user preferences

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Εργατικοί Αγώνες / Ανακοίνωση Τύπου Thursday September 07, 2017 19:28 byΣυνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης

Ιδιωτική κλινική «Λυσίμαχος ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ»: ένα ακόμα εργασιακό κάτεργο - Επιτυχής παρέμβαση στην Επιθεώρηση Εργασίας στη Θεσσαλονίκη για την καταβολή των δεδουλευμένων στους απλήρωτους και απολυμένους εργαζόμενους της κλινικής «Λυσίμαχος ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ», από τη Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης.

Η υποβάθμιση των δημόσιων δομών υγείας αλλά και τα κενά που δημιουργούνται τόσο στο ανθρώπινο δυναμικό, λόγω των απολύσεων και της μη ανανέωσης των συμβάσεων, όσο και στις υλικοτεχνικές υποδομές, έχουν αφήσει πρόσφορο έδαφος για την άνθηση της ιδιωτικοποίησης στον κλάδο. Αυτό το κενό των δημόσιων δομών αφήνει περιθώριο να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα για τις ΜΚΟ, οι ιδιωτικές κλινικές, τα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης, τα λογοθεραπευτήρια κ.α, χώρους στους οποίους εργαζόμαστε και εμείς. Έτσι, τα αφεντικά πλουτίζουν εκμεταλλευόμενα την ανάγκη για υγεία και περίθαλψη, αποκλείοντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του πληθυσμού από το βασικό δικαίωμα για περίθαλψη, αφού δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για πρόσβαση σε αυτήν (ασφάλεια, ΑΜΚΑ, χαρτιά νόμιμης παραμονής στη χώρα, και φυσικά χρήματα!).

Μία από αυτές της ιδιωτικές «πρωτοβουλίες» που τρίβουν τα χέρια τους με την κατάρρευση της δημόσια υγείας είναι και η ιδιωτική κλινική «Λυσίμαχος ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ», η οποία λειτουργεί από το 1957, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές κλινικές της πόλης, με 100 νοσηλευτικές κλίνες, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, Διαγνωστικά εργαστήρια, Εξωτερικά ιατρεία, Μονάδα Λιθοτριψίας, χειρουργικές αίθουσες, υπηρεσία κατ'οικον νοσηλείας, ασθενοφόρα και Μονάδα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Αποτελεί λοιπόν ένα «παράδεισο» για την κάλυψη των ιατρικών αναγκών των μελών της αστικής τάξης που δε θέλουν να στοιβαχθούν, όπως εμείς οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί, στα υπό-στελεχωμένα και υπό-εξοπλισμένα δημόσια νοσοκομεία.

Όπως συνήθως συμβαίνει, ο παράδεισος των αφεντικών είναι η κόλαση των εργατών.

Ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας μέσα στο πρότυπο Διαγνωστικό και Θεραπευτικό κέντρο (όπως έχουν το θράσος οι ίδιοι να το «πλασάρουν») «Λυσίμαχος ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ»; Οι 40- 50 εργαζόμενοι της κλινικής ζουν σε κλίμα αβεβαιότητας και τρομοκρατίας εδώ και μήνες. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων παραμένουν απλήρωτοι για διάστημα από 5 ως και 11 μήνες. Ο εργοδότης -ο οποίος διατελεί και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ιδιωτικών Κλινικών- επικαλείται τις γνωστές γελοιότητες που όλα τα αφεντικά επικαλούνται στην Ελλάδα της κρίσης -μία λαμπρή απόδειξη ότι πίσω από τα μνημόνια και τη λιτότητα βρίσκονται τα συμφέροντα των ντόπιων αφεντικών-: το μαγαζί δε βγαίνει. Τι και αν η κλινική υπερκοστολογεί τις πιο βασικές υπηρεσίες, βγάζοντας υπερ-κέρδη; Τι και αν η απλή διαμονή στο δωμάτιο κοστίζει δεκάδες ευρώ τη βραδιά; Το αφεντικό, επικαλούμενο την καθυστέρηση στην καταβολή των χρημάτων από τον ΕΟΠΥΥ προς την κλινική, και παρότι φυσικά πληρώνεται ένα γενναίο μέρος των νοσηλειών από τους ίδιους τους νοσηλευόμενους μετρητοίς, βρήκε τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο για τα αφεντικά να αυξήσει τα κέρδη του: απλά σταμάτησε να πληρώνει τους εργαζόμενους του. Παράλληλα και η ίδια η ποιότητα της κλινικής τίθεται σοβαρότατα υπό αίρεση, με τις ελλείψεις σε φάρμακα και αναλώσιμα να είναι σταθερό δεδομένο.

Απέναντι στην απαίτηση των εργαζομένων για αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους η εργοδοσία απάντησε, σε συνάντηση του με εκπροσώπους των εργαζομένων που έγινε μέσα στον Ιούνιο, με την εξοργιστική πρόταση για πάγωμα των οφειλών και καταβολή μισού (!) μισθού. Όντας «γενναιόδωρος» κατέβαλε την Παρασκευή 7/7 ένα μισθό σε όλους τους εργαζόμενους αφήνοντας τους χρωστούμενα μόνο 4 με 10 μηνιάτικα.

Και φυσικά το πολύ καλά δικτυωμένο αφεντικό έχει βρει τον καλύτερο τρόπο να απαντά σε όσους τολμούν να ζητούν τα αυτονόητα: με απολύσεις. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας όμως, ήδη 4 εργαζόμενοι έχουν βγει σε επίσχεση εργασίας, απατώντας αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ «ΛΥΣΙΜΑΧΟΣ ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ»
ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΓΕΙ ΣΕ ΕΠΙΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης
(Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Θεσσαλονίκης)

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Εργατικοί Αγώνες / Ανακοίνωση Τύπου Tuesday September 05, 2017 06:02 byΕΣΕ Θεσσαλονίκης

Για να απαντήσουμε σε αυτές τις εργοδοτικές ασυδοσίες, εμείς, οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και εθνικότητας, πρέπει να οργανωθούμε δυναμικά στα σωματεία μας , να οξύνουμε τον ταξικό ανταγωνισμό και, γνωρίζοντας ότι οι κοινωνίες που οδηγούνται στην εξαθλίωση έχουν την τάση να εξεγείρονται, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας μέχρι να πάρουμε ό,τι μας ανήκει.

Σε ένα ακόμα καλοκαίρι στην Ελλάδα της κρίσης με πολλή πολλή ζέστη, κάποιοι βρίσκονται εδώ και αρκετούς μήνες σε νησί, όχι για διακοπές, αλλά για να επιβιώσουν. Φαίνεται ότι σε ένα τοπίο διάλυσης, με την ανεργία στους νέους να αγγίζει πλέον το 50%, ο τουριστικός κλάδος διατηρεί μία (έστω και μικρή) δυνατότητα απορρόφησης εργατικού δυναμικού - ειδικά νεανικού. Οι ειδικοί το λένε εδώ και χρόνια: Το μέλλον της Ελλάδας αναγκαστικά περνάει από τον τουρισμό.

Τι κρύβεται όμως πίσω από την βιτρίνα που βλέπουμε εμείς ως ‘’πελάτες’’;

Πόσο ειλικρινές είναι αυτό το χαμόγελο με το οποίο μας καλωσορίζουν οι εργαζόμενοι στο μαγαζί που δουλεύουν;

Και τέλος, πόσο κοστολογείται για τα αφεντικά η αξιοπρέπεια και η ανάγκη για επιβίωση των εργατών;

Πολλοί εργαζόμενοι, κυρίως νεαρής ηλικίας, στην προσπάθειά τους να μαζέψουν λεφτά το καλοκαίρι για να τη βγάλουν τον χειμώνα, δεν κάνουν βέβαια διακοπές, δουλεύουν και υφίστανται καταπάτηση των δικαιωμάτων τους από τα αφεντικά, τα οποία συνηθίζεται να εκμεταλλεύονται σε μεγάλο βαθμό τους εργαζομένους που πάνε να δουλέψουν για σεζόν, πιστεύοντας ότι από τη στιγμή που ένας εργαζόμενος δουλεύει γι’αυτούς είναι ουσιαστικά ιδιοκτησία τους και δεν δικαιούται να έχει ιδιωτική ζωή.

Το συχνότερο φαινόμενο εργατικής εκμετάλλευσης που παρατηρείται σε πολλές τουριστικές περιοχές είναι ο εργαζόμενος να είναι δηλωμένος για 8ωρη εργασία, 5 μέρες τη βδομάδα και στο τέλος να καταλήγει να δουλεύει 9ωρα και 10ωρα, 7 μέρες την εβδομάδα με τις υπερωρίες (προφανώς) να μην πληρώνονται ποτέ.

Συνηθίζεται επίσης τα αφεντικά να καθυστερούν τους μισθούς των εργαζομένων (αν δίνουν όλους τους μισθούς μαζί στο τέλος), κάτι που σημαίνει ότι ο εργαζόμενος καλείται να επιβιώσει με δικά του έξοδα όσο καιρό μείνει στο νησί. Επίσης, θα πρέπει να έχουμε ως δεδομένο ότι τα λεφτά που δίνονται από τα αφεντικά είναι πάντα σχεδόν ‘’μαύρα’’, ενώ το ωράριο αλλάζει συνεχώς αναλόγως με τις ορέξεις του εργοδότη, χωρίς να ερωτάται ο εργαζόμενος /η.

Πολύ συχνά οι απαιτήσεις των αφεντικών φτάνουν σε εξοργιστικό σημείο, αφού πολλοί από αυτούς απαγορεύουν στους εργαζομένους τους ακόμη και να κάθονται εν ώρα εργασίας, να κάνουν διαλείμματα ενώ έχουν λόγο ακόμα και στο ντύσιμο/στυλ των εργατών, αφού απαιτούν από το προσωπικό τους να μην έχει βαμμένα νύχια, σκουλαρίκια, τατουάζ και άλλα αξεσουάρ που μπορεί να τους κάνουν να χάσουν τους πολύτιμους πελάτες τους.

Ορισμένα αφεντικά τραβάνε το σκοινί ακόμα περισσότερο και θέλοντας να έχουν τον απόλυτο έλεγχο, έχουν πάνω τους το κλειδί της τουαλέτας του μαγαζιού, γιατί όπως λένε οι ίδιοι, οι εργαζόμενοι ‘’λουφάρουν’’ με πρόφαση την επίσκεψή τους στην τουαλέτα και κάθονται παραπάνω απ’ότι θα έπρεπε. Τέλος, οι εργοδότες δεν διστάζουν σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και να κόψουν λεφτά από τους μισθούς των εργαζομένων είτε για παραδειγματισμό είτε έχοντας ως δικαιολογία ότι δεν τηρήθηκαν οι εσωτερικοί ‘’κανόνες’’ του μαγαζιού (π.χ. οι εργαζόμενοι μιλούσαν πολύ ώρα μεταξύ τους, κάθονταν ενώ αυτό απαγορευόταν κλπ).

Το μόνο πλεονέκτημα που συνήθως απολαμβάνουν όσοι πάνε να δουλέψουν σεζόν είναι ότι ο εργοδότης τους τούς παρέχει στέγη και τροφή, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι απολύτως θετικό, αφού συνηθίζεται τα δωμάτια στα οποία διαμένουν οι εργαζόμενοι να είναι χαμηλής ποιότητας και να μην έχουν καν τις βασικές ανέσεις. Πολύ συχνά αναφέρονται περιπτώσεις όπου τα συγκεκριμένα δωμάτια δεν είχαν καν παράθυρα, ήταν πολύ μικρά και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για ύπνο και τίποτε περισσότερο.

Για να απαντήσουμε σε αυτές τις εργοδοτικές ασυδοσίες, εμείς, οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και εθνικότητας, πρέπει να οργανωθούμε δυναμικά στα σωματεία μας , να οξύνουμε τον ταξικό ανταγωνισμό και, γνωρίζοντας ότι οι κοινωνίες που οδηγούνται στην εξαθλίωση έχουν την τάση να εξεγείρονται, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας μέχρι να πάρουμε ό,τι μας ανήκει.

1/9/2017

ΕΣΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

http://ese-thessalonikis.gr

https://www.facebook.com/ESEThessalonikis

Ως αναρχικοί, αυτό που προκρίνουμε είναι να βάλουμε μπρος για την κοινωνική επανάσταση και τον ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, συλλογικά, ακηδεμόνευτα και από τα κάτω. Είναι ο αγώνας για την καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού, για την άρση κάθε διαχωρισμένης εξουσίας και εκμεταλλευτικής σχέσης, με στόχο τη δημιουργία μιας αταξικής και ακρατικής κοινωνίας γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης, με την αλληλεγγύη ως συνεκτικό της δεσμό. Όλα αυτά σχηματοποιούνται απτά διαμέσου της κατάληψης των μέσων παραγωγής και της εργατικής αυτοδιαχείρισης, χωρίς αφεντικά, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινότητας, συντείνοντας στην οργάνωση της παραγωγής και της διανομής από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.

ΔΕΘ: Τίποτα δεν τελείωσε. Να περάσουμε στην αντεπίθεση! | Πορεία 9/9 18:00 Καμάρα

Κάθε χρόνο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, το κεφάλαιο, μέσω του πολιτικού του προσωπικού, θέτει τους όρους διαβίωσης των εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, των από τα κάτω.

Κάθε χρόνο ο πρωθυπουργός έρχεται -με λύπη πάντα (!)- να ανακοινώσει τα νέα βήματα της ολομέτωπης επίθεσης κράτους και κεφαλαίου στα εργατικά συμφέροντα και τα κοινωνικά κεκτημένα. Κάθε χρόνο υπόσχεται με στόμφο ότι τα μέτρα είναι τα τελευταία.

Το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί με τις αλυσίδες είναι να τις συνηθίσεις. Ήδη, εδώ και 7 χρόνια, ανά τακτά χρονικά διαστήματα κράτος και κεφάλαιο «δαγκώνουν» κι ένα νέο κομμάτι από τα τελευταία μέσα επιβίωσης του κόσμου της εργασίας. Μοιάζει με φυσικό φαινόμενο κάθε 1,5 χρόνο, μετά από μια «αγωνιώδη» περίοδο υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων του ελληνικού κράτους με τους πάτρωνές του, την ΕΕ και το ΔΝΤ, να ανακοινώνονται οι νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, να χάνονται νέα εργατικά δικαιώματα, να υποτιμάται η τάξη μας όλο και πιο πολύ. Ούτε καν η φρασεολογία δεν αλλάζει από ΠΑΣΟΚ σε ΝΔ και από ΝΔ σε ΣΥΡΙΖΑ.

Χρόνο με το χρόνο, το κράτος και το κεφάλαιο πληθαίνουν τις στρατιές φτωχών, ανέργων, αστέγων, που δε μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες, που δεν έχουν πρόσβαση στην υγεία ή την εκπαίδευση -με τα δημόσια σχολεία και νοσοκομεία να κλείνουν ή υπολειτουργούν. Τα εργατικά δικαιώματα περικόπτονται συνεχώς, προς όφελος τόσο των ντόπιων, όσο και των ξένων αφεντικών. Μέσα στους επόμενους μήνες ένας νέος εργασιακός νόμος θα κατατεθεί προς ψήφιση. Ο νόμος αυτός έρχεται να διευρύνει και να ολοκληρώσει το σκηνικό απόλυτης εξαθλίωσης και κοινωνικής αποσάθρωσης.

Με την κατάργηση του κατώτατου μισθού, του 13ου και 14ου μισθού, με την κατάργηση ή/και την παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αντικατάσταση τους με ατομικές συμβάσεις εργασίας – κατά τις εκάστοτε ορέξεις του κάθε μικρού ή μεγάλου αφεντικού – με το δικαίωμα στην απεργία να καταργείται κι αυτό (δυσχεραίνονται οι κηρύξεις απεργιών μέσω της αύξησης των ημερών για την προειδοποίηση της έναρξης της απεργίας, της προαπαιτούμενης απόφασης του 51% του κλάδου που προχωρά σε απεργία και με τη θεσμοθέτηση της ανταπεργίας/ lock out), το σκηνικό των τελευταίων χρόνων παίρνει μια όλο και πιο δυστοπική μορφή. Μια μορφή που συμπληρώνεται με νέους όρους επισφαλούς εργασίας, όπως ατομικές συμβάσεις ή συμβάσεις μέσω…τηλεφώνου, mini jobs (δουλειές ημέρας ή ωρών), τηλεργασία, ενοικίαση εργαζομένων και άλλες, όλο και πιο ευφάνταστες μορφές ελαστικής απασχόλησης.

Την ίδια στιγμή καταργούνται κοινωνικά επιδόματα και παροχές, μειώνονται και κόβονται συντάξεις, αυξάνεται το ηλικιακό όριο της συνταξιοδότησης, τα ασφαλιστικά ταμεία καταργούνται ή συγχωνεύονται.

Όσο και αν κάποιος πασχίζει να μη το δει, οι επιλογές πλέον εντός του συστημικού πλαισίου όλο και στενεύουν, η ψευδαίσθηση της κοινωνικής ειρήνης ραγίζει.

Η πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, εγγενής αντίφαση του καπιταλισμού, που είναι αποτέλεσμα (και) της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και της ανικανότητας αξιοποίησης του υπάρχοντος κεφαλαίου, έχει οδηγήσει σε μία ακόμα δομική κρίση υπερσυσσώρευσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, κράτος και κεφάλαιο διεξάγουν ολομέτωπη και συντονισμένη επίθεση στην κοινωνική βάση για να απέλθουν του αδιεξόδου. Η κοινωνική συναίνεση προς το καθεστώς κλονίζεται όλο και περισσότερο, γι’ αυτό και οι κρατικοί διαχειριστές καταφεύγουν σε μέτρα έκτακτης ανάγκης.

Μέσα σε αυτό το κρισιακό περιβάλλον, το κράτος και το κεφάλαιο έχουν απογυμνωθεί. Η βαρβαρότητά τους είναι έκδηλη. Το εξουσιαστικό πλέγμα είναι έκθετο. Η ποικιλία των συναφών πολιτικών προτάσεων απλώνεται στο τραπέζι. Κατ’ αρχάς έχουμε τη φερόμενη ως δημοκρατική αριστερή κυβέρνηση, που λόγω των επιταγών του ντόπιου και του διεθνούς κεφαλαίου εφαρμόζει πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Πρόκειται επί της ουσίας για πολιτικές νεοφιλελεύθερου τύπου, που θα αποτελούσαν διακαή πόθο του ευρύτερου φιλελεύθερου τόξου, με δεσπόζουσα θέση εντός αυτού να κατέχει η αξιωματική αντιπολίτευση. Ποιοτικές διαφορές μεταξύ τους υπάρχουν μόνο ως προς την αυξημένη (επικοινωνιακή) χρήση του βούρδουλα που προκρίνει διαχρονικά η τελευταία, ήτοι των διώξεων και της καταστολής όσων αγωνίζονται και αντιστέκονται στα σχέδια της κυριαρχίας (γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε στο ντόπιο και το διεθνές κεφάλαιο ότι μια χαρά θα καταστείλει εξεγέρσεις μεταναστών, συγκρουσιακές διαδηλώσεις, θα εκκενώσει καταλήψεις, θα συνεχίσει την αντι-«τρομοκρατική» σταυροφορία κτλ), αλλά και σε επίπεδο ρητορικής, με τη δεξιά να χειρίζεται άριστα στο επικοινωνιακό πεδίο τους διαλύτες της ταξικής συνείδησης (προς όφελος φυσικά της αστικής τάξης), δηλαδή τον ατομισμό, τον πατριωτισμό και τον θρησκευτικό συντηρητισμό. Μικρότερη απήχηση φαίνεται να έχει η παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία ή κοινώς «κεντροαριστερά», αποτελώντας ένα ακόμη σκονισμένο αστικό πιόνι. Ακόμα πιο χαμηλά βρίσκεται η ευρωκομμουνιστική αριστερά -θα μπορούσαμε να πούμε ο προεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ νούμερο 2- με ρεφορμιστικό προτασιολόγιο κοινωνικού χαρακτήρα, συνέχιση του καπιταλισμού με πολιτικές προστατευτισμού και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.

Όσον αφορά τις επαναστατικές προτάσεις που περικλείονται στην εξουσιαστική οικογένεια, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα της επαναστατικής αριστεράς. Κόμματα πρωτοπορίας, με μακροπρόθεσμο στόχο την πολιτική επανάσταση, τη σύσταση ενός συγκεντρωτικού κράτους και την όρθωση ενός κρατικού καπιταλισμού, ως μεσοστάδιο της υποτιθέμενα γραμμικής πορείας προς τον κομμουνισμό. Τέλος, ως εφεδρεία του κεφαλαίου, ως τελευταίο ανάχωμα για την αστική τάξη, στέκει ο φασισμός. Είτε ως κοινοβουλευτική δύναμη είτε μέσα από υποτιθέμενους εξωθεσμικούς φορείς, ο σκοπός του είναι συγκεκριμένος: η επίθεση στον κόσμο του αγώνα, η διάχυση του μισανθρωπισμού και εν τέλει η πάταξη των κοινωνικών αντιστάσεων από μια σιδερένια μπότα προς όφελος του καπιταλισμού.

Μέσα σε αυτό το πολιτικό σκηνικό, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό,τι υποσχέθηκε. Όχι σε εμάς. Αλλά στο καθεστώς που πάντοτε υπηρετεί η καθεστωτική αριστερά και η σοσιαλδημοκρατία. Αφομοίωσε τη δυναμική της κοινωνικής αντεπίθεσης των πρώτων μνημονιακών χρόνων, την έσυρε στον εξευτελισμό της κάλπης και μετά την αντάλλαξε με μια θέση όχι μόνο στην εξουσία σήμερα, αλλά και ως σταθερός πόλος του νέου δικομματισμού τα επόμενα χρόνια. Όχι κι άσχημα για ευρωκομμουνιστές του 4%, πολύ άσχημα για όλους εμάς. Γιατί ο καλύτερος τρόπος να συνηθίσεις τις αλυσίδες σου είναι αυτός που σου υπόσχεται να στις βγάλει να σου πει πως είναι τελικά απαραίτητο να τις φοράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το καλύτερο δώρο, η πιο σίγουρη λύση για το κράτος και το κεφάλαιο που στην ιστορική περίοδο που ζούμε έχει αποφασίσει να τα «μαζέψει» όλα.

Μπροστά στην εξελισσόμενη δυστοπία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, οφείλουμε να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση που θα υπερβεί την τωρινή πολιτική και οικονομική διάρθρωση της κοινωνίας, τον κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου. Γι’ αυτό, είναι επιτακτικό να χτίσουμε μαχητικά κοινωνικά και ταξικά κινήματα βάσης. Να οργανωθούμε σε σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιών, πολιτικές συλλογικότητες και αντιφασιστικούς συντονισμούς. Εμείς οι ίδιοι, οι από τα κάτω, γνωρίζουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Δε χρειαζόμαστε κανέναν σωτήρα, κανέναν υποτιθέμενο εξωτερικό διεκπεραιωτή της βούλησής μας. Ένα λοιπόν μένει να πράξουμε. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, για να μη ζήσουμε σαν δούλοι.

Ως αναρχικοί, αυτό που προκρίνουμε είναι να βάλουμε μπρος για την κοινωνική επανάσταση και τον ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, συλλογικά, ακηδεμόνευτα και από τα κάτω. Είναι ο αγώνας για την καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού, για την άρση κάθε διαχωρισμένης εξουσίας και εκμεταλλευτικής σχέσης, με στόχο τη δημιουργία μιας αταξικής και ακρατικής κοινωνίας γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης, με την αλληλεγγύη ως συνεκτικό της δεσμό. Όλα αυτά σχηματοποιούνται απτά διαμέσου της κατάληψης των μέσων παραγωγής και της εργατικής αυτοδιαχείρισης, χωρίς αφεντικά, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινότητας, συντείνοντας στην οργάνωση της παραγωγής και της διανομής από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του. Με τα ζητήματα που αφορούν την εκάστοτε κοινότητα να αποφασίζονται μέσα από οριζόντιες κοινοτικές συνελεύσεις που θα δομούν από κάτω προς τα πάνω μια ομοσπονδία αποκεντρωμένων και αυτοδιευθυνόμενων κοινοτήτων, που θα περικλείουν εθελοντικές ενώσεις και ελεύθερους συνεταιρισμούς. Επιπλέον, ο αγώνας για την πανανθρώπινη χειραφέτηση οφείλει να είναι διεθνιστικός και να γκρεμίσει τα σύνορα που ορθώνονται μεταξύ των λαών.

Για μας, η πολιτική ελευθερία και η οικονομική ισότητα μπορούν να λογίζονται μόνο ως αδιαχώριστες όσον αφορά τη χειραφέτηση των πληβειακών στρωμάτων, εξ ου η αδιαιρετότητα και η συμβατότητα της αναρχίας με τον κομμουνισμό. Η ολιστική αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου και η βίωση της ανθρωπινότητας βρίσκουν την πλήρη έκφρασή τους στην κοινωνία που δομείται πάνω στη βάση του ελευθεριακού κομμουνισμού.

Καλούμε όλους και όλες να κατέβουν στο δρόμο και να συμμετάσχουν στην πορεία της ΔΕΘ, να στηρίζουν και να συμμετέχουν όλο το χρόνο στις κινητοποιήσεις ενάντια στην εφαρμογή των μνημονίων σε κάθε σφαίρα της ζωής μας, παίρνοντας και πρωτοβουλίες δράσης όπου δεν υπάρχουν και λαμβάνοντας ενεργά μέρος όπου υπάρχουν.

Το κράτος διακηρύττει σε όλους τους τόνους ότι έχει συνέχεια. Οι ταξικοί και κοινωνικοί αγώνες οφείλουν επίσης να έχουν συνέχεια, σε όλους τους τόνους.

Πασχίζοντας να κάνει το αδύνατο, ο άνθρωπος πάντα κατόρθωσε αυτό που είναι δυνατό. Εάν πάντως δεν πράξουμε το αδύνατο, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο.

Τίποτα δεν τελείωσε. Να περάσουμε στην αντεπίθεση!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,
ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ.

ΠΟΡΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ, 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
18:00, ΚΑΜΑΡΑ

Αναρχική Ομοσπονδία

anarchist-federation.gr
info@anarchist-federation.gr
twitter: twitter.com/anarchistfedGr
fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Η μόνη απάντηση είναι η αυτοοργάνωση των από τα κάτω σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού-ταξικού πολέμου, η αντίσταση και η αλληλεγγύη. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φυλακές και σύνορα, χωρίς κράτη και αφεντικά.

Κανένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός

– Όξυνση της φτώχειας και της εξαθλίωσης. 15 νεκροί εργαζόμενοι τους τελευταίους μήνερς σε «εργατικά ατυχήματα»-δολοφονίες, μέσα σε συνθήκες πλήρους εντατικοποίησης της μισθωτικής σκλαβιάς, νέα μέτρα για την οικονομία, τα εργασιακά και την ασφάλιση που ενισχύουν την εργοδοτική τρομοκρατία και τον αποκλεισμό από την υγεία, την παιδεία και τη στέγαση, ιδιωτικοποιήσεις, αντιαπεργιακές ρυθμίσεις, ανεργία, νομοθεσία για κατάργηση της «κυριακάτικης αργίας».

– Λεηλασία και καταστροφή του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών. Από τη μεταλλουργία χρυσού στις Σκουριές της Χαλκιδικής ως την ανακοίνωση άμεσης λειτουργίας του Υ/Η φράγματος Μεσοχώρας στον Αχελώο και το σχεδιασμό για την εκτροπή του ποταμού, η λαίλαπα της ανάπτυξης αφήνει πίσω της καμένη γη.

– Εγκλεισμός προσφύγων και μεταναστών σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απελάσεις, αστυνομική βία όταν διεκδικούν την ελευθερία τους (Λέσβος, κρατητήρια Π. Ράλλη στην Αθήνα)

– Κρατική καταστολή και πριμοδότηση των φασιστικών συμμοριών Εκκενώσεις και στοχοποίηση καταλήψεων ως χώρων του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού αγώνα και ως δομών αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες. Επίθεση της αστυνομίας σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη και το Ωραιόκαστρο και δίκες αντιφασιστών.

– Βιομηχανία διώξεων ενάντια σε όσους αγωνίζονται, όπως στις Σκουριές, και κατασκευασμένα κατηγορητήρια με βάση το «αντι»τρομοκρατικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, όπως στην υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή και σε πλήθος αγωνιστών καθώς και ειδικές συνθήκες κράτησης για τους πολιτικούς και αγωνιζόμενους κρατούμενους.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΛΑΣΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, THΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ…

ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΤΙΚΗ & ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η μόνη απάντηση είναι η αυτοοργάνωση των από τα κάτω σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού-ταξικού πολέμου, η αντίσταση και η αλληλεγγύη. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς φυλακές και σύνορα, χωρίς κράτη και αφεντικά.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 18.00 | ΚΑΜΑΡΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ | ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ

http://apo.squathost.com | anpolorg@gmail.com

france / belgique / luxembourg / luttes en milieu de travail / opinion / analyse Monday September 04, 2017 14:25 byRelations Extérieures de la CGA

Communiqué fédéral de la CGA d'appel à mobilisation le 12 septembre et après contre la casse sociale du programme Macron.

Après le simulacre estival de « concertation », les ordonnances sont tombées. Évidemment, pas de surprise : le gouvernement avait promis une modernisation du code du travail, on a effectivement la suite XXL du démantèlement de celui-ci.

La baisse de popularité de Macron et sa clique doit urgemment se traduire par une confrontation sur le terrain social. La tâche est ardue car aux trahisons habituelles de certaines bureaucraties syndicales, vient de s'ajouter celle de FO. Par ailleurs, la France Insoumise de Mélenchon en posant ses propres dates de mobilisation, en essayant de prendre le leadership de la contestation sociale, tente de la dévier sur le stérile terrain politicien.

La date du 12 septembre est donc capitale et doit être une réussite. Pour pouvoir donner des suites à la mobilisation, mobilisons-nous sur nos lieux de travail et de vie pour être massivement en grève et dans la rue ce jour-là. Mais nous savons aussi que les jours de grève isolés ne suffiront pas pour gagner et qu'il faut préparer une riposte sociale d'ampleur, avec des modes d'action (grèves sur la durée, blocage de l'économie) qui s'en prennent directement aux porte-monnaie des patrons.

Pour cela, construisons l'unité à la base des syndicalistes et travailleurs et travailleuses combatif‑ive‑s. Faisons le lien entre les différents secteurs de la société laissés sur le bord de la route par l’État : chômeurs-euses, précaires, étudiant-e-s, etc.

Pour ne pas s'enfoncer un peu plus dans le cauchemar capitaliste, fait de régressions sociales, de précarité, d’inégalités et d'état d'urgence permanent, la seule issue, c’est l’organisation sur des bases de classe et la lutte sociale !

Le 3 septembre 2017,
les Relations Extérieures de la CGA

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Employees at the Zarfati Garage in Mishur Adumim vote to strike on July 22, 2014. (Photo courtesy of Ma’an workers union)

Employees at the Zarfati Garage in Mishur Adumim vote to strike on July 22, 2014. (Photo courtesy of Ma’an workers union)

Sat 23 Sep, 22:00

browse text browse image

kronstadt1080x675.jpg imageΠίσω γορίλες! Sep 22 19:57 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

textIn Defence of Democratic Rights in Catalonia Sep 22 16:18 by José Luis Martínez 0 comments

cgt.png imageCGT en defensa de las libertades y de la Democracia Directa Sep 22 16:06 by Secretariado Permanente del Comité Confederal 0 comments

6a.jpg imageTout “Le Monde” déteste le PKK. Histoire d’une censure Sep 22 16:03 by Pierre Bance 0 comments

Foto: Tomada hoy por comunero indígena en el lugar de los hechos. A quien le agradecemos y reconocemos su importante trabajo de registro fotográfico imageEjército Colombiano Asesinó a un Campesino y Dejó Dos Más Heridos en Zona Rural de Corinto... Sep 22 08:39 by Centro de Comunicación y Educación Popular Enraizando 0 comments

textFuel Price Hikes Hammer South Africa’s Working Class Sep 20 17:53 by Philip Nyalungu 0 comments

download.jpg imageΑλληλεγγύη στον ^... Sep 20 06:41 by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

php8phxsipm.jpg image2.095 días (y contando) de la huelga de SINTRADIT-Buga en contra de Cristar SAS Sep 19 05:32 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

rocilogo.jpg image-Παύλος Φύσσας; -Πα&... Sep 18 21:12 by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

.png imageΝα τσακίσουμε το_... Sep 18 21:09 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Trabajo de minería en cajón o laberinto, Sevilla, Valle del Cauca (Fotografía de José Antonio Gutiérrez D.) imagePequeña minería… ¿artesanal o criminal? Sep 18 00:12 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

img20170903wa0030.jpg image[Argentina] Un movimiento libertario que se hace de sumar las diferencias. Sep 17 21:53 by Leo Rodriguez 0 comments

21743794_2359218560970241_2229552498711815839_o.jpg image“NADA PARA ATRÁS, TODO PA’ DELANTE” Liberador de la Madre Tierra herido por el Ejército Na... Sep 17 02:39 by Centro de Comunicación y Educación Popular - Enraizando 0 comments

Camiseta recordando a Edgar Quiroga, dirigente asesinado en 1998 por las AUC en Cerro Azul, San Pablo (Fotografía de José Antonio Gutiérrez D.) image“Porque nos cansamos de arrancar”, el proceso organizativo en Micoahumado, Serranía de San... Sep 16 07:55 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

ykbxfxpzt02fgzghe0up_g.jpg imageΑλληλεγγύη στους... Sep 15 19:02 by Όμικρον72 0 comments

unnamed_2.jpg imageΣημειώσεις για τ_... Sep 13 20:51 by Δημήτρης Κωτσάκης 0 comments

460_0___30_0_0_0_0_0_12038551_1491163201209029_5760855289011874425_n.jpg imageΟι νεκροί εργάτε`... Sep 11 19:23 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης 0 comments

linksunten768x772_1.png imageΑλληλεγγύη στο linksunten... Sep 11 19:20 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

textO FCPA e a capacidade investigativa global do Departamento de Justiça dos EUA Sep 09 13:27 by BrunoL 0 comments

textAto-Liberdade e Igualdade Sep 09 07:24 by Corvo Negro 0 comments

2271172.jpg imageΓια την επίσκεψη ... Sep 08 19:10 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

textLoi travail 2017 : Tout le pouvoir aux patrons ! Sep 08 06:38 by Stéphane Ortega 0 comments

linksunten768x772.png imageSolidarity to linksunten.indymedia.org Sep 08 06:02 by Anarchist Federation (Greece) 0 comments

textMettons Jupiter à terre ! Sep 07 21:35 by Alternative Libertaire 0 comments

textPour faire plier le gouvernement : réussir le 12 septembre et... les jours suivants ! Sep 07 21:32 by Coordination des Groupes Anarchistes 0 comments

21b6a43971639ac9cfe591613b7cf205.jpg imageΈνα ακόμα εργασι^... Sep 07 19:28 by Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης 0 comments

12038551_1491163201209029_5760855289011874425_n.jpg imageΟι σεζόν του τρόμ ... Sep 05 06:02 by ΕΣΕ Θεσσαλονίκης 0 comments

de8.jpg imageΝα περάσουμε στη_... Sep 04 20:31 by Dmitri 0 comments

21231917_523201901356172_961726168617247121_n.jpg imageΣάββατο, 9 Σεπτεμβ&#... Sep 04 20:27 by Dmitri 0 comments

textPour faire plier le gouvernement : réussir le 12 septembre et... les jours suivants ! Sep 04 14:25 by Relations Extérieures de la CGA 0 comments

more >>
© 2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]