user preferences

Ο Selby Semela, ηγετική φυσιογνωμία της εξέγερσης του 1976 εναντίον του απαρτχάιντ, πολιτικός εξόριστος και συγγραφέας (με τους Sam Thompson και Norman Abraham έγραψε το «Reflections on the Black Consciousness Movement and the South African Revolution» - «Σκέψεις για το Κίνημα Μαύρης Συνειδητοποίησης και τη Νοτιοαφρικανική Επανάσταση»), πέθανε την Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 60 ετών.

Έφυγε ένας Νοτιοαφρικανός επαναστάτης - Jabisile Selby Semela (1958-2018)

Ο Selby Semela, ηγετική φυσιογνωμία της εξέγερσης του 1976 εναντίον του απαρτχάιντ, πολιτικός εξόριστος και συγγραφέας (με τους Sam Thompson και Norman Abraham έγραψε το «Reflections on the Black Consciousness Movement and the South African Revolution» - «Σκέψεις για το Κίνημα Μαύρης Συνειδητοποίησης και τη Νοτιοαφρικανική Επανάσταση»), πέθανε την Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 60 ετών.

Γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου, στο Pimville του Soweto, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση των μαθητών και των εργαζομένων του 1976 κατά του καθεστώτος του απαρτχάιντ. Η αιτία της εξέγερσης ήταν η επιβολή της διδασκαλίας της γλώσσας Αφρικάνερ στο εκπαιδευτικό σύστημα διαχωρισμού που προοριζόταν για τη μαύρη αφρικανική εργατική τάξη και τη φτωχή νεολαία. Αλλά η εξέγερση ήταν μια ευρύτερη αντίδραση στο απαρτχάιντ, ενάντια στους χαμηλούς μισθούς και τον έντονο ρατσισμό στους χώρους εργασίας που αντιμετώπιζαν οι γονείς των μαύρων μαθητών και η πρώιμη εμφάνιση του νεοφιλελευθερισμού: το Κράτος αύξησε τα επιτόκια και τα ενοίκια στις πόλεις, μειώνοντας παράλληλα τα χρήματα που δίνονταν για την εκπαίδευση.

Η εξέγερση εξαπλώθηκε στην καρδιά της βιομηχανίας του Witwatersrand και του Vaal και στη συνέχεια στο Δυτικό Ακρωτήριο - στην οποία συμμετείχαν μεγάλα τμήματα έγχρωμης νεολαίας της εργατικής τάξης, που μιλούσαν κυρίως τη γλώσσα Αφρικάνερ. Ήταν μέρος ενός κύματος αγώνων που ξεκίνησε με μαζικές εργατικές απεργίες στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι αγώνες του 1976-1977 κλιμακώθηκαν σε τρεις γενικές απεργίες και μαζικές συγκρούσεις στους δρόμους με το στρατό και την αστυνομία, με το τραγικό αποτέλεσμα των 575 θανάτων (451 από τους οποίους στα χέρια της αστυνομίας).

Στα μετέπειτα χρόνια, πολλά πολιτικά κόμματα διεκδίκησαν την πατρότητα της εξέγερσης ή προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι αυτά την προκάλεσαν ή την καθοδήγησαν. Στην πραγματικότητα, ήταν νεαροί άνδρες και γυναίκες όπως ο Semela -ο οποίος ήταν η πιο σημαντική φυσιογνωμία του African Student Movement (Αφρικανικό Φοιτητικό Κίνημα) και του τότε Soweto Student Representative Council (SSRC -Συμβούλιο Εκπροσώπων Φοιτητών του Soweto)- που διαδραμάτισε βασικό ρόλο. Από πολιτικής πλευράς, αρκετοί επηρεάστηκαν από το Black Consciousness Movement (BCM - Κίνημα της Μαύρης Συνειδητοποίησης), το οποίο τόνιζε την αλλαγή νοοτροπίας ως βάση της κοινωνικοπολιτικής αλλαγής, καθώς και μερικές αμεσοδημοκρατικές δομές που προωθούνταν από τα νέα συνδικάτα.

Ο Semela, όπως και άλλοι, κατέφυγε στην εξορία. Άλλοι, όπως ο ηγέτης του BCM, Steve Biko, δολοφονήθηκαν. Από την εξορία, ο Semela αγωνίστηκε ακούραστα ενάντια στο απαρτχάιντ, προωθώντας τα μποϊκοτάζ και τις αποεπενδύσεις ως όπλα κατά του καθεστώτος.

Στο έργο «Reflections on the Black Consciousness Movement and the South African Revolution», που εμφανμίστηκε το 1979, άσκησε έντονη κριτική στις πρωτοπορίες, στις τάσεις εκείνες που ήθελαν να ποδηγετήσουν τους αγώνες με στόχο την κατάληψη της κρατικής εξουσίας, αυτό που αποκαλούσε «οργανώσεις παλαιών γυρολόγων» (στμ: μάλλον λογοπαίγνιο του «the old spinster-huckster organisations»): το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (ANC), το Παναφρικανικό Κογκρέσο (PAC) και το Κομμουνιστικό Κόμμα Νότιας Αφρικής (SACP). Εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή του για την πορεία του BCM που μεταβλήθηκε σε πολιτικό κόμμα και την μιλιταριστική του πολιτική μετά το 1976. Υποστήριξε ότι «η επίσημη διακήρυξη του BCM ως οργάνωσης εξηγεί ξεκάθαρα με τα αληθινά της χρώματα, ότι η ιδεολογία και η ιεραρχία είναι ο εχθρός του πραγματικού μαύρου προλεταριακού αγώνα στη Νότια Αφρική». Εκεινη την εποχή είχε επηρεαστεί από τον Καταστασιασμό, μια αντικρατιστική, αντιλενινιστική σοσιαλιστική παράδοση που εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1960, επιχειρηματολογώντας υπέρ της αυτο-δραστηριότητας, των εργατικών συμβουλίων (σοβιέτ) και του τέλους της αποξένωσης.

Ο Semela ζούσε στην Κολούμπια του Μέριλαντ και αφήνει πίσω τη σύζυγό του Mary, τους γιους του Linda Mathe, Rise, Naledi και Mohapi, τα εγγόνια του Lwandile, Molemo και Warona, τον αδελφό του Tumelo, και τις θείες του Mary Ntilane, Mavis Moloi και Dora Simela.

*Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

Το ζευγάρι των Βούλγαρων αναρχικών, η Μαριόλα Μίλκοβα Σιράκοβα και ο Γκεόργκι Σεϊτάνοφ, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν μαζί για τις ιδέες τους στις 26 Μάη 1925.

Το ζευγάρι των Βούλγαρων αναρχικών, η Μαριόλα Μίλκοβα Σιράκοβα και ο Γκεόργκι Σεϊτάνοφ, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν μαζί για τις ιδέες τους στις 26 Μάη 1925.

Ο Γκεόργκι Σεϊτάνοφ γεννήθηκε στις 14 Φλεβάρη 1896 στην πόλη Γιάμπολ της Βουλγαρίας και συνελήφθη για πρώτη φορά από την αστυνομία για την πολιτική του δράση το 1913. Ακολούθησε μια περίοδος περιπλάνησης σε διάφορες χώρες (Ρουμανία, Τουρκία, Παλαιστίνη, Αίγυπτος) ώσπου να καταλήξει στο Παρίσι. Το 1914 επιστρέφει στη Βουλγαρία και συλλαμβάνεται εκ νέου. Στη φυλακή οργανώνει εξέγερση κρατουμένων. Το 1917 δραπετεύει και το σκάει για την επαναστατημένη Ρωσία. Στα τέλη του '18 διαφωνώντας με την τροπή των πραγμάτων στη Ρωσία επιστρέφει στη Βουλγαρία και περιοδεύει παράνομα σε σειρά πόλεων προσπαθώντας να μεταλαμπαδεύσει το πνεύμα της επανάστασης.

Στις 9 Ιούνη 1923 στη Βουλγαρία πραγματοποιείται πραξικόπημα ενάντια στην κυβέρνηση των αγροτιστών από εθνικιστές αξιωματικούς και την μακεδονική εθνικιστική οργάνωση ΒΜΡΟ. Η νέα εξουσία έχει σαφή αντικομμουνιστικό προσανατολισμό. Το γεγονός του πραξικοπήματος βρίσκει τον Σεϊτάνοφ στο χωριό Κιλιφάρεβο όπου οι πραξικοπηματίες εκτοπίζουν την εκλεγμένη διοίκηση της κοινότητας που βρισκόταν στα χέρια των κομμουνιστών. Ο Σεϊτάνοφ μαζί με άλλους αναρχικούς παίρνουν μέρος στην ίδρυση μιας ένοπλης ομάδας κομμουνιστών, αναρχικών, αγροτιστών και ανένταχτων από τις γύρω περιοχές, με σκοπό να εμποδίσει την κατάληψη της εξουσίας από τους πραξικοπηματίες. Το κοινό αυτό μέτωπο καταφέρνει να κερδίσει τις πρώτες μάχες και να ελέγξει κωμοπόλεις και χωριά για μερικές ημέρες αλλά γρήγορα ηττάται από υπέρτερες δυνάμεις που καταφτάνουν.

Ο Σεϊτάνοφ θα συνεχίσει να υπερασπίζεται το ενιαίο μέτωπο αναρχικών, κομμουνιστών, αγροτιστών και ανένταχτων και γι' αυτό το λόγο θα έρθει αρκετές φορές σε σύγκρουση με συντρόφους του. Αυτό τον απομακρύνει για ένα διάστημα απ' τις μικρές ένοπλες ομάδες που συνεχίζουν να δρουν σε κάποιες περιοχές της Βουλγαρίας αλλά το καλοκαίρι του '24 επανεντάσσεται σ' αυτές.

Μάλιστα, στις 25 Φλεβάρη 1925 θα λάβει μέρος στην οργανωμένη δολοφονία του εθνικιστή Μακεδόνα, μέλοyς του εθνικιστικού VMRO και σημαντικού στελέχους της κυβέρνησης των πραξικοπηματιών Νικολά Μίλεβ. Η δολοφονία του Μίλεβ στη Σόφια θα βάλει τον Σεϊτάνοφ στη μαύρη λίστα της VMRO.

Οι διώξεις κομμουνιστών και λοιπών αντιπολιτευτικών στοιχείων από το δικτατορικό καθεστώς της Βουλγαρίας θα ενταθούν την άνοιξη του '25 κι έτσι η ένοπλη ομάδα του Κιλιφάρεβο θα προσπαθήσει να διασχίσει τα βουλγαρο-τουρκικά σύνορα. Σε εκείνο το στάδιο θα ενταχθεί στην ομάδα και η Μαριόλα Σιράκοβα.

Η Σιράκοβα, γεννημένη στο χωριό Κιλιφάρεβο, διατηρούσε επαφές με ομάδες αναρχικών ήδη από το 1919. Στα φοιτητικά της χρόνια το σπίτι της μετατρέπεται συχνά σε κρυσφήγετο για κυνηγημένους αναρχικούς. Το 1923 μετά το πραξικόπημα συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια. Το 1924 φυλακίστηκε αλλά σύντομα απελευθερώθηκε. Δίνει κάθε είδους βοήθεια στην ένοπλη ομάδα του Κιλιφάρεβο (ρούχα, φάρμακα, στέγη για τους τραυματίες) ώσπου τελικά τον Απρίλιο του '25 εντάσσεται σ' αυτήν.

Το ζευγάρι των Βούλγαρων αναρχικών θα συλληφθεί κοντά στην πόλη Νόβα Ζαγκόρα κατά την προσπάθειά του να προσεγγίσει τα σύνορα με την Τουρκία. Θα μεταφερθούν στη Σόφια όπου στις 26 Μάη εκτελούνται σε απομονωμένη περιοχή.

Όταν οι κομμουνιστές ανέλθουν στην εξουσία τον Σεπτέμβρη του ’44, στην πόλη Γιάμπολ της Βουλγαρίας, τόπο γέννησης του Σεϊτάνοφ, θα δοθεί το όνομά του σε δρόμο ενώ θα τοποθετηθεί και προτομή του, η οποία υπάρχει έως σήμερα.

* Ο Γκεόργκι Σεϊτάνοφ εκτός από αγωνιστής, υπήρξε και σημαντικός ποιητής. Συνεργάστηκε μαζί με τον έτερο μεγάλο Βούλγαρο αγωνιστή-ποιητή του μεσοπολέμου, Γκέο Μίλεφ, στην έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού "Πλάμακ" (“Φλόγα). Η επίδρασή του στη βουλγαρική λογοτεχνία του μεσοπολέμου ήταν σημαντική.

southern africa / the left / press release Thursday August 30, 2018 08:14 byZACF

Selby Semela, a leading figure in the 1976 revolt against apartheid, political exile, and author (with Sam Thompson and Norman Abraham), of “Reflections on the Black Consciousness Movement and the South African Revolution”, passed away on Wednesday, 22 August, 2018, aged but 60 years.

A South African Revolutionary Passes:
Jabisile Selby Semela, 1958-2018

by ZACF
Born January 23, Pimville, Soweto, South Africa, he played a key role in the 1976 student and worker revolt against the apartheid regime. The trigger was the imposition of Afrikaans-language teaching in the wretched segregated schooling system set aside for the black African working class and poor youth. But the revolt was a broader response to apartheid, including the low wages and intense workplace racism faced by parents, and the early onset of neo-liberalism: the state was rapidly raising rates and charges in townships while cutting education money.

The revolt spread across the industrial heartlands of the Witwatersrand and the Vaal, and then into the Western Cape — including here many Coloured working class youth, mostly Afrikaans-speaking. It was part of a wave of struggle beginning with mass worker strikes in the early 1970s. The struggles of 1976-1977 escalated into three general strikes, massive confrontations on the streets with the army and police, and tragically, 575 deaths (451 at police hands alone).

In later years, many political parties have claimed ownership of the revolt, or pretended their undergrounds caused or led it. In truth, it was young men and women like Semela — who was key to the African Student Movement, then the Soweto Student Representative Council (SSRC) — who played the key role. Politically, many were influenced by the Black Consciousness Movement (BCM), which stressed changing minds as the basis of change; and some by the bottom-up democracy promoted by the new unions.

Semela, like others, fled the country into exile. Others, like BCM leader Steve Biko, were killed. From exile, Semela campaigned tirelessly against apartheid, promoting boycotts, disinvestment, and sanctions.

In the 1979 “Reflections on the Black Consciousness Movement and the South African Revolution”, he was sharply critical of the vanguardist, top-down tendencies to hijack struggles in pursuit of state power, of what he called “the old spinster-huckster organisations”: the African National Congress (ANC), the Pan-Africanist Congress (PAC) and the South African Communist Party (SACP). He was also dismayed by the BCM’s turn towards political party and militarism after 1976. He argued that “the BCM’s official proclamation as an organisation spells out unfailingly that in its true colours as ideology and hierarchy, it is an enemy of real black proletarian struggle in South Africa.” At the time he was influenced by Situationism, an anti-statist, anti-Leninist socialist tradition that emerged in the 1960s; it stressed self-activity, workers’ councils (soviets) and an end to alienation.

At the time of his death, Semela lived in Columbia, Maryland, and leaves behind his wife (Mary), sons (Linda Mathe, Rise, Naledi and Mohapi), grandchildren (Lwandile, Molemo, and Warona), his brother (Tumelo) and his aunts (Mary Ntilane, Mavis Moloi, and Dora Simela).

brazil/guyana/suriname/fguiana / anti-fascismo / opinião / análise Monday August 27, 2018 10:50 byBrunoL

A partir de 2014 o país se viu diante de um avanço das ideias oriundas daquilo que se convencionou chamar de neoliberalismo selvagem ou ultra liberalismo. Motivos não faltariam para fazer uma lista de pessoas físicas e jurídicas que diuturnamente operam para poluir o debate político com parâmetros estadunidenses ou paradigmas absurdos como da “escola austríaca”. A sociopatia desta gente ultrapassa qualquer possibilidade de diálogo, e justo por isso, para evitar problemas legais e manter o tom da crítica, não vou me referir a nenhum instituto com pessoa jurídica no Brasil, mas às suas ideias gerais assim como uma de suas matrizes no coração do Império, talvez a baboseira mais citada. Fica subentendido do que e a quem se trata e que vistam as devidas carapuças.

26 de agosto de 2018, Bruno Lima Rocha

A partir de 2014 o país se viu diante de um avanço das ideias oriundas daquilo que se convencionou chamar de neoliberalismo selvagem ou ultra liberalismo. Motivos não faltariam para fazer uma lista de pessoas físicas e jurídicas que diuturnamente operam para poluir o debate político com parâmetros estadunidenses ou paradigmas absurdos como da “escola austríaca”. A sociopatia desta gente ultrapassa qualquer possibilidade de diálogo, e justo por isso, para evitar problemas legais e manter o tom da crítica, não vou me referir a nenhum instituto com pessoa jurídica no Brasil, mas às suas ideias gerais assim como uma de suas matrizes no coração do Império, talvez a baboseira mais citada. Fica subentendido do que e a quem se trata e que vistam as devidas carapuças.

O que se difunde no país é uma soma do mais nefasto individualismo – até em termos filosóficos – com a noção de que o papel do Estado como garantidor do serviço público e da ampliação dos direitos políticos, sociais, econômicos e civis, seria algo como uma heresia ou um ato autoritário. Todo esse tipo de afirmação estapafúrdia não passaria de simples bobagem se não fosse reproduzido pelos grupos de mídia em alguma escala. Uma mentira repetida mil vezes se torna uma meia verdade na mente das maiorias destreinadas na lida política e em especial no que diz respeito às medidas e instrumentos de política econômica para disputar o controle dos gigantescos recursos do Brasil.
Todos os dias a lenga-lenga volta: “toda dona de casa sabe que ela não pode ir a um supermercado e gastar mais do que recebe no salário e nem sequer ficar super endividada a ponto de comprometer seus ingressos e patrimônio”. O que parece ser uma frase razoável não passa de perigosa mentira. Uma família chefiada por alguém, homem ou mulher, não se assemelha em nada a um governo pois não pode emitir moeda, não tem poder de gerar e rolar a própria dívida, não encarcera e nem cobra tributo e menos ainda detém o monopólio da força e nem de longe administra um sistema de Justiça. Ou seja, uma família não é um governo e menos ainda um Estado. Mas, ao comparar uma “banana com um parafuso”, a propaganda neoliberal avança na mente do cidadão comum. E, ao fazer uso desta mentira já difundida para aplicar conceitos ainda mais nefastos, como na confusão entre direito e serviço “eficiente”, a população fica sem o grau de certeza necessário para rechaçar o engodo.
Se os grupos de mídia e seus “colonistas” de plantão repetem a analogia tão correta como a comparação de uma fruta com um parafuso (a dona de casa com o Estado), a ladainha dos porta-vozes dos institutos, os chamados “empreendedores comunicacionais” treinados pela Rede Atlas (atlasnetowrk.org) ou por seus reprodutores, financiados pelos Irmão Koch (charleskochfoundation.org), boa parte destes fazendo cursos de “liderança” em cursinhos de verão na Georgetown University, dentre outras formas de influenciar a soberania da América Latina, é outra. O palavrório preferido é o tal “índice de liberdade econômica”, uma indicação de quanto menos regulados são os mercados internos de alguns países, obviamente sem entrar no mérito dos direitos políticos. A origem desta célula morta que se reproduz em metástase é a Heritage Foundation (heritage.org), um think tank conservador criado em 1972 justo no período do auge da Cruzada Conservadora de Richard Nixon (sim, ele próprio, também conhecido à época como “Dick Vigarista”, tal como o personagem dos desenhos). O índice se encontra no domínio heritage.org/index/e é um indicador repetido como mantra pelo conjunto de ultra liberais, liberais e liberais conservadores. O mesmo besteirol é repetido pelo Fraser Institute (fraserinstitute.org) cuja missão na Terra é extinguir as políticas sociais no Canadá, país cujos índices de Bem Estar se comparam com os da Europa, ao contrário dos EUA. A difusão é tamanha que no ranking da Forbes em 2018, a Heritage é o mais citado em mídias sociais que circulam nos Estados Unidos, ganhando do também conservador embora mais respeitável, Brookings Institution (brookings.edu).
Recentemente tive a tenebrosa experiência de dividir um debate televisivo com dois fieis adeptos deste peculiar sistema de crença. O nível de absurdo sociológico e econômico é surreal. O “consultor e experto empresarial” me disse que: “Keynes era socialista, mas também era fascista”; “quase não existe capitalismo no mundo, o Brasil é parcialmente socialista e mesmo os EUA tem uma economia mista”; “tu – eu – confundes ‘socialismo’ com ‘comunismo’ e que pela falência deste último, o denominamos de ‘totalitarismo’”. Era daí para baixo, e sem pudor algum e suponho que reputação intelectual alguma a ser defendida. Ao contrário. Quanto mais estapafúrdias forem as afirmações, mais adeptos sem noção se sentirão confortáveis ao repetir a estupidez. Ou seja, qualquer semelhança com a Alt-Right e outras aberrações que garantiram a vitória eleitoral de Donald Trump nos EUA não se trata de coincidência alguma, justo pelo contrário. É intencional, seja por ilusão coletiva ou razão cínica expressa por convictos mentecaptos.
Repito, já não se trata mais “apenas” do jogo da mídia “econômica”, que escuta como fonte especializada consultores interessados na jogatina ou defensores da privatização. O perigo ganha proporção quando para além das mentiras midiáticas, vociferadas pelos defensores da especulação financeira e do “tal do mercado de capitais”, a noção do individualismo como fim último do ser humano é espalhada pelas versões brasileiras dos institutos financiados por grandes empresas. Para piorar, quando tais ideias reacionárias e conservadoras adquirem nova roupagem, se propagam pela internet como metástase avançada e terminam por ocupar o imaginário de auto realização de jovens até bem pouco tempo atrás encantados com o debate político de duas patas: uma linguagem da cultura nerd e os mais nefastos preconceitos para quebrar a suposta hegemonia das esquerdas nas áreas de humanidades nos centros de educação.
A ameaça ganhou forma política, entra nos discursos de várias candidaturas e chega a ter um “herói social” no pleito de 2018: “o especulador esclarecido”, conformado por candidatos ou supostos gurus econômicos, todos enriquecidos com fundos de renda de fixa e literalmente mamando no Tesouro através das aplicações financeiras. São a versão no século XXI dos Chicago Boys brasileiros, raposas querendo ser gestoras do galinheiro, literalmente. Diante disso, todo cuidado é pouco, em especial com a linha chilena.

Bruno Lima Rocha é pós-doutorando em economia política, doutor e mestre em ciência política (pela UFRGS), graduado em jornalismo (UFRJ), professor de relações internacionais, ciência política e jornalismo. (estrategiaeanaliseblog.com / blimarocha@gmail.com)

Διεθνή / Αναρχικό κίνημα / Γνώμη / Ανάλυση Saturday August 25, 2018 22:49 byRicardo Mella

Τοποθετήστε όλους τους ανθρώπους σε ένα καθεστώς ισότιμων οικονομικών συνθηκών, παρέχοντάς τους όλα τα μέσα παραγωγής και έχετε την αρχή της δικαιοσύνης. Δώστε σε όλους τους ανθρώπους την ελευθερία να διαθέτουν, όπως τους ταιριάζει καλύτερα, τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους και τα έργα τους και θα έχετε δικαιοσύνη σε όλη την εκπληκτική πληρότητά της. Αυτό λέει ο κολεκτιβισμός, αυτό λέει η αναρχία.

Ricardo Mella, Κολλεκτιβισμός

Πέρασαν οι ημέρες που η σοσιαλιστική συναισθηματικότητα περίμενε τα πάντα από τη μητέρα γη και απαιτούσε τα πάντα από αυτή. Πέρασαν οι μέρες που η επανάσταση ήταν απλώς ένα συναίσθημα και καταφερόταν κωμικά κατά του ατομικισμού πρόσωπο με πρόσωπο με την ανώτατη εξουσία του Κράτους ή της κοινωνίας, του πελάτη του. Πέρασαν οι ημέρες που ο σοσιαλισμός και η επανάσταση δεν είχαν φιλοσοφία, παρά εκείνη της καρδιάς, καμία αρχή περί δικαιωμάτων και δικαιοσύνης, αλλά αυτή της παγκόσμιας αγάπης.

Όλες αυτές οι αντιλήψεις, όλες αυτές οι ιδέες είναι μόνο μεταξύ μας ως ένα απόθεμα αυτού που δεν υπήρξε ποτέ, ως ένα υπόλειμα της απομακρυσμένης μας προέλευσης.

Σήμερα, η Επανάσταση έχει την ορθολογική της φιλοσοφία, την αρχή του δικαιώματος και της δικαιοσύνης της. Έχει εισέλθει πλήρως στην περίοδο της ωριμότητας και είναι άχρηστο το να κοιτάξουμε πίσω. Ο άνθρωπος δεν περιμένει πλέον από την κοινωνία αυτό που δεν πρέπει και δεν μπορεί να περιμένει. Η κοινωνία δεν είναι γι’ αυτόν μια στοργική μητέρα που δεσμεύεται από καθήκον να καλύψει όλες του τις ανάγκες. Ξέρει ότι όλα αυτά εξαρτώνται από τη δική του δραστηριότητα και τη δραστηριότητα εκείνων που επιθυμούν να συνεργαστούν μαζί του. Η ελευθερία είναι αρκετή υπό συνθήκες ισότητας, ώστε να είναι σε θέση να εγκαταλείψει ένα ον που καθορίζει μόνο τη θέλησή του, την κοινωνία. Αυτό είναι το έργο του και η εργασία του αυτή είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των ατομικών ελλείψεων. Δεν υπάρχει μητέρα του ανθρώπου που έρχεται: αυτή η αντίληψη πέθανε μαζί με την ιδέα του Κράτους, και αντί αυτού παραμένει μόνο το ελεύθερο άτομο για να συγκροτήσει επίσης ελεύθερες κοινωνίες.

Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ικανοποιήσει όλες του τις ανάγκες, αλλά να τις ικανοποιήσει για τον εαυτό του, μέσα από τη συνετή χρήση όλων των δυνατοτήτων και των στάσεών του, μέσα από το έργο του. Από τον εαυτό του, λοιπόν, περιμένει αυτή την ικανοποίηση, όχι από την κοινωνία ή το Κράτος. Εάν δεν είναι αυτάρκης, μπορεί να συνεργαστεί, επιδιώκοντας να συμπληρώσει τις ανεπάρκειές του μέσα από ελεύθερες ενώσεις συνεργασίας, πίστωσης, νομίσματος και ασφάλειας. Αυτό είναι όλο. Ελευθερία, ελευθερία για πάντα!

Εάν ο ατομικισμός έχει ρίξει τον άνθρωπο στη βία και την έλλειψη αλληλεγγύης, ο κομμουνισμός τον ωθεί σε μια κηδεμονία, σε μια αυτοαναίρεση και τον καθιστά απλό μέσο της κοινωνίας ή του Κράτους, δύο ταυτόσημα πράγματα με διαφορετικά ονόματα.

Στο όνομα της ελευθερίας απορρίπτουμε τον κομμουνισμό! Στο όνομα της αλληλεγγύης απορρίπτουμε τον ατομικισμό! Αυτή είναι η άποψή μας.

Η ελευθερία και η αλληλεγγύη αρκούν για την επίλυση του προβλήματος. Εξ ου και η κολεκτιβιστική σχολή.

Γνωρίζουμε ότι ο κολεκτιβισμός δεν είναι πανομοιότυπος σε όλα τα μέρη. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αυταρχικές σχολές που υποστηρίζουν μια οικονομική ιδέα παρόμοια με τη δική μας και την βαπτίζουν ακόμη και με το ίδιο όνομα. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Απαιτούνται ιδέες και περισσότερες ιδέες, τα ονόματα είναι απλώς θέμα συμβατικότητας. Ας συμφωνήσουμε να ονομάσουμε τη λύση που προτείνουμε στο πρόβλημα της ιδιοκτησίας κολεκτιβισμό επειδή δεν είναι ούτε κομμουνιστικός ούτε ατομικιστικός. Αυτό είναι όλο.

Ας εξηγήσουμε τις ιδέες μας και να προχωρήσουμε.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο πλαίσιο του ατομικισμού και του κομμουνισμού υπάρχουν δύο αδιαμφισβήτητες αρχές. Ο άνθρωπος είναι απόλυτος κύριος της εργασίας του. Η ανθρωπότητα είναι κυρίαρχη όλων των μέσων παραγωγής που περιέχει η φύση. Δώστε στην ανθρωπότητα και τον άνθρωπο αυτό που τους οφείλεται και έχετε τον κολεκτιβισμό.

Ο άνθρωπος γεννιέται με τη δύναμη να παράγει και η φύση αναμένεται να παρέχει τα μέσα για να συνεχίσει ο άνθρωπος αυτήν τη δραστηριότητα. Αφήστε τον άνθρωπο ελεύθερο να εξασκήσει τις δυνάμεις του και σε πνεύμα δικαιοσύνης - δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε. Οτιδήποτε κατέχει ο κόσμος, ο άνθρωπος μπορεί να το χρησιμοποιήσει για τη δουλειά του. Το δικαίωμα είναι καθολικό και ανήκει σε όλους. Συνεπώς, κανείς δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί ακόμα και το μικρότερο μέρος αυτού του αμοιβαίου κεφαλαίου, το οποίο δεν κοστίζει τίποτα και κανένας δεν το δημιουργεί. Με ποιο δικαίωμα ή με βάση ποιο νόμο θα πρέπει ο άνθρωπος να κάνει κάτι περισσότερο; Πώς θα αναγκαστεί να επιτελέσει το ατομικό του έργο ως μέρος του αμοιβαίου κεφαλαίου; Αφήστε τον ελεύθερο. Είναι κύριος της εργασίας του, έχει την κατοχή του προϊόντος της εργασίας του και μόνο με την ελεύθερη βούλησή του μπορεί να δωρίσει ή όχι στην κοινωνία. Στην πρώτη περίπτωση θα είναι μια αρκετά ελεύθερη και αυθόρμητη πράξη της ύπαρξής του. Στη δεύτερη περίπτωση θα είναι ένα αναμφισβήτητο δικαίωμα και απεριόριστη κυριαρχία. Η υπέρβαση αυτών των ορίων και η ελευθερία θα καταστραφούν.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιβεβαιώνουμε την κοινή κατοχή όλων των μέσων παραγωγής και επιβεβαιώνουμε διπλά το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και κατοχής ατομικών και συλλογικών προϊόντων για το άτομο και την κοινότητα, το πλήρες, απόλυτο δικαίωμα στο προϊόν της εργασίας.

Τοποθετήστε όλους τους ανθρώπους σε ένα καθεστώς ισότιμων οικονομικών συνθηκών, παρέχοντάς τους όλα τα μέσα παραγωγής και έχετε την αρχή της δικαιοσύνης. Δώστε σε όλους τους ανθρώπους την ελευθερία να διαθέτουν, όπως τους ταιριάζει καλύτερα, τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους και τα έργα τους και θα έχετε δικαιοσύνη σε όλη την εκπληκτική πληρότητά της. Αυτό λέει ο κολεκτιβισμός, αυτό λέει η αναρχία.

Μη μας ρωτάτε πώς είναι να καθορίσουμε το προϊόν της δουλειάς του καθενός, διότι θα ήταν μια ανόητη ερώτηση. Σε μια κατάσταση ελευθερίας δεν ταιριάζουν a priori φόρμουλες. Η πολυμορφία της εργασίας παράγει ποικίλες λύσεις. Η Ελευθερία τις εγγυάται. Σε ένα έργο [η λύση] θα καθοριστεί από το ίδιο το άτομο. Σε ένα άλλο, θα είναι η ανταλλαγή και οι σχέσεις μεταξυ των ανθρώπωων που θα το καθορίσουν. Σε μια άλλη, θα είναι ένωση, ελεύθερα κυριαρχούμενη και ελεύθερη συμφωνία.

*Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε το 1891. Αγγλική μετάφραση: Shawn P. Wilbur. Ελληνική μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

Wed 17 Oct, 21:03

browse text browse image

cab_statement_1.jpeg imageNota sobre el actual escenario de la lucha de clases en Brasil Oct 16 08:11 by Coordinación Anarquista Brasileña 0 comments

cab_statement.jpeg imageNota sobre o atual cenário da luta de classes no Brasil Oct 16 05:41 by Coordenação Anarquista Brasileira 0 comments

push.jpg imageMACG join PUSH! Oct 15 20:31 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

44049120_1835425299911634_8600829489510875136_n.jpg image[Colombia] XIV Seminario Militante Oct 14 22:59 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

resistance.png imageΗ αντίσταση κατά ... Oct 14 19:12 by Antonio Tellez 0 comments

bananistao_tio_sam.png imageA face horrenda da nova extrema direita: degenerados, blasfemadores e mentirosos contumaze... Oct 14 06:46 by BrunoL 0 comments

images.jpg imageΟ ρόλος εθνικισμ_... Oct 12 19:15 by Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

zak.jpg imageΟ σύγχρονος φασι`... Oct 03 06:38 by DmitriΑναρχική Συλλογικότητα Manifesto 0 comments

p_17_04_2017.jpeg imageDevrimci Anarşist Faaliyet: "The state’s project of eliminating revolutionary opposit... Oct 01 19:47 by Paddy Rua 0 comments

textCONDITIONNEMENT TOXIQUE Oct 01 00:21 by Lukas Stella 0 comments

screen_shot_20180929_at_21.18.png imageMulheres Tomam a Frente da Resistência! Povo Forte Vence nas Ruas! Sep 30 04:21 by Federação Anarquista Gaúcha 0 comments

“Working Women Against the Precaritization of Life,” taken during the 2018 march for International Working Women’s Day. Source: El Grano imageA Feminist Movement to End Capitalism Sep 30 04:09 by Bree Busk 0 comments

ceb6ceb1ceba.jpg imageΚοινωνικός κανιβ... Sep 29 18:04 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση 0 comments

text[South Africa] Stop the repression of casualised/contract workers in Ekurhuleni! Sep 29 07:27 by International Labour, Research & Information Group 0 comments

screen_shot_20180927_at_20.28.png imageA fortalecer la organización popular para profundizar la lucha Sep 28 03:43 by Federación Anarquista Uruguaya 0 comments

cropped5h1a2895_1.jpg imageEutopian Library reopens Sep 27 21:18 by Ευτοπική Βιβλιοθήκη 0 comments

cropped5h1a2895.jpg imageΗ Ευτοπική Βιβλι_... Sep 27 21:13 by Ευτοπική Βιβλιοθήκη 0 comments

textPicking up the pieces: How Syrian society has changed Sep 26 13:53 by Synaps Network 0 comments

direitosdopovo.jpg imageTrês reflexões sobre o momento do antifascismo brasileiro Sep 23 10:15 by BrunoL 0 comments

0004f0c1_big610x380.jpg image«Δεν φοβόμαστε» Sep 21 19:23 by Black Rose/Rosa Negra 0 comments

42121200_1806158409504990_924262337735557120_o.jpg image[Colombia] Encuentro Ácrata Sep 20 23:59 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

172090_600.jpg imageThe naked emperor and the new Syria Sep 18 23:12 by Kahled Aboud 1 comments

38016048_1565638766874703_2001858735969927168_n.jpg imageΕθνικισμός-πατρι... Sep 16 19:47 by Καθ’οδόν & mⒶnifesto 0 comments

migration.jpg imageMigration: Europe and Aotearoa/New Zealand Sep 16 08:04 by Pink Panther 0 comments

text"The North American American Anarchist: The Newspaper Dedicated to Direct Action" Sep 15 06:02 by Mike Harris 1 comments

fau.png imageCarta Opinión – fAu – Agosto 2018 Sep 15 05:48 by Federación Anarquista Uruguaya 0 comments

basra1.jpg imageLes manifestations dans la ville de Bassorah, au sud de l'Irak, continuent Sep 14 05:30 by Zaher Baher 0 comments

textThe US-Turkey stand-off in context: the US and the weaponisation of global finance Sep 13 19:04 by VASSILIS K. FOUSKAS and BULENT GOKAY 0 comments

prisonersarestrikingnationwidesept9oaklandposterblackoutcollective.jpg imageΗΠΑ: Απεργία φυλα ... Sep 10 22:08 by Διεθνές Συνδικ. Γραφείο 0 comments

golpe_entreguista.jpg imageBrasil em transe e o desmonte generalizado, duas constatações Sep 10 01:57 by BrunoL 0 comments

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]