user preferences

mashriq / arabia / iraq / imperialismo / guerra / policy statement Sunday May 27, 2018 17:08 byfederación Anarquista uruguaya

La lucha del pueblo palestino cuenta con el apoyo de los pueblos del mundo. Los anarquistas de FAU condenamos esta nueva masacre del Estado de Israel y toda la política que lleva adelante este país y Estados Unidos en la región, generadora de guerras y mayores divisiones entre los pueblos.

DECLARACIÓN DE LA FEDERACIÓN ANARQUISTA URUGUAYA ANTE LA SITUACIÓN EN PALESTINA

Hace 70 años se creaba el Estado de Israel, a raíz de la partición de Palestina por parte de Naciones Unidas y luego de las interminables maniobras y promesas del imperio británico tras la Declaración Balfour de 1917, por la cual se comprometió a entregar dicho territorio a los sionistas.

Estaa partición contemplaba la creación de un Estado palestino, pero ello jamás fue respetado por Israel ni por “la comunidad internacional”. La fundación del Estado de Israel se realiza con la “Nakba”, de la cual también se cumplen 70 años y es la “catástrofe” que han vivido y viven los palestinos, una vez que el Ejército Israelí y los grupos sionistas los desalojaron de sus tierras, saquearon sus casas, sus pertenencias y los desterraron. Fueron desterradas 750 mil personas, y destruidos más de 530 aldeas. También se procedió a la masacre de Deir Yassin, aldea en la que fueron masacradas casi la totalidad de sus 600 habitantes. De este modo “celebraba” Israel la instalación de su Estado. Con una represión y abuso de poder típico de un Estado colonialista.

Los crímenes del nazismo estaban frescos en la retina de la humanidad. El horror de los campos de concentración se reproducía y continuaba ahora en el cuerpo de los palestinos y los continuos campamentos de exiliados que comenzaron a poblar los países árabes vecinos.

Cobró forma la Resistencia palestina a través de diversos grupos y partidos que confluyen en la Organización para la Liberación de Palestina (OPL) motorizada por Yaseer Arafat a mediados de los años ’60. Dicha Resistencia tiene diversas etapas. En 1987, los jóvenes salen a las calles en la Franja de Gaza en lo que se conoció como la “Intifada” (Rebelión).

En todo este período, y después también, el Estado de Israel le iba robando territorio al pueblo palestino. Tierras, recursos hídricos, todo lo que sirviera para sus intereses. Del 43 % de Palestina con que contaba el pueblo palestino en 1948, ya hoy solamente ocupa una porción menor en la Franja de Gaza y en Cisjordania. Ello siempre y cuando el Estado de Israel con su Ejército no ingrese en dichos territorios a asesinar, violar, saquear, detener niños y torturarlos. El resto del territorio palestino está bajo ocupación directa del Estado de Israel.

Israel ha convertido a Palestina en un verdadero campo de concentración inmenso, la cárcel al aire libre más grande de mundo. Un verdadero “Estado de excepción” grotesco.

Es en este marco, que ya hace un par de semanas, el pueblo palestino viene recordando su “catástrofe” y reivindicando su derecho a la libre autodeterminación; a la devolución de sus territorios y el fin de la ocupación. A ello se suma la lucha contra la construcción del Muro, con el cual Israel pretende separar al territorio palestino de su Estado, por si algo faltaba para establecer un verdadero “apartheid”.

Las imágenes son elocuentes: militares armados a guerra con equipamiento de última generación disparando contra niños y viejos casi descalzos, contra jóvenes que tiran piedras, contra mujeres con niños en brazos… esos son los “terroristas” que dice combatir el Estado de Israel y contra los que disparó, asesinando ya a más de 80 personas en las protestas, porque “no los pueden encarcelar a todos”, según declaran sus voceros.

Lógicamente, los terroristas son los que utilizan el Estado para perpetrar el terror y masacrar a poblaciones enteras, someterlas a la más brutal dominación y miseria, cumpliendo un rol colonialista e imperial en colaboración con la política imperial de Estados Unidos.

La lucha del pueblo palestino cuenta con el apoyo de los pueblos del mundo. Los anarquistas de FAU condenamos esta nueva masacre del Estado de Israel y toda la política que lleva adelante este país y Estados Unidos en la región, generadora de guerras y mayores divisiones entre los pueblos.

Declaramos nuestra mayor Solidaridad con el Pueblo Palestino y con su justa causa.

POR LA AUTODETERMINACIÓN DE LOS PUEBLOS
¡ARRIBA LOS QUE LUCHAN!
FEDERACIÓN ANARQUISTA URUGUAYA

External Link:: http://federacionanarquistauruguaya.uy/declaracion-de-l...tina/

ireland / britain / gender / feature Friday May 25, 2018 19:44 byWSM
featured image
WSM on the 2017 March for Choice in Dublin

On May 25th we in Ireland finally get to vote to Repeal the hated 8th amendment. Here we present the 8 reasons WSM members are voting Yes to Repeal along with many of the articles we have published on the issue in recent months.

Διεθνή / Αναρχικό κίνημα / Νέα Friday May 25, 2018 19:12 bycnt.es

Μετά από δύο χρόνια διεθνών συναντήσεων (στο Μπιλμπάο, το Μιλάνο και τη Φρανκφούρτη) την Κυριακή, 13 Μάη 2018, ιδρύθηκε μια νέα διεθνής αναρχοσυνδικαλιστική και επαναστατική συνδικαλιστική συνομοσπονδία με το όνομα Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας. Το Συνέδριο, που οργανώθηκε από την USI-AIT, ξεκίνησε την Παρασκευή, 11 και ολοκληρώθηκε την Κυριακή, 13 Μάη, πραγματοποιήθηκε στην ιταλική πόλη Πάρμα, πρώην προπύργιο του αναρχοσυνδικαλισμού κατά την περίοδο της «Rosso Βiennio» («Κόκκινη Βδομάδα») (1919-1921).

Η Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (CIT) ιδρύθηκε στην Πάρμα

Μετά από δύο χρόνια διεθνών συναντήσεων (στο Μπιλμπάο, το Μιλάνο και τη Φρανκφούρτη) την Κυριακή, 13 Μάη 2018, ιδρύθηκε μια νέα διεθνής αναρχοσυνδικαλιστική και επαναστατική συνδικαλιστική συνομοσπονδία με το όνομα Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας. Το Συνέδριο, που οργανώθηκε από την USI-AIT, ξεκίνησε την Παρασκευή, 11 και ολοκληρώθηκε την Κυριακή, 13 Μάη, πραγματοποιήθηκε στην ιταλική πόλη Πάρμα, πρώην προπύργιο του αναρχοσυνδικαλισμού κατά την περίοδο της «Rosso Βiennio» («Κόκκινη Βδομάδα») (1919-1921).

Η CIT θα είναι η συνέχιση της κληρονομιάς Διεθνούς Συνδέσμου Εργασίας (ΑΙΤ ή IWA), μίας οργάνωσης που σήμερα παρουσιάζει πολύ χαμηλή συσπείρωση με βάση τα στοιχεία των οργανώσεων-μελών της – αν και έχει αρχίσει να έχει επιρροή στη Νοτιοανατολική Ασία, όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη παρουσία της στην Ινδονησία και την 1η Μάη στο Μπαγκλαντές ή από τις επαφές της σε άλλες χώρες της περιοχής. Αν και η ΔΣΕ ξεκινά με 6 συνδικάτα ως μέλη, έχει προγραμματιστεί ότι οι άλλες οργανώσεις που συμμετείχαν στη διάσκεψη αυτή (και άλλες που δεν συμμετείχαν) θα ενταχθούν μετά από το τέλος των σχετικών εσωτερικών τους διαδικασιών. Προς το παρόν υπάρχουν λίγες οργανώσεις που θα έχουν την ιδιότητα των συμπαθούντων. 

Στην ιστοσελίδα της ισπανικής  CNT cnt.es γνωστοποιούνται τα εξής:

«Ολοκληρώνοντας το συνέδριο και εγκρίνοντας το Καταστατικό του, ιδρύεται η Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας (CIT), μια διεθνής ένωση που θα αναφέρεται στον αναρχοσυνδικαλισμό και τον επαναστατικό συνδικαλισμό και η οποία αποτελείται από τις οργανώσεις USI - Ιταλία, FAU - Γερμανία, CNT - Ισπανία, IWW - Βόρεια Αμερική, ESE-Ελλάδα και IP - Πολωνία.

Η CNT θα αναλάβει τη γραμματεία της Διεθνούς κατά τη διάρκεια της πρώτης διετίας, στη δεύτερη διετία η FAU και στην τρίτη η IWW. Κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε ετών της Διεθνούς η USI θα αναλάβει το ταμείο. Οι ποσοστώσεις θα είναι ανάλογα με την δύναμη της οργάνωσης κάθε χώρας, αναγνωρίζοντας τρία τέτοια επίπεδα. Το τρίτο χαμηλότερο επίπεδο απευθύνεται (ή αντιστοιχεί) στις αναπτυσσόμενες χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας ή της Αφρικής.

Κατά τα επόμενα χρόνια, οι άξονες εργασίας θα είναι η κατάρτιση, η συνδικαλιστική δράση και η επέκταση. Στον τομέα της κατάρτισης, οι πληροφορίες για την εργασία θα ανταλλάσσονται σε διεθνές επίπεδο, θα διενεργούνται θερινά σχολεία και θα γίνονται μεταφράσεις υλικού που θα μοιράζεται ανάμεσα στις οργανώσεις-μέλη. Από την άλλη πλευρά, η δράση των συνδικάτων θα ενισχυθεί και θα εδραιωθεί η 8η Μαρτίου ως ημέρα αγώνα για τα δικαιώματα των εργαζομένων γυναικών και η ανταλλαγή γνώσεων και πληροφοριών σχετικά με τους διάφορους βιομηχανικούς τομείς.

Τέλος, η επέκταση θα βασιστεί στην ανταλλαγή επαφών με συναφείς οργανώσεις, μετάφραση προπαγανδιστικού υλικού και ιδιαίτερη προσοχή στη συνεργασία με τους διακινούμενους εργαζόμενους, τους χωρίς δικαιώματα, τους διασυνοριακά εργαζόμενους κλπ. 
Άλλοι μεσοπρόθεσμοι στόχοι θα είναι οι τομείς των μεταφορών, του φύλου, των φυλακισμένων, των διακινούμενων εργαζομένων, της εκπαίδευσης και της υγείας. 

Συμφωνήθηκε το επόμενο συνέδριο να γίνει στη Γερμανία, κατόπιν αιτήματος της FAU.
Το συνέδριο ολοκληρώθηκε μέσα σε χειροκροτήματα και μετά από αρκετές ημέρες έντονης εργασίας, με τη συνολική αίσθηση ότι ξεκινά ένα συναρπαστικό έργο που ενδέχεται να αποτελέσει ένα ιστορικό ορόσημο.

Επίσης, θα πρέπει να τονισθεί ότι, από την άλλη πλευρά, η ισπανική CGT καθοδηγεί δύο συντονιστικά, το Συντονιστικό “Κόκκινο και Μαύρο” -ένα συνδικαλιστική δίκτυο-τάση στο οποίο ανήκουν ή ανήκαν  κάποιες από τις οργανώσεις που εντάχθηκαν και στη νέα Διεθνή ή θα ενταχθούν σύντομα- και το Διεθνές Συνδικαλιστικό Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα, το οποίο προσπαθεί να ενώσει διαφορετικά  συνδικάτα της ευρύτερης Αριστεράς. Αυτό το Δίκτυο πραγματοποίησε συνάντηση στο El Escorial της Ισπανίας από τις 25 έως τις 28 Ιανουαρίου 2018. Στη συνάντηση αυτή έγινε μια ανάλυση της γενικής οικονομικής κατάστασης, συγκροτήθηκαν τομεακές επιτροπές εργασίας (σιδηρόδρομοι, εκπαίδευση, αυτοκίνητο, υγεία, τηλεπικοινωνία ...), οι συζητήσεις σχετικά με τις γυναίκες (περίθαλψη, την έκτρωση, γυναίκες, βίας λόγω φύλου, στις 8 Μαρτίου...) και ένα τελικό κοινό ανακοινωθέν που εκφράστηκε σε ένα κοινό μανιφέστο. Σύνδεσμοι σε βίντεο της παρουσίασης, συμπεράσματα κάθε ημέρας και τελική ανάλυση εδώ.

Η  IWA, η διεθνής ομοσπονδία στην οποία ανήκε προηγουμένως η CNT της Ισπανίας και στην οποία ανήκουν ακόμη ορισμένα συνδικάτα (που εκδιώχθηκαν από την CNT ή την εγκατέλειψαν), έχει επίσης ευχάριστα νέα. Η επέκταση που διεξάγεται από την ASF-IWA, το αυστραλιανό της τμήμα, στις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη και το Μπαγκλαντές, φαίνεται ότι αποδίδει, όπως δείχνουν οι εικόνες για τη 1η Μαΐου στη Σιγκαπούρη. Άλλες οργανώσεις, όπως η Persaudaraan Pekerja Anarko-Sindikalis (PPAS) της Ινδονησίας (βλέπε Twitter), καθοδηγούν τον αγώνα των εργαζομένων της Uber στην Τζακάρτα.

Όλοι αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί μιλούν για μια πιθανή εξέλιξη του επαναστατικού συνδικαλισμού πέρα από τις παραδοσιακές περιοχές (Ευρώπη και Λατινική Αμερική) και δείχνουν την οριστική “παγκοσμιοποίηση” των ελευθεριακών σοσιαλιστικών τάσεων στο συνδικαλιστικό κίνημα».

Πηγή: http://www.alasbarricadas.org/noticias/node/39974

image congresoiasr2018_1.jpg 0.03 Mb

Μεξικανοί: θυμηθείτε πώς ζούσαν οι αγροτικοί πληθυσμοί του Μεξικού. Ο κομμουνισμός έχει ασκηθεί στις αγροτικές καλύβες. Η εξουσία δεν τους έλειπε. Αντίθετα όταν μαθαίνονταν πως πλησίαζε κάποιος εντεταλμένος της κυριαρχίας, οι άντρες κατέφευγαν στο δάσος για να γλυτώσουν τη στρατολόγηση ή τις φοροεισπράξεις της κυβέρνησης. Και παρόλα αυτά η ζωή ήταν πιο ήρεμη σε εκείνους τους χώρους, όπου δεν ήταν γνωστοί οι κυβερνητικοί νόμοι και η απειλή του χωροφύλακα με το γκλομπ. Η εξουσία δεν χρειάζεται παρά μόνο όταν χρειάζεται ν διατηρείται η κοινωνική ανισότητα.

Υπάρχουν άνθρωποι που, καλοπροαίρετα, θέτουν αυτό το ερώτημα: πώς θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς κυβέρνηση; Και καταλήγουν λέγοντας ότι ένας ανώτατος επικεφαλής, ένα πλήθος αξιωματούχων, μεγάλων και μικρών, όπως υπουργοί, δικαστές, νομοθέτες, στρατιώτες, οι φυλακισμένοι, οι αστυνομικοί και οι εκτελεστές είναι απαραίτητοι. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι χωρίς την εξουσία θα λειτουργούσαμε αυθαίρετα, με αποτέλεσμα ο αδύναμος να είναι πάντα θύμα των ισχυρών.

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο στην εξής περίπτωση: όταν οι επαναστάτες, μέσα από μια αδυναμία της γκιλοτίνας, θα έβγαζαν κοινωνική ανισότητα. Η κοινωνική ανισότητα είναι η πηγή όλων των αντικοινωνικών πράξεων που ο νόμος και οι αστοί θεωρούν εγκλήματα, με την κλοπή να είναι το πιο συνηθισμένο από αυτά τα «εγκλήματα». Λοιπόν, όταν όλη η ανθρωπότητα θα έχει την ευκαιρία να δουλέψει στη γη ή να αφιερωθεί σε όσα η ίδια χρειάζεται, χωρίς την ανάγκη να εργάζεται για μισθούς, να είναι σε θέση να επιβιώσει, ποιος θα διαλέξει να κλέβει για να επιβιώνει όπως γίνεται τώρα; Στην κοινωνία που οι ελευθεριακοί επιθυμούν, όπου η γη και όλες οι μέθοδοι παραγωγής δεν θα είναι πλέον αντικείμενο κερδοσκοπίας για έναν αριθμό ιδιοκτητών, αντιθέτως θα είναι κοινή ιδιοκτησία των εργαζομένων και όπως προηγουμένως θα υπάρχει μόνο μία τάξη: αυτή των εργαζομένων με το δικαίωμα όλων να παράγουν και να καταναλώνουν από κοινού, τι ανάγκη θα υπήρχε για να κλέψει κανείς;

Θα ακουστεί ότι υπάρχουν τεμπέλικα άτομα και πως θα επωφεληθούν από την εργασία του αλλού προκειμένου να μην εργαστούν. Έχω ζήσει σε διαφορετικές φυλακές. Έχω μιλήσει με πολλούς κλέφτες, με εκατοντάδες κλέφτες. σχεδόν όλοι τους έχουν κλέψει από ανάγκη. Δεν υπάρχει σταθερή δουλειά: οι μισθοί είναι πενιχροί, η εργάσιμη ημέρα των εργατών είναι πραγματικά εξαντλητική. η περιφρόνηση της τάξης των ιδιοκτήτων για την τάξη του προλεταριάτου είναι ενοχλητική. Η ζωή της καπιταλιστικής τάξης στην αδράνεια, στην πολυτέλεια, την αφθονία, στην κατάσταση του να μην κάνεις τίποτα χρήσιμο, ως εικόνα στην εργατική τάξη προκαλεί ορισμένους εργάτες, από την πείνα, την αγανάκτηση ή από ατομική διαμαρτυρία ενάντια στην λεηλασία των αστών, να ληστέψουν και να γίνουν εγκληματίες, μέχρι και το σημείο της δολοφονίας, για να πάρουν ότι είναι απαραίτητο για να επιβιώσουν.
Το επάγγελμα της κλοπής δεν είναι σίγουρα ένα από τα πιο ευτυχισμένα. Απαιτεί μεγάλη δραστηριότητα και σπατάλη ενέργειας από την πλευρά του κλέφτη, που σε πολλές περιπτώσεις είναι απαραίτητη. Για να ολοκληρωθεί μια κλοπή, ο κλέφτης έχει να παρακολουθήσει το θύμα του, να μελετήσει τις πρακτικές του, να προσέχει τους αστυνομικούς, να χαρτογραφεί περιοχές, να διακινδυνεύει τη ζωή ή την ελευθερία του, με συνεχές άγχος χωρίς περιορισμό σε αυτή την περίπτωση εργασίας. Και αναλογιστείτε ότι ένας άνθρωπος δεν επιλέγει την κλοπή, αλλά αναγκάζεται από τον φόβο να ζήσει στην πείνα και την δυστυχία ή από αγανάκτηση και οργή, όταν ο πλούσιος περνάει δίπλα του, μεθυσμένος από το κρασί, την πολυτέλεια, με το λόξυγγα της νυχτερινής ζωής, ντυμένοι με σουέντ και ωραία ρούχα, που κοιτάνε περιφρονητικά τους φτωχούς που θυσιάζονται στο εργαστήριο, το εργοστάσιο, το ορυχείο, το χαντάκι.…
Η τεράστια πλειοψηφία των φυλακισμένων αποτελείται από άτομα που έχουν διαπράξει παράπτωμα κατά της περιουσίας: κλοπή, εξαπάτηση, απάτη, παραποίηση κ.λπ., ενώ σε μια μικρή μειοψηφία βρίσκονται οι κρατούμενοι που έχουν διαπράξει εγκλήματα κατά της ζωής. Θα χρειάζεται κανείς την κλοπή για να ζήσει όταν καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία, όταν κάποια/ος θα έχει όλα τα μέσα να επιλέξει μια δουλειά που προτιμά, αλλά και ωφέλιμη για την κοινότητα, όταν η εργασία αξιακά δεν θα παράγει προς όφελος του πάτρονα, αλλά θα ικανοποιεί τις ανάγκες; Όταν οι χιλιάδες εργάτες και εργάτριες που σήμερα στοιβάζονται στα κυβερνητικά γραφεία, στις περιφέρειες και στις φυλακές, θα εργάζονται για να τρέφονται με την σημαντική αξιοποίηση μηχανημάτων κάθε είδους και θα χρειάζεται να εργαστείτε μόνο δύο ή τρεις ώρες ημερησίως για να έχετε τα πάντα σε αφθονία. Θα προτιμούσαν τότε οι άνθρωποι την κλοπή για να ζήσουν; Ο άνθρωπος, ακόμη και ο πιο διεστραμμένος, πάντα θέλει να προσελκύσει την εκτίμηση όλων. Αυτό παρατηρείται σήμερα, που ο τρόπος ζωής αποδυναμώνει τα καλύτερα μας ένστικτα. Και αν συμβαίνει αυτό, γιατί να μην παραδεχτούμε ότι ο άνθρωπος θα ζούσε καλύτερα σε μια ελεύθερη κοινωνία;

Αναφερόμενος στα εγκλήματα κατά των ανθρώπων, το μεγαλύτερο μέρος τους είναι το προϊόν της ασθένειας στην οποία ζούμε. Ο άνθρωπος ζει σε μια σταθερή κατάσταση νευρικότητας παρά ενθουσιασμού. Στη δυστυχία, στην ανασφάλεια να κερδίσουμε το ψωμί του επόμενου πρωινού, στα αδικήματα της εξουσίας, στη βεβαιότητα ότι είναι θύμα πολιτικής τυραννίας και καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, στην απελπισία πως θα δει το παιδί του χωρίς ρούχα, εκπαίδευση, μέλλον, προοπτική. Τίποτα από αυτά δεν κατασκευάστηκε από τον αγώνα όλων εναντίον όλων. Αντίθετα γεννήθηκε ειδικά από το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας, που διευκολύνει τον πονηρό και κακόβουλο να συσσωρεύει το κεφάλαιο εκμεταλλευόμενος τους εργαζόμενους. Όλα αυτά και πολύ περισσότερα γεμίζουν την καρδιά του ανθρώπου με πικρία, τον κάνουν βίαιο, θυμωμένο, και τον ωθούν συχνά να βγάλει ένα περίστροφο ή ένα μαχαίρι και να επιτεθεί. Δεν υπάρχει κοινωνία στην οποία η αγριότητα ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα ικανοποιεί όλες τις ανάγκες, τα βάσανα, μαλακώνει τις αισθήσεις και ενδυναμώνει τα ένστικτα της κοινωνικότητας και της αλληλεγγύης. Στοιχεία τόσο δυνατά που παρά τις διαφωνίες δεν έχουν σβήσει στις καρδιές των ανθρώπων. Όχι, δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τη ζωή χωρίς κυβέρνηση, την επιδιώκουμε με όλη μας την καρδιά. Θα υπήρχαν, φυσικά, ορισμένα άτομα που επιδόθηκαν στα εγκληματικά ένστικτα. αλλά η πολιτική θα αναλάβει να ασχοληθεί μαζί τους, όσο άρρωστοι κι αν είναι, επειδή αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι είναι θύματα του πρωτογονισμού, κληρονομικές ασθένειες που γεννήθηκαν από παρεκκλίσεις όπως ο θυμός για την αδικία και την βιαιότητα του περιβάλλοντος.

Μεξικανοί: θυμηθείτε πώς ζούσαν οι αγροτικοί πληθυσμοί του Μεξικού. Ο κομμουνισμός έχει ασκηθεί στις αγροτικές καλύβες. Η εξουσία δεν τους έλειπε. Αντίθετα όταν μαθαίνονταν πως πλησίαζε κάποιος εντεταλμένος της κυριαρχίας, οι άντρες κατέφευγαν στο δάσος για να γλυτώσουν τη στρατολόγηση ή τις φοροεισπράξεις της κυβέρνησης. Και παρόλα αυτά η ζωή ήταν πιο ήρεμη σε εκείνους τους χώρους, όπου δεν ήταν γνωστοί οι κυβερνητικοί νόμοι και η απειλή του χωροφύλακα με το γκλομπ. Η εξουσία δεν χρειάζεται παρά μόνο όταν χρειάζεται να διατηρείται η κοινωνική ανισότητα.

Μεξικανοί: Θάνατος στην εξουσία!

Ζήτω η Γη και Ελευθερία!

Δημοσιεύτηκε στην Regeneracón, Φλεβάρης 12, 1914.
Μετάφραση: Vectrum
Πηγή: freepacifica

venezuela / colombia / historia del anarquismo / anarchist communist event Tuesday May 22, 2018 07:56 byGrupo Libertario Via Libre

ENCUENTROS ÁCRATAS. CICLO: MIJAÍL BAKUNIN.
Segunda sesión: “Federalismo, Socialismo y Antiteologismo” (1868)
Fundación Prosiembra. (Calle 31 a No. 16-23)
Jueves 24 de mayo. 6:00 pm.

ENCUENTROS ÁCRATAS. CICLO: MIJAÍL BAKUNIN.
Segunda sesión: “Federalismo, Socialismo y Antiteologismo” (1868)
Fundación Prosiembra. (Calle 31 a No. 16-23)
Jueves 24 de mayo. 6:00 pm.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Rojava: Mensaje urgente de un compañero anarquista en Afrin

Rojava: Mensaje urgente de un compañero anarquista en Afrin

Fri 22 Jun, 05:09

browse text browse image

14082346568_2a6eb4162e_n_1.jpg image[Colombia] Perspectivas sobre la primera vuelta de las elecciones presidenciales de Colomb... Jun 17 17:07 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

third.jpg imageRev. William J. Barber’s Moral Movement Jun 16 03:28 by Wayne Price 0 comments

35385706_1023632721133420_8868624883714621440_n.jpg imageVotando o no votando: las soluciones las conseguimos luchando Jun 16 00:16 by Rebeldía Contrainformativa - CEP Enraizando 0 comments

turkeyinvadesafrin_jan2018_1.jpg imageRojava: The betrayal of a Revolution Jun 15 08:02 by Mandy Moussouris 0 comments

rojava_copy.png imageAlternatives to capitalism: the Rojava experiment Jun 15 07:57 by Shawn Hattingh 0 comments

bolsonaro_trump.jpg imageUm risco real do protofascismo no Brasil Jun 14 06:31 by BrunoL 0 comments

Workers strike AT&T - part of a wave of short grievance strikes imageShut it Down! Jun 14 03:19 by Kdog 0 comments

rssnprsnrs_3.jpg imageΑλληλεγγύη με το`... Jun 13 21:28 by Workers Solidarity Movement 0 comments

panic.jpg image"Don't Panic, Don't Panic" Jun 13 10:15 by Pink Panther 0 comments

corazon.jpg imageΑναρχικό Κομμουν... Jun 13 06:15 by Πρώτο Ιταλικό Τμήμα 0 comments

rssnprsnrs.jpg imageCall for Solidarity with our Russian Comrades! Jun 12 19:13 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_1.jpg imageAppel à la solidarité avec nos camarades Russes! Jun 10 20:31 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_2.jpg imageAppello di solidarietà con i compagni russi! Jun 10 20:29 by WSM 0 comments

anarchistsagainstdictatorship1.jpg image1900-1923: Αναρχισμός στη... Jun 08 21:09 by Nick Heath 0 comments

ba_jin.jpg imageΟ Ba Jin και η "Πλατφόρμ&... Jun 06 20:18 by Angel Pino 0 comments

catalunabarcelonagraciareferendumk3ub1240x698abc.jpg imageEl rol libertario en los CDR catalanes Jun 06 15:16 by Gavroche 0 comments

Jorge Vega Galvis in Monterrey, Cartagena de Chairá, September 2017 (Photograph by José Antonio Gutiérrez D.) imageColombian “Peace”: Assassination attempt on peasant & community leader Jun 06 14:28 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

elena.jpg imageΑγωνίστηκε για τ_... Jun 04 19:46 by Edgar Rodrigues 0 comments

textLa Venganza de Salem May 31 06:50 by Andrés Bianque Squadracci. 0 comments

30726175_2124406914445886_8654049640456388608_n.jpg imageΟ Προμηθέας και η &#... May 30 20:34 by Κώστας Δεσποινιάδης 0 comments

textNow it's Aotearoa's Turn For Abortion Referendum May 30 11:13 by AWSM 0 comments

textCURDI E PALESTINESI UNITI CONTRO L'OPPRESSIONE May 30 06:31 by Gianni Sartori 0 comments

30f1bba7c7914243989ef2d4e32be519.jpeg imagePresident Erdogan is as dangerous as President Trump May 30 05:05 by Zaher Baher 0 comments

greve_dos_caminhoneiros_2018.jpg imageA Petrobrás sob o controle dos especuladores e a greve dos caminhoneiros May 28 10:00 by BrunoL 0 comments

fau.png imageEl Estado es el Responsable May 27 17:21 by federación Anarquista uruguaya 0 comments

fau_palestina.jpg imageDeclaración de la federación Anarquista uruguaya ante la situación en Palestina May 27 17:08 by federación Anarquista uruguaya 0 comments

repeal8thwsmbannerthin.jpg image8 reasons anarchists are voting Yes to Repeal the hated 8th May 25 19:44 by WSM 2 comments

cit3_1.jpg imageΗ CIT ιδρύθηκε στην Π... May 25 19:12 by cnt.es 0 comments

220pxregeneracion_no_1.jpg imageΚυβέρνηση; May 25 05:51 by Ricardo Flores Magon 0 comments

33125681_1637440596376773_969028897825882112_o.jpg image[Colombia] Encuentros Ácratas. Ciclo: Mijaíl Bakunin May 22 07:56 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]