat always "accidentally" covered them. Also, one of the first defense measures of the apologists is to confront every complaint as a lie. That is where the "freedom" of these places arrives.

Every attempt to cover up we will find us opposite.

image 52816398_2363889453624066_7677658825087778816_n.jpg 0.11 Mb

Ο ποιητής είνε ο δυστυχέστερος κ’ εν ταυτώ ο ευτυχέστερος. Διά της φαντασίας του αισθάνεται το καλόν και το κακόν πριν έλθη. Ο ποιητής είνε εκείνο που παράγει διότι ενεργεί υπό το κράτος των αισθήσεων. Οι άλλοι των ανθρώπων την έννοιαν μένουν ψυχροί
Μ. ΑΒΛΙΧΟΣ

Ο ποιητής Μικέλης Άβλιχος γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1844 και μεγάλωσε σε εύπορο περιβάλλον, ευνοϊκό για την πνευματική του ανάπτυξη. Όταν τελείωσε το Πετρίτσειο Γυμνάσιο, εγκαταστάθηκε στην Ελβετία, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και κατόπιν ταξίδεψε και έμεινε για δέκα περίπου χρόνια στο Παρίσι, τη Βενετία και τη Ζυρίχη, όπου και επηρεάστηκε από τις επαναστατικές ιδέες της εποχής. Η πλειοψηφία των βιογράφων και μελετητών του έργου του Μικέλη Άβλιχου συμφωνούν στο ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Βέρνη, ο Άβλιχος φέρεται ότι γνώρισε προσωπικά τον Μιχαήλ Μπακούνιν, έγινε φίλος του, προσχώρησε στις αναρχικές ιδέες και έγινε μέλος της A’ Διεθνούς.

Λέγεται ότι ήταν παρών, επίσης, στα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας, αν και δεν γνωρίζουμε ακόμα αν συμμετείχε ενεργά σε αυτά.
Ίσως συσχετίστηκε με υπολείμματα κομμουνάρων μετά την καταστολή της Κομμούνας.

Tο 1872 επέστρεψε στην Kεφαλονιά, με αρκετές γνώσεις και διάθεση για επαναστατική δράση. Αρχικά, γνωρίστηκε και συνεργάστηκε για ένα διάστημα με τον Παναγιώτη Πανά και τον Aριστοτέλη Bαλαωρίτη, ο οποίος είχε τότε επηρεαστεί από τις ίδιες ιδέες.

Με τη σατιρική του ποίηση σατίριζε όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του. H σάτιρά του, δουλεμένη, άμεση και καυστική, στρεφόταν εναντίον όλων όσων προξενούσαν δεινά στο λαό. Δεν σκέφθηκε ποτέ να γράψει μια δική του θεωρητική άποψη. Του αρκούσε να σατιρίζει το θεομπαίχτη, τον πατριώτη, τον φοροεισπράκτορα, τον θρησκόληπτο, τον δικαστή, τον αστυνομικό και τον κυβερνήτη. Oι στίχοι του ήταν οργισμένοι και είχαν ένα εντελώς προσωπικό ύφος, το οποίο τους έκανε να διαφέρουν από τους στίχους των άλλων σατιρικών ποιητών της εποχής του. Πίστευε στην κοινωνική δύναμη της ποίησης, και ειδικά της σάτιρας. Ήταν ακέραιος άνθρωπος, με σπάνια συνείδηση, εριστικός και αρκετά μετριόφρονας. Το ποιητικό του έργο, όμως, είναι λιγοστό, αφού μόλις και μετά βίας ξεπερνάει ένα βιβλίο εκατό σελίδων. Kαι αυτό γιατί ο Mικέλης Άβλιχος αρνιόταν πεισματικά να δημοσιεύει τα ποιήματά του. Σπάνια υπέγραφε τα ποιήματά του με το πραγματικό του όνομα και χρησιμοποίησε περίπου 30 διαφορετικά ψευδώνυμα. Αλλά από το 1912-1913 άρχισε να δίνει ενυπόγραφους στίχους για δημοσίευση στο περιοδικό Zιζάνιο.

Αν και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ο Άβλιχος είχε συγκεντρώσει πάνω του τα πυρά των ντόπιων πλουσίων, κληρικών και διαφόρων συντοπιτών του, μέσα από την μικρή σε όγκο αλληλογραφία του, την οποία δημοσίευσε ο Γ. Αλισανδράτος, μαθαίνουμε ότι είχε αναπτύξει σημαντική φιλία με τον Κωστή Παλαμά, με τον οποίο είχε ανταλλάξει κάποιες επιστολές και μερικά ποιήματα. Μάλιστα, ο Άβλιχος κάλεσε τον Παλαμά να πάει στο Ληξούρι για να γνωριστούν από κοντά, αλλά ο Παλαμάς δεν μπόρεσε να πάει. Επίσης, εκτιμήθηκε αρκετά από πνευματικούς κύκλους της πρωτεύουσας. Ο Άβλιχος πίστευε ότι μερικά καλά βιβλία και μερικές αξιόλογες συζητήσεις με εγκάρδιους φίλους, για διάφορα πνευματικά ζητήματα, είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά για κάποιον άνθρωπο. Έτσι, συγκέντρωνε μια μικρή παρέα στο σπίτι του, κυρίως νέων που γοητεύονταν από το λόγο του, στην οποία διηγιόταν τις εντυπώσεις από τα πολλά του ταξίδια, από τα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας, εξηγούσε τις αναρχικές και αθεϊστικές ιδέες του, ή απάγγελνε στίχους του. Σε γενικές γραμμές, όμως, πέρα από ένα μικρό κύκλο Επτανήσιων νέων και διανοουμένων οι οποίοι κινούνταν στο χώρο του ριζοσπαστισμού και ήρθαν σε επαφή με τις αναρχικές ιδέες, η επίδραση του Μικέλη Άβλιχου δεν φαίνεται να ήταν μεγάλη. Ο Μικέλης Άβλιχος παρέμεινε αναρχικός και άθεος μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1917. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν “Μην κλαίτε! Ο Μικέλης πάει στη ζωή!”

Τα ποιήματά του κυκλοφόρησαν συγκεντρωμένα για πρώτη φορά στην Aθήνα το 1959, από το Χαρ. Λιναρδάτο στο μικρό έργο με τίτλο «Μικέλης Άβλιχος: Τα ποιήματα», με κριτικό σημείωμα του Kωστή Παλαμά και με μια πληρέστερη βιογραφία του από τον Eπαμεινώνδα Mάλαινο, ο οποίος αναφέρει ότι ο Άβλιχος είχε και θρησκευτικές αντιλήψεις και ότι ο αναρχισμός του ήταν κάπως ιδιότυπος.

Αξίζει να παραθέσουμε το ακόλουθο άρθρο του Θάνου Τσουκαλά με τον τίτλο: «Ιστορικά σημειώματα από το Ληξούρι. Ο λαξευτής του στίχου Μιχαήλ Άβλιχος», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Πάτρας Νεολόγος στις 9 και 10 Φεβρουαρίου 1932:

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΗΞΟΥΡΙ

«Ο ΛΑΞΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΙΧΟΥ» ΜΙΧΑΗΛ ΑΒΛΙΧΟΣ

Ο ποιητής είνε ο δυστυχέστερος κ’ εν ταυτώ ο ευτυχέστερος. Διά της φαντασίας του αισθάνεται το καλόν και το κακόν πριν έλθη. Ο ποιητής είνε εκείνο που παράγει διότι ενεργεί υπό το κράτος των αισθήσεων. Οι άλλοι των ανθρώπων την έννοιαν μένουν ψυχροί
Μ. ΑΒΛΙΧΟΣ

Α’
Στις 30 Νοεμβρίου του 1917 άφηνε τον κόσμο τούτο ένας ποιητής, που η ζωή του ήταν δείγμα απλότητος κι’ αγάπης. Είχε ιδέες αναρχικές, αλλ’ ήταν και πειθαρχικός στους νόμους της Πατρίδος. Ο ποιητής αυτός ήταν ο Μιχαήλ Άβλιχος.
Γεννήθηκε στο Ληξούρι στα 1844. Οι γονείς του, Γεώργιος και Ειρήνη το γένος Κουρούκλη, τούδωσαν πολύ καλή ανατροφή. Κατά τη παιδική του ηλικία εφοίτησε στο Πετρίτσειο Γυμνάσιο 57
Ληξουρίου (Λύκειο όπως τώλεγαν τότε) χωρίς να πάρη δίπλωμα. Σ’ αυτήν την ηλικία άρεσε στον Άβλιχο πολύ ν’ ασχολήται στα εκκλησιαστικά. Ήταν φιλακόλουθος και εσύχναζε στις εκκλησίες. Ήταν ο αχώριστος φίλος των ιερέων της εποχής.
Στη Βέρνη της Ελβετίας, που πήγε να παρακολουθήση ευρύτερες σπουδές, ο Ρώσσος αναρχικός Μπακούνιν, που ήταν τότε εξόριστος, τον έκανε μαθητή του. Οι αναρχικές ιδέες του Ρώσσου αναρχικού επέδρασαν πολύ στον χαρακτήρα του νεαρού τότε ποιητή. Την εικόνα του Μπακούνιν είχε μέχρι του θανάτου του επάνω απ’ το γραφείο του.
Ο Άβλιχος, με την υλική συνδρομή του πατέρα του, γύρισε πολλά μέρη της Ευρώπης, τη Βέρνη, Ζυρίχη, Παρίσι, Τουρίνο, Φλωρεντία, Μιλάνο κ.ά. Ήταν γλωσσομαθής, γιατί ήξευρε να μιλάη 4 γλώσσες, την Ιταλική, Γαλλική, Γερμανική και την Ισπανική, που την έμαθε αργότερα από το Ληξουριώτη φίλο του Αγαμέμνονα Λοβέρδο, έμπορο στη Βαρκελώνα. Μελετούσε σ’ όλη του τη ζωή τον Ηλία Μηνιάτη και τον Δάντη. Απ’ όλους τους τόπους που επισκέφθη ο Άβλιχος θαύμαζε την Ιταλία και απ’ όλους τους ανθρώπους που γνώρισε, τον Γεώργιο Τυπάλδο - Ιακωβάτο (Γεωργαντάρα), τον Αλμπάνα Μηνιάτη κ’ έναν καθολικό ιεροκύρηκα Scotti, που τον άκουσε πολλές φορές να κηρύττη το λόγο του Θεού από τον άμβωνα της εκκλησίας. Η διαμονή του στην Ευρώπη δεν συνετέλεσε εις τίποτε άλλο παρά να περιπέση στη δυσμένεια του πατέρα του, που απ’ αυτόν περίμενε ν’ ανορθώση τα οικονομικά τους. ο ποιητής είχε καταστρέψει όλη σχεδόν τη περιουσία των κατά τη διαμονή του στην Ευρώπη, όπου έμαθε «να κάνη τραγουδάκια» κατά τη φράσι του πατέρα του.
Ο Άβλιχος έπειτα εστάλη από τον πατέρα του στην Αθήνα για να εγγραφή στο Πανεπιστήμιο. Αλλ’ εκεί όταν πήγε χωρίς κανένα απολυτήριο ουδεμίας σχολής, δεν μπορούσε να εγγραφή, αλλ’ ούτε και ήθελε καθώς έγραφεν απ’ εκεί στον πατέρα του· γι’ αυτό τον έστειλε πάλι στην Ευρώπη.
Όταν γύρισε από την Εσπερία ο αναρχικός ποιητής, έμενε στην οικία του πατέρα του, στ’ Αργοστόλι, αλλά βρισκότανε καθημερινώς σε διάσταση με αυτόν και με τον αδελφό του Γεώργιο Άβλιχο που ήταν ζωγράφος. Γι’ αυτό ο ανήσυχος Άβλιχος έπειτ’ από λίγα χρόνια εμόνασε στο σπίτι των που ήταν στο Ληξούρι, 58
όπου έμενε 13 χρόνια, με μόνο αχώριστο σύντροφο μεσ’ στην ερημιά του, τον Μικέλη Φερεντίνο «το Μικέλη του Μικελάκη» (ο μακαρίτης ο Ταγκόπουλος έδωσε την ονομασία αυτή στο Μικέλη Φερεντίνο για την απεριόριστο φιλία που είχε ο τελευταίος με τον ποιητή).
Ο Άβλιχος που έβλεπε τη μεγάλη κοινωνική εξαχρείωσι και την πραγματική αναρχία γύρω του, έγινε αναρχικός. Έβλεπε με το μάτι του ποιητή και φιλοσόφου τα ηθικά ελαττώματα της τότε κοινωνίας κι’ έγινε καυστικός σατυρικός ποιητής. Είχε όμως μεγάλη και ευγενική καρδιά, δεν αγάπαγε το ψέμμα, την αδικία και την υποκρισία. Αν και βρισκότανε σε μεγάλη οικονομική στενοχώρια ποτέ δε μεταχειρίστηκε την αδικία για να βελτιώση τη θέσι του. Η αδράνεια των εντέρων που έπασχε ο ποιητής επί πολλά χρόνια, και ο καρκίνος του λάρυγκος, που παρουσιάστηκε αργότερα έφεραν τον Άβλιχο στον τάφο. «Τα ψυχρά τείχη» του Νοσοκομείου Αργοστολίου, όπως το αποκαλούσε ο ίδιος, δέχτηκαν τη τελευταία πνοή του στις 30 Νοεμβρίου 1917. Οι θαυμασταί του τον έφεραν στο Ληξούρι σκεπασμένο με δάφνας και τον έθαψαν εις το νεκροταφείο της πόλεως.

Το ποιητικό έργο του Άβλιχου

Τα ποιήματα του Άβλιχου είνε ακόμα ανέκδοτα. Βρίσκονται σκορπισμένα ’δω και κεί. Γι’ αυτά ο αείμνηστος Γαβριηλίδης, διευθυντής της “Ακροπόλεως” έλεγε: εάν μίαν ημέρα ιδούν το φως τα ποιήματα του Άβλιχου, ένας πλανήτης πρώτου μεγέθους θ’ αναλάμψη στον Ιονικόν ορίζοντα”.
Ο ίδιος ο Γαβριηλίδης τον είχε ονομάσει “Αρχίλοχον” και “λαξευτήν του στίχου”.
Ο μακαρίτης ο Ψυχάρης, όταν κάποτε κατέβηκε στην Ελλάδα, απεσταλμένος από τη Γαλλική Κυβέρνησι το 1912 για γλωσσολογικές μελέτες, πέρασε και από το Ληξούρι. Ήλθε στο σπίτι του Άβλιχου, συνοδευόμενος από τον “Μικέλη του Μικελάκη” και από το λαογράφο Σπ. Παγώνη δημοδιδάσκαλο. Έτυχε τότε να λείπη ο Άβλιχος στην Αθήνα, για να θεραπευθή από την αδράνεια των εντέρων που έπασχε. Ο Ψυχάρης τότε έγραψε επάνω στην πόρτα της οικίας του ποιητή διά μελάνης: “Με θαυμασμό και αγάπη Γ. Ψυχάρης” (και όχι όπως εγράφη “τω Μικελάκη χαίρειν!” γιατί ποτέ δεν μπορούσε να μεταχειρισθή τέτοια φράσι ο Ψυχάρης). Εις ένα γράμμα του Ψυχάρη προς τον Άβλιχο, που βρέθηκε μεσ’ τα «παληόχαρτά του» ήταν γραμμένη η φράσις: “Αγαπητέ μου ποιητή, είσαι ποιητής και έχεις το δικαίωμα να είσαι ποιητής”. Αναφέρω μερικά από τα ποιήματα που έγραψε ο Άβλιχος: Το “Πασχαλινό” σονέτο σε μια ωραία ξένη, το “Σαρακοστιανό” που εδημοσιεύτηκαν στην παλιά “Ακρόπολι” του Γαβριηλίδη, “εις την…» αδημοσίευτο, “η Τριανταφυλλιά” που εμελοποιήθη από τον μουσουργό κ. Δ. Λαυράγκα, “ο Αθεράπευτος” σονέττο με ουρά, αδημοσίευτο, “ο Αποχωρισμός” που εμελοποιήθη υπό Campana και εψάλη κατά τους Ολυμπιακούς αγώνας της Δ΄ Ολυμπιάδος. Επίσης εψάλη στους αγώνες αυτούς και το “τραγούδι των εργατών” που εμελοποιήθη από τον Κωστή Λοβέρδο, σονέτο “εις τον ποιητή Παλαμά”. Αυτό το ποίημα με την απάντησι του κ. Παλαμά, σε ποίημα επίσης, δημοσιεύτηκαν στο “Νουμά” (28 Ιανουαρίου 1911) και αργότερα στον “Αναμορφωτή” “Ο καϋμός μου για το χαμό του φίλου Μαβίλη, που στη μάχη του Δρίσκου εσκοτώθηκε” δημοσιεύτηκε το πρώτο στην εφημ. “Αναγέννησι” της Κέρκυρας (4 Μαΐου 1913) και στον “Αναμορφωτή”, στον Ψυχάρη “Γκαρδιακό συλλύπημα για το θάνατο του παιδιού του”, και “Προοίμιο της πινακοθήκης της κολάσεως” αδημοσίευτα, “Τω φίλω Πασαγιάννη” εξάστιχα (ο Πασαγιάννης ήταν απεσταλμένος της “Ακροπόλεως” του Γαβριηλίδη για να δη τον Άβλιχο στο Ληξούρι) και μία παρωδία του “Πώς μας θεωρείς ακίνητος” “Στον εθνικό ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη” κ.ά.
Τα μεγαλύτερα όμως ποιήματά του, που εργάστηκε πολύ πάνω σ’ αυτά και που πρέπει να τα ξεχωρίσουμε από τα άλλα, είναι: “Το κυπαρισσάκι” (απόσπασμα βρίσκεται στο τάφο του), “Η Βασίλισσά μου” και το ‘Παράπονο εις μίας Λουίζαν” που δημοσιεύτηκε στην Ιταλική και Ελληνική γλώσσα. Τα αποφθέγματα του Άβλιχου πολύ διδακτικά και ειρωνικά δείχνουν το φιλοσοφικό πνεύμα του ποιητή. Αναφέρω μερικά απ’ αυτά:
Για την Ελλάδα έλεγε: “Η Ελλάς είνε τόπος λίγο απ’ όλα, λίγη απωλεία, και όταν χάνεται λίγος ενθουσιασμός, ο οποίος είνε πυρ και τίποτε δεν ζεσταίνει, χλιαρότης”. Άλλο για τη γνώσι: “Είνε η γνώσι κύκλος που όσο αξένει τα όρια της αγνοίας μας πλαταίνει”.60
Για την ανοησία έλεγε: “Αν εν αρχή ήτον ο νους πόθεν ήλθεν η ανοησία; Αν η ανοησία ήτον εν αρχή πόθεν ο νούς; λοιπόν, και τα δύο εν αρχή και ο νους επήρε την ανοησίαν διά γυναίκα. Εξ αυτών ο κόσμος. Άλλος μοιάζει του πατέρα και άλλο της μάννας”.
Για την αναρχία: “Προς απάντησιν εις τον λόγον σας κυρία Μαίρη ότι δεν είμαι αναρχικός, αλλ’ αριστοκράτης, σας λέγω ότι εν μέρει και το βεβαιώ, εν μέρει και το αρνούμαι, διότι η αναρχία είνε άκρατος αριστοκρατία”.
Για τους νεόπλουτους αμορφώτους έλεγε: “Οι νεόπλουτοι και οι απαίδευτοι είνε γεμάτοι οίησιν και νομίζουν, ότι, διότι έκαμον χρήματα περί πάντων μπορούν να ομιλούν και οι μη πλουτήσαντες και οι δαπανήσαντες τα δικά των είναι υποδεέστεροι αυτών. Αλλ’ εις απάντισιν… Αλλ’ ενώ εσύ έκαμνες χρήματα εγώ εταμίευα γνώσεις. Είνε πολύ φυσικόν τα ταμείον σου να έχη παράδες και το ιδικόν μου ιδέας”.
Ο Άβλιχος επί επτά χρόνια εδιάβαζε το Ευαγγέλιο, αν και ήταν άπιστος, και έλεγε ότι ακόμα δεν το είχε καταλάβει, τόσο βαθειά ήταν γραμμένο. Επίσης για το ευαγγέλιο έλεγε ότι όλες οι Ινδικές, Ελληνικές και Ρωμαϊκές φιλολογίες μπροστά στο Ευαγγέλιο είνε μηδέν και με μία τρίχα του Χριστού δεν αναλογεί όλος ο κόσμος.

Β’
Διηγούνται γι’ αυτόν πολλά και ωραία ανέκδοτα. Θα σας αναφέρω μερικά απ’ αυτά όπως μου τα έδωσε ο φίλος του ποιητή “Μικέλης του Μικελάκη” και που τα πήρα από το άγραφο βιβλίο, της μνήμης του.
Κάποτε ο Άβλιχος ήταν ακουσίως ένορκος του κακουργιοδικείου Αργοστολίου. Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου επέπληξε τους κατηγορουμένους με γλώσσα πολύ τσουχτερή. Ο Άβλιχος αγανάκτησε, σηκώθηκε από τη θέσι του και απαντά στο Πρόεδρο.
- “κ. Πρόεδρε, να προσέχετε! διότι η θέσις των κατηγορουμένων είνε ανωτέρα της ιδικής σας, επειδή εις την θέσιν εκείνην εκάθησε ο Σωκράτης και ο Χριστός, εις δε την ιδικήν σας ο Άννας και ο Καϊάφας. Και εάν ο μύλος δεν έχει αλέσματα, δεν δουλεύει”.
Στην ώρα δε της αποφάσεως είπε στους ενόρκους.
- ‘Ορίστε κ. ένορκοι ορίστε, οι κλέφτες να κρίνουμε τους κλεμμένους”.
Στο δικαστήριο κάποτε ρωτήθηκε ο Άβλιχος από το συνήγορο των κατηγορουμένων, (που είχαν κλέψει του ποιητή κάτι βιβλία και που τους κατήγγειλε ο εισαγγελεύς), ποία θρησκεία πρεσβεύει.
- ‘Ουδεμίαν”, απαντά ο Άβλιχος, “θρησκείαν πρεσβεύω, αλλ’ εν τοσούτω είμαι χριστιανός, διότι αι θρησκείαι είνε δεσμός της ανθρωπότητος, ενώ ο χριστιανισμός είναι εναγκαλισμός της ανθρωπότητος”.
Κάποια φορά τον είχαν διορίσει στ’ Αργοστόλι μέλος Επιτροπής για να μοιράση χρήματα σε φτωχούς. Ο Άβλιχος δεν ήθελε να είνε μέλος σε επιτροπές. Υπεχρεώθηκε λοιπόν να πάη να υποβάλη τη παραίτησί του στο Πρόεδρο της Επιτροπής, που ήταν ο αρχιεπίσκοπος Κεφαλλωνίας Γεράσιμος Δόριζας, φιλόσοφος, με ιδέες πολύ φιλελεύθερες. Ο Άβλιχος όρθιος μπροστά στον αρχιεπίσκοπο υποβάλλει τη παραίτησί του. Καθήσατε κ. Άβλιχε, του λέει ο αρχιεπίσκοπος.
- Τι θέλει ένας λύκος εν μέσω των προβάτων, τι θέλω ’γω δω μέσα ένας αναρχικός άνθρωπος;
- Και νομίζετε κ. Άβλιχε πως, αυτός ο θρόνος απέχει πολύ από την αναρχία;
- Ε τότε να καθήσω.- Και αφού συνεζήτησαν πολύ ώρα οι δύο άνδρες, λέει ο ποιητής!
- Δεν είσαι δεσπότης.
- Αλλά τότε τι είμαι Μιχαλάκη;
- Είσαι δεσμώτης.
- Το εμάντευσες.
Και από τότε τον Άβλιχο τον συνέδεσε μεγάλη φιλία με τον αρχιεπίσκοπο Δόριζα.
Το σπίτι του ποιητή στο Ληξούρι είχε 5 δωμάτια και σε κάθε δωμάτιο ένα φώς αμυδρό κ’ έλεγε ότι το φως είναι δικαίωμα του δωματίου.
Κάποτε ρωτήθηκε από το Πασαγιάννη, απεσταλμένο της Ακροπόλεως, να δη τον ποιητή στο Ληξούρι, πόσοι μένουν στο σπίτι. Κι’ αυτός του απαντά: “μένουμε εννέα ψυχές, επτά ψυχές η γάτα μου, μία η Φανή μου (εννοούσε το σκυλί που είχε και που αφιέρωσε γι’ αυτό το ποίημα “Στη Φανή μου”) και μία ψυχή εγώ!”
Μια μέρα με το φίλο του το Μικέλη πήγε στ’ Αργοστόλι, σε μια κηδεία φίλου του γιατρού. Ο κόσμος ήταν λίγος και σε ερώτησι μερικών στον Άβλιχο γιατί είνε λίγος κόσμος, ο ποιητής απαντά ότι γι’ αυτό κ’ εγώ θα του γράψω ένα επίγραμμα:
“Για το γιατρό που πέθανε
ολίγοι στη κηδεία
την έστειλε για υποδοχή
μπροστά την πελατεία!”
Για έναν ταβερνιάρη που έγινε παπάς έλεγε: “Με τι κανάτα δεν τον εσύφερνε να το πωλεί με το κουταλάκι τον συφέρνει!”
Όταν πρωταντίκρυσε αεροπλάνο είπε στους φίλους του: “Για φαντασθήτε ο άνθρωπος τι έκανε, κατόρθωσε να γίνη πουλί και ψάρι. Ένα μόνον δεν κατόρθωσε να γίνη άνθρωπος!”
Κάποια μέρα έκανε πολλούς σεισμούς στη Κεφαλλωνιά. Μητρόπολις του Ληξουρίου είνε “ο Παντοκράτωρ» που σε κάθε σεισμό επάθενε βλάβες. Ο Άβλιχος έλεγε: “Περίεργο πράγμα ο Παντοκράτορας να βαστάη όλο τον κόσμο και τον εαυτόν του να μη μπορεί να τον βαστάξη”.
Ο Άβλιχος δεν πίστευε ότι υπάρχει και άλλη ζωή μετά θάνατο και όταν βρισκότανε στα τελευταία είπε στο Φραγκόπουλο, γιατρό στο Νοσοκομείο Αργοστολίου: “Άλλο δεν μένει στον Άβλιχο παρά νους και συνείδησι”.
“Το φως μου… το φως μου”. Και πέθανε.
Ο Μουρμουλάκης Κρητικός, απεσταλμένος από την “Ακρόπολι”, στο Ληξούρι, έγραφε στην ανταπόκρισι, πως τα μάτια του Άβλιχου μοιάζουνε σαν Χερουβίμ.Αυτά είνε για τη ζωή του ποιητή και για τα έργα του.
…Αγαπημένο χώμα, χώμα Ελληνικό, τον έχει τώρα στα σπλάγχνα του. Ένα κυπαρισσάκι πλάι στο τάφο του, το αγαπημένο δέντρο του ποιητή, ένας ουρανός άλλοτε γαλανός και άλλοτε συνεφιασμένος… ένα φεγγάρι που κυλάει τις νύχτες του Αυγούστου ρίχνονται πάνω στο τάφο του το ασημένιο φως… Και λίγα νεκρολούλουδα παρηγοριά στην άπιστη καρδιά του ποιητή:… Και σε κυπαρισάκι μου κοντά μου στο μνήμα που σ’ έχω συντροφιά μου. Και τόσο τερπνό βρίσκω τ’ ονειρό μου ταις ρίζαις 63
σου ν’ ακούω στο πλευρό μου όπου και με το χώμα σκεπασμένος αισθάνομαι πως είμαι ευτυχισμένος.

*Από το Πρώτο Κεφάλαιο με τίτλο "Οραματιστές και επαναστάτες" του βιβλίου "Ο Ήλιος της Αναρχίας ανέτειλε - Για μια ιστορία του αναρχικού κινήματος του 'ελλαδικού' χώρου", εκδόσεις Κουρσάλ, Ιούνης 2017.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Greece / Turkey / Cyprus

Wed 22 May, 12:52

browse text browse image

da16cca343a63be5.png imageΧειραγώγηση των _... May 03 14:37 by Αναρχική Ένωση Ιράν και Αφγανιστάν 0 comments

59720512_1261896057315321_4895382347928567808_o.jpg imageMay Day 2019/İstanbul May 03 02:24 by DAF 0 comments

gider1768x512.jpg imageTek Damla Yağmurla Başlar Her Fırtına – 1 Mayıs 2019 May 03 00:35 by Devrimci Anarşist Faaliyet 0 comments

58462616_313965472609471_3568778752487849984_n.jpg imageAthens, Greece: Rape at squatted theatre “Empros” Apr 26 22:02 by Fuerza Femenina 0 comments

mikelis_avlihos.jpg imageΟ Μικέλης Άβλιχο`... Apr 09 23:01 by Dmitri 0 comments

53072463_266257254302758_2307718776050679808_n.png imageΕθνικισμός, πατρ_... Mar 30 19:55 by Dmitri 0 comments

54436221_1890829564355620_931906060967477248_n.jpg imageΓια τα κέρδη των α&#... Mar 23 18:24 by Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

safe_image.png imageFuerza femenina Mar 19 03:57 by Fuerza femenina 0 comments

fotoafisa_832019.jpg image8 Μάρτη Mar 08 04:14 by Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

sygkentrosiebouka1.jpg imageΥπερβάλων ζήλος Mar 07 18:40 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας 0 comments

textStatement in support of the Rojava Revolution and a call to end the isolation of jailed Ku... Feb 28 18:36 by International Labour Research and Information Group 0 comments

viastes300x216.jpg imageΠέφτοντας από τα ... Feb 27 18:43 by Ανθός – Ελευθεριακό σχήμα 0 comments

screenshot_20190220pdf.png imageΑυτοί βαράνε το ν ... Feb 25 20:02 by ΕΣΕ Ιωαννίνων και Ρεθύμνου 0 comments

2019_02_21___2.jpg imageΕνάντια στους εν^... Feb 01 21:50 by BA 0 comments

a0456565350_10.jpg imageOcalan Libero! Liberare Tutti! Jan 28 22:39 by Gianni Sartori 0 comments

ybs_and_pkk_fighters_holding_up_a_painting_of_abdullah_calan.jpg imageAnkara Contro I Curdi Del Bakur Jan 11 00:46 by Gianni Sartori 0 comments

f1803c979bd92d686ce0d7aac54a4375.jpg imageΤα έθνη δεν είναι &#... Dec 30 18:50 by Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης 0 comments

e74bb6ebfd5c898fbe19c0fd7d7a721d.jpg imageΤουριστικοποίησ... Dec 27 19:17 by Dmitri (αναδημοσίευση) 0 comments

48379723_1174700826034845_8760836494668595200_o.jpg imageYoung Workers Association's in the streets Against Economic Crisis Dec 24 23:45 by DAF 0 comments

sequence_04.jpg imageHigh Schoolers Distributing Leaflets Against ‘Torture Custodies by Police’ Were Taken Into... Dec 24 05:00 by Medyanhaber 0 comments

212131320.jpg imageΓια το φετιχισμό ... Dec 19 19:05 by Αναρχική Συλλογικότητα ΚΑΘ 0 comments

untitled_1_k8qnmvj.jpg imageΤην Ελένη δολοφό_... Dec 14 15:07 by Αnornin@ 0 comments

croppeduntitled1.jpg imageΔιεθνιστικός ταξ... Dec 13 18:30 by Αντιρατσιστική Ομάδα Αλβανών Μεταναστών 0 comments

da14eb3df594a0af12ccb36268f17021_l.jpg imageΦασιστική δολοφο... Dec 05 20:50 by Κατάληψη Ελαία 0 comments

yan.jpg imageΗ μπαρουφο-ιδεολ_... Dec 01 18:33 by Dmitri (αναδημοσίευση) 0 comments

croppedlogoese.jpg imageΝα κάνουμε τον συ ... Nov 28 04:39 by ΕΣΕ Ιωαννίνων 0 comments

images947947947.jpg imageΕκπαιδευτικής με... Nov 23 16:37 by αναρχική συλλογικότητα καθ 0 comments

images.jpeg imageΣχέση πανεπιστημ... Nov 22 17:53 by Αυτοοργανωμένο Στέκι Γεωπονικού 0 comments

cmsimage000004686.jpg imageΑπόγνωση, φόβος κ ... Nov 21 19:10 by Common Grounds 0 comments

945957952959769962.jpg image“Εθνικά” υπερήφαν ... Oct 27 06:20 by Ανθός – Ελευθεριακό Φοιτητικό Σχήμα 0 comments

more >>
© 2005-2019 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]