user preferences

imageΑναρχική παράδοση &#... 19:25 Jan 13 0 comments

imageThe Trump putsch 05:04 Jan 11 0 comments

textNumero di dicembre de “il Cantiere” 05:08 Jan 08 0 comments

textTre linee di risposta 05:04 Jan 08 0 comments

imageBaekyao, “Ο Μαχνό της Kορέας” 20:13 Jan 07 0 comments

more >>
Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Αναρχικό κίνημα / Γνώμη / Ανάλυση Thursday December 24, 2020 17:51 byΠρωτ. Αναρχικών Αγ.Αναργύρων – Καματερού

Καμία κοινωνική επανάσταση στην ιστορία δεν πραγματοποιήθηκε δίχως την από τα πριν προετοιμασία των θεμελίων της μελλοντικής κοινωνίας, των οργανωτικών κυττάρων της, των ποιοτικών χαρακτηριστικών της, όλων αυτών των στοιχείων που αποκρυσταλλώνονται και αναπτύσσουν τις πιο προχωρημένες μορφές τους μέσα στην ζωντανή κοινωνική εξέλιξη και την ολοκλήρωση της επαναστατικής μετάβασης. Η σκιαγράφηση της μετεπαναστατικής κοινωνίας που προτάσσουμε δεν θα πρέπει να γίνεται αφηρημένα. Μπορεί να αποκτήσει ρεαλιστική ισχύ μέσα από την συγκεκριμενοποίηση της σε έναν σύγχρονο προγραμματικό και στρατηγικό σχεδιασμό που μόνο μια πλατιά αναρχική πολιτική οργάνωση μπορεί να αναπτύξει.

Έχουν περάσει 10 μήνες από την διάγνωση του πρώτου θετικού κρούσματος κορονοϊού στην Ελλάδα και 9 μήνες από την επιβολή του πρώτου lockdown, το οποίο εγκαινίασε μια «νέα κανονικότητα» που μας έφερε όλους αντιμέτωπους με πρωτόγνωρες καταστάσεις. Αυτή η «νέα κανονικότητα» προσδιορίζεται μέσα από το πορτραίτο της εποχής το οποίο διαμορφώνει η υγειονομική κρίση του κορονοϊού και η εν εξελίξει από το 2008 δομική κρίση της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας. Ο συνδυασμός της υγειονομικής κρίσης και της όξυνσης της οικονομικής κρίσης έχουν φέρει στο προσκήνιο μια πρωτοφανή δυστοπία η οποία ενσαρκώνεται στην εφαρμογή ολοκληρωτικών μέτρων πειθάρχησης και ελέγχου, την επιβολή του μαζικού εγκλεισμού, την κοινωνική απομόνωση και τις απαγορεύσεις μετακινήσεων και συναθροίσεων. Ταυτόχρονα, η κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η συστημική κρίση, συναντά το πλέον ευνοϊκό έδαφος να ξεδιπλωθεί με διαδικασίες express σαρώνοντας τα τελευταία απομεινάρια των κοινωνικών συμβολαίων του παρελθόντος.

Είναι γεγονός πως τους τελευταίους μήνες λαμβάνει χώρα μια ραγδαία απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Εργατικά κεκτημένα και κοινωνικές ελευθερίες που έχουν κερδηθεί με αγώνες και έχουν κατοχυρωθεί εδώ και αιώνες αμφισβητούνται και επιχειρείται να καταλυθούν σαν παρελθοντικές παραχωρήσεις τήρησης ταξικών ισορροπιών. Η φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας όλο και μεγεθύνεται. Συγχρόνως, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε τα γρανάζια της παραγωγής να συνεχίσουν να λειτουργούν με το όποιο κόστος αυτό συνεπιφέρει για την υγεία των εργαζομένων που συνωστίζονται κατά εκατοντάδες στους χώρους εργασίας χωρίς να πληρούνται ούτε τα βασικά μέτρα συλλογικής προστασίας. Όπως είδαμε και πριν λίγους μήνες η βιομηχανία του τουρισμού λειτούργησε κανονικά στην Ελλάδα. Τα τεστ που έγιναν στους τουρίστες που επισκέπτονταν την χώρα ήταν ελάχιστα και αποτελεί κοινή παραδοχή όλων όσων εργάζονταν σε τουριστικές περιοχές πως τα κρούσματα αποκρύπτονταν.

Πλέον, διανύοντας ένα δεύτερο κύμα της πανδημίας, οι αδυναμίες και οι ελλείψεις του καθημαγμένου από τις πολιτικές λιτότητας κρατικού συστήματος υγείας φανερώνονται με τον πλέον εμφατικό τρόπο και γίνεται πλέον σαφές πως η χρόνια κρατική υποβάθμιση της υγείας έχει αποβεί καταστροφική για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Ο αριθμός των κρουσμάτων και οι θάνατοι από κορονοϊό έχουν πολλαπλασιαστεί μέσα σε λίγους μήνες και το σύστημα υγείας έχει ξεπεράσει τα όρια των δυνατοτήτων του για παροχή περίθαλψης. Έχοντας στην διάθεση τους ένα χρονικό διάστημα άνω 8 μηνών για να σχεδιάσουν την αντιμετώπιση της πανδημίας και διαθέτοντας την εμπειρία του πρώτου κύματος όλες οι δικαιολογίες που επικαλέστηκαν οι κρατικοί αξιωματούχοι όλο το προηγούμενο διάστημα έχουν εμφανώς καταπέσει. Οι μεταφορές που χρησιμοποιούν στην ρητορική τους και οι οποίες παρουσιάζουν την πανδημία σαν μια εμπόλεμη κατάσταση και τον κορονοϊό σαν έναν αόρατο εχθρό ή ένα απρόβλεπτο φυσικό φαινόμενο που προκαλεί μια αναπότρεπτη καταστροφή έχουν καταλήξει να είναι κάτι περισσότερο από γελοίες.

Είναι γεγονός πως από την εμφάνιση της πανδημίας έως και σήμερα, η επιστημονική έρευνα για τον κορονοϊό έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό και πλέον υπάρχουν αξιόπιστα δεδομένα σχετικά με την φύση, την εξέλιξη, την μεταδοτικότητα και τις συνέπειες του ιού στους ανθρώπινους οργανισμούς. Η εκδήλωση του δεύτερου κύματος της πανδημίας δεν ήταν ούτε κάτι το απρόβλεπτο ούτε κάτι το οποίο είχε απορριφθεί ότι θα ακολουθήσει. Αντιθέτως, τόσο το κράτος όσο και η επιτροπή των ειδικών επιστημόνων της γνώριζαν πολύ καλά πως μέσα στο χειμώνα αναμένεται μια ισχυρή έξαρση των κρουσμάτων. Παρόλα αυτά, η κρατική επιλογή ήταν να μην ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο και να μην γίνει καμία ουσιαστική προετοιμασία για την αποφυγή και την αντιμετώπιση ενός ακόμη πιο ισχυρού κύματος. Παράλληλα, από την πλευρά της “αντικειμενικής” και “ανεπηρέαστης” επιτροπής των ειδικών επιστημόνων δεν είδαμε κανέναν να ασκεί δημόσια κριτική στην κυβερνητική αδράνεια και να καλεί να ληφθούν μέτρα που θα περιόριζαν τις τραγικές συνέπειες.

Συγκεκριμένα, μέσα στο περιθώριο των 8 μηνών από το πρώτο lockdown δεν υπήρξε η πολιτική βούληση ώστε να γίνουν κινήσεις για την επαρκή στελέχωση του ΕΣΥ με μόνιμο υγειονομικό προσωπικό, τον απαραίτητο εξοπλισμό σε μηχανήματα και νοσοκομειακές υποδομές, με αποτέλεσμα αυτό να διαθέτει πλέον όλο και λιγότερους εργαζομένους σε σχέση με άλλες χρονιές προ κορονοϊου. Παράλληλα τα διαγνωστικά τεστ κατέληξαν να αντιμετωπίζονται περισσότερο ως αντικείμενο κερδοσκοπίας παρά ως χρήσιμο εργαλείο για την χαρτογράφηση των κρουσμάτων και την εξασφάλιση ασφαλών δεδομένων. Πέρα από τον περιορισμένο αριθμό των τεστ που διενεργούνται καθημερινά, δεν υπήρξε σχεδιασμός για την δημιουργία μηχανισμών και δομών που θα προσφέρουν ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην εξέταση για διάγνωση κορονοϊού χωρίς να δημιουργούνται καθυστερήσεις και συνθήκες συνωστισμού. Δεν διενεργήθηκαν προληπτικά μαζικά τεστ στους εργαζόμενους που συνωστίζονται καθημερινά κατά εκατοντάδες στους εργασιακούς χώρους, ενώ υπάρχουν και καταγγελίες εργαζομένων που μαρτυρούν πως ακόμη και μετά από διαγνωσμένα κρούσματα συναδέλφων τους οι χώροι εργασίας παρέμειναν κανονικά εν λειτουργία και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι δεν υποβλήθηκαν σε τεστ καθώς οι εταιρείες “αδυνατούσαν” να σηκώσουν το κόστος. Ως προς τον εντοπισμό των κρουσμάτων, ο μηχανισμός ιχνηλάτησης των ενεργών περιστατικών που κάθε τόσο εξαίρεται σε δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων αποτελείται μόλις από 190 υπαλλήλους, ενώ ακόμη και οι ευρωπαϊκές οδηγίες καταδεικνύουν την ανάγκη για 3000 άτομα προσωπικό σύμφωνα με τον πληθυσμό της χώρας. Σε πρόσφατη σχετική ερώτηση που έγινε στον Χαρδαλιά αναφορικά με τον μικρό αριθμό των «ιχνηλατών», ο υφυπουργός-καραγκιόζης της κυβέρνησης απάντησε πως τα κρούσματα είναι λίγα για να διαθέτουμε μεγαλύτερο μηχανισμό ιχνηλάτησης. Φανταζόμαστε πως δεν του πέρασε από το μυαλό πως εάν αυξηθεί ο αριθμός των υπαλλήλων στον μηχανισμό ιχνηλάτησης θα αυξηθούν και τα καταγεγραμμένα κρούσματα…

Έτσι λοιπόν, ενώ το βασικό επιχείρημα για την επιβολή του πρώτου lockdown ήταν η «αγορά χρόνου» ώστε να σταματήσει η μεγάλη διασπορά και να υπάρξει προετοιμασία για την αντιμετώπιση της επιδημίας στην συνέχεια, η υγειονομική θωράκιση της κοινωνίας παραλείφθηκε και μετακυλήθηκε στην «ατομική ευθύνη». Ουσιαστικά αυτό που επιτεύχθηκε ήταν η μετάθεση στο μέλλον μιας πιο μεγάλης διασποράς του ιού χωρίς να γίνονται παράλληλα οι απαιτούμενες ενέργειες ώστε αυτή να προληφθεί στο μέτρο του δυνατού και να αντιμετωπιστεί κάτω από καλύτερες συνθήκες. Αντίθετα, όλο αυτό το διάστημα βιώνουμε στο πετσί μας τα παράδοξα και τις δομικές αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, ενός συστήματος που οι προτεραιότητες του ρυθμίζονται με βάση τα συμφέροντα μιας μειοψηφούσας παρασιτικής τάξης και όχι με βάση τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτή η συνθήκη γίνεται ακόμη πιο έντονη μέσα σε περιόδους κρίσης με αποτέλεσμα να βλέπουμε εν καιρώ πανδημίας οι κρατικές δαπάνες να διοχετεύονται κατά κόρον στην ενίσχυση των στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων καταστολής και όχι στην ενδυνάμωση του συστήματος υγείας και σε μέτρα πρόληψης. Αντί για προσλήψεις γιατρών και νοσοκόμων, οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην φετινή ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο επικεντρώθηκαν στις αγορές στρατιωτικών εξοπλισμών με την καταβολή υπέρογκων ποσών δισεκατομμυρίων και στην ενίσχυση των ένοπλων δυνάμεων με 15.000 μόνιμες προσλήψεις μέσα στο φόντο των διακρατικών σφαγείων στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. Αντί για την δημιουργία νέων νοσοκομειακών υποδομών μεγάλα ποσά σπαταλήθηκαν σε αποτυχημένα έργα «εξευρωπαϊσμού» και «καλλωπισμού» του κέντρου της πόλης (βλ μεγάλος περίπατος). Αντί για προσλήψεις στα νοσοκομεία χιλιάδες νέες θέσεις προκηρύχθηκαν για την αστυνομία και προωθήθηκε η δημιουργία νέων ειδικών σωμάτων (βλ πανεπιστημιακή αστυνομία). Μέσα σ’ αυτή την συνθήκη, τα καλοταϊσμενα από την κρατική χρηματοδότηση των 20εκ., ΜΜΕ έπαιζαν το παιχνίδι της κυβέρνησης συσκοτίζοντας την κρατική ανευθυνότητα και αναδεικνύοντας αποδιοπομπαίους τράγους ως υπεύθυνους για την διασπορά του ιού: στην αρχή οι υπεύθυνοι ήταν οι απείθαρχοι πολίτες που δεν τηρούσαν τα μέτρα, στην συνέχεια οι νέοι που συνωστίζονταν στις πλατείες και έκαναν διακοπές και τέλος οι μετανάστες που κατονομάστηκαν σε πολλές περιπτώσεις ως υγειονομικές βόμβες.

Το success story της κυβέρνησης που προέβαλλε όλο το προηγούμενο διάστημα την μεγάλη επιτυχία στην διαχείριση του covid 19 έχει πλέον καταρρεύσει. Ο Νοέμβριος εξελίχθηκε στον πιο τραγικό μήνα της πανδημίας με τους θανάτους από κορονοϊό να φτάνουν στους 1780, αριθμός που αποτελεί το 74% των συνολικών θανάτων από την έναρξη της πανδημίας. Η σύγκριση των ελληνικών δεδομένων της πανδημίας που γίνεται κάθε τόσο από κυβερνητικούς εκπροσώπους με δεδομένα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν αποδεικνύει καμία επιτυχία του ελληνικού κράτους αλλά αντίθετα φανερώνει την παταγώδη αποτυχία του παγκόσμιου καπιταλισμού και των κρατικών μηχανισμών να διαχειριστούν την υγειονομική κρίση με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία της δημόσιας υγείας.

Το καμπανάκι είχε χτυπήσει ήδη από τις αρχές Οκτώβρη όταν σημειώθηκε μια επιθετική αύξηση των κρουσμάτων η οποία έφτασε και σε αριθμούς ρεκόρ για την εποχή. Τότε ο Μητσοτάκης δήλωνε πως το σενάριο για ένα δεύτερο lockdown «ήταν σχεδόν αδιανόητο» και μάλιστα τόνιζε πως «τα καθολικά μέτρα φέρνουν τραγικές επιπτώσεις στην οικονομία και μεγάλες αδικίες στην κοινωνία καθώς ο οριζόντιος περιορισμός είναι άδικος αφού εξισώνει διαφορετικά βάρη πάνω στις πλάτες όλων». Παρόλ’ αυτά το lockdown επιβλήθηκε και πάλι ως μια λύση – αντίβαρο στην ανικανότητα του κράτους για την αντιμετώπιση της διασποράς του ιού και στην εγκληματική του αμέλεια για την εφαρμογή ικανοποιητικών όρων πρόληψης και νοσοκομειακής περίθαλψης. Οι πιθανότητες για αυτή την επιλογή μεγάλωναν όσο ο κίνδυνος για την κατάρρευση του κρατικού συστήματος υγείας γινόταν όλο και πιο ορατός.

Όπως είχαμε σημειώσει και σε προηγούμενο κείμενο μας κατά το πρώτο lockdown: «τα κράτη ανάμεσα στην κοινωνική απονομιμοποίηση και την δυσαρέσκεια που θα τους κοστίσουν τα εκατοντάδες χιλιάδες κρούσματα τα οποία δεν θα μπορέσουν να διαχειριστούν τα καταρρακωμένα συστήματα υγείας και τις καταστρεπτικές συνέπειες της απαγόρευσης κυκλοφορίας για την καπιταλιστική κερδοφορία, διαλέγουν προς το παρόν το δεύτερο. Με την σημαντική υποσημείωση, πως γνωρίζουν πολύ καλά το πώς θα μετακυλήσουν τα βάρη των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας και του νέου επεισοδίου της καπιταλιστικής κρίσης, στις πλάτες της κοινωνικής πλειοψηφίας των μισθωτών, των ανέργων, της νεολαίας». Κι αυτή την φορά, τα περισσότερα κράτη συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού ακολούθησαν την ίδια τακτική με την διαφορά πως σ’ αυτή την περίπτωση προσπάθησαν μέχρι την ύστατη στιγμή ώστε να αποτρέψουν για δεύτερη φορά το πάγωμα της καπιταλιστικής οικονομίας. Έτσι, η απόφαση για την απαγόρευση της κυκλοφορίας λήφθηκε μόνο όταν ήταν πλέον βέβαιο για τους κρατικούς αξιωματούχους πως η κατάσταση είχε ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο τους και το σύστημα υγείας θα κατάρρεε σύντομα. Το σενάριο που ακούγεται συχνά το τελευταίο διάστημα για διαδοχικά κυλιόμενα lockdown μέχρι να αποκτηθεί ένα ικανοποιητικό ποσοστό ανοσίας μέσω του εμβολίου προεικονίζει ακριβώς την συνέχεια αυτής της τακτικής. Το κράτος θα εξακολουθήσει να εφαρμόζει την ίδια εγκληματική πολιτική με όλες τις ανεπάρκειες και τις αντιφάσεις που περιγράφηκαν παραπάνω, θα ανοίγει την οικονομία για μικρά χρονικά διαστήματα ή θα ανοίγει συγκεκριμένους κλάδους που έχουν ζήτηση ανάλογα με την εποχή ώστε να κινηθεί η αγορά και όταν το σύστημα υγείας θα φτάνει στα όρια του θα επιβάλει και πάλι τον μαζικό εγκλεισμό. Στο μεταξύ τα κρούσματα και οι θάνατοι θα αυξάνονται και οι αντοχές του συστήματος υγείας θα εξαντλούνται ολοένα και περισσότερο.

Στην παρούσα κατάσταση, εδώ και έναν μήνα, το Εθνικό Σύστημα Υγείας παρουσιάζει εικόνα διάλυσης. Οι δηλώσεις πως το σύστημα υγείας «έχει αντέξει και θα αντέξει» απέχουν κατά πολύ από την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι πως το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει και οι εργαζόμενοι δίνουν μια μεγάλη μάχη για να περισώσουν ό,τι είναι δυνατόν. Το τελευταίο διάστημα η πληρότητα στις ΜΕΘ στην Β. Ελλάδα έχει φτάσει σε πολλές περιπτώσεις το 100% ενώ στο σύνολο της επικράτειας έχει αγγίξει το 87%. Αλλά ακόμη και οι πρόσθετες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας που δημιουργούνται πρόχειρα και με το σταγονόμετρο καταλαμβάνοντας πτέρυγες άλλων ειδικοτήτων, χειρουργικές αίθουσες, και αίθουσες ανάνηψης δεν μπορούν να λειτουργήσουν με την απαιτούμενη επάρκεια λόγω της έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού. Είναι προφανές πως η δημιουργία ΜΕΘ δεν προϋποθέτει μόνο νέες κλίνες και μηχανήματα αλλά πολύ περισσότερο τους εξειδικευμένους γιατρούς και νοσηλευτές/τριες και σ’ αυτό το σκέλος οι ελλείψεις είναι τεράστιες και ο σχεδιασμός ανύπαρκτος. Οι προσλήψεις που έγιναν αποτελούν μια σταγόνα στον ωκεανό σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του συστήματος υγείας γενικά, πόσο μάλλον σε περίοδο πανδημίας. Αντί λοιπόν για τις απαραίτητες προσλήψεις και την αύξηση του αριθμού των κλινών η στρατηγική της κυβέρνησης περιλαμβάνει αεροδιακομιδές και έτοιμα τρένα για την μεταφορά ασθενών με κορονοϊό από την Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα, πρακτικές για τις οποίες πολλοί γιατροί έχουν εκφράσει την ανησυχία τους. Παράλληλα με όλη αυτή την κατάσταση, η κανονική λειτουργία των νοσοκομείων έχει παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα. Η λειτουργία των εξωτερικών ιατρείων έχει ανασταλεί σε πολλά νοσοκομεία και τα περισσότερα προγραμματισμένα χειρουργεία αναβάλλονται, ένα γεγονός που αν δεν μαρτυρεί από μόνο του την κατάρρευση του συστήματος υγείας, αν μη τι άλλο μαρτυρεί την δολοφονική πολιτική του κράτους.

Η κατάρρευση του κρατικού συστήματος υγείας αντανακλάται και στην αύξηση του αριθμού των θανάτων καθημερινά. Πολλές είναι οι δηλώσεις γιατρών και νοσοκόμων που αναφέρουν περιπτώσεις διασωληνώσεων και θανάτων από κορονοϊό σε απλούς θαλάμους θεραπείας λόγω της πληρότητας στις ΜΕΘ. Ο δείκτης της θνητότητας έχει αυξηθεί σε σχέση με την άνοιξή και η ελλάδα βρίσκεται πλέον στην 4η θέση ανάμεσα στα κράτη της Ε.Ε σε ποσοστό θανάτων σε σχέση με τα καταγεγραμμένα κρούσματα. Είναι εμφανές πως η αύξηση των θανάτων οφείλεται και στις συνθήκες νοσηλείας των ασθενών οι οποίες χαρακτηρίζονται από όλες τις ελλείψεις και τα προβλήματα που αναφέραμε. Μπορούμε εύκολα να εξάγουμε το συμπέρασμα πως σε διαφορετικές συνθήκες πολλές ζωές θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.

Οι πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης η οποία συνεχίζει να εφαρμόζει την θανατοπολιτική της εις βάρος της δημόσιας υγείας και των λαϊκών αναγκών είναι μεγάλες. Από την άλλη πλευρά οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις και οι καταγγελίες από την πλευρά της αντιπολίτευσης για τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειες του ΕΣΥ μπορούν να προκαλέσουν μόνο θυμηδία. Κόντρα λοιπόν στην βραχύβια μνήμη που διαθέτουν οι παλαιοί κυβερνώντες και οι ακολουθητές τους, εμείς θα υπενθυμίσουμε το αυτονόητο: η σημερινή κατάσταση στο κρατικό σύστημα υγείας δεν έπεσε από τον ουρανό. Όλοι όσοι έχουν χρειαστεί να νοσηλευτούν, να εξεταστούν ή να κάνουν κάποιο χειρουργείο σε κρατικό νοσοκομείο έχουν γνωρίσει από πρώτο χέρι τις ανεπάρκειες, τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις που χαρακτηρίζουν το ΕΣΥ, οι οποίες και προτού εκδηλωθεί η πανδημία είχαν αποβεί μοιραίες για πολλές ανθρώπινες ζωές. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει επιβαρυνθεί καθώς μέσα στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόστηκαν από όλες τις κυβερνήσεις από το 2010 έως και σήμερα, έχει κοπεί το 1/3 της συνολικής χρηματοδότησης προς το ΕΣΥ και έχουν μειωθεί κατά 25.000 οι εργαζόμενοι του με τις απολύσεις στον σωρό που διενεργούνταν όλο αυτό το διάστημα.

Κατά τα 4,5 χρόνια της μνημονιακής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν είδαμε καμία βελτίωση στο ΕΣΥ και το χρεοκοπημένο μοντέλο του οικονομικού κεϋνσιανισμού που βρισκόταν στην προεκλογική ατζέντα του κόμματος δεν εφαρμόστηκε επ’ ουδενί, ακριβώς λόγω της ασυμβατότητας του με τα σύγχρονα καπιταλιστικά δεδομένα. Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση εφάρμοσε χωρίς κανένα δισταγμό τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις της λιτότητας σε πλήρη αρμονία με τους μνημονιακούς προϋπολογισμούς και την συμφωνημένη με τους «δανειστές» δημοσιονομική στρατηγική. Αυτό που θυμόμαστε από την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προσλήψεις και ενδυνάμωση του ΕΣΥ αλλά οι διεκδικήσεις των χιλιάδων συμβασιούχων εργαζομένων στον τομέα της Υγείας για μονιμοποίηση που έπεσαν στο κενό και οι αγώνες των καθαριστριών των νοσοκομείων που απολύθηκαν χάνοντας βίαια την θέση εργασίας τους. Οι δε «πομπώδεις διακηρύξεις» των πρώην κυβερνώντων για την κατάργηση του περίφημου «5ευρου» προσκρούουν πάνω στις αντικοινωνικές αντιασφαλιστικές πολιτικές (νόμος Κατρούγκαλου) που εφάρμοσαν οι μνημονιακοί σοσιαλδημοκράτες εγκληματίες όπως την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που αντιστάθμισαν την χασούρα από το 5ευρω, μια χασούρα που την υφάρπαξαν από την κοινωνική βάση στο πολλαπλάσιο.

Σ’ αυτό το σημείο να κάνουμε μια επισήμανση σχετικά με ένα ζήτημα το οποίο έχει έρθει έντονα στο προσκήνιο: το ζήτημα των επιτάξεων των ιδιωτικών νοκοκομείων. Είναι γεγονός πως το τελευταίο διάστημα η έννοια της επίταξης ορίζεται και χρωματίζεται πολιτικά και ιδεολογικά από τον καθένα με διαφορετικό τρόπο. Η κυβέρνηση αντιλαμβανόμενη πως τα περιθώρια των κρατικών νοσοκομείων έχουν εξαντληθεί σε περιοχές όπως η Θεσσαλονίκη προχώρησε στην «επίταξη» ιδιωτικών κλινών αρχικά για την νοσηλεία απλών περιστατικών και στην συνέχεια και για την εισαγωγή κρουσμάτων με κορονοϊό. Αυτό όμως που συνέβη στην πραγματικότητα ήταν η ενοικίαση των κλινών των ιδιωτικών νοσοκομείων, μια αγορά υπηρεσιών του ιδιωτικού τομέα από το κράτος ώστε να καλυφθούν οι ελλείψεις του εθνικού συστήματος υγείας. Μάλιστα η ενοικίαση αυτή έγινε όχι σε τιμές κόστους άλλα οι αποζημιώσεις που δόθηκαν εξασφάλισαν ένα ικανοποιητικό κέρδος για τους κλινικάρχες. Όπως δήλωσε άλλωστε και κυβερνητικό στέλεχος «η επίταξη σημαίνει μεγάλο κόστος για το δημόσιο». Την ίδια στιγμή προβάλλονται αιτήματα από κόμματα της αντιπολίτευσης για πλήρη ένταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων στο κρατικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Η χρήση ιδιωτικών υπηρεσιών από την πλευρά του κράτους έναντι αποζημιώσεων για την κάλυψη των αδυναμιών του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κάποιου είδους «κοινωνική πολιτική» αλλά ως μια λύση ανάγκης που προστάζει την «συνεργασία» με τον ιδιωτικό τομέα. Το πλαίσιο αυτής της συνεργασίας δεν μετασχηματίζεται αλλά ρυθμίζεται από το ίδιο το κράτος και ορίζεται μέσα στην εκμεταλλευτική συνθήκη του καπιταλισμού η οποία τοποθετεί τα συμφέρονται των λίγων πάνω από την προστασία του αγαθού της δημόσιας υγείας το οποίο έχει ανάγει σε εμπόρευμα. Από συνδικαλιστική σκοπιά, μέσα στην παρούσα συνθήκη θα ταχθούμε σύμμαχοι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων των νοσοκομείων που ζητούν την συμπερίληψη ιδιωτικών κλινών στο κρατικό σύστημα υγείας αφενός πάνω στην βάση της ελάφρυνσής τους από τον εφιάλτη που ζουν μέσα στους εντατικοποιημένους ρυθμούς εργασίας και αφετέρου πάνω στην βάση της δυνατότητας παροχής περίθαλψης σε περισσότερους ανθρώπους που χρήζουν νοσηλείας. Εμείς από την πλευρά μας ως πολιτικός πυρήνας αναρχικών δεν προωθούμε προγραμματικά την κρατική επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων. Προτάσσουμε και αγωνιζόμαστε για την ολική κοινωνική επίταξη εξίσου των ιδιωτικών και κρατικών νοσοκομείων, την διαχείριση τους από τους ίδιους τους εργαζομένους και την ομοσπονδιακή οργάνωση ενός πραγματικά δημόσιου και ελεύθερα προσβάσιμου συστήματος υγείας, με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Είμαστε πεπεισμένοι/ες πως μέσα στο ισχύον οικονομικό και πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να εφευρεθεί καμία τέτοια λύση για την ελεύθερη, ισότιμη και καθολική πρόσβαση στην υγεία.

Η ευθύνη για την δολοφονική τροχιά που έχει πάρει η πανδημία και την εγκληματική πολιτική που ακολουθείται σε εγχώριο αλλά και σε διεθνές επίπεδο εντοπίζεται στις ρίζες του σημερινού πολιτικού και οικονομικού συστήματος που βασίζεται πάνω στην εκμετάλλευση και την καταπίεση. Παντού ανά την υφήλιο, τα κράτη υπό την όποια πολιτική διαχείριση -δεξιά ή αριστερή, φιλελεύθερη ή σοσιαλδημοκρατική- αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν την υγειονομική κρίση με όρους που δεν περιστέλλουν κοινωνικές ελευθερίες και δεν καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά μέσα σε ένα σύστημα που έχει στηρίζει την ίδια του την δημιουργία και την ύπαρξη πάνω στο θάνατο, την εκμετάλλευση και την καταπάτηση των αναγκών και των ελευθερίων της μεγάλης πλειοψηφίας των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Σε περιόδους κρίσης τα κράτη και οι καπιταλιστές εμφανίζουν το πιο αδηφάγο πρόσωπο τους και οι αντιθέσεις του καπιταλισμού οξύνονται. Έτσι και στην κρίση που βιώνουμε σήμερα, στο επίκεντρο της πολιτικής διαχείρισης των κρατών βρίσκεται η οικονομική, κοινωνική και βιολογική εξόντωση των ανθρώπων των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, όλων εκείνων που αποτελούν τους αναλώσιμους υπηκόους της πολιτείας τους, εκείνων που αποτελούν ένα γρανάζι στην μηχανή του καπιταλισμού που όταν δεν επιτελεί με αποτελεσματικότητα το έργο του ή όταν περισσεύει το πετάνε.

Η πανδημία αξιοποιείται ως μια χρυσή ευκαιρία από το κράτος που βρίσκει μέσα από την εφαρμογή της δολοφονικής πολιτικής διαχείρισης του νέους δρόμους και νέα εργαλεία για να επιβάλλει ανεμπόδιστα την καθολική κυριαρχία του και τους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς του. Η ευκαιρία αυτή που χρησιμοποιείται από το κράτος έρχεται μέσα σε ένα ιδιαίτερο πλαίσιο που προσδιορίζεται από την υφεσιακή τροχιά που χαρακτηρίζει την πορεία της παγκόσμια οικονομίας ήδη από το τελευταίο τρίμηνο του 2019. Μέσα στο εν εξελίξει νέο και πιο ισχυρό επεισόδιο της 12ετούς πλέον παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, είναι σαφές πως οι κρατικές και καπιταλιστικές ζημίες θα επιχειρηθούν να καλυφθούν για ακόμη μια φορά με τις θυσίες και την οικονομική λεηλασία των προλεταριακών στρωμάτων. Βέβαια σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι υφιστάμενοι συσχετισμοί δύναμης στον ταξικό και κοινωνικό ανταγωνισμό είναι εκείνοι που καθορίζουν το εάν μια κρίση σαν αυτή που βιώνουμε θα εξελιχθεί εις βάρος ή προς όφελος των εκμεταλλευομένων. Στην παρούσα περίοδο εκτός από την κοινωνική νηνεμία και την πτώση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων που επικρατεί τουλάχιστον την τελευταία 6ετία, είναι και το επιβαλλόμενο καθεστώς της απαγόρευσης της κυκλοφορίας και των συναθροίσεων που αποδυναμώνει την ισχύ και την μαζικότητα των αγώνων και στρατολογείται προσχηματικά για την εκ προοιμίου καταστολή τους.

Και σ’ αυτό το σημείο ακριβώς, της απονέκρωσης του ζωντανού αγώνα και της άμεσης αντίστασης, έγκειται το μεγάλο πάτημα για την κρατική και καπιταλιστική επέλαση με την επιβολή μέτρων που σε άλλες περιόδους θα φάνταζαν μακρινά όνειρα ακόμα και στον πιο αισιόδοξο τιμητή του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Μέσα στις συνθήκες κοινωνικού νεκροταφείου που έχουν επιβληθεί, με τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις να έχουν απαγορευτεί, το ελληνικό κοινοβούλιο από το πρώτο lockdown έως και σήμερα έχει ψηφίσει μια σειρά από αντιδραστικά, αντεργατικά και αντικοινωνικά νομοσχέδια και μέτρα. Τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια, το νομοσχέδιο που θεσμοθέτησε την περαιτέρω λεηλασία της φύσης προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ο νόμος για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, ο νέος πτωχευτικός κώδικας και εσχάτως το αντεργατικο/αντιαπεργιακό νομοσχέδιο που θεσμοθετεί την 10ωρη εργασία και βάζει νέους πιο ισχυρούς φραγμούς στις συνδικαλιστικές διεκδικήσεις αποτελούν τους πρώτους σταθμούς στον δρόμο του νέου κύκλου επιβολής νεοφιλελεύθερων μέτρων λιτότητας και αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου για την σωτηρία του συστήματος. Τα χειρότερα έπονται και θα έρθουν στην επιφάνεια στο αμέσως επόμενο διάστημα όταν ξεδιπλωθούν σε όλο τους το μέγεθος οι συνέπειες του νέου επεισοδίου της κρίσης.

Η ένταση της κρατικής καταστολής και πριν και μετά την εκδήλωση της νέας μεγάλης ύφεσης έρχεται ως ένα αναμενόμενο και αναγκαίο επακόλουθο της όξυνσης της ταξικής εκμετάλλευσης και των νέων δυσβάστακτων μέτρων και περιορισμών που πλήττουν και θα πλήξουν τα λαϊκά στρώματα. Ο γενικός σχεδιασμός της αστυνόμευσης και της κρατικής καταστολής καθοδηγείται σε κάθε περίοδο από τους τακτικούς και στρατηγικούς στόχους του κράτους και δεν επαφίεται ούτε στις «ιδεολογικές εμμονές» και την αυταρχικότητα της εκάστοτε κυβέρνησης ούτε στην αυθαιρεσία των έμμισθων φρουρών της. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο και από την πρόσφατη εγχώρια εμπειρία πως πριν από την εκδήλωση μεγάλων κρίσεων τα κράτη οργανώνουν την εσωτερική τους άμυνα, οξύνουν το επίπεδο καταστολής και προσπαθούν μέσω της έντασης της κρατικής βίας να περάσουν το μήνυμα της παντοδυναμίας τους ενόψει των μελλοντικών ταξικών και κοινωνικών αγώνων που θα πυροδοτηθούν, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν μέσω της διασποράς του φόβου και να καταστείλουν κάθε ριζοσπαστική και ανατρεπτική φωνή μέσα στην κοινωνία.

Στην παρούσα περίοδο, η επιβολή της κρατικής παντοδυναμίας δια του ροπάλου και οι σχεδιασμοί προληπτικής αντιεξέγερσης και αντεπανάστασης βρίσκονται σε πλήρη εφαρμογή. Ο κρατικός μηχανισμός αξιοποιώντας την υγειονομική κρίση προσθέτει νέα όπλα στην φαρέτρα της καταστολής και του κοινωνικού ελέγχου. Η απαγόρευση της κυκλοφορίας, η απαγόρευση των συναθροίσεων, των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων, η οικονομική καταστολή του προστίμου που έρχεται να προστεθεί στην φυσική καταστολή αποτελούν νέα στοιχεία της δυστοπικής πραγματικότητας την οποία βιώνουμε. Όλα τα παραπάνω εφαρμόζονται υπό τον μανδύα της υγειονομικής προστασίας η οποία επιβάλλεται με τα γκλομπ των μπάτσων, την αστυνομοκρατία στις πόλεις, τους ξυλοδαρμούς, τις συλλήψεις στο σωρό και τον συνωστισμό των συλληφθέντων στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ. Τα πρόσφατα παραδείγματα της 17ης Νοεμβρίου και 6ης Δεκέμβρη, που φέτος χαρακτηρίστηκαν από τις απαγορεύσεις των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων, την κυριαρχία των αστυνομικών δυνάμεων στις περισσότερες πόλεις, την καταστολή και τις συλλήψεις, θα πρέπει να μας εγείρουν προβληματισμούς και να μας οδηγήσουν σε γόνιμα συμπεράσματα για την συνέχεια.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα διαψεύδει την θεωρία πως το επίπεδο και η ένταση της κρατικής καταστολής αναβαθμίζεται όταν οι αντιστάσεις οξύνονται, ριζοσπαστικοποιούνται και λαμβάνουν εξεγερτικές διαστάσεις. Αντιθέτως, πάνω στην υποχώρηση των αγώνων και στην απουσία μαχητικής αντίστασης πατάει ο κρατικός μηχανισμός ώστε να επιβάλλει την παντοδυναμία του. Οι υλικοί συσχετισμοί δύναμης στο πεδίο της σύγκρουσης διαμορφώνουν τους όρους του αγώνα, τις δυνατότητες των αντιπάλων και κατά συνέπεια την στρατηγική που θα ακολουθήσουν. Δεν αγωνιζόμαστε για την διεκδίκηση και την κατοχύρωση του “δημοκρατικού δικαιώματός μας στην διαδήλωση” αλλά προτάσσουμε την κοινωνική, ταξική και πολιτική αναγκαιότητα να εκφράζουμε το δίκιο του αγώνα μας στον δρόμο, είτε αυτό χαρακτηρίζεται νόμιμο είτε παράνομο. Αυτό το δίκαιο περιφρουρείται με την συγκρότηση συλλογικών δομών αυτοάμυνας, την σοβαρή οργάνωση και την συντροφική αλληλοπροστασία και όχι με την καταγγελία ή την απόσυρση από τον αγώνα με το ταυτόχρονο χτίσιμο προσχημάτων και απόδοσης ευθυνών σε κάθε άλλον πέρα από τον εαυτό μας.

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, έπειτα από τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και τα συγκρουσιακά γεγονότα του 2006-7 με αφορμή την αναθεώρηση του άρθρου 16, την εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008 και την διετία 2010-12, έχει σε μεγάλο βαθμό κερδηθεί από το κράτος η δυνατότητα να επιβάλλεται στον δρόμο διαμέσου των ένοπλων υπηρετών του, να διαλύει διαδηλώσεις και να μην εισπράττει τα δέοντα. Ο βασικότερος λόγος εντοπίζεται στην απογοήτευση μεγάλων κοινωνικών τμημάτων με ριζοσπαστική συνείδηση που δεν βρήκαν μια ελευθεριακή διέξοδο σε όλους αυτούς τους αγώνες, που αποστρατεύτηκαν και εγκατέλειψαν την κάθοδο στους δρόμους, αφού δεν μπόρεσαν να οργανωθούν σε αναρχικές, ταξικές και επαναστατικές βάσεις. Ταυτόχρονα, μεγάλη ευθύνη φέρουν οι “κινηματικοί” νεροκουβαλητές της κυβέρνησης σύριζα που επί 4 χρόνια επιχειρούσαν τον κατευνασμό της έντασης των αγώνων και δεν έχαναν ευκαιρία να καταδικάσουν κάθε μαχητική δράση σαν «αδιέξοδο εξεγερτισμό», ακόμη κι αν αυτή δεν στερούνταν ταξικών αναφορών, κοινωνικής απεύθυνσης και επαναστατικών προταγμάτων. Μια στάση, που αποδείχτηκε καθαρά οπορτουνιστική, αφού τον καιρό της διακυβέρνησης της Ν.Δ. οι ίδιες δυνάμεις εξαντλούν την θεματολογία τους στην «ακροδεξιά» κατασταλτική στρατηγική της «φασιστικής Ν.Δ.» αγκαλιάζοντας κάθε «αδιέξοδο εξεγερτισμό» απ’ όπου κι αν προέρχεται, αρκεί να μην στερείτε (όχι ταξικών), αλλά αντι-νδ αναφορών.

Μέσα στις σημερινές πολιτικοοικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που προεικονίζουν μεγάλες εκρήξεις κοινωνικής οργής και ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό θα πρέπει να διδαχθούμε από τις αστοχίες και τις ανεπάρκειες του παρελθόντος, να σπάσουμε το κλίμα φόβου που επικρατεί και να ξαναστρώσουμε το μονοπάτι της οργάνωσης και της μαχητικής αντίστασης. Η συγκεκριμένη προσπάθεια για να καταστεί επιτυχής και αποτελεσματική, για να μην καταλήξει πάλι στην αφομοίωση και την απογοήτευση θα πρέπει να βασίζεται σε γερά οργανωτικά, αξιακά και πολιτικά θεμέλια. Η αναβάθμιση και η πύκνωση της δράσης και της κοινωνικής μας παρέμβασης σε συνδυασμό με την προώθηση της οργάνωσης σε πολιτικό και ταξικό/κοινωνικό επίπεδο, καθώς και η συγκρότηση ενός επαναστατικού σχεδιασμού και προγράμματος αποτελούν σημαντικά επίδικα για την επαναστατική και ταξική πάλη. Αποτελούν προϋποθέσεις για την επιτυχία του αναρχικού αγώνα.

Καμία κοινωνική επανάσταση στην ιστορία δεν πραγματοποιήθηκε δίχως την από τα πριν προετοιμασία των θεμελίων της μελλοντικής κοινωνίας, των οργανωτικών κυττάρων της, των ποιοτικών χαρακτηριστικών της, όλων αυτών των στοιχείων που αποκρυσταλλώνονται και αναπτύσσουν τις πιο προχωρημένες μορφές τους μέσα στην ζωντανή κοινωνική εξέλιξη και την ολοκλήρωση της επαναστατικής μετάβασης. Η σκιαγράφηση της μετεπαναστατικής κοινωνίας που προτάσσουμε δεν θα πρέπει να γίνεται αφηρημένα. Μπορεί να αποκτήσει ρεαλιστική ισχύ μέσα από την συγκεκριμενοποίηση της σε έναν σύγχρονο προγραμματικό και στρατηγικό σχεδιασμό που μόνο μια πλατιά αναρχική πολιτική οργάνωση μπορεί να αναπτύξει. Ωστόσο, δεν αρκεί μια τέτοια οργάνωση αν το πρόταγμα, το σχέδιο, η ιδέα μιας νέας κοινωνίας δεν ζωντανέψει ως επαναστατική προοπτική μέσα στην καρδιά της ίδιας της εργατικής τάξης και όλης της εκμεταλλευόμενης κοινωνίας. Η αναρχική κοινωνία δεν επιβάλλεται από αποκομμένες ελίτ, γιατί τότε ούτε αναρχική, ούτε κοινωνία πραγματικής ισότητας θα είναι. Ας παλέψουμε με σχέδιο σε όλα τα πεδία των μαχών: κοινωνικά, ταξικά, πολιτικά. Ο θρίαμβος της Κοινωνικής Επανάστασης θα είναι θρίαμβος για όλη την ανθρωπότητα. Είναι στο χέρι μας να τα καταφέρουμε.

Οργάνωση τώρα

Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία, την Ελεύθερη και Αταξική κοινωνία

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγίων Αναργύρων – Καματερού

& facebook

yunanistan / türkiye / kıbrıs / miscellaneous / feature Sunday December 20, 2020 21:16 byDevrimci Anarşist Faaliyet
featured image

İktidar Covid19 önlemleri adı altında ucu açık ve anlaşılmaz yasaklar açıkladı. Salgın süreci boyunca göstermelik önlemleri uygulayan iktidar gerçekçi önlemleri uygulamadı. Önlemleri fakir ve zengin yaşamını ayrıştırarak uyguladı. Bu ayrıştırma sadece ekonomik değildi, tarafı olduğu kültürel kesimleri kayırmasıyla sosyal bir ayrıştırmaya da dönüştü. Başkanın açıkladığı son salgın yasaklarında da bu açıkça ortadadır. Atölyelerde, fabrikalarda, inşaatlarda işçiler çalışıyorken patronlar izolasyonlarını sürdürmekteler. Kahvehaneler ve kıraathaneler kapanıyorken AVM’ler açık kalıyor, dip dibe yapılan ibadetler sürüyor. Bunlar bize, yapılan bu ayrıştırmayı apaçık göstermektedir. Bu yasakların Covid19 ile alakası yoktur. Yasaklar, krizle karşı karşıya kalan toplumun kontrolünü sağlamak ve krizi anlaşılamaz, algılanamaz kılarak saklama çabasının bir ürünüdür.

[English]

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Αναρχικό κίνημα / Γνώμη / Ανάλυση Sunday December 20, 2020 20:03 byΕλευθεριακή Πορεία

Μέσα στο κέλυφος του παλιού κόσμου δοκιμάζουμε τα περάσματα στην άλλη κοινωνία. Η επανάσταση δεν είναι μια στιγμή, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει με την «επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα». Η επανάσταση είναι ο μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων, μια διαδικασία με παλινωδίες και αντιφάσεις, πολλές φορές υπόγεια και υπόκωφη, άλλοτε ξέφρενη και θορυβώδης. Όμως έρχεται η στιγμή που το κέλυφος του παλιού κόσμου ή θα σπάσει ή με τη διαδικασία του μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων σε ασφυξία θα ανασυσταθεί, και η εξουσία θα εδραιωθεί εκ νέου – ακόμα και με άλλο προσωπείο.

Για όσα δεν είναι πια και τόσο αυτονόητα

«Θα γίνω γέλιο να κρυφτώ σε παιδιά που ξεφαντώνουν
ο καιρός θα χάνεται ώσπου κάποιο απ' αυτά
θα φωνάξει “Λιμπερτά”…»

Μέσα σ' αυτό το ιδιότυπο καθεστώς του φόβου, της απομόνωσης, της επιτήρησης αλλά και της επίθεσης στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, νιώθουμε την αναγκαιότητα για την ανασυγκρότηση των καταπονημένων δυνάμεων της κοινωνικής χειραφέτησης και την ανασύσταση του αιτήματος για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό (λέγε με επανάσταση). Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να φανταστούμε άλλον δρόμο για ένα τέτοιο ελευθεριακό πέρασμα παρά τη ριζοσπαστική πολιτική συλλογική πράξη, στην οποία θέλουμε να συνεισφέρουμε.

Η πανδημία κυρίως υπό το πρίσμα της πολιτικής και ιδεολογικής της διαχείρισης δεν είναι ταξικά ουδέτερη: αποτελεί τόσο η ίδια όσο και οι συνέπειές της ένα πεδίο ταξικής αντιπαράθεσης σε όλο το εύρος της κοινωνικής ζωής. Το ζούμε καθημερινά αυτές τις μέρες:

Στην αγωνία μας να μην καταρρεύσει το δημόσιο σύστημα υγείας.

Στην οργή μας για την επίθεση που εξαπέλυσαν αφεντικά και κράτος απέναντι στα εργασιακά μας δικαιώματα.

Στην αγανάκτησή μας για τις πολιτικές εξόντωσης «αυτών που περισσεύουν», των προσφύγων, των άστεγων, των φυλακισμένων, των φτωχών. Στην αγανάκτησή μας όμως και απέναντι σε εκείνα τα κομμάτια των μικροαστικών στρωμάτων, της εργατικής τάξης και των από κάτω γενικότερα που, διαβρωμένα από νεοφασιστικές, ρατσιστικές, μισογυνικές και ομοφοβικές αντιλήψεις, επιδίδονται σε πρακτικές κοινωνικού κανιβαλισμού διαφόρων μορφών και εντάσεων.

Στην αμηχανία μας απέναντι στο καθεστώς ελέγχου, επιτήρησης και περιστολής των πολιτικών και κοινωνικών ελευθεριών, που επιχειρεί να εγκαταστήσει στο κοινωνικό σώμα ένα συνεχές τρόμου εκβιάζοντας την άνευ όρων υποταγή του.

Στην επιθυμία μας για την αναγέννηση ενός αντικαπιταλιστικού-ελευθεριακού πολιτικού προτάγματος που απέναντι στα τραγικά και θανατηφόρα αδιέξοδα του σύγχρονου καπιταλισμού θα δίνει απαντήσεις, που θα μπορεί να περπατάει ρωτώντας και να ανοίγει περάσματα από το τώρα στο αύριο.

Αυτή η προσπάθεια για τη συγκρότηση μιας ελευθεριακής πολιτικής συλλογικότητας δεν ξεκινά από το πουθενά ούτε και με το τίποτα: στα μπαγκάζια μας κουβαλάμε πολλούς και όμορφους στίχους· αυτοί όμως περιμένουν καινούργιες μουσικές για να τραγουδηθούν στο εδώ και στο τώρα, βάζοντας ερωτήσεις χωρίς να βιάζονται να δώσουν απαντήσεις – άλλωστε στις μέρες μας όποιος βαδίζει με ακλόνητες βεβαιότητες κινδυνεύει να βουλιάξει στην κινούμενη άμμο της ιδεολογίας και του λόγου που πέφτει σε τοίχους και γυρνάει πίσω κενός από νοήματα και ουσία.

Μπαίνουμε σ’ αυτό το ταξίδι και τα πανιά μας τα φουσκώνουν οι αναρωτήσεις

Μπορεί να υπάρξει αντικαπιταλιστικός αγώνας με ορίζοντα τον ριζοσπαστικό κοινωνικό μετασχηματισμό χωρίς να ανασυσταθεί σε πλατιά τμήματα της κοινωνίας ένα νέο κοινωνικό φαντασιακό που θα αμφισβητεί τον καπιταλιστικό μονόδρομο; Μπορούμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στον καπιταλισμό χωρίς να μπορούμε να φανταστούμε/δημιουργούμε τη ζωή μετά από αυτόν;

Όσο και να αντιλαμβανόμαστε την επιτακτικότητα του να τραβήξουμε το φρένο κινδύνου στο τρελό τρένο της προόδου, που αντιμετωπίζει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και το φυσικό περιβάλλον ως πεδίο εκμετάλλευσης και κερδοφορίας και μας πουλάει την κατανάλωση ως αυτοπραγμάτωσή μας, έχουμε –έστω και σ’ εμβρυακή μορφή– σκεφτεί τις κοινωνικοπολιτικές πρακτικές που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν προς αυτή την κατεύθυνση μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες της Ελλάδας; Έχοντας στις πλάτες μας όλο το συλλογικό βάρος του καπιταλισμού, ταυτόχρονα όμως τη μνήμη και την εμπειρία των αντιστάσεων σε αυτόν, είναι εφικτό να αναζητούμε μια νέα σχέση του ανθρώπου και της κοινωνίας με τη φύση, την επιστήμη, την τεχνολογία, που θα πηγαίνει πέρα από την εκμετάλλευση και την κυριαρχία ; Μπορούμε να δομήσουμε μεταξύ των ανθρώπων νέες σχέσεις που να υπερβαίνουν την κυριαρχία και την εκμετάλλευση;

Καθώς όλα τα προηγούμενα χρόνια έχουμε δει τα όρια των πολιτικών συλλογικοτήτων οι οποίες βασίζονται στις ομάδες συγγένειας (affinity groups) ή στα συγκεντρωτικά – ιεραρχικά μοντέλα οργάνωσης, πώς θα μπορούσαμε να πειραματιστούμε σε μια νέα μορφή πολιτικής συλλογικότητας που να μη βασίζεται σε ιδεολογικοπολιτική ταύτιση; Πώς αυτή θα συγκροτούνταν έτσι, που το πολιτικό να μην απογειώνεται σε μιαν αφηρημένη πολιτική διάλεκτο και σε μια ψευδοδραστηριότητα και το προσωπικό να μην ευτελίζεται σε όργανο διαμεσολαβήσεων και παραγοντισμό; Πώς μπορεί να στηθεί ένα δίκτυο πολιτικών συλλογικοτήτων, το οποίο αφενός να διασφαλίζει την πολυμορφία και την αυτοτέλειά τους και αφετέρου να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς του σύγχρονου ριζοσπαστισμού, ορατό στην κοινωνία και ικανό να εμπνεύσει ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές διεργασίες και προτάγματα ανατροπής;

Ποιες μορφές οργάνωσης, συλλογικής δράσης, συσσωμάτωσης των από τα κάτω αντιστοιχούν στην εποχή μας – εποχή της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» και του διαδικτύου; Τι πρέπει να πετάξουμε και τι να επανεφεύρουμε, σε ποιες σειρήνες να αντισταθούμε και με τι να πειραματιστούμε; Πώς θα φτιάξουμε τα μεγάφωνα που να πολλαπλασιάσουν την ηχώ του λόγου μας, τους μεγεθυντικούς/πολυπρισματικούς φακούς μέσα από τους οποίους θα δούμε και θα μας δουν;

Έχουμε ρίζες: ακουμπάνε βαθιά στα επαναστατικά κινήματα και στα ριζοσπαστικά ρεύματα του 19ου και του 20ου αιώνα. Τα κλαδιά μας όμως θα μπορούσαν να είναι το δημιουργικό τους ξεπέρασμα; Αν έχουν ειπωθεί τα πάντα, τότε ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της επαναστατικής θεωρίας και κριτικής σήμερα, πολύ περισσότερο που δεν θέλουμε να καταλήξει σε απολιθωμένα δόγματα και ανούσιες επαναλήψεις;

Και το πολιτικό; Η δημοκρατία; Η αυτοθέσμιση; Η αυτοδιεύθυνση; Ο κομουνισμός; Η αναρχία; Η ελευθερία; Ο απεγκλωβισμός από την πατριαρχική συνθήκη και η χειραφέτηση των σεξουαλικών προσανατολισμών; Η ισότητα; Τα κοινά; Η οικολογία; Όλες αυτές οι λέξεις, που ξεπηδάνε μέσα από τα γραπτά μας και πνέουν θυελλωδώς στις συναντήσεις μας, τι πρακτική και υλική υπόσταση μπορούν να πάρουν;

Μπορούμε να ασκήσουμε κριτική στις φιλελεύθερες πτυχές του δικαιωματισμού και των πολιτικών των ταυτοτήτων χωρίς να ξεπέσουμε σε έναν νεοσυντηρητισμό και χωρίς να κλείσουμε τα μάτια μας σε εκείνα τα πεδία καταπίεσης και εκμετάλλευσης που έγιναν ορατά ακριβώς χάρη σε αυτά τα πολύμορφα κινήματα; Μπορούμε, διευρύνοντας αυτές τις προβληματικές, να ξαναθέσουμε στο επίκεντρο της χειραφετητικής μας πολιτικής την έννοια της ελευθερίας του ενός ανθρώπου ως προϋπόθεση για την ελευθερία του άλλου; Οι φεμινισμοί, τα κινήματα με πρόσημο το έμφυλο, αυτά που εναντιώνονται στις φυλετικές και θρησκευτικές διακρίσεις μπορούν να αποτελέσουν κοινούς μας τόπους, ώστε να ξαναδούμε όλα αυτά τα ζητήματα και να δράσουμε ενάντια στις διακρίσεις; Μπορούμε να εμπλουτίσουμε το θεωρητικό μας οπλοστάσιο και να εφαρμόσουμε πρακτικές με στόχο την ισότητα της διαφορετικότητας αλλά και την υπέρβαση των διαχωρισμών;

Πώς θα συνεχίσουμε να είμαστε ενεργά και δημιουργικά υποκείμενα μέσα στα κοινωνικά κινήματα, αναγνωρίζοντας συνάμα τα όρια και τις αντιφάσεις τους; Πώς θα μαχόμαστε χωρίς να αναλαμβάνουμε τον ρόλο της «πολιτικής πρωτοπορίας» αλλά και χωρίς να υποβαθμίζουμε την πρακτική μας σε ανέμπνευστη διεκπεραίωση;

Πώς θα ξεπεράσουμε τη φετιχιστική ψευδαίσθηση του «αντικειμενικά επαναστατικού ρόλου» της εργατικής τάξης; Οι εργάτες δεν «προορίζονται» νομοτελειακά να αλλάξουν τον κόσμο ούτε έχουν την υποχρέωση να συμμορφώνονται με τις όποιες «αναπαραστάσεις» τους από τις «πολιτικές πρωτοπορίες». Σίγουρα κρατάμε τον ταξικό προσανατολισμό στις αναλύσεις και στη δράση μας με την έννοια της προτεραιότητας που έχει η απεύθυνση και η αναφορά μας στα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα (τους εργάτες, τους άνεργους, τους υποαπασχολούμενους, τους πεταγμένους στο περιθώριο...). Ωστόσο υπάρχει άραγε άλλος δρόμος πέρα από τους ταξικούς αγώνες, ώστε οι εργάτες και όλοι οι καταπιεσμένοι και κοινωνικά απόκληροι να συγκροτήσουν ταξική συνείδηση και να γίνουν ανατρεπτικά/επαναστατικά υποκείμενα;

Νιώθουμε την ανάγκη να εμπλακούμε εδώ και τώρα με μορφές οργάνωσης του ανθρώπινου πράττειν που θα θέτουν σε αμφισβήτηση τα όρια του καπιταλισμού, ακόμα κι αν λειτουργούν εντός του: μορφές οργάνωσης της παραγωγικής μας δραστηριότητας, των δομών αλληλεγγύης και κοινωνικής αναπαραγωγής, της δημιουργίας πολιτισμού αλλά και θεωρίας που, μολονότι εντός αυτού του κοινωνικού συστήματος, θα προσπαθούν να κινούνται τόσο ενάντια σ’ αυτό όσο και να συγκροτούν ένα πέρα από αυτό. Θα βρούμε το θάρρος να περπατήσουμε σ’ αυτούς τους «τόπους», όπου το νέο είναι περίπλοκα συνδεδεμένο με το παλιό, χωρίς να χαθούμε μέσα στις αντιφάσεις μας; Υπάρχουν τρόποι και δρόμοι να έρθουμε σε επαφή με τα στοιχήματα που έρχονται από ένα μέλλον – αυτό που περιμένει να το κατοικήσουμε, κι ας έχουμε στα πόδια μας τα βαρίδια ενός παρόντος που απειλεί να μας καταπιεί με την αυτοκαταστροφικότητα του;

Αντέχουμε να κοιτάξουμε στο παρελθόν, όχι με το βλέμμα μας ακινητοποιημένο σε έναν ρομαντικό εξωραϊσμό του αλλά για να βρούμε θραύσματα και πολύτιμα υλικά από το μέλλον; Με τι κουράγια και από ποια απελπισία πρέπει να πιαστούμε για να κάνουμε αυτό το μέλλον όσο γίνεται περισσότερο παρόν;

Μέσα στο κέλυφος του παλιού κόσμου δοκιμάζουμε τα περάσματα στην άλλη κοινωνία. Η επανάσταση δεν είναι μια στιγμή, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει με την «επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα». Η επανάσταση είναι ο μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων, μια διαδικασία με παλινωδίες και αντιφάσεις, πολλές φορές υπόγεια και υπόκωφη, άλλοτε ξέφρενη και θορυβώδης. Όμως έρχεται η στιγμή που το κέλυφος του παλιού κόσμου ή θα σπάσει ή με τη διαδικασία του μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων σε ασφυξία θα ανασυσταθεί, και η εξουσία θα εδραιωθεί εκ νέου – ακόμα και με άλλο προσωπείο. Μπορούμε να καλλιεργήσουμε εκείνη την πολιτική οξυδέρκεια, έτσι που να δουλεύουμε κάτω από το κέλυφος του παλιού κόσμου, χωρίς ωστόσο να ξεχάσουμε αυτό που μας μαθαίνουν οι αγώνες; Μπορούμε να έχουμε δηλαδή πάντα κατά νου πως είναι ανάγκη να αδράξουμε με καίριο τρόπο τη στιγμή που πρέπει να δοθεί ένα συμβολικό μα και αποφασιστικό τέλος στον παλιό κόσμο;

Και με τις ερωτήσεις-άρμενα δικά μας τραβάμε σ’ ένα τραβέρσο κόντρα στον καιρό, σε μια ελευθεριακή πορεία.

https://www.facebook.com/eleutheriakiporeia/

Καλούμε όλες και όλους, να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε σε αυτήν την βάρβαρη και απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης, που αποτυπώνεται με τον χειρότερο τρόπο, στον κρατικό προϋπολογισμό που καταθέτει. Να προτάξουμε σαν αντίδοτο στην νοσηρή πραγματικότητα που ζούμε την αυτοοργάνωση των από κάτω, την συμμετοχή όλων μας στον ταξικό και κοινωνικό αγώνα και τη συγκρότηση ελευθεριακών μαχητικών σωματείων σε ανεξαρτησία από κράτος και κεφάλαιο στην κατεύθυνση της ρήξης με τον καθεστωτικό “συνδικαλισμό” των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και της δημιουργίας μιας τριτοβάθμιας συνομοσπονδίας εργασίας.

Ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2021 ισούται με απανθρωπιά και βαρβαρότητα

Και ναι είναι γεγονός. Εν μέσω μίας παγκόσμιας πανδημίας και όπως είναι το φυσικό επόμενο μιας ραγδαίας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, κατατέθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο από την κυβέρνηση, ο κρατικός προϋπολογισμός για το έτος 2021. Ένας προϋπολογισμός με έντονα ταξικά χαρακτηριστικά, όπως και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Κάθε κοινή ανθρώπινη λογική, εν μέσω μίας τέτοιας δεινής συγκυρίας για όλη την ανθρωπότητα, θα προσδοκούσε έναν κρατικό προϋπολογισμό, που σαφώς θα ενίσχυε τις δομές δημόσιας υγείας, θα φρόντιζε να δαπανήσει κονδύλια για την προστασία της υγείας των πολιτών, θα μεριμνούσε ώστε να καλυφτεί η επιδότηση για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα και κάθε ευπαθή ομάδα της χώρας, επιπλέον θα προϋπολόγιζε την προστασία για τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας και θα διέθετε δημόσιο χρήμα για την επιδότηση των ανέργων, που λόγο των υπαρχουσών συνθηκών ο αριθμός τους έχει αυξηθεί τραγικά.

Όχι όμως. Ενάντια σε κάθε λογική η ακροδεξιά, νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που ως “σοβαρή Χρυσή Αυγή”, καταθέτει έναν κρατικό προϋπολογισμό στην ελληνική βουλή για το έτος 2021, ο οποίος κάθε άλλο παρά ανθρώπινος, υγειονομικός και προστατευτικός για τους πολίτες και τους εργαζόμενους/εργαζόμενες, είναι. Φροντίζει λοιπόν αυτή η κυβέρνηση, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει ξεπεράσει κάθε όριο κρατικής βίας, αναίτιας καταστολής και απάνθρωπης αστυνόμευσης των πολιτών, να ενισχύσει με μεγάλα κονδύλια το κεφάλαιο, τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές, τους κλινικάρχες των ιδιωτικών κλινικών, τους καναλάρχες και κάθε λογής αφεντικό. Να ενισχύσει υλικά και έμψυχα τα σώματα ασφαλείας, να προσλάβει δηλαδή κι άλλους μπράβους φονιάδες μπάτσους, λες και αυτοί που υπάρχουν ήδη δεν είναι αρκετοί για να ματώνουν τις ζωές μας, να προσλάβει κι άλλους στρατιωτικούς και να επενδύσει σε εξοπλιστικά πολεμικά προγράμματα, για να υλοποιήσει τα σχέδια των παγκόσμιων ιμπεριαλιστών για να χυθεί κι άλλο από το αίμα των προλεταρίων. Και εκτός από όλα αυτά, κόβει κονδύλια από την δημόσια υγεία, καταργεί με την βάρβαρη και αντεργατική πολιτική της κάθε κερδισμένο με αιματοβαμμένο αγώνα εργασιακό δικαίωμα, στερεί έστω και τα πιο πενιχρά επιδόματα από τους ανέργους και τους εργαζόμενους/εργαζόμενες που έχουν τεθεί σε αναστολή και κάθε ανήμπορο άνθρωπο και ευπαθή ομάδα της χώρας.

Καλούμε όλες και όλους, να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε σε αυτήν την βάρβαρη και απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης, που αποτυπώνεται με τον χειρότερο τρόπο, στον κρατικό προϋπολογισμό που καταθέτει. Να προτάξουμε σαν αντίδοτο στην νοσηρή πραγματικότητα που ζούμε την αυτοοργάνωση των από κάτω, την συμμετοχή όλων μας στον ταξικό και κοινωνικό αγώνα και τη συγκρότηση ελευθεριακών μαχητικών σωματείων σε ανεξαρτησία από κράτος και κεφάλαιο στην κατεύθυνση της ρήξης με τον καθεστωτικό “συνδικαλισμό” των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και της δημιουργίας μιας τριτοβάθμιας συνομοσπονδίας εργασίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

- Αύξηση των δαπανών υγείας εδώ και τώρα για να σωθούν ζωές, και όχι μειώσεις όπως σχεδιάζεται στον προϋπολογισμό του 2021.

- Άμεση και ουσιαστική επίταξη των δομών της ιδιωτικής υγείας πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης, χωρίς αποζημίωση.

– Σχεδιασμός συνολικός της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, με τοπικά κέντρα covid-19, για αξιολόγηση και πρώτη αντιμετώπιση, για αποσυμφόρηση των νοσοκομείων.

– Άμεση πρόσληψη προσωπικού, για να καλυφτούν, όσο είναι δυνατό οι κενές οργανικές θέσεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού.

– Έλεγχος και τεστ, σε όλους τους χώρους εργασίας.

– Άμεση πρόσληψη προσωπικού, αγορά και δρομολόγηση νέων συρμών και λεωφορείων, αναβάθμιση εδώ και τώρα των ΜΜΜ.

– Κάτω τα χέρια από τα εργατικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες μας.

-
Απόσυρση του αντισυνδικαλιστικού/αντεργατικού νόμου.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας

*Σχετικός σύνδεσμος: https://ese.espiv.net/2020/12/16/o-kratikos-proypologismos-gia-to-2021-isoytai-me-apanthropia-kai-varvarotita/?fbclid=IwAR0ITwwbwRbM76DZobUtVyLUK5n9K...8u4lI

Το κείμενο είναι μια προσπάθεια συνοπτικής καταγραφής της πολιτικής εκμετάλλευσης της πανδημίας του ιού Covid-19 από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εξελίσσεται από τον Φεβρουάριο του 2020. Μέσα από την συνεχιζόμενη αλλαγή των εφαρμοζόμενων μέτρων, τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της πανδημίας και την γενική παραπληροφόρηση που επικρατεί, το κείμενο αποτελεί μια προσπάθεια παρουσίασης μιας γενικότερης εικόνας σχετικά με την αυταρχική προσέγγιση που ακολουθεί το κυπριακό κράτος με την έναρξη της πανδημίας.

Για μια κοινωνία που συνεχώς εκφασίζεται: Η εκμετάλλευση της πανδημίας από την Κυπριακή Δημοκρατία

Το κείμενο είναι μια προσπάθεια συνοπτικής καταγραφής της πολιτικής εκμετάλλευσης της πανδημίας του ιού Covid-19 από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εξελίσσεται από τον Φεβρουάριο του 2020. Μέσα από την συνεχιζόμενη αλλαγή των εφαρμοζόμενων μέτρων, τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της πανδημίας και την γενική παραπληροφόρηση που επικρατεί, το κείμενο αποτελεί μια προσπάθεια παρουσίασης μιας γενικότερης εικόνας σχετικά με την αυταρχική προσέγγιση που ακολουθεί το κυπριακό κράτος με την έναρξη της πανδημίας. Επικεντρώνεται κυρίως στην καταγραφή των αυταρχικών πολιτικών που το κράτος 'νομιμοποίησε' μέσα από το πρόσχημα της προστασίας της δημόσιας υγείας και οι οποίες φαίνεται να έχουν πλέον φτάσει σε επίπεδο κανονικοποίησης μέσα στην ευρύτερη κοινωνία. Το παρόν άρθρο δεν έχει ως σκοπό την υποτίμηση των γενικών υγειονομικών μέτρων που εφαρμόζονται - προσπαθεί ωστόσο να απομυθοποιήσει την «ιατρικοποίηση» συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων οι οποίες παρουσιάζονται ως ουδέτερες και αναγκαίες με πρόσχημα την κρίση δημόσιας υγείας την οποία βιώνουμε.

Το πρώτο μέτρο που πάρθηκε για την αντιμετώπιση της πανδημίας ήταν το μερικό κλείσιμο οδοφραγμάτων στα τέλη του Φεβρουάριου και η επιπλέον ταλαιπωρία στα οδοφράγματα που η Ελληνοκυπριακή κυβέρνηση άφησε ανοικτά [1]. Ακόμα και πριν την συγκεκριμένη απόφαση, η κυβέρνηση προσπάθησε (και ως ένα βαθμό κατάφερε) να επιβάλει μονομερής αλλαγές στην εφαρμογή της συμφωνίας της πράσινης γραμμής, όπως ήταν η προσπάθεια ελέγχου των καυσίμων στα αυτοκίνητα [2], η απαγόρευση διέλευσης προς τον βορρά σε τουρίστες που θα διέμεναν σε τουρκοκυπριακά ξενοδοχεία [3], καθώς και η απαγόρευση διέλευσης σε πολίτες τρίτων χωρών [4]. Το ότι η ίδια κυβέρνηση δεν εφάρμοσε κανένα έλεγχο στα αεροδρόμια και στις μαρίνες και δεν προσπάθησε να βελτιώσει το σύστημα υγείας, το οποίο έφτασε στα πρόθυρα της κατάρρευσης ένα μήνα μετά με ολόκληρα τμήματα νοσοκομείων να κλείνουν [5], είναι περαιτέρω ένδειξη της πολιτικής εκμετάλλευσης της πανδημίας.

Υπήρξε φυσικά τότε η αντίδραση του δικοινοτικού επανενωτικού κινήματος, το οποίο δέχτηκε επίθεση από τα Μ.Μ.Ε. με αφορμή τα μικροεπεισόδια που σημειώθηκαν μεταξύ στρατιωτών, αστυνομικών και διαδηλωτών στο οδόφραγμα της Λήδρας [5], ενώ παράλληλα η αστυνομία προχώρησε σε μια γενικευμένη τρομοκρατία μέσω της σύναψης κατηγοριών κατά διαδηλωτών [6]. Το γεγονός ότι σε ένα αποστρατικοποιημένο σημείο της πράσινης γραμμής ξαφνικά στάλθηκαν κληρωτοί στρατιώτες με στόχο την καταστολή πολιτικής διαδήλωσης πέρασε στα ψιλά, παρά την προσπάθεια ανάδειξης του μέσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η δεύτερη διαδήλωση στη Λήδρας έφερε και την ποιο βίαιη καταστολή, με Τουρκοκυπρίους διαδηλωτές να ψεκάζονται με pepper-spray από Ελληνοκυπρίους αστυνομικούς [7]. Όσο αξιόλογες και αν μπορούν θεωρηθούν οι αντιδράσεις αυτές, δεν φαίνεται να είχαν γενική απήχηση στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα - οι αντιδράσεις περιορίστηκαν σε ένα οδόφραγμα, η καταστολή τους δεν έφερε περαιτέρω γενίκευση των αντιδράσεων, ούτε μάζεψε αισθητά παραπάνω κόσμο στον δρόμο. Παράλληλα έγιναν πορείες ακροδεξιών για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων [8], ενώ ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Καταδρομέων τέθηκε ανοικτά διαθέσιμος για την καταστολή επανενωτικών κινητοποιήσεων [9].

Στιγμιότυπο από τις διαμαρτυρίες κατά του κλεισίματος των οδοφραγμάτων στη Λήδρας. Μάρτης 2020. https://web.archive.org/web/20200308204801/https://politis.com.cy/politis-news/kypros/xana-sti-lidras-oi-unite-cyprus-diadilonoyn-kata-toy-kleisimato...aton/
Με τον ιό να φτάνει και στις δύο μεριές της πράσινης γραμμής την ίδια μέρα από το Ηνωμένο Βασίλειο στον νότο και από την Γερμανία στον βορρά, επιβλήθηκε ένα καθολικό lock-down με το απόλυτο κλείσιμο των οδοφραγμάτων και των αεροδρομίων [5]. Το επανενωτικό κίνημα ουσιαστικά πάγωσε με την «ιατρικοποίηση» των πολιτικών αποφάσεων, ενώ βασικές ελευθερίες καταπατήθηκαν με μια πρωτάκουστη ευκολία - βασισμένη σε έναν απαρχαιωμένο αποικιακό νόμο η κυβέρνηση κατάργησε τις ελευθερίες μετακίνησης, εργασίας, συνάθροισης και διαδήλωσης, καθώς και το δικαίωμα επαναπατρισμού Κύπριων πολιτών, οι οποίοι κλειδώθηκαν έξω από την Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς κανένα σχέδιο επαναπατρισμού τους, με την κυβέρνηση να απαιτεί παρουσίαση αρνητικού test για να τους επιτραπεί η είσοδος στην χώρα, σε μια περίοδο όπου κανένα κράτος δεν παρείχε προληπτικά test στο γενικό πληθυσμό, κάνοντας ουσιαστικά τον επαναπατρισμό αδύνατο [10]. Παράλληλα η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκίνησε να παραβιάζει ξεκάθαρα το διεθνές δίκαιο με πρόσχημα την πανδημία, αποτρέποντας βάρκες με πρόσφυγες από το να φτάσουν στο νότιο τμήμα του νησιού, αφήνοντάς τους να πνιγούν στην Μεσόγειο - με την τραγική ειρωνεία να διασώζονται βάρκες γεμάτες με παιδιά από το παράνομο κράτος του βορρά, οι οποίες απωθήθηκαν παράνομα από το νόμιμο κράτος του νότου [11]. Την άθλια αυτή εικόνα ήρθε να συμπληρώσει η ομαδική απέλαση μεταναστών τον Μάη [12].

Ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει τεθεί κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, διαδικασία που προβλέπεται μέσα στο σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για την κατάργηση βασικών ελευθεριών και η οποία προϋποθέτει την έγκριση της βουλής, και ενώ γνωρίζουμε πως οι αποφάσεις στα διατάγματα της κυβέρνησης είναι αντισυνταγματικές [13, 14, 15], οι αντιδράσεις σε αυτή την πρώτη φάση, πέρα από οικογένειες ατόμων που ξέμειναν στο εξωτερικό, ήταν ελάχιστες. Η βουλή άφησε την εκτελεστική εξουσία να αλωνίζει, τα κόμματα προσαρμόστηκαν στη νέα πραγματικότητα και οι πολίτες κλειδώθηκαν στα σπίτια τους. Το ότι σε αυτό το στάδιο η κυβέρνηση εγκατέλειψε χιλιάδες πολίτες της στο εξωτερικό και στη βόρεια Κύπρο - από φοιτητές, εργάτες [16], γονείς [17] και αρρώστους που βρέθηκαν στο εξωτερικό για θεραπείες [18], μέχρι εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους και Μαρονίτες και Τουρκοκυπρίους εργάτες και μαθητές [19, 20], de-facto καταργώντας τους από πολίτες του κράτους, κανονικοποιήθηκε μέσα από την λογική της ασφάλειας των πολιτών που βρίσκονταν εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την νότια Κύπρο πάνω-κάτω να παρουσιάζεται σαν ένα καθαρό νησί περικυκλωμένο από τον επικίνδυνο, ξενόφερτο ιό. Το επίπεδο αντίληψης των ανθρώπινών δικαιωμάτων και των γενικών δημοκρατικών αρχών στην Ελληνοκυπριακή πολιτεία απογυμνώθηκε, με το «σκάσε να περάσουμε» και τον κοινωνικό κανιβαλισμό να επιδεικνύεται εν τέλη ως ο κανόνας παρά εξαίρεση στο ‘νησί της Αφροδίτης’.

Οι 'επικίνδυνες'/'ανεύθυνες' ομάδες έπαιρναν και έφερναν - από τους 'αναξιόπιστους' Τουρκοκύπριους περάσαμε στους μετανάστες και αιτητές ασύλου για να καταλήξουμε στον ‘κακό’, ‘ανεύθυνό’ γιατρό που μας έφερε τον ιό από την Αγγλία - ενώ η κυβέρνηση την ίδια περίοδο συνέχιζε να παρουσιάζει το Ηνωμένο Βασίλειο ως ασφαλές, μέχρι και στις ανακοινώσεις της στις 9 Μαρτίου, χωρίς να βγάζει οποιαδήποτε οδηγία για αυτοπεριορισμό ταξιδιωτών από το Ηνωμένο Βασίλειο [21]. Με το lock-down ο δημόσιος λόγος γύρισε πλέον προς τους ‘μαμμόθρεφτους’, ‘κακομαθημένους’ φοιτητές του εξωτερικού που θα μας μολύνουν, καταλήγοντας στο τέλος στους ίδιους τους πολίτες, όπου κάθε αποτυχία της κυβέρνησης παρουσιαζόταν σαν προσωπική ανευθυνότητα των πολιτών [5]. Με την εφαρμογή του συστήματος επαναπατρισμού, η κυβέρνηση εκδίωξε αιτητές ασύλου από ξενοδοχεία στα οποία διέμεναν και τους εγκλώβισε στο Κέντρο Προσωρινής Φιλοξενίας Πουρνάρα μαζί με τους υπόλοιπους διαμένοντες, μέσα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μετατρέποντας το κέντρο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης [22]. Σε όσα ανοικτά ξενοδοχεία παρέμειναν, πλέον θα διέμεναν Κύπριοι πολίτες και μόνιμοι κάτοικοι οι οποίοι ερχόμενοι από το εξωτερικό έμπαιναν σε υποχρεωτική καραντίνα [23] - ένα σύστημα το οποίο μπήκε σε εφαρμογή μετά το φιάσκο με τα σπιτάκια στο Τρόοδος, τα οποία η κυβέρνηση αρχικά παρουσίαζε σαν πανέτοιμα να φιλοξενήσουν ανθρώπους για την περίοδο καραντίνας, και στα οποία οι πρώτοι διαμένοντες ανακάλυψαν πως δεν είχαν τοποθετηθεί ούτε καν κουβέρτες, σεντόνια, και σαπούνια [24]. Την φύλαξη του κόσμου ανέλαβε η Εθνική Φρουρά, ενσωματώνοντας περαιτέρω τον στρατό ως κομμάτι της διαχείρισης της κρίσης [23].

Αφού ανακοίνωσε πως πιθανόν να γίνονται έλεγχοι από την αστυνομία μέσα σε σπίτια, ο Υπουργός Εσωτερικών Νίκος Νουρής απάντησε σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την νομιμότητα των μέτρων πως «αν είναι νόμιμο» θα «το δείξει ο χρόνος» και πως η κυβέρνηση δημιουργεί «καινούργιες διοικητικές δομές και μέτρα [...] πολλές φορές [...] στο όριο [...] της νομοθεσίας». Μάρτης 2020. https://gregorisioannou.blogspot.com/2020/11/blog-post.html.
Ο αυταρχισμός και η ανεπάρκεια της Κυπριακής κυβέρνησης σε σχέση με την διαχείριση της πανδημίας έχει συζητηθεί στο άρθρο του κοινωνιολόγου Γρηγόρη Ιωάννου [5], το οποίο παραμένει το ποιο ουσιαστικό κείμενο που έχει γραφτεί. Μπορούμε εδώ να σημειώσουμε ότι πέρα από τις αντισυνταγματικές καταργήσεις βασικών ελευθεριών και την έλλειψη οποιονδήποτε αποφάσεων για την βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας πριν την εμφάνιση του ιού στην Κύπρο, η εφαρμογή των διαταγμάτων έφερε την περαιτέρω στρατικοποίηση της Ελληνοκυπριακής πολιτείας - μια διαδικασία που επιταχύνθηκε τα τελευταία χρόνια μέσα από τις στρατιωτικές περιπολίες στην παλιά πόλη της Λευκωσίας [25], την ένταξη των πολιτών στην Εθνική Φρουρά υπό το καθεστώς εμμίσθων στρατιωτών [26] και την μόνιμη παρουσία ένοπλων υπαξιωματικών στα αεροδρόμια [25]. Με την πανδημία όμως η στρατικοποίηση έφτασε πλέον σε νέα επίπεδα - τόσο μέσω της χρήσης στρατιωτών για καταστολή διαδηλώσεών, όσο και μεσώ την γενικής χρήσης του στρατού για τον έλεγχο της εφαρμογής του διατάγματος σε σχέση με τη διακίνηση των πολιτών [27], όπου ο στρατός πλέον ήρθε να υποβοηθήσει στην αστυνόμευση τον πολιτών του κράτους. Πέρα από τα γνωστά κλαψουρίσματα στο facebook, σε γενικές γραμμές οι αντιδράσεις ήταν μηδαμινές - με την πρώτη, θλιβερή πορεία των 'ψεκασμένων' στην Λεμεσό να παραμένει το μόνο παράδειγμα κάποιας πολιτικής αντίδρασης προς τα μέτρα που εφαρμόστηκαν [28] - μια αντίδραση η οποία βασίστηκε σε θεωρίες συνωμοσίας, εθνικιστική ρητορική και χριστιανικούς δογματισμούς, παρά πάνω στη γενική ανεπάρκεια του κράτους προς την διαχείριση της πανδημίας.

Με την άρση του lock-down στα τέλη Μαΐου, η κυβέρνηση κήρυξε ως επικίνδυνη μολυσματική ασθένεια την ψώρα, με στόχο να συνεχίζει τον εγκλεισμό στην Πουρνάρα [29], κλειδώνοντας μετανάστες και πρόσφυγες σε ένα χώρο ανθυγιεινό, υπερφορτωμένο και ανεπαρκή [30], ενώ παράλληλα ανοιγόταν η Κυπριακή οικονομία για την καλοκαιρινή τουριστική περίοδο. Τα οδοφράγματα άνοιξαν για ένα περιορισμένο αριθμό ανθρώπων, κυρίως για ανθρωπιστικούς λόγους (χρόνια άρρωστοι, εγκλωβισμένοι, εργάτες, μαθητές), ενώ οι υπόλοιποι έπρεπε να φέρουν αρνητικό test των τελευταίων 72 ωρών [31], περιπλέκοντας έτσι την διαδικασία διέλευσης. Ενώ μπήκε σε εφαρμογή το σύστημα κατηγοριοποίησης χωρών και ενώ τα κρούσματα στη βόρια Κύπρο παραμένουν εξαιρετικά χαμηλά, το καθεστώς στα οδοφράγματα παραμένει το ίδιο από το καλοκαίρι, προδίδοντας πως οι αποφάσεις σε σχέση με τις διελεύσεις ήταν, είναι και παραμένουν βασισμένες πάνω σε πολιτικά, παρά υγειονομικά, κριτήρια.

Η πρώτη ουσιαστική κινητοποίηση μετά την άρση του lock-down έγινε τον Ιούνη από τον αριστερό και αντιεξουσιαστικό χώρο με την πορεία κατά του εγκλεισμού μεταναστών και προσφύγων στην Πουρνάρα. Η πορεία συγκέντρωσε περίπου 600 άτομα μέσα σε συνθήκες κρατικού εκφοβισμού, αφού η διαδήλωση θεωρήθηκε και αντιμετωπίστηκε ως παράνομη, φορτώνοντας σε διαδηλωτές πρόστιμα και κατηγόριες [33]. Σημαντικό είναι να θυμίσουμε ότι η Πουρνάρα νομικά δεν είναι φυλακή (σε αντίθεση με την Μενόγεια), αλλά προσωρινός χώρος φιλοξενίας αιτητών ασύλου, οι οποίοι δικαιούνται την ελεύθερη διακίνηση τους έξω από τον χώρο και στον οποίο θα έπρεπε να παραμένουν μόνο για μερικές μέρες [32]. Παρόλο που ο εγκλεισμός της Πουρνάρα καταργήθηκε τον Ιούλη (για να εφαρμοστεί ξανά τόσο στην Πουρνάρα όσο και στα υπόλοιπα κέντρα κράτησης προσφύγων με τα διατάγματα του Νοέμβρη [34]), οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η συστηματική παρουσία κατασταλτικών δυνάμεων της αστυνομίας, οι οποίες επεμβαίνουν σε κάθε αντίδραση των προσφύγων, συνεχίστηκαν και συνεχίζουν χωρίς καμία αλλαγή.

Συρματοπλέγματα στο Κέντρο Προσωρινής Φιλοξενίας Πουρνάρα, το οποίο η κυβέρνηση έχει μετατρέψει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ιούνης 2020. https://www.facebook.com/antifalefkosa/photos/3056144411128093
Ενώ η Κυπριακή οικονομία άνοιξε από τον Μάη, οι διαδηλώσεις παρέμειναν παράνομες μέχρι τον Αύγουστο, όπου η κυβέρνηση αποφάσισε να τις ξανά-επιτρέψει λίγες μέρες πριν ακόμα μια διαδήλωση των 'καμένων', βάζοντας παρόλα αυτά όρους και προϋποθέσεις που αναιρούσαν την ελεύθερη διεξαγωγή τους [35]. Απαγορεύτηκε η διάδοση φυλλαδίων (άσχετα αν δεν υπήρξε παρόμοια απαγόρευση σε κανένα άλλο πλαίσιο, π.χ. διαφημιστικά φυλλάδια), επιβλήθηκε η χρήση μάσκας στις διαδηλώσεις σε δημόσιους χώρους (ενώ παράλληλα ακόμα η μάσκα δεν ήταν υποχρεωτική μέσα σε όλους τους κλειστούς χώρους ή σε πολυσύχναστους ανοικτούς χώρους), και υπαγορεύτηκε η παροχή άδειας από της αστυνομία για διεξαγωγή διαμαρτυρίας. Επιβλήθηκε επίσης οδηγία για να υπάρχει κατοχυρωμένος 'διοργανωτής' ο οποίος φέρει ευθύνη σωστής διεξαγωγής της διαδήλωσης και τον οποίο ουσιαστικά η αστυνομία θα μπορεί μετέπειτα να συλλάβει και να φορτώσει κατηγορίες αν κρίνει πως μια διαδήλωση δεν ακολουθούσε τα πρωτόκολλα του κράτους. Οι όροι με τους οποίους αφέθηκαν να λειτουργούν οι πορείες είχαν έναν καθαρά κατασταλτικό χαρακτήρα, ο οποίος προωθούσε την αυτό-αστυνόμευση από την πλευρά των διαδηλωτών, καθώς και την μετατόπιση της ευθύνης από την αστυνομία προς τους 'διοργανωτές'. Η συγκέντρωση των 'ψεκασμένων' στην πλατεία Ελευθερίας έφερε την πρώτη καταστολή με βάση το νέο διάταγμα, όπου έπεσαν πρόστιμα μέσω αναγνώρισης από φωτογραφίες, βίντεο και drones [36], ενώ η φωτογράφιση διαδηλωτών έγινε μόνιμη πρακτική της αστυνομίας στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν.

Οι πλείστες διαδηλώσεις ακολούθησαν τα σχετικά πρωτόκολλα, ειδικά σε σχέση με την χρήση μάσκας - π.χ. η διαμαρτυρία σχετικά με την πειθαρχική δίωξη του καλλιτέχνη Γαβριηλίδη έξω από το Υπουργείο Παιδιάς, η αντιφασιστική πορεία που καλέστηκε από την Νέα Διεθνιστική Αριστερά στη Λευκωσία, οι διάφορες διαμαρτυρίες των Ενεργών Πολιτών κατά της διαφθοράς, η πορεία που διεξάχθηκε από τον αντιεξουσιαστικό χώρο έξω από το Προεδρικό και η συγκέντρωση του ΑΚΕΛ. Ακόμα και σήμερα δεν έχουν κυκλοφορήσει στοιχεία που να καταδεικνύουν διασπορά του ιού σε διαδηλώσεις σε ανοικτούς δημόσιους χώρους σε αντίθεση με τα στοιχεία που έχουμε για γηροκομεία [39], σχολεία [40], και χώρους εργασίας [37, 38], όπου επανειλημμένα φαίνεται να μην εφαρμόζονται επαρκώς τα πρωτόκολλα βάζοντας σε κίνδυνο πρωτίστως τους ίδιους τους εργάτες - όπως για παράδειγμα το πρόσφατο περιστατικό του σφαγείου Cypra [41]. Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση ξανά-απαγόρευσε την διοργάνωση διαδηλώσεων τον Νοέμβρη [42] με πρόσχημα τα τελευταία επεισόδια στη Λεμεσό, με την αστυνομία να τρομοκρατά ανθρώπους που στόχευαν να διαδηλώσουν [43] και να συλλαμβάνει ακόμη και οργανωτές διαδηλώσεων σε περιπτώσεις όπου δεν διεξάχθηκε καν διαδήλωση, όπως για παράδειγμα στην Πάφο [44].

Η Υπουργός Δικαιοσύνης Έμιλυ Γιολίτη έτρεξε να επιρρίψει δημόσια ευθύνες σε μετανάστες για τα πρώτα επεισόδια σε διαμαρτυρία στη Λεμεσό, την ίδια ώρα που η αστυνομία ανακοίνωνε πως οι μετανάστες που συλλήφθηκαν αρχικά δεν σχετίζονται με τα επεισόδια. Οκτώβρης 2020. https://dialogos.com.cy/lemesos-to-dikastirio-adeiazei-tin-ypoyrgo-dikaiosynis-oi-syllifthentes-den-syndeontai-me-ta-epeisodia/
Το κλείσιμο δύο επαρχιών, με στημένα οδοφράγματα στους αυτοκινητόδρομους επανδρωμένα από αστυνομικούς και στρατό, είναι απλούστατα η εφαρμογή στο εσωτερικό της Κυπριακής Δημοκρατίας του τι εφαρμόστηκε αρχικά στα οδοφράγματα της νεκρής ζώνης [45]. Με την υποχρεωτική παρουσίαση test μίας εβδομάδας (ξαναβλέπουμε εδώ την αντίφαση με την διακίνηση προς την βόρεια Κύπρο), οι εργάτες που ακόμα δικαιούνται να δουλεύουν αναγκάζονται να επωμισθούν το κόστος των test, με όσους δικαιούνται δωρεάν test να ταλαιπωρούνται σε ουρές έξω από τα χημεία, αναμένοντας για ώρες την σειρά τους [46]. Άνθρωποι οι οποίοι για διάφορους λόγους πρέπει να επισκέπτονται άλλες επαρχίες, όπως χωρισμένοι γονιοί ή άρρωστοι που επισκέπτονται ειδικευόμενους γιατρούς, αναγκάζονται είτε να περιοριστούν στην επαρχία τους είτε να επωμιστούν το κόστος του test, που ανέρχεται κάπου στα 60-70 ευρώ ανάλογα με το χημείο.

Καθώς αναμένουμε ένα δεύτερο lock-down και ενώ η κυβέρνηση αφέθηκε από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα ουσιαστικά ανεξέλεγκτη στην ανακοίνωση και εφαρμογή μέτρων σχετικά με την πανδημία, παραμένει τρομακτικό το επίπεδο κανονικοποίησης του αυταρχισμού με τον οποίο το κράτος μπόρεσε να καταργήσει πολιτικά δικαιώματα και κεκτημένα τα οποία μέχρι τον Φεβρουάριο θεωρούνταν δεδομένα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ο απάνθρωπος εγκλωβισμός πολιτών στο εξωτερικό και η άθλια μεταχείριση προσφύγων και μεταναστών έχουν φτάσει πλέον στη λογική τους κατάληξη με τον εσωτερικό αποκλεισμό περιοχών, την ενσωμάτωση του στρατού στην αστυνόμευση των πολιτών και την καταστολή και καθολική κατάργηση των πολιτικών διαδηλώσεων. Η έλλειψη ουσιαστικής αντιπολίτευσης, καθώς και δημόσιων κινητοποιήσεων κατά των μέτρων με ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο, πέραν της μικρής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, καταδεικνύουν για ακόμη μια φορά την θλιβερή κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα πολιτικά αντανακλαστικά της (ελληνο)κυπριακής κοινωνίας, τα οποία φαίνεται να περιορίζονται στο ατομικό και οικογενειακό συμφέρον, την εθνικιστική και μη συνωμοσιολογία και την γενική αδιαφορία. Κάτω απ' το άκουσμα λοιπόν των σφυριγμάτων αδιαφορίας και του εθνικού ύμνου στην πλατεία διοικητηρίου, ο κρατικός αυταρχισμός και η χαοτική διαχείριση της κρίσης συνεχίζουν να εμβαθύνονται.

Το δράμα συνεχίζεται.

Delirium

Περεταίρω Διάβασμα

Chuang, 'Κοινωνική Μόλυνση: Μικροβιολογικός ταξικός πόλεμος στην Κίνα', Αρχική Δημοσίευση στα Αγγλικά στις 26/02/20. Ελληνική Έκδοση Διαθέσιμη στο: https://web.archive.org/web/20200402001942/https://yfanet.espivblogs.net/files/2020/03/CORONAVIRUS-mobile.pdf Αρχική Αρχική Αγγλική Έκδοση Διαθέσιμη στο: https://web.archive.org/web/20201120093339/http://chuangcn.org/wp-content/uploads/2020/07/Social-Contagion-PRINT.pdf
Γρηγόρης Ιωάννου, 'Καλύπτοντας την Ανικανότητα με Αυταρχισμό; Η Περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας', Αρχική Δημοσίευση στα Αγγλικά στις 07/04/2020. Ελληνική Έκδοση Διαθέσιμη στο: https://gregorisioannou.blogspot.com/2020/11/blog-post.html Αρχική Αγγλική Έκδοση Διαθέσιμη στο: https://www.opendemocracy.net/en/can-europe-make-it/authoritarianism-masking-incompetence-case-republic-cyprus/
antifa λευkosa, 'Η Πανδημία, η Καραντίνα & Εμείς: σημειώσεις πάνω στη συγκυρία', Απρίλης 2020. Διαθέσιμο στο: https://archive.org/download/antifalefkosha_covid19/antifalefkosha_covid19.pdf
Ανώνυμος Εκδότης, 'Φασισμός, Ξενοφοβία, Εκμετάλλευση και Ρατσιστική Βία στην Κύπρο - Έβδομη Έκδοση', Μάρτης 2020. Διαθέσιμο στο: https://movementsarchive.org/doku.php?id=el:magazines:antifaarchive:no_7

Πηγές

[1] Πολίτης, Ο ιός της ανοησίας έκλεισε οδοφράγματα, 29/02/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/o-ios-tis-anoisias-ekleise-odofragmata/

[2] Alpha News, Οδοφράγματα: Ελέγχουν τον δείκτη καυσίμων στο μπες-βγες..., 28/06/18. https://www.alphanews.live/cyprus/odophragmata-elegchoyn-ton-deikte-kaysimon-sto-mpes-bges-binteo

[3] Πολίτης, Διαμαρτυρία τ/κ βιομηχανικού επιμελητηρίου για αυστηρούς ελέγχους στα οδοφράγματα, 06/12/19. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/diamartyria-t-k-viomichanikoy-epimelitirioy-gia-aystiroys-elegchoys-sta-odofragmata/

[4] ΚΙΣΑ, Παραβίαση του κανονισμού της ΕΕ η απόφαση του Υπουργικού για τον κώδικα της πράσινης γραμμής, 30/11/2019. https://kisa.org.cy/παραβίαση-του-κανονισμο&...966;/

[5] Γρηγόρης Ιωάννου, Καλύπτοντας την Ανικανότητα με Αυταρχισμό; Η Περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχική Δημοσίευση στα Αγγλικά στις 07/04/2020. https://gregorisioannou.blogspot.com/2020/11/blog-post.html

[6] Dialogos, Πλήττουν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, 06/03/20. https://dialogos.com.cy/plittoyn-to-dikaioma-tis-diamartyrias/

[7] Kathimerini, Eight Turkish Cypriots rushed to hospital after Ledra checkpoint protest, 07/03/20. https://knews.kathimerini.com.cy/en/news/eight-turkish-cypriots-rushed-to-hospital-after-ledra-checkpoint-protest

[8] Πολίτης, Διαδήλωση ακροδεξιών στη Λήδρας-Ζητούν κλείσιμο των οδοφραγμάτων, 06/03/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/diadilosi-politon-sti-lidras-zitoyn-kleisimo-ton-odofragmaton/

[9] Sigmalive, Έφεδροι καταδρομείς: Θέτουν εαυτούς στη διάθεση των Αρχών για καταστολή αναρχίας, 01/03/20. https://www.sigmalive.com/news/local/613985/efedroi-katadromeisthetoun-eaftoussti-diathesi-ton-arxon-gia-katastoli-anarxias

[10] news247, Κύπρος: Τα μέτρα Αναστασιάδη για τον κορονοϊό, 15/03/20. https://www.news247.gr/kosmos/kypros-ta-metra-anastasiadi-gia-ton-koronoio.7602540.html

[11] Φιλελεύθερος, Στα κατεχόμενα οι 115 πρόσφυγες- Πρώτη φορά εφαρμόζει πολιτική απώθησης η ΚΔ, 21/03/20. https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/901717/sta-katechomena-oi-115-prosfygs-proti-fora-efarmozei-politiki-apothisis-i-kd

[12] Pafos Press, ΠΑΦΟΣ: Απέλαση 110 ατόμων - Τους έβαλαν στο αεροπλάνο και τους έστειλαν πίσω στη χώρα τους, 26/05/20. https://pafospress.com/pafos-apelasi-110-atomon-toys-evalan-sto-aeroplano-kai-toys-esteilan-piso-sti-chora-toys/

[13] Φιλελεύθερος, Τα διατάγματα δεν μπορούν να συγκρούονται με το Σύνταγμα, 21/09/20. https://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/1021383/ta-diatagata-den-boroyn-na-syggroyontai-me-to-syntaga

[14] Sigmalive, Πρόεδρος Νομικής ΠΚυ: Αντισυνταγματική εφαρμογή των μέτρων στις παραλίες, 18/05/20. https://www.sigmalive.com/news/local/629432/proedros-nomikis-pky-antisyntagmatiki-efarmogi-ton-metron-stis-paralies

[15] Sigmalive, Νομική ανάλυση: Νέα περιοριστικά μέτρα, συνταγματικότητα και γκρίζες ζώνες, 31/03/20. https://www.sigmalive.com/news/politics/619232/nomiki-analysinea-perioristika-metrasyntagmatikotita-kai-gkrizes-zones

[16] Reporter, Πώς θα στηριχθούν οι εγκλωβισμένοι Κύπριοι και οι σκέψεις της Κυβέρνησης, 16/03/20. https://www.reporter.com.cy/politics/article/658832/

[17] Cyprus Mail, Coronavirus: Sick girl’s heartbreaking plea to president, 05/04/20. https://cyprus-mail.com/2020/04/05/coronavirus-sick-girls-heartbreaking-plea-to-president/

[18] Reporter, Περίπου 300 Κύπριοι ζητούν να επαναπατριστούν από το εξωτερικό, 18/03/20. https://www.reporter.com.cy/local-news/article/659691/peripoy-300-kyprioi-zitoyn-na-epanapatristoyn-apo-to-exoteriko

[19] Cyprus Mail, Coronavirus: Turkish Cypriots plead to be allowed to cross for work, 28/04/20. https://cyprus-mail.com/2020/04/28/coronavirus-turkish-cypriots-plead-to-be-allowed-to-cross-for-work/

[20] Voice of the Island, «Κόλλησε» και η εκπαίδευση στα σημεία διέλευσης, 2020. https://gr.voiceoftheisland.com/107588/

[21] Πολίτης, Νέες οδηγίες του Υπουργείου Υγείας προς ταξιδιώτες για κορωνοϊό, 09/03/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/nees-odigies-toy-ypoyrgeioy-ygeias-pros-taxidiotes-gia-koronoio/

[22] Dialogos, Κανένας έλεγχος και καμία προστασία σε πρόσφυγες και αιτητές ασύλου, 02/07/20. https://dialogos.com.cy/kanenas-elegchos-kai-kamia-prostasia-se-prosfyges-kai-aitites-asyloy/#

[23] Reporter, Σκοπιές από στρατιώτες σε ξενοδοχεία καραντίνας μετά τα παρατράγουδα στις Πλάτρες, 20/03/20. https://www.reporter.com.cy/local-news/article/660223/skopies-apo-stratiotes-se-xenodocheia-karantinas-meta-ta-paratragyda-stis-platres

[24] Dialogos, Σοβαρές καταγγελίες από πολίτες για τους χώρους απομόνωσης στις Πλάτρες, 17/03/20. https://dialogos.com.cy/sovares-kataggelies-apo-polites-gia-toys-choroys-apomonosis-stis-platres/

[25] Sigmalive, Κοινές περιπολίες Αστυνομίας–ΕΦ: Χαρτογράφηση αναγκών και πολιτικής απόφασης, 05/12/19. https://www.sigmalive.com/news/local/600716/koines-peripolies-astynomiasef-xartografisi-anagkon-kai-politikis-apofasis

[26] Offsite, 500 γυναίκες ΣΥΟΠ-Τα καθήκοντα τους & η ανδρική... μουρμούρα, 11/11/219. https://www.offsite.com.cy/eidiseis/topika/500-gynaikes-syop-ta-kathikonta-toys-i-andriki-moyrmoyra[27] Πολίτης, Στους δρόμους βγήκε η ΕΦ, 10/04/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/stoys-dromoys-vgike-i-ef/

[28] Reporter, Αγνόησαν τα μέτρα και πάνω από 100 άτομα βγήκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν, 24/05/20. https://www.reporter.com.cy/local-news/article/682198/binteo-agoisan-ta-metra-kai-pano-apo-100-atoma-bgkan-stoys-dromoys-na-diamartyrithoyn

[29] Φιλελεύθερος, Ας μιλήσουμε για ψώρα, 21/05/20. https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/941784/as-milisoyme-ga-psora#.XsY2XjRtPTg.facebook

[30] Πολίτης, Πουρνάρα: Η εικόνα και από μέσα – Χωρίς σαπούνι οι διαμένοντες, 28/05/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/poyrnara-i-eikona-kai-apo-mesa-choris-sapoyni-oi-diamenontes/

[31] Cyprus Mail, Coronavirus: people crossing from the north must have certificate of negative Covid test, 22/05/20. https://cyprus-mail.com/2020/05/22/coronavirus-people-crossing-from-the-north-must-have-certificate-of-negative-covid-test/

[32] Sigmalive, ΚΙΣΑ: Ρατσιστικές & παράνομες οι ενέργειες του ΥΠΕΣ - Θα καταγγείλει διεθνώς, 08/04/20. https://www.sigmalive.com/news/local/621002/kisa-ratsistikes-amp-paranomes-oi-energeies-tou-ypes-tha-kataggeilei-stin-ee

[33] Cyprus Movements Archive, Τωρά Εμιλήσαμεν Εμείς, 05/20. https://movementsarchive.org/doku.php?id=el:digital:multiple:poria_after2020

[34] Euronews, Κύπρος: Νέα περιοριστικά μέτρα - Σε lockdown από σήμερα Λεμεσός και Πάφος, 12/11/20. https://gr.euronews.com/2020/11/12/kypros-nea-perioristika-metra-se-lockdown-apo-simera-lemesos-pafos-analytika-metra-covid

[35] Πολίτης, Μέτρα για τις διαδηλώσεις - Τι αποφασίστηκε στην έκτακτη σύσκεψη, 31/08/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/metra-gia-tis-diadiloseis-ti-apofasistike-stin-ektakti-syskepsi/

[36] Cyprus Times, «Βροχή» τα πρόστιμα σε διαδηλωτές της διαμαρτυρίας κατά της μάσκας στην Πλατεία Ελευθερίας. Ενώπιον δικαστηρίου 3 διοργανωτές, 13/09/20. https://cyprustimes.com/vrochi-ta-prostima-se-diadilotes-tis-diamartyrias-kata-tis-maskas-stin-plateia-eleytherias-enopion-dikastirioy-3-diorganotes/

[37] Dialogos, Ο κορωνοϊός πλήττει και τα σφαγεία – «Έκλεισαν» την πόρτα στο Υπ. Υγείας για ελέγχους, 14/11/20. https://dialogos.com.cy/o-koronoios-plittei-kai-ta-sfageia-ekleisan-tin-porta-sto-yp-ygeias-gia-elegchoys/

[38] Reporer, Ντόμινο κρουσμάτων σε καφετέρια και οδοντιατρείο-Προσβλήθηκαν πελάτες και παιδιά, 13/10/20. https://www.reporter.com.cy/local-news/article/734338/ntomino-kroysmaton-se-kafeteria-kai-odontiatreio-prosblithikan-pelates-kai-paidia

[39] Dialogos, Κορωνοϊός: Έντονη ανησυχία για τα κρούσματα στις κλειστές δομές – Δεκαπέντε συνολικά κρούσματα στο «Εκάλη», 14/11/20. https://dialogos.com.cy/koronoios-entoni-anisychia-gia-ta-kroysmata-stis-kleistes-domes-dekapente-synolika-kroysmata-sto-ekali/

[40] Dialogos, Κορωνοϊός – Κύπρος: Ξέφυγε η κατάσταση στα σχολεία – Μπήκαν σε «καραντίνα» πέραν των 2.000 μαθητών, 15/11/20. https://dialogos.com.cy/koronoios-kypros-xefyge-i-katastasi-sta-scholeia-mpikan-se-karantina-peran-ton-2-000-mathiton/

[41] Dialogos, Στη δημοσιότητα το όνομα του σφαγείου με τα 92 κρούσματα – Δεν μεταδίδεται ο ιός μέσω κατανάλωσης τροφίμων, 07/11/20. https://dialogos.com.cy/sti-dimosiotita-to-onoma-toy-sfageioy-me-ta-92-kroysmata-den-metadidetai-o-ios-meso-katanalosis-trofimon/

[42] Φιλελεύθερος, Φρένο σε διαδηλώσεις και συναθροίσεις βάζει το νέο διάταγμα, 17/11/20. https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/1063905/freno-se-diadiloseis-kai-synathroiseis-bazei-to-neo-diataga

[43] Cyprus Mail, Police scouring social media, warn protest organisers against planning any demos, 19/11/20. https://cyprus-mail.com/2020/11/19/police-scouring-social-media-warn-protest-organisers-against-planning-any-demos/

[44] Πολίτης, Διώξεις και στην Πάφο - Εντοπίστηκαν πρόσωπα που καλούσαν σε διαμαρτυρία για τo lockdown, 16/11/20. https://politis.com.cy/politis-news/kypros/dioxeis-kai-stin-pafo-entopistikan-prosopa-poy-kaloysan-se-diamartyria-gia-to-lockdown/

[45] Εφημερίδα Λεμεσός, Επιστρατεύεται και ο στρατός για τα μπλόκα από και προς Πάφο-Λεμεσό, 11/11/20. http://www.elemesos.com/index.php/2018-12-20-09-57-23/item/53676-2020-11-11-19-15-24.html

[46] Καθημερινή, Ουρές και συνωστισμός για ένα τεστ και σήμερα στη Λεμεσό, 17/11/20. https://www.kathimerini.com.cy/gr/kypros/oyres-kai-synostismos-gia-ena-test-kai-simera-sti-lemeso

delirium
22/11/2020
https://cyfootnotes.blogspot.com/2020/11/blog-post_21.html

image 1_1.jpg 0.7 Mb

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Catalŕ Ελληνικά Deutsch



George Floyd: one death too many in the “land of the free”

George Floyd: one death too many in the “land of the free”

Greece / Turkey / Cyprus

Sat 16 Jan, 14:29

browse text browse image

download.jpg imageΤοποθέτηση σχετι... Dec 24 17:51 by Πρωτ. Αναρχικών Αγ.Αναργύρων – Καματερού 0 comments

321enson768x543.jpg imageCovid19 Değil Akp19 Yasakları: 14 Maddede Akp19 Krizi Dec 20 21:16 by Devrimci Anarşist Faaliyet 0 comments

131573289_101348061872420_4121252317149675501_n.jpg imageΓια όσα δεν είναι &#... Dec 20 20:03 by Ελευθεριακή Πορεία 0 comments

screenshot_20200721workersinitiativepoland278x300.png imageΑπάνθρωπος και β^... Dec 18 20:18 by ΕΣΕ Αθήνας 0 comments

90463990_2723102247906576_6723193177815121920_n.jpg imageΚοινωνία που συν^... Dec 07 15:41 by delirium 0 comments

321enson1768x543.jpg imageProhibitions: Not Covid19 but Akp19 – 14 Points of AKP19 Crisis Dec 03 19:32 by Revolutionary Anarchist Action 0 comments

121043521_778024462762244_870802909470528966_n.jpg imageΓια μια δημόσια, ε&#... Nov 04 18:11 by ΕΣΕ Εκπαίδευσης 0 comments

met678x381.jpg imageΜετανάστ(ρι)ες κα ... Nov 02 18:20 by ΣΚΥΑ 0 comments

photo_20200926_133047.jpg imageSolidariedade aos/ŕs 51 antifascistas presos em Tessalônica, Grécia, em 16 de setembro de ... Oct 03 21:11 by Vários organizaçőes anarquistas 0 comments

photo_20200926_133047_3_1.jpg imageAλληλεγγύη στους 51 ... Oct 01 00:45 by Various organizations 0 comments

photo_20200926_133047_3.jpg imageDéclaration internationale de solidarité aux 51 antifascistes arręté-es ŕ Thessalonique, e... Sep 30 22:20 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

photo_20200926_133047_2.jpg imageSolidarietŕ ai 51 antifascisti arrestati a Salonicco il 16/9/2020 Sep 27 20:08 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

photo_20200926_133047_1.jpg imageSolidaridad con los/as 51 antifascistas que fueron arrestados en Tesalónica, Grecia el pas... Sep 27 18:18 by Vários organizaciones anarquistas 0 comments

photo_20200926_133047.jpg imageInternational statement of solidarity with the 51 anti-fascists who were arrested in Thess... Sep 27 01:39 by Various anarchist organisations 0 comments

daf_ag9e8zk.jpg imageΑναρχισμός στην \... Sep 25 21:47 by Dmitri (translation) 0 comments

bfe4f243a8e9af091bf522fcee239347.png image“Biennio Rosso-Η Κόκκινη Διετ&... Sep 17 20:15 by Ortus 0 comments

1300x225.jpg imageΚάλεσμα στις δια^... Sep 11 18:11 by Αναρχικοί Αγ. Αναργύρων/Καματερού 0 comments

2020_6_20__covera__733x1024.jpg imageΗ τομή της αναπαρ ... Jul 28 22:05 by Φάμπρικα Υφανέτ 0 comments

afisa.jpg imageTο τέλος του ταξιδ&#... Jul 05 22:02 by Αναρχικοί Αγ. Αναργύρων-Καματερού 0 comments

maximoff_frontcover_copy.jpg imageΗ γκιλοτίνα επί τ ... May 22 20:07 by Dmitri (ed.) 0 comments

cea3cf84ceb9ceb3cebcceb9cebfcc81cf84cf85cf80cebf202004208.06.png imageΚοινωνία θετική `... May 13 22:26 by Fuerza Femenina 0 comments

023c29a6d1.jpg imageΨηφιακή Αναδιάρθ... May 08 19:01 by Συνέλευση για την Κυκλοφορία των Αγώνων 0 comments

whatsappimage20200430at08.04.jpeg imageYaşasın 1 Mayıs! May 01 22:33 by Devrimci Anarşist Faaliyet 0 comments

07_04_2020_1.jpg imageΚομμένες οι μαλα_... Apr 28 20:53 by ΕΣΕ Ιωαννίνων 0 comments

images.jpg imageΚέρδος και ιδιοκ`... Apr 24 20:09 by Dmitri (ed.) 0 comments

827.jpg imageΟ φασισμός της φι ... Apr 10 20:34 by Vectrum 0 comments

89002358_105156577773547_633100882627526656_n678x381.jpg imageΚοινοί αγώνες ντa... Apr 05 20:26 by Συλλογικότητες και αλληλέγγυοι-ες 0 comments

bannerese.jpg imageΓια τα νέα αντεργ ... Apr 03 19:09 by ΕΣΕ-Αθήνας 0 comments

1545028_10202186865345309_1182772526_n_1.jpg imageΝόμος και τάξη: η α&... Mar 27 04:23 by class reverb 0 comments

elv_logo_new.jpg imageΠανδημία και κοι_... Mar 24 17:35 by Dmitri 0 comments

more >>
© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]