user preferences

Devrimci Anarşist Faaliyet: «Το σχέδιο του κράτους για την εξάλειψη της επαναστατικής αντιπολίτευσης δεν έχει ακόμη τελειώσει» - Καθώς η καταστολή συνεχίζεται στην Τουρκία εν μέσω γενικευμένης οικονομικής κρίσης, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με ένα μέλος της Devrimci Anarşist Faaliyet (DAF), μια αναρχική οργάνωση με βάση την Τουρκία, την τρέχουσα κατάσταση υπό το καθεστώς Ερντογάν και τις επιπτώσεις τους στη συνεχιζόμενη συριακή διαμάχη και τη νέα ισορροπία εξουσίας που δημιουργείται από αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο. Οι προοπτικές τους ενδιαφέρουν τους αγωνιστές παντού στον κόσμο.

Devrimci Anarşist Faaliyet: «Το σχέδιο του κράτους για την εξάλειψη της επαναστατικής αντιπολίτευσης δεν έχει ακόμη τελειώσει»

Καθώς η καταστολή συνεχίζεται στην Τουρκία εν μέσω γενικευμένης οικονομικής κρίσης, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με ένα μέλος της Devrimci Anarşist Faaliyet (DAF), μια αναρχική οργάνωση με βάση την Τουρκία, την τρέχουσα κατάσταση υπό το καθεστώς Ερντογάν και τις επιπτώσεις τους στη συνεχιζόμενη συριακή διαμάχη και τη νέα ισορροπία εξουσίας που δημιουργείται από αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο. Οι προοπτικές τους ενδιαφέρουν τους αγωνιστές παντού στον κόσμο.

1. Από το μισό πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν το 2016, η πολιτική του έχει γίνει πιο επιθετική εσωτερικά και εξωτερικά. Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι κυριότερες εκδηλώσεις αυτής της πολιτικής και οι συνέπειές της;

Το πραξικόπημα έγινε σε ένα κρίσιμο στάδιο για τον Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚΡ, μιας και επέτρεψε ιδιαίτερα μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» η οποία αποφασίστηκε στο όνομα της εξάλειψης των «εχθρών» στο εσωτερικό πολλώνκρατικών θεσμών. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος μεταξύ της FETO (η οποία είναι θρησκευτική οργάνωση, με πολλά μέλη στη χώρα και σημαντικές θέσεις σε θεσμούς, από ανώτερα δικαστήρια έως το στρατό και έχει ειπωθεί ότι είναι πίσω από την απόπειρα του πραξικοπήματος) και του ΑΚΡ εξελίχθηκε σε νόμιμη καταστολή τελευταία μετά το πραξικόπημα. Ο Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε αυτή την κατάσταση (είναι ηγέτης ενός κόμματος το οποίο προοριζόταν να στερηθεί την πολιτική εξουσία από το πραξικόπημα). «Το να είσαι εκλεγμένος ηγέτης» σε βαφτίζει με το ιερό πνεύμα της δημοκρατίας κατά τη διάρκεια ενός πραξικοπήματος. Αυτός και το κόμμα του είχαν εκλεγεί στις γενικές εκλογές και οι «εχθροί της δημοκρατίας» προσπάθησαν να τον σκοτώσουν ώστε να αναλάβουν αυτοι τον έλεγχο του κράτους με έναν αντιδημοκρατικό τρόπο!

Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και μετά, η προπαγάνδα της «δημοκρατίας» διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για να πείσει κάθε ομάδα (ακόμη και το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης) και άτομο για τη «νόμιμη» πολιτική ύπαρξη του ΑΚΡ. Κάθε αυταρχικό βήμα που έλαβε η κυβέρνηση (και μάλιστα η κυβέρνηση είναι ο Ερντογάν) έχει ληφθεί στο όνομα της… δημοκρατίας. Η «δημοκρατική» νίκη του Ερντογάν ενάντια στο στρατιωτικό πραξικόπημα τον βοήθησε να αλλάξει το καθεστώς (τώρα ένα προεδρικό καθεστώς) αναλαμβάνοντας όλη τη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία.

Ο Ερντογάν και το σχέδιο «ψευδαίσθησης της δημοκρατίας» του κόμματός του, τους επιτρέπουν να ασκούν πολιτική εξουσία. Με αυτό το νόμιμο πολιτικό στάδιο έχουν εγκαθιδρύσει μια «μη δημοκρατική» κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, πραγματοποίησαν εκλογές και ένα δημοψήφισμα. Ένα δημοψήφισμα για την αλλαγή του συστήματος εκλογής για το κοινοβούλιο και πρόεδρο... Γι’ αυτό σκεφτείτε τη λεγόμενη δημοκρατία των εκλογών! Δεν ήταν έκπληξη το γεγονός ότι πήραν ό,τι ήθελαν από τις εκλογές. Αυτό το μέρος της όλης διαδικασίας είναι σημαντικό, επειδή προσπάθησαν να παρουσιαστούν ως δημοκράτες για την εγχώρια και ξένη πολιτική. Έτσι κάθε βήμα του Ερντογάν και του κόμματός του ήταν εγγυημένο πολιτικά.

Σε αυτή τη δημοκρατικά κατοχυρωμένη πολιτική διαδικασία, επήλθε ένα μεγάλο κύμα καταστολής για τον λαό και τις οργανώσεις της αντιπολίτευσης. Αρκετοί άνθρωποι και οργανώσεις έχουν βιώσει το καταπιεστικό πρόσωπο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Πολλοί άνθρωποι έχουν φυλακιστεί χωρίς δικαστική διαδικασία, σύμφωνα με την επιθυμία του «προέδρου» και για χάρη του «έθνους». Πολλές οργανώσεις έχουν κλείσει, έχουν απαγορευτεί, πολλές από αυτές αντιμετώπισαν διάφοεες τιμωρίες... Έτσι, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τους βοήθησε να εξαλείψουν την κοινωνική αντιπολίτευση. Στην πραγματικότητα, στόχευαν τους επαναστάτες και οργανώσεις περισσότερο από ό,τι το FETO.

Και η αποκαλούμενη αντιπολίτευση απλώς επικεντρώθηκε στις εκλογές, μέσω των οποίων νόμιζαν ότι υπήρχε η ευκαιρία να νικήσουν τον Ερντογάν με δημοκρατικό τρόπο. Αυτή η επιλογή ήταν πολύ αφελής και βοήθησε σε μεγαλύτερη νομιμοποίηση του Ερντογάν και το κόμματος του .

Αυτή η επιθετική πολιτική από τον πρόεδρο ενθάρρυνε τις φασιστικές και συντηρητικές κινητοποιήσεις στην κοινωνία. Οι φασιστικές και ισλαμικές οργανώσεις ή ομάδες προσπάθησαν να τιμωρήσουν ανθρώπους ή ομάδες που είδαν ως «εχθρό του έθνους και της θρησκείας». Οι κρατικά υποστηριζόμενες παραστρατιωτικές ομάδες έλαβαν επίσης συμμετείχαν.

Κάτω από αυτά τα εσωτερικά κατασταλτικά βήματα, χρησιμοποιούν τις ίδιες επιθετικές στρατηγικές στην εξωτερική πολιτική. Κατά τη διάρκεια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης έχουν επιτεθεί και εισέβαλαν σε ορισμένα μέρη της Rojava.

2. Η χώρα, εν τω μεταξύ, αντιμετωπίζει μια δραματική οικονομική κρίση και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θα βελτιωθεί. Ποιος είναι ο αντίκτυπος αυτής της κρίσης στους απλούς Τούρκους;

Είναι προφανές ότι καθημερινά γίνεται όλο και πιο δύσκολο να συμβαδίσουμε με την κρίση. Τα τελευταία στοιχεία για το όριο της φτώχειας που έγιναν γνωστά από μια συνδικαλιστική συνομοσπονδία εργαζομένων ήταν περίπου 5.500 λίρες και το όριο πείνας γύρω στα 1.800 λίρες, ενώ ο ελάχιστος μισθός ήταν περίπου 1.500 λίρες πριν την κρίση. Η αύξηση των τιμών επηρεάζει κάθε αγαθό που είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη ανάγκη.

Στην πραγματικότητα, πριν από την «κρίση του δολαρίου», η οικονομική κατάσταση ήταν επίσης κακή. Μιλάμε για μια οικονομία που έχει προσπαθήσει να αναδιαρθρωθεί από τον πρόεδρο και την κυβέρνηση. Μετά την αποκάλυψη της οικονομικής διαφθοράς του AKP στον συνεχιζόμενο πόλεμο με την FETO πριν από τέσσερα χρόνια, ο Ερντογάν (ειδικά τα μέλη της οικογενείας του ήταν μέρος αυτής της διαφθοράς) και το κόμμα του προσπάθησε να οργανώσει εκ νέου την οικονομία. Οι μεγαλύτερες εταιρείες σε διάφορους τομείς της καπιταλιστικής οικονομίας αντικαταστάθηκαν από άλλες εταιρείες. Μερικές φορές το κράτος εκχωρεί κρατικούς διαχειριστές σε μεγάλες εταιρείες, μερικές φορές οι προϊστάμενοι αυτών των εταιρειών αναγκάζονται να πωλούν τις εταιρείες τους σε χαμηλές τιμές σε άλλα αφεντικά που έχουν άμεση σχέση με το ΑΚΡ. Έτσι ο Ερντογάν και το κόμμα του δημιουργούν ένα νέο τύπο καπιταλισμού πρωτοποριακό από το κράτος.

Οι οικονομικές σχέσεις με κράτη όπως η Ρωσία, το Ιράν κ.λπ. έχουν επίσης άμεσους δεσμούς με αυτή τη νέα οικονομική στρατηγική. Οι νέες οικονομικές συμφωνίες μεταξύ αυτών των κρατών ή των εταιρειών αυτών των κρατών είναι, αφενός, ένας καλός τρόπος για την εξάλειψη των παλιών μορφών του καπιταλισμού που δεν είναι κατάλληλοι, μερικές φορές αντιτίθενται στις νέες στρατηγικές του Ερντογάν και είναι μια ευκαιρία για να δώσουμε τη δυνατότητα στις νέες μορφές. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι ένα εργαλείο για τη διατήρηση της ροής χρημάτων κρύβοντας την οικονομική κρίση και διατηρώντας τα οφέλη από την οικονομική κρίση για τις εταιρείες.
Η συνεχής αλλαγή στις ξένες σχέσεις καθιστά την οικονομία πιο ανοικτή σε οποιαδήποτε επιρροή. Η κρίση του δολαρίου είναι μόνο μια συνέπεια αυτής της πολιτικής.

Παρά την οικονομική κρίση, δεν έχει εμφανιστεί ακόμη κάποια κοινωνική αντίδραση στην κρίση αυτή. Ο κύριος λόγος αυτής της ακινησίας είναι η πολιτική καταστολή που εγγυάται το προεδρικό καθεστώς. Οποιοδήποτε είδος διαμαρτυρίας απαγορεύεται de facto και είναι εύκολο να συλληφθούν άνθρωποι ή να κλείσουν οργανώσεις με ένα «τρομοκρατικό» διάταγμα. Για παράδειγμα, την περασμένη εβδομάδα απαγορεύτηκε η διαδήλωση των οικοδόμων για το τρίτο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης. Εξακόσιοι εργαζόμενοι τέθηκαν υπό κράτηση από την αστυνομία με το πρόσχημα ότι αποτελούσαν «τρομοκρατική απεργία που οργανώθηκε με τη βοήθεια ξένων δυνάμεων», 13 από τους οποίους στάλθηκαν στη φυλακή.

Έτσι σε ένα τέτοιο ολοκληρωτικό καθεστώς τα πράγματα δεν παίρνουν το δρόμο που θέλει ο μαρξισμός. Η μαρξιστική ανάλυση της κατάστασης επικεντρώνεται απλώς στον ρόλο των εταιρειών που αυξάνουν τις τιμές και προσπαθούν να επωφεληθούν από την κρίση. Ο ρόλος του κράτους πρέπει να αξιολογηθεί και να γίνει προσπάθεια να συγκροτηθούν στρατηγικές για την πάλη ενάντια στο κράτος.

Οι κακές συνθήκες στις οποίες ζει ο λαός επιδεινώνονται. Οι αυτο-οργανωμένες προσπάθειες του λαού σε τέτοιες συνθήκες οικονομικής κρίσης σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές γίνονται όλο και πιο σημαντικά μοντέλα μέρα με τη μέρα, τα οποία θεωρούμε ως έναν τρόπο να συμβαδίσουμε με την κρίση και να προσπαθήσουμε να οργανώσουμε την κοινωνία. Πρόκειται για μια σημαντική ζωντανή λύση, η οποία πρέπει να πραγματοποιηθεί μέσω ενός πολιτικά οργανωμένου αγώνα.

3. Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν βρίσκονται σε καλά επίπεδα, με συνεχιζόμενο εμπορικό πόλεμο, διπλωματικά επεισόδια με αφορμή τη σύλληψη ενός Αμερικανού πολίτη στην Τουρκία και εντάσεις στο ΝΑΤΟ σε σχέση με το Κουρδικό και τη Συρία... Πώς πιστεύετε ότι αυτή η κρίση θα επηρεάσει την πορεία του αυταρχικού σχεδίου του Ερντογάν;

Η εξωτερική πολιτική του τουρκικού κράτους είναι ασταθής. Αυτή είναι η εξωτερική στρατηγική του κράτους. Πριν από λίγα χρόνια, η ένταση με τη Ρωσία ξεχάστηκε, αλλά ένας πόλεμος με τη Ρωσία ήταν στα πρόθυρα σχεδόν με την κατάρριψη ενός ρωσικού αεροπλάνου στη Συρία. Αλλά τώρα, ένας από τους μεγαλύτερους συμμάχους στην περιοχή φαίνεται ότι είναι η Ρωσία.

Αυτή η στρατηγική δεν αποτελεί παράδειγμα sui generis για το τουρκικό κράτος. Οι σύμμαχες χώρες γίνονται εχθροί και οι εχθροί γίνονται σύμμαχοι. Οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές αντικαθίστανται από βραχυπρόθεσμες στρατηγικές στις διεθνείς σχέσεις. Αυτή είναι η τάση της νέας πολιτικής παγκοσμίως.

Τώρα φαίνεται ότι τα συμφέροντα των Τούρκων, των Ρώσων και των Ιρανών (επίσης του Εσάντ, ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός του τουρκικού κράτους μια φορά κι έναν καιρό) στη Ροτζάβα και τη Συρία διασταυρώνονται. Και αυτές οι διασταυρώσεις έχουν πιθανώς να έχουν σχέση με το μίσος κατά της κουρδικής πολιτικής ύπαρξης στη Ροτζάβα. Είναι προφανές ότι ούτε ο Εάντ ούτε ο Ερντογάν θέλουν την κουρδική πολιτική ύπαρξη στη Ροτζάβα. Και επιπλέον, φαίνεται ότι ετοιμάζονται οικονομικές συμφωνίες για αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου μεταξύ αυτών των κρατών.

Αλλά, όπως ανέφερα, οι στρατηγικές αητές είναι βραχυπρόθεσμες. Δεν θα ήταν τόσο περίεργο αν, σε μερικούς μήνες από τώρα, εμφανιστεί μια μεγάλη εταιρική σχέση μεταξύ των ΗΠΑ και του τουρκικού κράτους. Ο Ερντογάν και ο Τραμπ θα μπορούσαν να έχουν παρόμοιες λαϊκιστικές μετατροπές.

4. Οι ΗΠΑ φαίνεται να έχουν μια πολύ αντιφατική θέση όσον αφορά τη Συρία: αφενός, υποστηρίζουν το SDF, το οποίο προκαλεί εντάσεις με την Τουρκία και, αφετέρου, έχουν την τάση να υπερασπίζονται την Al Qaeda Idlib, που ενισχύει αντικειμενικά την Τουρκία. Παίζουν, φαινομενικά, και τα δύο φύλλα την ίδια στιγμή. Ποια είναι η άποψή σας γι’ αυτήν την πολιτική και πώς θα επηρεάσει το αποτέλεσμα του αιματηρού συριακού πολέμου;

Όλοι οι παράγοντες του συριακού πολέμου έχουν τις ίδιες στρατηγικές. Όλοι οι παράγοντες της γεωγραφίας γνώριζαν ότι είναι ένας τόπος στη Μέση Ανατολή και κάθε βήμα έχει πολλά αποτελέσματα.

Δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ που παίζουν και τα δύο φύλλα την ίδια στιγμή. Είναι ένας τρόπος να είσαι στο παιχνίδι. Παρά τις ψυχρές σχέσεις με τις ΗΠΑ, ο Ερντογάν αναφέρει «πιθανή υποστήριξη» αν γίνει μια βήμα από τις ΗΠΑ για την Idlib. Η μεταβαλλόμενη θέση της Σαουδικής Αραβίας, η υποστήριξη του Κατάρ προς την Τουρκία, η συμμαχία Ρωσίας-Ιράν-Συρίας, το σύμφωνο ΗΠΑ-ΕΕ... Όλες οι συμφωνίες μεταξύ αυτών των κρατών, από την οικονομία στην πολιτική, είναι αλλοιώσιμες. Για παράδειγμα, η κοινωνική κινητοποίηση στο Ιράκ μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε στρατηγική στη Συρία.

Αυτές οι στρατηγικές των κρατών διατηρούν τις συγκρούσεις σε αυτές τις περιοχές και οι αιματηροί πόλεμοι στις περιοχές αυτές διατηρούν στην εξουσία τους εξωστρεφείς δολοφόνους όπως ο Ερντογάν, ο Εσάντ, ο Τραμπ ή ο Πούτιν. Η βασική στρατηγική όλων βασίζεται σε αυτό. διατηρώντας την εξουσία.

5. Πιστεύετε ότι η επίθεση στην Afrin και η υπεράσπιση των τζιχάντ στο Idlib μοιάζουν με μια προσπάθεια να προσαρτηθούν μόνιμα αυτά τα εδάφη από τη Συρία ως μέρος ενός νεο-οθωμανικού σχεδίου;

Αυτό θα μπορούσε να είναι η προπαγάνδα αυτών των στρατηγικών αυτών στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο αυξανόμενος νεο-οθωμανικός λόγος έχει εμφανείς αντανακλάσεις στο μεταβαλλόμενο εθνικιστικό χαρακτήρα στην Τουρκία. Αλλά αυτή η γεωγραφία δεν είναι μια περιοχή στην οποία τα εκατονταετή εθνικιστικά ή θρησκευτικά προγράμματα μπορούν να έχουν την ευκαιρία να εμφανιστούν. Δεν είναι κατάλληλο για στρατηγικές που εξαρτώνται από τη συμφωνία με άλλες πολιτικές ή οικονομικές δυνάμεις στην περιοχή.

6. Πιστεύετε ότι η αμερικανική υποστήριξη στην SDF απειλεί να τη μετατρέψει σε στρατό αντιπροσώπων για τις ΗΠΑ, επηρεάζοντας το έργο της αυτονομίας τους και επηρεάζοντας τα επαναστατικά διαπιστευτήρια του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος;

Η αμερικανική σιωπή σχετικά με τις επιθέσεις του τουρκικού κράτους έδειξε ότι η λεγόμενη συμμαχία δεν είναι κάποια σχέση συμμαχίας κάποιες εποχές. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και το Κίνημα Κουρδικής Ελευθερίας έχει μιλήσει γι’ αυτή την πραγματικότητα πολλές φορές. Έτσι σημαίνει ότι, μακριά από την ύπαρξη πληρεξούσιου στρατού, οι ΗΠΑ ή η Ρωσία μπορούν να απορρίψουν το κίνημα της Κουρδικής Ελευθερίας για μια στρατηγική.

Το σημαντικό είναι ότι το Κίνημα Κουρδικής Ελευθερίας δεν ξεκίνησε αυτή την αντίσταση ύπαρξης με τη χορηγία των ΗΠΑ ή της Ρωσίας. Υπάρχει η βούληση των ανθρώπων που ζουν εκεί και αγωνίζονται εναντίον κρατικών και καπιταλιστικών στρατηγικών στη γη.

Αυτού του είδους οι κίνδυνοι πρέπει να συζητηθούν με τη θέληση των ανθρώπων εκεί. Οι στρατηγικές των επαναστατικών φορέων πρέπει να κριτικάρονται με βάση τη γνώση των επαναστατών που εξακολουθούν να αγωνίζονται εκεί. Αυτό είναι πιο εποικοδομητική κριτική. Διαφορετικά, είναι μια κριτική που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα της περιοχής και απλώς θέλει να κάνει μια μείωση.

Και φυσικά, οι κίνδυνοι των στρατηγικών πρέπει να κάνουν τους επαναστάτες να συνειδητοποιήσουν διαφορετικά ζητήματα και πιο ανοιχτά σε επικρίσεις που τάσσονται υπέρ της Επανάστασης της Ροτζάβα και τον επαναστατικό χαρακτήρα της.

Ενώ συζητάμε για τον επαναστατικό χαρακτήρα της Ροτζάβα, γενικά ξεχνάμε να συζητήσουμε. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση είναι εξίσου σημαντική με την κριτική των σχέσεων μεταξύ SDF και ΗΠΑ. Πρέπει να συζητήσουμε το ρόλο των «επαναστατών» ή «αντιιμπεριαλιστών» αντιιμπεριαλιστών" μαχητών στα μέτωπα του καθεστώτος του Εσάντ. Υπάρχουν πολλές οργανώσεις από διαφορετικά μέρη του κόσμου που αγωνίζονται με κίνητρο τη Ρωσία / ΕΣΣΔ.

7. Όχι και πολύ καιρό πριν, οι αναρχικοί στην Τουρκία έφταναν να νιώθουν τις κατασταλτικές πολιτικές του Ερντογάν καθώς η εφημερίδα σας “Meydan" διωκόταν … έχει αλλάξει η κατάσταση για σας και ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον μιας ελευθεριακής εναλλαγής στην Τουρκία;

Όπως αναφέρθηκε πριν, η πολιτική καταστολή αυξάνεται καθημερινά. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν έχει αρθεί, έχει μετατραπεί σε άλλη μορφή από το καθεστώς του προέδρου. Το σχέδιο του κράτους για την εξάλειψη της επαναστατικής αντιπολίτευσης δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Τώρα, η οικονομική κρίση είναι μια άλλη καταστολή. Από την άλλη πλευρά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη νέα εθνικιστική-θρησκευτική κουλτούρα του κράτους. Είναι μέρος της δημιουργίας μιας νέας κοινωνίας.

Έτσι, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι:
*Κοινωνικοποίηση μιας άλλης μορφής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, η αντιπολίτευση απλώς επικεντρώθηκε σε μια εκλογική λύση. Είναι σημαντικό να κοινωνικοποιήσουμε ένα άλλο είδος πολιτικής που δεν θεωρεί τις εκλογές ως λύση. Η πολιτική που επικεντρώνεται στις εκλογές υπονομεύει σαφώς την κοινωνία και δημιουργεί εμπόδια στις κοινωνικές κινητοποιήσεις ενάντια σε πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, προσπαθήσαμε να είμαστε στους δρόμους, να αντιδρούμε στις εθνικιστικές και κατασταλτικές πολιτικές του κράτους και να προπαγανδίζουμε τον αναρχισμό.
*Εύρεση πρακτικών λύσεων για την οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση δεν είναι μόνο μια κατάσταση που πρέπει να αναλυθεί. Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για τρόπους πρόληψης. Είναι σαφές ότι πρέπει να καταργήσουμε τον καπιταλισμό. Αλλά η ανάγκη για αυτο-οργανωμένα οικονομικά μοντέλα εμφανίζεται σε μια εποχή κρίσης. Οι πολυάριθμες εμπειρίες σε όλο τον κόσμο σε τέτοιες εποχές αποτελούν σημαντικά παραδείγματα για τη δημιουργία της δικής μας. Αυτήν την περίοδο, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε εναλλακτικές οικονομίες και κοινωνικοποίηση της ανάγκης δημιουργίας ζωντανών δεσμών μεταξύ καταπιεσμένων λαών.
*Κοινωνικοποίηση της κουλτούρας μας με βάση την ανταλλαγή και την αλληλεγγύη. Ολόκληρη η πολιτική και οικονομική καταστολή από το κράτος και τους καπιταλιστές νομιμοποιούνται με τη βοήθεια της θρησκευτικής και εθνικιστικής προπαγάνδας από τα μέσα ενημέρωσης στην εκπαίδευση. Είναι σημαντικό να κοινωνικοποιήσουμε την κουλτούρα μας με βάση την ανταλλαγή και την αλληλεγγύη ενάντια σε αυτό. Με τις κοινωνικές δραστηριότητες και τα κοινωνικά μας κέντρα προσπαθούμε να κοινωνικοποιήσουμε μια νέα κουλτούρα ενάντια στον πολιτισμό του καπιταλισμού και του κράτους.
*Οι πολιτικές και οικονομικές κρίσεις είναι δύσκολες, αλλά είναι σημαντικό να συνεχίσουμε τον αγώνα μας υπό αυτές τις συνθήκες. Η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε δεν σχετίζεται μόνο με τη γεωγραφία μας. Όλες οι οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές στρατηγικές των καπιταλιστών και των κρατών στοχεύουν στην καταπίεση ολόκληρου του κόσμου. Ονομάζουμε αυτή την περίοδο «τρομοκρατία», η οποία καθοδηγείται από πρόσωπα όπως ο Ερντογάν, ο Πούτιν, ο Εσάντ, ο Τραμπο, ο Μαδούρο... Χρειαζόμαστε αλληλεγγύη περισσότερο από ποτέ ως οι καταπιεσμένοι λαοί σε ολόκληρο τον κόσμο. Και δεν χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο από μια κοινωνική επανάσταση.

*Ο Paddy Rua είναι μέλος του Workers Solidarity Movement (WSM - Κίνημα Εργατικής Αλληλεγγύης) από την Ιρλανδία. Η συνέντευξη στα αγγλικά δημοσιεύτηκε εδώ: https://www.anarkismo.net/article/31150 Ελληνική μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης, Οκτώβρης 2018.

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Μετανάστευση / Ρατσισμός / Γνώμη / Ανάλυση Friday October 12, 2018 19:15 byΑναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto

Αν θέλουμε να χτυπήσουμε το δέντρο του αναπτυσσόμενου σύγχρονου φασισμού στις ρίζες του και όχι να μονομαχούμε αέναα με τα κλαδιά του, τότε οφείλουμε να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στην αποδόμηση του εθνικισμού-πατριωτισμού. Με συντονισμένες προπαγανδιστικές κινήσεις, δράσεις και συλλογικές πρωτοβουλίες. Συγκροτώντας έναν αντιεθνικιστικό - αντιπατριωτικό πολιτικό πόλο, με ταξικά, αντιρατσιστικά και αντιπατριαρχικά προτάγματα. Διαμορφώνοντας δηλαδή έναν ελευθεριακό πολιτικό πόλο, που συγχρονίζοντας τις δράσεις και παρεμβάσεις του, θα καταφέρει να συμβάλλει προωθητικά και έγκαιρα, στο χτίσιμο κοινωνικών αναχωμάτων απέναντι στον επελαύνοντα σύγχρονο φασισμό.

Για τη γέννηση, τη λειτουργία και τον ρόλο του εθνικισμού-πατριωτισμού

Ο εθνικισμός-πατριωτισμός είναι η πολιτική ιδεολογία του κράτους, η σύγχρονη πολιτική του θρησκεία και οδηγεί στην συγκρότηση κοινής «εθνικής» συνείδησης (με κοινά χαρακτηριστικά γλώσσας, θρησκεύματος, ιστορίας) στον κυριαρχούμενο πληθυσμό. Η έννοια του «έθνους» κατασκευάστηκε όταν ο αστισμός άρχισε να διεκδικεί την κυριαρχία του επιδιώκοντας την ενοποίηση με κοινά χαρακτηριστικά των εντός συνόρων ανθρώπινων κοινοτήτων. Όταν επιδίωξε δηλαδή την ομογενοποίηση του εντός συνόρων εργατικού δυναμικού παραγωγής και κατανάλωσης προϊόντων και υπηρεσιών, προσδίδοντάς του κοινή συμπεριφορά και συνείδηση.

Στο σύνολό της η «εθνική» αφήγηση αναφέρεται σε μια τυποποιημένη γλώσσα, μια κυρίαρχη θρησκεία, μια ενιαία αφήγηση της ιστορίας, ένα λαό. Ο εθνικισμός – πατριωτισμός είναι αναπόσπαστο δομικό στοιχείο της πολιτικής μετάβασης της κυριαρχίας στη μορφή των σύγχρονων αστικών κρατών. Είναι το βασικό ιδεολογικό εργαλείο αναπαραγωγής του κρατικού μηχανισμού για την επιδιωκόμενη διαταξική-«εθνική» ενότητα του κοινωνικού σώματος εντός συνόρων. Η υποταγή και ο φόβος, η ιεραρχία και η πίστη στην φαντασιακή κοινότητα του «έθνους», καλλιεργούνται από νωρίς, αρχικά μέσα στην οικογένεια και στη συνέχεια με μεθοδικότητα από κρατικούς υπαλλήλους στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στο στρατό. Ιδιαίτερο και βαρύνοντα ρόλο στην ενστάλαξη του εθνικιστικού-πατριωτικού δηλητηρίου στις συνειδήσεις των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, έπαιζε και παίζει, τόσο ο εκκλησιαστικός μηχανισμός της θρησκείας που προπαγανδίζει τα πατριαρχικά του δόγματα, όσο και τα ελεγχόμενα από το κεφάλαιο Μ.Μ.Ε. Ο καλλιεργούμενος εθνικισμός ωθεί τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα μακριά από την ταξική αλληλεγγύη, διαμορφώνοντας συνθήκες πολυδιάσπασης και εχθρότητας στο εσωτερικό τους, με ψευδείς «εθνικούς», γλωσσικούς, θρησκευτικούς και «φυλετικούς» διαχωρισμούς.

Στην κατασκευή του «έθνους» ενσωματώθηκε κάθε μορφής καταπίεση και εκμετάλλευση που ήδη υπήρχε προκαπιταλιστικά. Στην «εθνική» συνείδηση νομιμοποιήθηκε ο ρατσισμός, η πατριαρχία, η ταξική εκμετάλλευση. Όμως η «εθνική» συνοχή για να διατηρείται και να απλώνεται, χρειάζεται πάντα έναν κατασκευασμένο εχθρό (εξωτερικό και εσωτερικό), απέναντι στον οποίο οι υπήκοοι του κράτους καλούνται να προτάξουν εθνοπατριωτισμό. Οτιδήποτε αντιστέκεται και απειλεί την αναπαραγωγή των εξουσιαστικών μηχανισμών της σύγχρονης κυριαρχίας αποτελεί τον εχθρό (εντός ή εκτός συνόρων) που διαταράσσει την «εθνική» ενότητα.

Διαμορφώνοντας μαζικά μια όσο το δυνατόν πιο ενιαία «εθνική» συνείδηση, ο κοινωνικός έλεγχος γίνεται πιο εύκολος από το κράτος. Ο εθνικισμός-πατριωτισμός ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου, βοηθάει κράτος και κεφάλαιο να εφαρμόζουν ανενόχλητα τα σχέδια τους προκειμένου να συνεχίζεται ανεμπόδιστα η λειτουργία της καπιταλιστικής μηχανής. Το κράτος όταν θέλει να εφαρμόσει στρατηγικές που θα έχουν κοινωνικές επιπτώσεις, για να μην προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις ή για να μειώσει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που εκτιμά ότι θα προκύψουν, ανασύρει «εθνικά» επεισόδια, διογκώνει ή κατασκευάζει θέματα που υποδεικνύουν στο κοινωνικό σώμα τόσο τον εξωτερικό όσο και τον εσωτερικό εχθρό. Το κράτος δείχνει με το δάχτυλο των δικαστικών και αστυνομικών του μηχανισμών καταστολής, των ΜΜΕ και του εκκλησιαστικού μηχανισμού, προς ποια κατεύθυνση
επιβάλλεται να στρέψει την προσοχή του ο κόσμος. Γίνεται λαϊκίστικη έκκληση στον εθνικισμό-πατριωτισμό ώστε να αποδείξουν πόσο καλοί υπήκοοι είναι και να νιώσουν έτσι πως συμβάλλουν σε κάτι μεγαλύτερο από τις προσωπικές τους ζωές, πως υπερασπίζονται το «εθνικό» συμφέρον, μια «αξία» η οποία βασίζεται σε μια εξ ολοκλήρου φαντασιακή θέσμιση, να λατρέψουν δηλαδή την πολιτική ιδεολογία του ίδιου του κράτους, να λατρέψουν την ψευδή ιδεολογία του «έθνους».

Η «ανωτερότητα» του «έθνους» λειτουργεί στο συλλογικό ασυνείδητο ως παρηγοριά στην φτωχοποίηση. Οι εθνοπατριώτες/ισσες των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, πιστεύουν πως υπερασπίζοντας το «έθνος» τους, θα βελτιωθεί το βιοτικό τους επίπεδο, διότι για ότι τους συμβαίνει φταίνε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πάντα οι «ξένοι» που επιθυμούν το κακό του «έθνους». Σε ίδια επίπεδα κινείται και η ρατσιστική συνωμοσιολογία περί κακών μουσουλμάνων που έρχονται να πάρουν τις δουλειές των ντόπιων χριστιανών. Μέσα από όλη αυτή την προπαγάνδα, κράτος και κεφάλαιο συνεχίζουν να εφαρμόζουν την ίδια στρατηγική πάνω στις πλάτες των καταπιεσμένων, με ολοένα και εντεινόμενη ταξική εκμετάλλευση, ρατσισμό, πατριαρχία, εθνικισμό – πατριωτισμό, αναπτύσσοντας δηλαδή τις θεμελιώδεις ρίζες του σύγχρονου φασισμού.

Κοινωνική, οικονομική και πολιτική συγκυρία στον ελλαδικό χώρο

Στη σημερινή συγκυρία, η αναζωπύρωση του εθνοπατριωτισμού στην ελλαδική επικράτεια αντανακλά την μεθοδευμένη προσπάθεια από πλευράς κράτους και κεφαλαίου, για την χωρίς (ή με ελάχιστους) κοινωνικούς τριγμούς συνέχιση της συντελούμενης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στον ελλαδικό χώρο, που στόχο έχει την εντατικοποίηση της ταξικής εκμετάλλευσης-καταπίεσης των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Σε ένα όλο και πιο ανταγωνιστικό παγκόσμιο καπιταλιστικό περιβάλλον, με συνεχείς εμπορικές-οικονομικές τριβές, με περιφερειακούς πολέμους ελέγχου ενεργειακών πρώτων υλών και εμπορικών δρόμων, δηλαδή με ολοένα και αυξανόμενους οικονομικούς και σε αρκετές περιπτώσεις πολεμικούς ανταγωνισμούς μεταξύ κρατών και υπερκρατικών μηχανισμών, ο εθνικισμός-πατριωτισμός ξαναγίνεται πολύτιμο εργαλείο στην φαρέτρα της κυριαρχίας προκειμένου να μειώσει έως εξαλείψει τις ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις. Μέσα στην σύγχρονη συνθήκη της 2ης δεκαετίας του 21ου αιώνα, όπου παγκόσμια πλέον, τα επιμέρους κράτη είναι απολύτως αλληλοεξαρτώμενα, ενταγμένα στην συντριπτική τους πλειοψηφία σε διακρατικές ενώσεις, ενώσεις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές (ΕΕ, ΝΑFTA, ΝΑΤΟ, Σινο-ρωσική συμμαχία κλπ), έχουμε μια νέα συγκροτημένη επίθεση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού πάνω στις ζωές των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Οι προπολεμικοί διακρατικοί ανταγωνισμοί, που γέννησαν τον φασισμό και οδήγησαν στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, δεν μπορούν να αναπαρασταθούν στο σήμερα με εικονολατρικές μεθόδους. Η πολύπλοκη σύγχρονη πραγματικότητα του πολυπολικού παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, με την τεράστια χρηματοπιστωτική του φούσκα να απειλεί συνεχώς την ομαλή αναπαραγωγή του, με τους υπερκρατικούς μηχανισμούς στρατιωτικής επικυριαρχίας του στον πλανήτη να ανταγωνίζονται αλλά και να συνεργάζονται ταυτόχρονα (βλ. Συρία, Ουκρανία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Υεμένη, Τσετσενία, Κορέα), δεν μπορεί να συγκριθεί ως προς τα δομικά της χαρακτηριστικά με την περίοδο του μεσοπολέμου.

Ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει μέσα από το κοινοβουλευτικό πρωτόκολλο, μέσα από την αστική δημοκρατία, ως μια διαρκής συρρίκνωση των ορίων ελευθερίας. Τα νεοναζιστικά και ακροδεξιά κόμματα, παίζουν απλά τον ρόλο του «λαγού» του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, δοκιμάζοντας τις αντοχές και τις ανοχές του κοινωνικού σώματος απέναντι στην αυξανόμενη ταξική υποτίμηση και δεν αποτελούν το κύριο σώμα πολιτικής έκφρασης του σύγχρονου φασισμού. Η επιτυχημένη για το κεφάλαιο διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στον ελλαδικό χώρο, με την πανθομολογούμενη άμβλυνση των κοινωνικών αντιστάσεων που πέτυχε, με την χωρίς σημαντικούς τριγμούς εντεινόμενη ταξική εκμετάλλευση που κατόρθωσε, με την επιστροφή δηλαδή του κοινωνικού σώματος σε μια νέου τύπου κανονικότητα, επιβεβαιώνει αυτή την οπτική.

Η «εθνική»-πατριωτική αφήγηση είναι επί της ουσίας στον πυρήνα της ίδια, με αυτήν της αντιμνημονιακής αριστεράς των πλατειών και των «αγανακτισμένων», που αναπαρήγαγε τα ιδεολογήματα περί κακών τροϊκανών-«ξένων» που ζηλεύουν και φθονούν την χώρα και επιθυμούν την οικονομική καταστροφή του «έθνους». Δεν είναι καθόλου τυχαίο εξάλλου, ότι σημαντικό κομμάτι των «αγανακτισμένων» αποτέλεσε και την ζύμη μέσα στην οποία απλώθηκαν και ανέπτυξαν την επιρροή τους, τόσο το αριστεροεθνικιστικό Ε.ΠΑ.Μ., σημερινός πολιτικός εταίρος και σύμμαχος της αριστεροπατριωτικής ΛΑ.Ε., όσο και το εθνικιστικό κόμμα ΑΝ.ΕΛ. σημερινός κυβερνητικός συνεταίρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ο εθνικισμός-πατριωτισμός της αριστεράς, λειτουργεί ως επιπλέον άλλοθι για την κυριαρχία, για την κοινωνική και πολιτική νομιμοποίηση του κράτους. Ουσιαστικά λειτουργεί (με πλάγιες μεθόδους) προωθητικά στην επέλαση του σύγχρονου φασισμού πάνω στις ζωές των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η αποδοχή των συνόρων και τα πολεμολαγνικά σενάρια για την υπεράσπιση τους. Η χωρίς τεκμηριωμένη ανάλυση, προβολή-προπαγάνδιση υπεραπλουστευμένων ολογραμματικών απεικονίσεων του φασισμού του μεσοπολέμου στο παρόν, όχι μόνο δεν βοηθάει στην ανάπτυξη ελευθεριακής πολιτικής συνείδησης, αλλά θολώνει τα αξιολογητικά κριτήρια ανάγνωσης της σύγχρονης πραγματικότητας. Στο μόνο που βοηθάει αυτή η μεθοδευμένη προσπάθεια, είναι στην έμπρακτη προπαγάνδιση «λαϊκών» αντιφασιστικών μετώπων, χτισμένων πάνω σε νεολενινιστικές και εθνοπατριωτικές αφηγήσεις, που συμπυκνώνονται επικοινωνιακά στο τρίπτυχο «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ».

Ο αντιφασισμός που προτάσσει η αριστερά λειτουργεί ως πατερίτσα του αστικοδημοκρατικού κοινοβουλευτισμού. Η αβάντα της αριστεράς στον εθνικισμό-πατριωτισμό ξεκινάει με την αποδοχή της φαντασιακού αστικού ιδεολογήματος του «έθνους», συνεχίζοντας σε μια αντιδιαλεκτική της αντιπαράθεση με την φασιστική ιδεολογία, προσπαθώντας να αναδείξει τον «διεθνισμό», δηλαδή τις σχέσεις μεταξύ «εθνών»-κρατών, ως δήθεν μέθοδο αντιμετώπισης του αναπτυσσόμενου στις μέρες μας εθνικισμού. Επί της ουσίας δηλαδή, υιοθετεί την κρατική αφήγηση περί «καλού» εθνοπατριωτισμού. Οι γλωσσικές, θρησκευτικές και πολιτισμικές κοινότητες βαφτίζονται «έθνη», μια αφήγηση παρόμοιας δομής με αυτήν της αστικής κυριαρχίας. Μια αφήγηση με δεκάδες πλαστογραφίες ιστορικής «συνέχειας» και διαχρονικών «δεσμών αίματος» ολόκληρων κοινωνιών σε έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο, πχ από τις αρχαίες Αθήνα και Σπάρτη έως το Βυζάντιο και μέχρι το νεοελληνικό κράτος.

Ταυτόχρονα, κόμματα της αριστεράς (ΛΑΕ, ΠΛΕΥΣΗ κλπ), που συμμετείχαν (ως κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ) στην συνέχιση και ανάπτυξη της θεσμικής ρατσιστικής πολιτικής των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών/στριών και στις μαζικές απελάσεις τους, εξακολουθούν να τηρούν την ίδια απαρέγκλιτη εθνικιστική και ρατσιστική γραμμή, προπαγανδίζοντας στο κοινωνικό σώμα θεωρίες ενδοταξικών διαχωρισμών. Τα ρατσιστικά πογκρόμ από τον εθνοπατριωτικό όχλο κατά την διάρκεια των «μακεδονικών» συλλαλητηρίων, συνεχίζουν και περνάνε στα «ψιλά», όμως για την δίκη της Χ.Α. η αριστερά προωθεί το αντιφασιστικό δημοκρατικό μέτωπο, ξεπλένοντας και νομιμοποιώντας τον σύγχρονο φασισμό και τις ρίζες του. Η αριστερά που προωθεί τον εθνοπατριωτισμό δεν επιδιώκει την ταξική και κοινωνική απελευθέρωση αλλά την κατάκτηση της κρατικής (ή έστω της κυβερνητικής) εξουσίας, την διατήρηση του κρατικού μηχανισμού και κατά συνέπεια τον από τα πάνω έλεγχο της εντός συνόρων κοινωνίας.

Στη σημερινή συγκυρία ο θεσμικός ρατσισμός απέναντι σε μετανάστες/στριες βασιλεύει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της «για πρώτη φορά αριστεράς», στις συνεχείς μαζικές απελάσεις, στα κέντρα μεταγωγών και στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων της δημοκρατίας. Βασιλεύει στα χωράφια, στις δεκάδες Μανωλάδες της επαρχίας και στις βιοτεχνίες των αστικών κέντρων. Βασιλεύει στην ουσιαστική σιωπή για τους βανδαλισμούς εβραϊκών μνημείων και συναγωγών από αντισημίτες εθνοπατριώτες. Βασιλεύει στην γενικευμένη συναίνεση σε ότι αφορά την περιβόητη ελληνοσερβική «φιλία», δηλαδή στην ουσιαστική πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση της μαζικής σφαγής χιλιάδων μουσουλμάνων της Σρεμπρένιτσα κατά την διάρκεια του πολέμου στην Βοσνία. Αυτή η πολιτική στάση, δεν αναπαράγει τίποτε άλλο παρά τον εθνικισμό – πατριωτισμό.

Παράλληλα η ταξική εκμετάλλευση-καταπίεση βαθαίνει πνίγοντας τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, οδηγώντας σταθερά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση τους ανθρώπους της τάξης μας. Το αποδεικνύουν η συνεχής πτωτική πορεία στα μεροκάματα που δίνουν τα αφεντικά (μεγάλα και μικρά), τα όλο και συχνότερα εργατικά «ατυχήματα»– δολοφονίες στους χώρους δουλειάς, η πρακτική κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, η αύξηση του ποσοστού της κακοπληρωμένης part-time εργασίας, η μείωση των δαπανών κοινωνικής πρόνοιας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η ουσιαστική μείωση του αφορολόγητου εισοδήματος, η σταδιακή επανεμφάνιση επιδημικών ασθενειών που είχαν μεταπολεμικά εξαφανιστεί.

Η πατριαρχία, αυτή η «αόρατη» εξουσιαστική κοινωνική δόμηση εξακολουθεί να μας σκεπάζει σαν καταχνιά, με την κυριαρχική επιβολή μιας συνένοχης σιωπής για τα αμέτρητα θύματά της. Ενώ η αριστερά ως κυβέρνηση σερβίρει δικαιωματισμό και προοδευτικότητα σε επιμέρους «κοινωνικά δικαιώματα» (νομιμοποίηση του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, αλλαγή ονόματος στην ταυτότητα για τρανς άτομα κλπ), η πατριαρχική βία στο σύνολό της (όπως έχει φανεί και σε πρόσφατες δίκες) εξακολουθεί να αναπαράγεται και να αναπτύσσεται στο κοινωνικό σώμα, ανενόχλητη και νομιμοποιημένη μέσα από τον δικαστικό μηχανισμό του κράτους.

Ελευθεριακή πολιτική στρατηγική ενάντια στους ψευδείς «εθνικούς» διαχωρισμούς

Την ώρα που από την πλευρά κράτους και κεφαλαίου, γίνεται συστηματική προσπάθεια να διαμορφωθεί μια διαταξική «εθνική» ενότητα, δομημένη πάνω στο ιδεολόγημα του εθνικισμού-πατριωτισμού, την ώρα που οριοθετούνται με πολεμικούς όρους τόσο ο εξωτερικός όσο και ο εσωτερικός εχθρός, είναι τουλάχιστον πολιτική υπεκφυγή να μην βλέπουμε την στρατηγική στόχευση αυτού του κεντρικού σχεδιασμού. Αν δεν αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή η αναπαραγωγή μιας οριοθετημένης αντιφασιστικής προπαγάνδας και δράσης, ο περιορισμός δηλαδή του «προβλήματος» αποκλειστικά σε νεοναζιστικά, φασιστικά και ακροδεξιά κόμματα και οργανώσεις, τότε σίγουρα αποτελεί την ιδανική ασυνείδητη πολιτική στάση για να συναφθεί «εκεχειρία» με τον εθνικισμό – πατριωτισμό που απλώνεται σαν την πανούκλα μέσα στο κοινωνικό σώμα, από κομματικούς, κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς.

Αν θέλουμε να χτυπήσουμε το δέντρο του αναπτυσσόμενου σύγχρονου φασισμού στις ρίζες του και όχι να μονομαχούμε αέναα με τα κλαδιά του, τότε οφείλουμε να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στην αποδόμηση του εθνικισμού-πατριωτισμού. Με συντονισμένες προπαγανδιστικές κινήσεις, δράσεις και συλλογικές πρωτοβουλίες. Συγκροτώντας έναν αντιεθνικιστικό - αντιπατριωτικό πολιτικό πόλο, με ταξικά, αντιρατσιστικά και αντιπατριαρχικά προτάγματα. Διαμορφώνοντας δηλαδή έναν ελευθεριακό πολιτικό πόλο, που συγχρονίζοντας τις δράσεις και παρεμβάσεις του, θα καταφέρει να συμβάλλει προωθητικά και έγκαιρα, στο χτίσιμο κοινωνικών αναχωμάτων απέναντι στον επελαύνοντα σύγχρονο φασισμό. Γιατί πριν την διαμόρφωση οποιασδήποτε ελευθεριακής επαναστατικής προοπτικής, είναι πολιτικό μας καθήκον να ανασχέσουμε την επίθεση κράτους και κεφαλαίου πάνω στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, πάνω στις ζωές μας, αποδομώντας σε κάθε ευκαιρία που μας δίνεται, κάθε διαταξικό ιδεολόγημα που χρησιμοποιεί η κυριαρχία για να αδρανοποιήσει και εκμηδενίσει τις ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις. Ο εθνικισμός-πατριωτισμός, όπως επανειλημμένα έχει αποδειχτεί ιστορικά, δεν αντιμετωπίζεται με πολιτικούς ετεροκαθορισμούς, με την επίκληση δηλαδή κάποιου αόριστου διεθνισμού λενινιστικής κοπής, αλλά με ταξική αλληλεγγύη χωρίς σύνορα. Η γλώσσα της κυριαρχίας δεν είναι η δική μας γλώσσα. Η ταξική συνείδηση πεθαίνει, εκεί που η «εθνική» συνείδηση καλλιεργείται και αναπτύσσεται.

Γι’ αυτούς τους λόγους θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να επιμένουμε σε μια ανταγωνιστική-εχθρική στάση απέναντι σε κάθε ευθεία ή πλάγια προπαγάνδιση της ψευδούς εθνικιστικής-πατριωτικής ιδεολογίας, ανεξάρτητα από τον πολιτικό φορέα ή την μετωπική συγκρότηση από την οποία αυτή εκπορεύεται, είτε από δεξιά είτε από αριστερά, επιδιώκοντας να καλλιεργήσουμε διαλεκτικά στη συνείδηση των ανθρώπων της τάξης μας, στο σύνολο δηλαδή των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, τις βασικές ελευθεριακές αξίες που ιστορικά επιβεβαιωμένες επί εκατοντάδες χρόνια αγώνων σ’ αυτόν τον πλανήτη, επικαθορίζουν τα θεμελιώδη πολιτικά προτάγματα του αναρχικού αγώνα για την ατομική, ταξική και κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά της κυριαρχίας και της πατριαρχίας.

Γι’ αυτούς τους λόγους θα συνεχίζουμε να τονίζουμε σε κάθε τόνο και με κάθε ευκαιρία ότι: Κανένα «έθνος» δεν μας ενώνει, κανένα σύνορο δεν μας χωρίζει, κανένα κράτος δεν είναι δικό μας.

Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Φύλο / Ανακοίνωση Τύπου Wednesday October 03, 2018 06:38 byDmitriΑναρχική Συλλογικότητα Manifesto

«Το λέμε με ειλικρίνεια, όσο επώδυνο κι αν είναι. Φασίστες υπάρχουν και έξω από το φασιστικό κόμμα, υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα κόμματα. Υπάρχουν συνεπώς παντού άτομα τα οποία αν και δεν είναι φασίστες (μπορεί να είναι και αντιφασίστες), έχουν φασιστική ψυχή, την ίδια δηλαδή επιθυμία για καταπίεση που χαρακτηρίζει τους φασίστες.» (Errico Malatesta, 28 Αυγούστου 1923, «Γιατί νίκησε ο φασισμός», Libero Accordo)

Λιντσάρισμα και δολοφονία Ζακ Κωστόπουλου: ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει.

«Ζούμε σε μια κοινωνία, που νομίζω οτι ο κόσμος δεν αντέχει, το να μην μπορεί να σεβάλει σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Δηλαδή, δεν είμαστε κουτάκια. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε πολύ περισσότερα απο κάτι που μπορεί να χωρέσει σε ένα κουτάκι.» (Ζακ Κωστόπουλος, απόσπασμα από συνέντευξή του)

Στις 21 Σεπτέμβρη λιντσάρεται και δολοφονείται από αφεντικά και μπάτσους. Δεν χώραγε στα κουτάκια της κανονικότητάς τους. Ως οροθετικός, φτωχός, ομοφυλόφιλος και ακτιβιστής της Queer κοινότητας, περίσσευε στον κόσμο κράτους και κεφαλαίου, γι αυτο και η ζωή του δεν είχε καμμιά αξία για τους δολοφόνους του που τον χτύπαγαν ανελέητα, ματωμένο και αναίσθητο στο πεζοδρόμιο. Το λιντσάρισμα και η δολοφονία του από αυτή την φασιστική αγέλη αφεντικών και μπάτσων, πρώτα έγινε live θέαμα για αρκετό περαστικό και αδιάφορο κόσμο.

Στις επόμενες ώρες μέσω των δελτίων ειδήσεων και των «ενημερωτικών» εκπομπών των ΜΜΕ, η φρίκη αυτή κανονικοποιήθηκε με γκεμπελίστικη προπαγάνδα (ληστής, πρεζάκι, μαχαιροβγάλτης κλπ) και προσφέρθηκε «στο πιάτο» δεκάδων χιλιάδων βολεμένων σε κουτάκια, φιλήσυχων και νομοταγών, πιστών υπηκόων της κυριαρχίας και υποστηρικτών του καθεστώτος εξαίρεσης, για κανιβαλιστική κατανάλωση.

Πρόκειται για ένα θεσμοθετημένο καθεστώς εξαίρεσης που κοινωνικά νομιμοποιήθηκε βήμα-βήμα, αρχικά για πολιτικούς/ές κρατούμενους/ες, επεκτάθηκε με τον σταδιακό εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χιλιάδων μεταναστών/στριών και τώρα απλώνεται ολοένα και περισσότερο. Η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού του «έθνους», περνάει πάνω από τις ζωές roma, οροθετικών, ομοφυλόφιλων, τοξικοεξαρτημένων, άστεγων, φτωχών, εξαθλιωμένων, αγωνιστών/στριών. Οποιουδήποτε και οποιασδήποτε δηλαδή, που δεν ικανοποιεί τις κυρίαρχες κοινωνικές νόρμες υποταγής, αυτές που διαφημίζουν σε 24ωρη βάση τα ΜΜΕ, το σχολείο, η εκκλησία, ο στρατός και κάθε κρατικός και παρακρατικός μηχανισμός.

Με πρόσχημα την υπεράσπιση της ιδιοκτησίας και του εμπορεύματος, ο κοσμηματοπώλης, ο οργανωμένος φασίστας και οι μπάτσοι, βρήκαν την ευκαιρία να εκφράσουν ανεμπόδιστα το μίσος τους για τις ζωές των αδύναμων. Ανακριτής και εισαγγελέας, με επιδέξιους νομικούς χειρισμούς φρόντισαν να διαμορφώσουν ευνοϊκές συνθήκες για την αγέλη των δολοφόνων, παρα το δημοσιοποιημένο οπτικοακουστικό υλικό και τις μαρτυρίες που δείχνουν ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται περι αυτοάμυνας ή ληστείας. Η «τυφλή δικαιοσύνη» των κυρίαρχων, που λειτουργεί σαν λάστιχο ανάλογα με το ποιος/ά είναι το θύμα και ποιοι είναι οι θύτες, μόνο προσχηματικά αναζητάει αποδείξεις και «αδιάσειστα» στοιχεία.

Η τεχνική της συγκάλυψης γνωστή: Απέναντι στους εφοπλιστές εμπόρους των δύο τόνων ηρωίνης του Noor-1, οι πολύμηνες αστυνομικές και δικαστικές «έρευνες» κόλλησαν… Απέναντι σε φτωχοδιάβολους τοξικοεξαρτημένους/ες, και σε οροθετικές/ούς, ρατσισμός, στιγματισμός, διαπόμπευση και έμπρακτη διαμόρφωση συνθηκών κοινωνικού τους αποκλεισμού. Απέναντι στους τραπεζίτες με το γνωστό τους φαγοπότι των εκατοντάδων δις, δικαστικοί τεμενάδες και κρατικές επιχορηγήσεις. Απέναντι στα αφεντικά, μεγάλα και μικρά, που καταπατούν ωράρια, που κλέβουν ένσημα και υπερωρίες, δίνοντας ψίχουλα για μεροκάματο, θεσμοθετημένα γραφειοκρατικά πλυντήρια.

Στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, φτώχεια, καταστολή και εξαθλίωση. Απέναντι σε σωματέμπορους, μαφίες, βιαστές και φασίστες, όταν η αστυνομική «ανοχή»-στήριξη βγάζει μάτια, τότε στήνεται επικοινωνιακά ένα ατέρμονο δικαστικό γαϊτανάκι που οδηγεί είτε σε αθωωτικές αποφάσεις, είτε σε ποινές-χάδια «ελλείψει περαιτέρω στοιχείων». Απέναντι σε οτιδήποτε ξεφεύγει της πατριαρχικής νόρμας (cis γυναίκες και queer άτομα), η έμφυλη βία σχετικοποιείται και κανονικοποιείται. «Εθνική» οδύνη για τα καημένα αφεντικά που «δεν βγαίνουν» λόγω κρίσης, πατριωτικές κορώνες και εκκλήσεις για «εθνική ενότητα και συστράτευση» των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων που συνθλίβονται.

«Το λέμε με ειλικρίνεια, όσο επώδυνο κι αν είναι. Φασίστες υπάρχουν και έξω από το φασιστικό κόμμα, υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα κόμματα. Υπάρχουν συνεπώς παντού άτομα τα οποία αν και δεν είναι φασίστες (μπορεί να είναι και αντιφασίστες), έχουν φασιστική ψυχή, την ίδια δηλαδή επιθυμία για καταπίεση που χαρακτηρίζει τους φασίστες.» (Errico Malatesta, 28 Αυγούστου 1923, «Γιατί νίκησε ο φασισμός», Libero Accordo)

Ο σύγχρονος φασισμός δεν επελαύνει μόνο με τάγματα εφόδου οργανωμένων φασιστών. Οι ρίζες του απλώνονται όλο και πιο βαθιά, αυξάνοντας την κοινωνική νομιμοποίηση της εντεινόμενης ταξικής εκμετάλλευσης-καταπίεσης, του ρατσισμού απέναντι σε κάθε διαφορετικότητα, του εθνικισμού-πατριωτισμού και της πατριαρχικής βίας. Σ’ αυτή την νέα κανονικότητα, σ’ αυτόν τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό που χτίζουν και αναβαθμίζουν σταθερά κράτος και κεφάλαιο σε καθεστώς αστικής δημοκρατίας, με την ολόπλευρη και δυναμική στήριξη των πιστών τους υπηκόων, σ’ αυτά τα άθλια προκατασκευασμένα κουτάκια και τις κοινωνικές τους νόρμες οπου προσπαθούν να στριμώξουν τις ζωές μας, ο Ζακ Κωστόπουλος δεν χωρούσε. Ούτε εμείς χωράμε. Κι όσες/οι δεν χωράμε στα κουτάκια που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι με τους μηχανισμούς προπαγάνδα τους, απλά περισσεύουμε στον κόσμο τους. Οι ζωές όσων περισσεύουν στον κόσμο των κυρίαρχων, οι ζωές όσων δεν σκύβουν υποτακτικά το κεφάλι μπροστά στον σύγχρονο φασισμό τους, δεν έχουν αξία, είναι αναλώσιμες.

Δεν μας ξεγελάνε τα κροκοδείλια δάκρυα επικοινωνιακής προβολής, των «κινηματιών» πολιτικών χαμαιλεόντων της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας των «δικαιωμάτων», των υπερασπιστών της ανάθεσης και του κυβερνητισμού. Το κράτος με τους μηχανισμούς του και τα αφεντικά (μεγάλα και μικρά), μας «προσφέρουν» απλόχερα το θάνατο. Δεν αρκεί η θλίψη και η οργή μας. Ιστορικά, ποτέ το συναίσθημα δεν αποδείχτηκε ικανό για να αντιμετωπίσει με συνεπή επιμονή και οργανωτική επάρκεια μέσα στο χρόνο, τις σχεδιασμένες θανατοπολιτικές κράτους και κεφαλαίου, υπο όποια κυβέρνηση κι αν εφαρμόζονταν, με όποιον τρόπο κι αν αυτές επιβλήθηκαν στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, είτε με πολέμους, είτε με φασιστικά καθεστώτα, είτε με εθνορατσιστικές πολιτικές.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΩΝ ΑΝΑΧΩΜΑΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΛΑΥΝΟΝΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Βόλος, 1 Οκτώβρη 2018


Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto

greece / turkey / cyprus / miscellaneous / feature Monday October 01, 2018 19:47 byPaddy Rua
featured image

As repression keeps mounting in Turkey amidst a generalised economic crisis, we had the chance of discussing with a member of Devrimci Anarşist Faaliyet (DAF), a Turkey-based anarchist organisation, the current situation under Ergogan and its implications in the ongoing Syrian conflict and the new balance of power which is being created out of this civil war. Their perspectives are of interest to militants everywhere in the Globe.

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Φύλο / Ανακοίνωση Τύπου Saturday September 29, 2018 18:04 byΕλευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Καλούμε κάθε εργαζόμενο/η, άνεργο/η να πάρει θέση ενάντια στη φασιστική πανούκλα. Μέσα στα σωματεία, τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, τα σχολεία και τις σχολές μας υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των από κάτω στη ζωή! Για να μη νικήσει ο φόβος και το μίσος! Για να ανθίσουν οι πολύχρωμες εργατικές κοινότητες και η αλληλεγγύη απέναντι στη βαρβαρότητα!

Την Παρασκευή, 21 Σεπτέμβρη μέρα μεσημέρι ο Ζακ Κωστόπουλος πέφτει νεκρός σε ενεχυροδανειστήριο της ομόνοιας μετά από ανελέητο ξυλοδαρμό από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, έτερου μαγαζάτορα και αστυνομικών παρουσία και άλλων ατόμων που απλά κοιτάνε το θέαμα(με τη λαμπρή εξαίρεση ενός ανθρώπου που προσπαθεί να τους εμποδίσει). Στη δικογραφία που μεταβιβάζεται στον εισαγγελέα δεν αναφέρεται τίποτα από όλα αυτά ούτε και στις μαρτυρίες των αστυνομικών και του ιδιοκτήτη. Ο χώρος της δολοφονίας δεν περιφράσσεται και ο ιδιοκτήτης καθαρίζει το χώρο καταστρέφοντας κάθε στοιχείο. Τα ΜΜΕ σκυλεύουν τη μνήμη του νεκρού διαδίδοντας ψεύδη. Το ίδιο και ακροδεξιά στοιχεία τα οποία γράφουν οργανωμένα σχόλια( κυρίως μέσα από fake προφίλ) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο ίδιο το προφίλ του Ζακ Κωστόπουλου όπου πανηγυρίζουν για τη δολοφονία του και υβρίζουν το νεκρό μη σεβόμενοι ούτε καν το πένθος των δικών του ανθρώπων.

Μέχρι να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του δράστη δημοσιογράφοι και φιλήσυχοι πολίτες ξερνούν το μίσος τους για τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα δικαιολογώντας την αυτοδικία και πρακτικές λιντσαρίσματος κατά των μικροπαραβατικών και των τοξικοεξαρτημένων την ίδια ώρα που έμποροι σκληρών ναρκωτικών και κλέφτες δημόσιου χρήματος είτε έχουν ΜΜΕ οι ίδιοι είτε εξυμνούνται από αυτά. Μετά την αποκάλυψη ότι πρόκειται για γνωστό και ιδιαίτερα αγαπητό αγωνιστή υπέρ των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και άρα είναι πιο δύσκολο να αποκρυφτεί η αλήθεια αρχίζει μια πιο έμμεση στοχοποίηση και στην πρώτη γραμμή βγαίνουν οι ναζιστές που κάνουν συγκέντρωση με εμετικά συνθήματα κατά των ομοφυλόφιλων και των χρηστών ναρκωτικών στο σημείο της δολοφονίας.

Να μη συνηθίσουμε το Θάνατο και την κοινωνική ανθρωποφαγία! Να υπερασπίσουμε τη μνήμη του δολοφονημένου Ζακ Κωστόπουλου από τους κάθε λογής υβριστές του!

Καλούμε κάθε εργαζόμενο/η, άνεργο/η να πάρει θέση ενάντια στη φασιστική πανούκλα. Μέσα στα σωματεία, τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, τα σχολεία και τις σχολές μας υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των από κάτω στη ζωή! Για να μη νικήσει ο φόβος και το μίσος! Για να ανθίσουν οι πολύχρωμες εργατικές κοινότητες και η αλληλεγγύη απέναντι στη βαρβαρότητα! Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση καλεί σε συμμετοχή σε όλες τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις που γίνονται ανά την Ελλάδα ενάντια στις προσπάθειες συγκάλυψης της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΑΘΗΝΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΡΕΘΥΜΝΟ, ΗΜΑΘΙΑ, ΙΩΑΝΝΙΝΑ)

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

Greece / Turkey / Cyprus

Fri 19 Oct, 22:16

browse text browse image

300_0___20_0_0_0_0_0_p_17_04_2017.jpg imageΣυνέντευξη της Devrimci A... Oct 18 21:05 by Paddy Rua* 0 comments

images.jpg imageΟ ρόλος εθνικισμ_... Oct 12 19:15 by Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

zak.jpg imageΟ σύγχρονος φασι`... Oct 03 06:38 by DmitriΑναρχική Συλλογικότητα Manifesto 0 comments

p_17_04_2017.jpeg imageDevrimci Anarşist Faaliyet: "The state’s project of eliminating revolutionary opposit... Oct 01 19:47 by Paddy Rua 0 comments

ceb6ceb1ceba.jpg imageΚοινωνικός κανιβ... Sep 29 18:04 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση 0 comments

cropped5h1a2895_1.jpg imageEutopian Library reopens Sep 27 21:18 by Ευτοπική Βιβλιοθήκη 0 comments

cropped5h1a2895.jpg imageΗ Ευτοπική Βιβλι_... Sep 27 21:13 by Ευτοπική Βιβλιοθήκη 0 comments

38016048_1565638766874703_2001858735969927168_n.jpg imageΕθνικισμός-πατρι... Sep 16 19:47 by Καθ’οδόν & mⒶnifesto 0 comments

textThe US-Turkey stand-off in context: the US and the weaponisation of global finance Sep 13 19:04 by VASSILIS K. FOUSKAS and BULENT GOKAY 0 comments

theblast363x480.jpg imageΜετά την καταστρ_... Aug 16 05:42 by provo 0 comments

textBAKUR OPPRESSO E SFRUTTATO Aug 14 22:11 by Gianni Sartori 0 comments

cropped96194995296576995695795996541.jpg imageΕίμαστε εδώ για ν ... Jul 29 22:53 by ΕΣΕ Ρεθύμνου 0 comments

textI CURDI OPPRESSI SIA DA ANKARA CHE DA TEHERAN Jul 22 16:24 by Gianni Sartori 0 comments

. imageBaşkanlık Seçimlerine Dair; Sandık Kazandı, Sanan Kaybetti Jul 10 01:07 by DAF 0 comments

ba351kanl305kdaf2.jpg imageBaşkanlık Seçimlerine Dair; Kazanan Kim? Kaybeden Kim? Jul 10 01:02 by DAF 0 comments

p_30_12_2016.jpeg imageEcology in Democratic Confederalism Jul 09 20:40 by Ercan Ayboga 0 comments

textTurkish Elections, Looming Fascism and Left Politics Jul 06 18:41 by Baris Karaagac 0 comments

freethemoria35.jpg imageGreece: Campaign #freethemoria35 Jun 24 21:15 by musaferat 0 comments

30f1bba7c7914243989ef2d4e32be519.jpeg imagePresident Erdogan is as dangerous as President Trump May 30 05:05 by Zaher Baher 0 comments

bare1525625868647.jpg imageΟ μύθος της “κινημ&#... May 07 18:31 by Vectrum 0 comments

gider1 imageYoung Workers Association's in the streets in May Day May 05 22:35 by GİDER 0 comments

textThe “New Turkey”: Permanent State of Emergency and the Dream of Absolute Power Apr 24 22:57 by Önder Kulak and Kansu Yıldırım 0 comments

5a787d615b620c53c910d724dc24e8ef.jpg imageΠερί εθνών και εθ ... Apr 23 20:13 by Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης 0 comments

1.jpg imageΓια την κουλτούρ^... Apr 16 13:06 by Μωβ καφενείο 0 comments

no_nato.jpg imageΟ κόσμος ή αλλάζε ... Apr 13 20:22 by Διεθνιστική Αλληλεγγύη 0 comments

81686ac5a02a786d32fb60278217b1fa.jpg imageΗ τσιφλικοποίηση... Apr 05 19:56 by Πυρήνας Αναρχικών Κομμουνιστών Καλαμπάκας 0 comments

29432501_2022534487962431_4358274405273436160_o.jpg imageThe fire of Kawa's will burn, the struggle against Dehaqs will keep on Mar 23 20:34 by DAF 0 comments

c4a698429e8ba2ed9ba22bc49f3d6674.jpg imageΣυγκέντρωση αλλη... Mar 14 20:35 by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

28168571_1385354578236457_5533587909101043784_n.jpg image1300 τίτλοι και συνεχ... Feb 26 09:58 by Μανιφέστο 0 comments

w04155319syllalhthriosyntagma4.jpg imageΤο εθνικιστικό σ`... Feb 21 18:07 by Aναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]