user preferences

brazil/guyana/suriname/fguiana / anti-fascismo / opinião / análise Thursday June 14, 2018 06:31 byBrunoL

No texto abaixo, realizo três comentários rápidos a respeito desta situação inusitada, onde a democracia indireta, liberal, representativa e delegativa no Brasil pós-golpe coxinha pode levar a um protofascista ao segundo turno, e quiçá, ao Palácio do Planalto.

13 de junho, Bruno Lima Rocha
No texto abaixo, realizo três comentários rápidos a respeito desta situação inusitada, onde a democracia indireta, liberal, representativa e delegativa no Brasil pós-golpe coxinha pode levar a um protofascista ao segundo turno, e quiçá, ao Palácio do Planalto.
Primeiro comentário, o fator Bolsonaro
Como quase todos do ramo fui chamado a opinar sobre a pesquisa do Datafolha lançada no final de semana de 09 e 10 de junho. Desta derivaram alguns números e outras reflexões. Como dos números tanto eu já falei em certos veículos de comunicação do Rio Grande do Sul, assim como dezenas de colegas, me atenho às reflexões.
A primeira é mais óbvia: estamos diante de um fenômeno eleitoral protofascista ou neofascista chamado Jair Bolsonaro. O capitão de artilharia da reserva do Exército, deputado federal hoje no PSL-RJ, além de ter feito das redes sociais a antessala do manicômio judiciário e haver eleito sua prole de machos supostamente alfas (isso até terem de debater ao vivo na TV), não tem estrutura político-partidária, carece de base social concreta de apoio e caso seja eleito, a probabilidade de uma convulsão social, concomitante a um colapso econômico e a convocatória de uma constituinte exclusiva com a intervenção do estamento togado é enorme. Ou seja, mesmo as agrupações à esquerda da esquerda que não estão no jogo eleitoral, acabam estando no anti-jogo, diante da possível presença de um discurso de corte fascistoide, misógino, racista, homofobico, a favor da violência policial, condescendente com execuções extra-judiciais e para culminar, entreguista e pró-EUA. Jair Bolsonaro é todo o chorume ao mesmo tempo agora, e pode polarizar o pleito brasileiro.
Não se trata de alarmismo, mas sim de alerta. Proporcionalmente a Ação Integralista Brasileira (AIB) e os "galinhas verdes" de Plínio Salgado seriam mais complicados, com razoável inserção social e penetração no aparelho de Estado do governo pós-34 até 1938. Mas, o problema maior dos apoiadores de Bolsonaro é sua dispersão através do comportamento enfermo nas redes sociais e o limite da racionalidade como a confirmação de identidades sociais de tipo pós-colonial, com toda a carga genocida e de extermínio que isso pode significar. Mesmo bufão e manipulando bases patológicas, Bolsonaro está na disputa e não há como negar a possibilidade absurda deste protofascista chegar ao segundo turno.

Segundo comentário, o efeito Temer
A segunda reflexão é o fator Michel Temer. Toda correlação com este governo, que hoje bate 82% de rejeição, ultrapassando o governo Sarney e Collor nos seus piores momentos, reflete a afirmação do Brasil em Transe. Todo governo eleito em democracia liberal tem um grau elevado de frustração e não realização dos atos prometidos. O sistema liberal é paradoxal. Feito por e para a burguesia ascendente nas ilhas britânicas após a "Revolução Gloriosa", foi estruturado para um governo de classe - burguesia nacional, quando esta ainda existia em sua forma predominante - e desenvolveu suas instituições para a projeção de poder da potência ultramarina.
Ainda assim, com os votos de massas e a expansão dos direitos políticos, os processos legítimos de escolha do governo - não do exercício pleno dos poderes no capitalismo ou em sua etapa atual, talvez de transição para outro modelo de domínio e exclusão - tendem a acalmar a maioria. Enfim, justificando que a escolha foi justa, dura mais tempo a perda de capital político quando a maioria se dá conta que o governo não exerce o Bom Governo e não provê o Bem Comum mas sim as vantagens para setores de sempre, e com uma postura com maior ou menor subordinação dentro do Sistema Internacional. Temer junta o pior dos mundos e quem grudar seu nome como candidato ou candidata ao período MT verá sua campanha transformada em fiasco. Usando a mesóclise de costume, Meirelles afundar-se-á na corrida eleitoral assim como ele e Pedro Pullen Parente deixaram o país na bancarrota.

Terceiro comentário, o efeito MT ampliado
Ainda no efeito MT, as chances do tucanato são pequenas com Geraldo Alckmin, mas muito diminutas se o ex-ministro da Fazenda de Temer, ex-CEO da J&F e ex-presidente do Banco Central nos dois governos de Lula, Henrique Meirelles, insistir em concorrer como cabeça de chapa. Caso isto ocorra, os preciosos minutos da campanha expressa - apenas 45 dias - serão atirados ao léu, fortalecendo ainda mais a máquina política que conseguir operar a partir da internet. Hoje, o MDB em escala nacional seria mais prudente - para seus próprios interesses e, logicamente, para a mazela do país - se ficasse escondido em uma grande aliança de "centro" (ou seja, de direita envergonhada) e fortalecesse uma candidatura leal aos capitais paulistas, como seria uma chapa Marina e Alckmin.
Já a capacidade de transferência de votos e reputação dos tucanos foi corroída pelo efeito Aécio Neves, ainda que o senador pelas Gerais tenha sido devidamente fritado pelo diretório paulista, especificamente pelos "correligionários" de Serra e cia. FHC de sua parte, parece insistir em triturar a candidatura de Geraldo - sim, acreditem, o médico de Pindamonhangaba já usou o primeiro nome em 2006 - e buscar saídas midiáticas, como o do já ex-prefeito e arrivista político João Dória Jr ou o apresentador de TV Luciano Huck. Surpreende que as baterias da Força Tarefa começaram a vazar emails e comunicações privadas de Fernando Henrique Cardoso, dando a crer que a relação entre o estamento togado e o Principado de Higienópolis já não opera como antes, nos idos de 2014 até o ano passado, quando da aventura de Joesley Batista e o grampo do presidente que disse "para manter isso aí, viu". Será que o defensor explícito do desgoverno Michel Temer, o jornalista também vazado pela Lava-Jato, Reinaldo Azevedo, está certo ao afirmar que os lavajateiros e adjacências defendem a candidatura de Bolsonaro para assim poderem usufruir de mais e mais prerrogativas considerando que seu hipotético governo provavelmente mal comece e sequer termine?

north america / mexico / workplace struggles / opinion / analysis Thursday June 14, 2018 03:19 byKdog

But what will it take to win against this Death Star of a corporation? We need a direct action workers movement, directly controlled by its members, willing to spread the struggle beyond the shackles of labor law, and beyond the confines of the contract.

Our workplace went out on strike Friday, June 1st. It was the second time in two weeks. Earlier that morning CWA union stewards and mobilizers gathered with (working) union officers in the cafeteria break room. We were anxious to strike again after months of daily workplace actions designed to show our determination to resist the concessions being demanded by the Company in contract negotiations with the Union.

At 12 Noon workers on four separate call center floors stood up and announced we were going on an Unfair Labor Practice (ULP) strike for the rest of the day. The vast majority of workers filed out, including for the first time AT&T Technicians and workers in the Teleconference department. A loud and energetic picket line replaced the drudgery of answering calls and emails from AT&T’s business customers. We were not the only place to strike. AT&T workers in Detroit, Milwaukee, St. Louis, Dayton OH, Muncie IN, Syracuse NY, and several other locations all went out. A week later members of the CWA struck for the day in Georgia. All of these locals are under 2 expired contracts between AT&T and the CWA – one for the old “Legacy T” AT&T (long-distance), and one for the Midwest – the old “Ameritech” area.

These strikes have been for one or two days only - around Local grievances and ULP’s and not around the overall terms of a contract. The short strikes allow the Local unions to test their organization and morale without having their members face huge holes in their paychecks. In some areas the strikes are organized exclusively by the Local leadership, in others there is strong pressure from the ranks – in my workplace and probably in most of the other strikes, there was some combination of both. The International and District union leaders have taken a “Don’t Ask, Don’t Tell” approach to the strikes. For legal reasons the bureaucracy does not want responsibility for Local grievance strikes, but they are not trying to stop them either.

Despite the blackout in the national and Union media, AT&T workers have been passing news and links to local stories about the strikes around. This ensures widespread knowledge of the strikes popping off and creating momentum around the awareness that we are part of something bigger than our own building or town. The eagerness of workers to go out on strike, and the willingness of the Unions to organize them or at least let them happen shows we are in a new period for the labor movement – that some of the fear and conservatism is starting to fall away. Looking at the Teachers’ strikes this past spring, and the possible UPS Strike this summer lay the basis for a new kind of movement. The widespread one- or two- day CWA grievance strikes lay the basis for a bigger all-out confrontation with AT&T – one of the most powerful corporations in the world.

AT&T made over $29 billion in profits last year, bought DirectTV for $67 billion in 2015 and is now paying more than $85 billion to buy Time-Warner (and apparently another $600K in an attempt to bribe the Trump administration). But capitalism isn’t sentimental. The AT&T bosses want to squeeze us for more: shifting more of the burden of healthcare costs on its employees; reinforce the separate “tiers” of workers that may work next to each other, but have drastically different benefits; and erase the commitment to solid numbers of good paying jobs under each contract.

But what will it take to win against this Death Star of a corporation? We need a direct action workers movement, directly controlled by its members, willing to spread the struggle beyond the shackles of labor law, and beyond the confines of the contract.

Workers at AT&T should demand & build for:
- No contract with any concessions or givebacks
- A national Assembly of local union officers, stewards, mobilizers and other active union members to plan and run a direct action campaign – including an all-out strike against AT&T
- Occupy the workplaces – call out labor and the community to defend them
- Defeat the “divide & conquer” strategy of the bosses by spreading the struggle across the other 10 (!) CWA-AT&T contracts and their different expiration dates.
- Ask for and build sympathy strikes among workers in other telecom companies like Verizon and CenturyLink and into other sectors of the economy.
- Force AT&T to concede funds and resources to the working-class and the poor to pay for housing, education, health care and fighting climate change
- Solidarity NOT competition with call center and telecom workers in other countries. Fight to extend living wages across the borders to all AT&T workers and sub-contractors.
- Take a page from the legendary revolutionary Industrial Workers of the World (I.W.W.) union and refuse to align with either of the bosses political parties – and instead build independent working-class movements and institutions of resistance and mutual aid.

The author works at AT&T, is a steward and former chief steward in their workplace. They are a member of the IWW and First of May Anarchist Alliance

Απευθύνουμε ένα κάλεσμα για μια μέρα δράσης για να δοθεί η απαραίτητη προσοχή στα βασανιστήρια και η μεταχείριση σε βάρος των Ρώσων αναρχικών και αντιφασιστών που κρατούνται μετά από εξαναγκασμένες ομολογίες για κατηγορίες που αφορούν τρομοκρατία.

Κάλεσμα αλληλεγγύης με τους Ρώσους συντρόφους μας!

Απευθύνουμε ένα κάλεσμα για μια μέρα δράσης για να δοθεί η απαραίτητη προσοχή στα βασανιστήρια και η μεταχείριση σε βάρος των Ρώσων αναρχικών και αντιφασιστών που κρατούνται μετά από εξαναγκασμένες ομολογίες για κατηγορίες που αφορούν τρομοκρατία.

Πιθανές δράσεις: Σας παρακαλούμε να πάρετε φωτογραφίες με εσάς μαζί με μηνύματα υποστήριξης και αλληλεγγύης με τους αναρχικούς κρατούμενους. Μπορείτε να συμπεριλάβετε πλακάτ, αφίσες κλπ., με τα ονόματα εκείνων που κρατούνται και βασανίζονται (τα ονόματα παρατίθενται στη συνέχεια).

Η όποια δράση αν είναι δυνατόν να γίνει την Πέμπτη ,14 Ιούνη - Το Workers Solidarity Movement (Κίνημα Εργατικής Αλληλεγγύης) από την Ιρλανδία θα κάνει μια διαδήλωση έξω από τη ρωσική πρεσβεία με παρόμοιες αφίσες και πλακάτ.

Ελπίζουμε να μπορέσετε να συμμετάσχετε σε αυτή την ημέρα δράσης και αλληλεγγύης.

Workers Solidarity Movement (Κίνημα Εργατικής Αλληλεγγύης) Ιρλανδία

ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ:

Egor Zorin - Συνελήφθη 17-18 Οκτωβρίου 2017. Ήταν ο πρώτος συλληφθελις, και ο πρώτος που αναγκάστηκε να ομολογήσει. Επί του παρόντος είναι υπό κατ 'οίκον περιορισμό.

Ilya Shakursky - Συνελήφθη στις 19 Οκτωβρίου 2017. Του επέβαλαν να ομολογήσει ότι είχε δύο χειροβομβίδες και ένα πιστόλι κάτω από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του συντρόφου Shakursky. Βασανίστηκε με ηλεκτρισμό στο υπόγειο του κέντρου κράτησης μέχρι να ομολογήσει. Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένος.

Vasily Kuksov - Συνελήφθη στις 19 Οκτωβρίου. Χτυπήθηκε από την αστυνομία και βασανίστηκε όντας υπό κράτηση. Όπλα “φυτεύτηκαν” στο αυτοκίνητό του (η κλειδαριά του οποίου έχει σπάσει). Δεν έχει ακόμη ομολογήσει ή επικυρώσει οποιαδήποτε μαρτυρία στην αστυνομία. Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένος.

Andrey Chernov - Συνελήφθη στις αρχές Νοεμβρίου. Βασανίστηκε μέχρι να παραδεχτεί την ενοχή του. Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένος.

Arman Sagynbayev - Συνελήφθη στις αρχές Νοεμβρίου στην Αγία Πετρούπολη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Sagynbayev αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και χρειάζεται ιατρική φροντίδα. Βασανίστηκε. Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένος.

Στην Αγία Πετρούπολη βρίσκονται οι:

Viktor Filinkov - Απήχθη σε ένα αεροδρόμιο από την FSB στις 23 Ιανουαρίου 2018 και βασανίστηκε μέχρι να υπογράψει μια ομολογία. Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένος.

Igor Shishkin - Απήχθη και βασανίστηκε μέχρι να υπογράψει μια ομολογία. Στην προδικαστική κράτηση.

Ilya Kapustin - Μάρτυρας. Βασανίστηκε και ανακριθηκε. Είναι ελεύθερος.

Από το φθινόπωρο του περασμένου χρόνου η FSB (μυστικές υπηρεσίες, μετεξέλιξη της πάλαι ποτέ KGB) συλλαμβάνει αντιφασίστες και αναρχικούς που οργανώνουν μποϊκοτάζ κατά των προεδρικών εκλογών καθώς και τη διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Έφτιαξαν μια υποτιθέμενη αναρχική τρομοκρατική ομάδα με το όνομα “Το Δίκτυο” και χρησιμοποίησε όλη τη “δημιουργικότητα” του κράτους ώστε όλη αυτή η μυθοπλασία να φανεί αληθινή. Η FSB έχει δημιουργήσει “αποδείξεις”, έχει απαγάγει ανθρώπους και κάνει συστηματική χρήση ξυλοδαρμών και βασανιστηρίων με ηλεκτροσόκ για να δημιουργήσει ομολογίες.

Οι σύντροφοί μας κρατούνται σε αφόρητες συνθήκες σε υπερπλήρη κέντρα κράτησης ώστε να τους “σπάσουν” διανοητικά και φυσικά.
Δεν μπορουμε να συνεχίσουμε να σιωπουμε για όλα αυτά. Η παγκόσμια προσοχή θα επικεντρωθεί στη Ρωσία με το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA που ξεκινά στις 14 Ιουνίου.

Ας σηκώσουμε τα πανό μας και να μην αφήσουμε τους συντρόφους μας να ξεχαστούν.

aotearoa / pacific islands / miscellaneous / news report Wednesday June 13, 2018 10:15 byPink Panther

This article looks at the moral panic surrounding supposed drug use by tenants of state housing in Aotearoa/New Zealand.

Every so often an illicit drug comes along that has the State and the Establishment so worked up they over-react to it. Here in Aotearoa/New Zealand the drug concerned is P for ‘Pure’, a local name for methamphetamine. The negative health impact of this drug is not in question. However, it’s not so much the impact of methamphetamine addiction that has created anger. It is the use of methamphetamine contamination criteria by Housing New Zealand (HNZ), which is responsible for administering New Zealand state housing, to justify kicking state housing tenants out of their homes and forcing them to pay thousands of dollars to have the houses decontaminated.

In a rare sympathetic insight from a mainstream media outlet the Stuff website has this to say in the article “Meth House Myth” (June 1st, 2018):
“It’s been called the biggest scam ever played on New Zealand. For years, tens of millions of dollars were spent on testing and cleaning houses for methamphetamine residue that wasn’t dangerous at all. Throughout, Housing New Zealand led the charge, kicking tenants out of homes and pursuing them for thousands in the Tenancy Tribunal.”
It turned out that there was actually no evidence to show that methamphetamine contamination posed any risk to anyone.

In an article also published on the Stuff website (“The meth house is a myth: There’s ‘no risk’ from drug smoking residue, Govt report reveals”, May 29th, 2018) it was reported that:
“A bombshell report shows there is no real risk to humans from third-hand exposure to houses where methamphetamine has been consumed.
“This means tens of thousands of homes have been needlessly tested and cleaned at the cost of millions of dollars, with some demolished and left empty.
“The study by the Prime Minister’s Chief Science Advisor Peter Gluckman found that New Zealand authorities had made a “leap in logic” setting standards. Essentially, a standard used overseas based on what “clan labs” should be cleaned to was now being used as a trigger to start cleaning here, despite no real health risk at that level.”
Despite the fact there is no clear scientific or medical information to prove that a methamphetamine contaminated house posed any health risks “ ‘…there has been an assumption among the general public that the presence of even trace levels of methamphetamine residue poses a health risk…,’ Gluckman said.”
The article went on to state “Gluckman said testing and cleaning still made sense when there was suspicion that methamphetamine had been produced on a property – but this was more to do with reassurance.
“He said a “moral panic” around cleaning and remediation had occurred only in New Zealand. If science had been involved earlier in the policy-making process this could have been avoided. “Mould was a much larger health risk to tenants than meth residue.”

It’s not just in the area of housing where drug testing has been imposed on the basis of misinformation and stereotypes rather than facts. The introduction of mandatory drug tests for social welfare beneficiaries by the Ministry of Social Development in July 2013 has also proven to have been a waste of public money.
In a NZ Herald article dated May 16th, 2016, it was revealed that “Last year, there were 31,791 referrals for drug testable positions nationwide and just 55 sanctions for failing a drug test, according to Ministry of Social Development (MSD) figures.”

That’s a failure rate of 0.17%!

Even in the private sector it has been revealed that less than 5% of people who have been referred to pre-employment and random drug tests have failed them, according to the NZ Drug Foundation (March 2017).
This ties in with the results of similar mandatory drug testing regimes imposed upon people receiving social welfare benefits in other countries. According to Forbes website (February 17th, 2015) the results for drug testing social security recipients in the USA were not much different. In Florida the failure rate was 2% (compared to 9.4% of the general population, in Utah it was 0.2% (compared to 6% of the general population) and 1 in 800 people in Tennessee (compared to 6% of the general population).

Indeed, the evidence is clear: the extent and impact of drug use among the poor is greatly exaggerated and used to justify intrusive drug testing that serves no function other than to provide government agencies with an excuse to force people out of state housing or eliminate their social welfare payments.

Even though the evidence is that people in state housing are not methamphetamine addicts, or that drug use among social welfare beneficiaries is lower than within the general population, the lies continue to be promoted.
There are three facts about drugs such as methamphetamine that need to be faced.

The first is that anyone, including children, who want access to illicit drugs can access them if they know the right people. The simple fact that most people don’t use illicit drugs despite the fact they’re easy to access, proves that we don’t need drug prohibition laws.

The second is that drug prohibition laws have failed to prevent anyone who wants access to illicit drugs from getting access to them. This raises the question of what the purpose of the drug prohibition laws are really intended to do.

The third is that when the drug prohibition laws are enforced it is done most brutally against the poor. Despite the fact drug use among those in lower socio-economic cohorts is much lower than among the general population only they are kicked out of their homes or stripped of any welfare assistance if they use drugs.

The ‘fight against drugs’ is nothing to do with combating substances such as P. It is an excuse used to remove the poor from neighbourhoods that are wanted by developers and to allow the government of the day to state they are doing something about a problem that is not only exaggerated but which is largely the result of the actions and inaction of various governments themselves.

People don’t end up poor because they do drugs but a very tiny minority of them do use drugs to escape from reality. Who can blame them if they do when their reality consists of a daily grind of just getting by?

There is nothing specifically anarchist in putting forward the idea that people who want to use drugs should be able to do so. Many people take the view that drugs should be sold, taxed and regulated to ensure quality control and to keep it out of the hands of minors. The money from the taxes raised from the drugs could be used to provide effective treatment for those people who are addicted and informed and providing facts about drugs based on scientific facts (rather than pseudo-science and scare-mongering) for those who are not.

However, from an anarchist point of view, this would not be enough as it still allows far too much state and corporate meddling in the private lives of those who use drugs and those suspected of using drugs.

An Anarchist blog artilce entitled “The Revolution will not be sober: the problem with notions of ‘radical sobriety’ and ‘intoxication culture’” by Zoë Dodd & Alexander McClelland (March 25th, 2016) had this to say about drugs and drug culture which is certainly worthy of discussion:
“…we believe that altering the relationships we have with our minds and bodies through substance use is a form of resistance and emancipation. For us, drug liberation is the emancipation of drugs deemed illegal and the people who use them from the control of the state and social structures. In our experience, drug use can facilitate authentic, compassionate, and emotionally bonded social relationships that are not possible otherwise. Drug use can be therapeutic and provide autonomy outside of the pathologizing system of western medicine for coping with trauma and difficult life experiences. Within an economic system that relies on our bodies as a tool of production under a capitalist rationality, getting high can be a tactic for survival, a therapeutic practice, and an active refusal to engage with capitalism.

“Maximizing our own pleasure by getting high can be a political imperative when we live in a society that is organized around viewing our bodies and minds as a form of capital. Under a capitalist logic, pleasure as an end unto itself is often viewed as dangerous, selfish, problematic, and destructive. But for thousands of years people have been using all kinds of drugs and substances to alter their relationships with their minds, bodies, with each other, and with their physical environments. Drugs were (and still are) used for ceremonial purposes to expand people’s relationship to land, expand worldviews, and as forms of healing medicine. Drugs have been widely used for years within communities of self-proclaimed queers, dykes, fags, gender radicals, freaks, skids, and punks to fuck with the ways in which society understands how we are supposed to act and be in the world. It is via practices of colonization, the introduction of capitalism, liberal legal frameworks, and the proliferation of western medicine that certain kinds of drug use have been arbitrarily pathologized and highly regulated, producing moralistic notions of illicit drugs, “addiction”, and the “addict”.

Whether or not one agrees with such sentiments the one thing that is absolutely clear is that testing state housing for methamphetamine and drug testing social welfare beneficiaries are forms of oppression used by the state to stomp upon the most vulnerable and marginalised groups in society

Διεθνή / Αναρχική Ιστορία / Επίσημα Κείμενα Wednesday June 13, 2018 06:15 byΠρώτο Ιταλικό Τμήμα

Από το Πρώτο Ιταλικό Τμήμα της Διεθνούς Αναρχικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας

Ιταλία: Αναρχικό Κομμουνιστικό Μανιφέστο (1927)

Από το Πρώτο Ιταλικό Τμήμα της Διεθνούς Αναρχικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας

Σημείωση του μεταφραστή στην αγγλική γλώσσα: Η περίοδος που ακολούθησε τη Ρωσική επανάσταση σηματοδότησε μια μεγάλη αλλαγή για τους αναρχικούς αυτής της χώρας, πολλοί από τους οποίους διέφυγαν στη Γαλλία για να ξεφύγουν από τα καταπιεστικά καθεστώτα. Μία συμβολή στις συζητήσεις και τους διαλόγους στο εσωτερικό του αναρχικού κινήματος της εποχής ήταν η Οργανωτική Πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών - Σχέδιο, που εκπονήθηκε από μια ομάδα Ρώσων εξόριστων, συμπεριλαμβανομένου του Νέστορα Μαχνό. Μετά τη δημοσίευσή του, μια ομάδα Ιταλών αναρχικών ίδρυσε το 1ο Ιταλικό Τμήμα της προτεινόμενης Διεθνούς Αναρχικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (1). Το παρακάτω ντοκουμέντο, που χρονολογείται από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920, είναι το μανιφέστο αυτού του ιταλικού τμήματος, ένα από τα μέλη του οποίου ήταν ο Giuseppe Bifolchi. Ο Bifolchi αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γαλλία και πήγε στο Βέλγιο όπου ίδρυσε το μηνιαίο περιοδικό "Bandiera Nera" (“Μαύρη Σημαία”). Κατά τα χρόνια της Ισπανικής Επανάστασης, ο Bifolchi πολέμησε ως διοικητής στην Ιταλική Φάλαγγα.

Αναρχικό Κομμουνιστικό Μανιφέστο (2)

Οι αναρχικοί κομμουνιστές συμφωνούν ομόφωνα ότι η αρχή της εξουσίας στην οποία βασίζονται τα σημερινά θεσμικά όργανα είναι η θεμελιώδης αιτία όλων των κοινωνικών δεινών και για το λόγο αυτό είναι σήμερα, αύριο και για πάντα ανειρήνευτοι εχθροί της πολιτικής εξουσίας (Κράτος), της οικονομικής εξουσίας (Κεφάλαιο) και της ηθικής και πνευματικής εξουσίας (Θρησκεία και Επίσημη Ηθική).

Κοντολογίς, οι αναρχικοί-κομμουνιστές είναι, αφενός, ενάντια σε όλες τις δικτατορίες πολιτικής, οικονομικής, επιστημονικής ή θρησκευτικής προέλευσης. Αφετέρου, είναι ειλικρινείς αγωνιστές μιας μορφής κοινωνικής οργάνωσης που βασίζεται στην ελεύθερη ένωση των παραγωγών και των καταναλωτών με στόχο την καλύτερη ικανοποίηση των διαφόρων αναγκών της νέας κοινωνίας.

Είναι κομμουνιστές, διότι έχοντας εξετάσει προσεκτικά το κοινωνικό ζήτημα σε όλες τις πτυχές του, είναι της γνώμης ότι μόνο μια κοινωνία που θα βασίζεται στον ελευθεριακό κομμουνισμό θα είναι σε θέση να εγγυηθεί σε όλα τα μέλη της τη μεγαλύτερη ευημερία και ελευθερία.

Είναι επαναστάτες, όχι για φανατισμό και για δόξα, αλλά επειδή έχουν παρατηρήσει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι ψευδείς και στο έλεος των εκάστοτε ορέξεων των κυβερνώντων δυνάμεων. Αυτές οι εξουσίες, ακόμα και αν είναι δημοκρατικές, ενεργοποιούνται από αντιδραστικές δεσποτικές οικονομικές δυνάμεις, εμφανείς ή καλυμένες, και μόνο μια αναρχική επανάσταση μπορεί να θέσει τέλος στην κυβέρνηση και την εκμετάλλευση του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο.

Είναι ατομικιστές, όχι με την έννοια του υπέρμετρου σεβασμού προς το άτομο -το οποίο αν και μπορεί να συγκαλυφθεί, είναι μια μορφή αυταρχισμού- αλλά επειδή είναι υποστηρικτές του κομμουνισμού για τον ίδιο λόγο που εγγυάται σε κάθε άτομο τη μεγαλύτερη φυσική, πνευματική και ηθική ανάπτυξη.

Είναι παιδαγωγοί, επειδή πιστεύουν ότι η καλύτερη πιθανότητα που έχει η Επανάσταση να φτάσει νωρίτερα, έχοντς επίσης μεγαλύτερη επίδραση, είναι άμεσα συνδεδεμένη με το επίπεδο της επαναστατικής κοινωνικής εκπαίδευσης κάθε ατόμου. Είναι πεπεισμένοι ότι η Επανάσταση θα είναι το λογικό φυσικό προϊόν μιας μεγάλης κλίμακας έκρηξης της συλλογικής εξέγερσης, που γίνεται συνειδητή από την ευρεία κατανόηση της αδικίας εκ μέρους του σημερινού καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος. Η εκπαίδευση αυτού του τύπου αποκλείει τη στοχαστική, φαινομενική, παθητική εκπαίδευση που αποτελεί αυτοσκοπό.

Κοινωνικό Πρόγραμμα

Ο αναρχικός κομμουνισμός, απαραίτητος για την υλοποίηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμεταλλευτές και/ή εκμεταλλευόμενους, βασίζεται στην ελεύθερη συνεργασία των ατόμων για την ικανοποίηση των οικονομικών, πνευματικών και ηθικών τους αναγκών, αφού είναι σωστό οι οργανώσεις που γεννιούνται από την εργατική τάξη να ρυθμίζουν τη λειτουργία της κοινωνίας μετά την Επανάσταση.

Εμπνευσμένοι από αυτήν τη διαμόρφωση και την ανάπτυξη ενός συνεχώς αυξανόμενου αριθμού ενώσεων σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, οι αναρχικοί κομμουνιστές έχουν σηυνειδητοποιήσει ότι το πνεύμα του συνεταιρίζεσθαι και ο φεντεραλισμός είναι όλο και πιο κυρίαρχα στοιχεία λόγω του γεγονότος ότι ο πολιτικός και οικονομικός συγκεντρωτισμός δίνει πάντα τις πιο μέτριες απαντήσεις στις νέες ανάγκες της τεχνικής, επιστημονικής και κοινωνικής προόδου.

Ενθαρρυμένοι από μια παρόμοια ελευθεριακή τάση, οι αναρχικοί κομμουνιστές εξακολουθούν να υποστηρίζουν μια κοινωνική οργάνωση που θα εξελιχθεί μέσα στην Κομμούνα, έναν τοπικό δημογραφικό οικισμό αρκετά μεγάλο ώστε να μπορεί να ασκεί αποτελεσματικά την κοινωνική αλληλεγγύη, οργανώνοντας την παραγωγή με ορθολογικό τρόπο και σε κάθε δραστηριοτητά της να λαμβάνει υπόψη της την απαραβίαστη ελευθερία των ατόμων και των ενώσεων.

Η ελευθεριακή Κομμούνα, με τον τρόπο που την κατανοούν οι αναρχικοί κομμουνιστές, δεν είναι μια εκδοχή των σημερινών δημοτικών συμβουλίων ούτε είναι μια μικρογραφία οποιασδήποτε κυβέρνησης, αλλά ένα ηθικό και υλικό σύμφωνο που ενώνει τους κατοίκους μιας δεδομένης περιοχής σε ένα κοινό σχέδιο στον οικονομικό, πνευματικό και ηθικό τομέα, κάτι που μπορεί να επιτρέψει σε κάθε άτομο, ανεξάρτητα από το φύλο και την ηλικία, να απολαμβάνει το δικαίωμα της ελευθερίας και της ευημερίας, όσο φυσικά επιτρέπουν οι δυνατότητες της παραγωγής.

Οι σχέσεις μεταξύ των διαφόρων Κομμούνων μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς περιττές, ακόμη και επικίνδυνες, παρεμβάσεις από τις κεντρικές, εθνικές και διεθνείς δυνάμεις, γνωρίζοντας ότι ο φεντεραλισμός αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της αρχής της ελευθερίας στην οποία θα στηριχθεί η νέα κοινοτική κοινωνία.

Χωρίς να θέλουμε να εμπλακούμε σε μακρόχρονες, ενοχλητικές λεπτομέρειες, οι οποίες σχεδόν πάντοτε καθίστανται άκυρες από την πραγματικότητα του αύριο, οι αναρχικοί κομμουνιστές, ως ένα μεγάλο μέρος του προ-επαναστατικού τους προγράμματος, θεωρούν επαρκείς τις γενικές γραμμές της ελευθεριακής Κομμούνας βασισμένες σε φεντεραλιστική ή σοβιετική (εννοώντας συμβουλιακή) συνεργασία, σοβιετική με την έννοια της αποκέντρωσης και ως μιας αυθόρμητης, συνειδητής φυσικής απορροής της τεχνικής και πολιτικής ικανότητας της εργατικής τάξης.

Οργάνωση

Οι προλεταριακοί συνασπισμοί για την άμυνα και την επίθεση εναντίον των θεσμισμένων εξουσιών οι οποίες έχουν ως ειδικό σκοπό τη διατήρηση της σημερινής κατάστασης εκμετάλλευσης και καταπίεσης δεν είναι πρόσφατες δημιουργίες. Είναι φυσικό αποτέλεσμα μιας επώδυνης μακροχρόνιας εμπειρίας, δεδομένου ότι η ατομική εξέγερση, αν και πάντοτε αξιοσημείωτη για το θάρρος, την ευγένεια και το πνεύμα θυσίας της, δεν μπορεί ποτέ να επηρεάσει τα όργανα της καταπίεσης που είναι οργανωμένα και δεν μπορούν ποτέ να έρθουν κοντά στην πραγματοποίηση οποιασδήποτε κοινωνικής βελτίωσης ή μετασχηματισμού.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αναρχικοί κομμουνιστές δεν είναι ικανοποιημένοι με την απλή διακήρυξη της καλοσύνης των ελευθεριακών αρχών τους, αλλά μάλιστα ενώνονται σε ομάδες, ομοσπονδίες, εθνικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και διεθνείς ενώσεις, προκειμένου να αντισταθούν καλύτερα και να επιτύχουν το ενιαίο ηθικό και υλικό μέτωπο ενάντια στις δυνάμεις της καταστολής και της εκμετάλλευσης. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να προκαλέσουν, στο εγγύς μέλλον, τον τεράστιο, τραγικό και επίπονο επίλογο αυτού του αμείωτου ταξικού πολέμου, την ελευθεριακή Επανάσταση, ώστε να φέρουν ένα οριστικό τέλος στην ύπαρξη όλων των τάξεων.

Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα καταστολής τέτοιων συνδικάτων σε κάθε τόπο και χρόνο από κυβερνήσεις όλων των τύπων, αλλά το μοναδικό γεγονός ότι αποτελούσαν έναν ενιαίο, σταθερό στόχο που είναι ισχυρότερος από την καπιταλιστική βία (και θα συνεχίσουν να το κάνουν), ενθαρρύνει τους αναρχικούς κομμουνιστές να επιμείνουν στην πορεία τους, τη μόνη που μπορεί να διοχετεύσει τις δυνάμεις της εκμετάλλευσης προς την απελευθερωτική Επανάσταση.

Όσον αφορά την οργάνωση, η σημερινή γενιά αναρχικών κομμουνιστών είναι σίγουρα ομόφωνη στην αναγνώριση του ότι μέχρι στιγμής οι προκάτοχοί τους έχουν κάνει πολύ λίγα πράγματα για να το συνειδητοποιήσουν, δεδομένης της σκληρής, διαρκούς αντίδρασης της οποίας υπήρξαν θύματα και της έλλειψης ιδεολογικής ενότητας του αναρχισμού, η οποία επιτρέπει τη φυσική ενότητά τους και παρά την λαϊκή αηδία με την κοινοβουλευτική φάρσα και την αναμφισβήτητη αποσύνθεση του μπολσεβικισμού, ο αναρχισμός δεν θα μπορέσει να βρει το δρόμο του στις καρδιές των εργατικών μαζών, των μόνων που μπορούν να επιφέρουν την επανάσταση.

Αλλά μετά τον πόλεμο, ο φασισμός και, πάνω απ’ όλα, τα επώδυνα διδάγματα της Ρωσικής επανάστασης του 1917-1919 (όπου ο αναρχισμός έπαιξε δευτερεύοντα ρόλο από κοινωνική άποψη, παρά τη σημαντική πνευματική του ανάπτυξη και τις αμέτρητες θυσίες του, αλλά κυρίως λόγω της χρόνιας αποδιοργάνωσής του, τόσο στα εποικοδομητικά όσο και, συχνά, στα καταστρεπτικά της προγράμματα σύμφωνα με τους περισσότερο εμπλεκόμενους ελευθεριακούς στο ρωσικό κίνημα), αναδύθηκε μεταξύ των αναρχικών κομμουνιστών από όλες τις χώρες μια συγκεκριμένη ιδέα για την αναγκαιότητα και τους στόχους της αναρχικής οργάνωσης, βασισμένης σε ενιαία, ιδεολογική και τακτική αρχή, αποκλείοντας την απροθυμία που μυρίζει ο κάθε βυζαντινισμός και ορισμένες ιδεολογικές και τακτικές επιφυλάξεις που είναι τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της αστικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας.

Αφήστε αυτή την τάση να αναπτυχθεί και να θριαμβεύσει, διότι εάν επιδιώξουμε την περαιτέρω ανάπτυξη του αναρχισμού ως ρεύμα λαϊκής απελευθέρωσης και χειραφέτησης, είναι σωστό να περιμένουμε μέχρις ότου οι αναρχικοί κομμουνιστές μπορέσουν να αντιταχθούν στους αυταρχικούς συνασπισμούς με έναν ισχυρό, σταθερό ελευθεριακό συνασπισμό με ένα ομοιογενές πρόγραμμα καταστροφής και ανοικοδόμησης και ομοιογενείς τακτικές.

Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να υπάρξει πλήρης συμμετοχή στην κοινωνία όλων εκείνων των εργαζόμενων μαζών που έχουν ξεγελαστεί από τα καθημερινά ψέματα του αστικού Τύπου και από κάποια επαναστατική δημαγωγία και που συνεχίζουν να αγνοούν, να παρανοούν, ακόμη και να αγνοούν το ιδανικό για το οποίοτόσοι πολλοί έχουν θυσιάσει και συνεχίζουν να θυσιάζουν τη ζωή τους, την ελευθερία τους και μια ευτυχισμένη ζωή.

1ο Ιταλικό Τμήμα της Διεθνούς Αναρχικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας

Σημειώσεις:

1) A. DADÀ, L'anarchismo in Italia: fra movimento e partito, Μιλάνο 1984.
2) Το Μανιφέστο είναι στο IISGA, Fondo U. Fedeli, b. 175, και επίσης στο A. DADÀ, οππ.

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “The Northeastern Anarchist”, τεύχος, 2004.Αγγλική μετάφραση: Nestor McNab. Ελληνική μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Rojava: Mensaje urgente de un compañero anarquista en Afrin

Rojava: Mensaje urgente de un compañero anarquista en Afrin

Fri 22 Jun, 16:40

browse text browse image

14082346568_2a6eb4162e_n_1.jpg image[Colombia] Perspectivas sobre la primera vuelta de las elecciones presidenciales de Colomb... Jun 17 17:07 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

third.jpg imageRev. William J. Barber’s Moral Movement Jun 16 03:28 by Wayne Price 0 comments

35385706_1023632721133420_8868624883714621440_n.jpg imageVotando o no votando: las soluciones las conseguimos luchando Jun 16 00:16 by Rebeldía Contrainformativa - CEP Enraizando 0 comments

turkeyinvadesafrin_jan2018_1.jpg imageRojava: The betrayal of a Revolution Jun 15 08:02 by Mandy Moussouris 0 comments

rojava_copy.png imageAlternatives to capitalism: the Rojava experiment Jun 15 07:57 by Shawn Hattingh 0 comments

bolsonaro_trump.jpg imageUm risco real do protofascismo no Brasil Jun 14 06:31 by BrunoL 0 comments

Workers strike AT&T - part of a wave of short grievance strikes imageShut it Down! Jun 14 03:19 by Kdog 0 comments

rssnprsnrs_3.jpg imageΑλληλεγγύη με το`... Jun 13 21:28 by Workers Solidarity Movement 0 comments

panic.jpg image"Don't Panic, Don't Panic" Jun 13 10:15 by Pink Panther 0 comments

corazon.jpg imageΑναρχικό Κομμουν... Jun 13 06:15 by Πρώτο Ιταλικό Τμήμα 0 comments

rssnprsnrs.jpg imageCall for Solidarity with our Russian Comrades! Jun 12 19:13 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_1.jpg imageAppel à la solidarité avec nos camarades Russes! Jun 10 20:31 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_2.jpg imageAppello di solidarietà con i compagni russi! Jun 10 20:29 by WSM 0 comments

anarchistsagainstdictatorship1.jpg image1900-1923: Αναρχισμός στη... Jun 08 21:09 by Nick Heath 0 comments

ba_jin.jpg imageΟ Ba Jin και η "Πλατφόρμ&... Jun 06 20:18 by Angel Pino 0 comments

catalunabarcelonagraciareferendumk3ub1240x698abc.jpg imageEl rol libertario en los CDR catalanes Jun 06 15:16 by Gavroche 0 comments

Jorge Vega Galvis in Monterrey, Cartagena de Chairá, September 2017 (Photograph by José Antonio Gutiérrez D.) imageColombian “Peace”: Assassination attempt on peasant & community leader Jun 06 14:28 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

elena.jpg imageΑγωνίστηκε για τ_... Jun 04 19:46 by Edgar Rodrigues 0 comments

textLa Venganza de Salem May 31 06:50 by Andrés Bianque Squadracci. 0 comments

30726175_2124406914445886_8654049640456388608_n.jpg imageΟ Προμηθέας και η &#... May 30 20:34 by Κώστας Δεσποινιάδης 0 comments

textNow it's Aotearoa's Turn For Abortion Referendum May 30 11:13 by AWSM 0 comments

textCURDI E PALESTINESI UNITI CONTRO L'OPPRESSIONE May 30 06:31 by Gianni Sartori 0 comments

30f1bba7c7914243989ef2d4e32be519.jpeg imagePresident Erdogan is as dangerous as President Trump May 30 05:05 by Zaher Baher 0 comments

greve_dos_caminhoneiros_2018.jpg imageA Petrobrás sob o controle dos especuladores e a greve dos caminhoneiros May 28 10:00 by BrunoL 0 comments

fau.png imageEl Estado es el Responsable May 27 17:21 by federación Anarquista uruguaya 0 comments

fau_palestina.jpg imageDeclaración de la federación Anarquista uruguaya ante la situación en Palestina May 27 17:08 by federación Anarquista uruguaya 0 comments

repeal8thwsmbannerthin.jpg image8 reasons anarchists are voting Yes to Repeal the hated 8th May 25 19:44 by WSM 2 comments

cit3_1.jpg imageΗ CIT ιδρύθηκε στην Π... May 25 19:12 by cnt.es 0 comments

220pxregeneracion_no_1.jpg imageΚυβέρνηση; May 25 05:51 by Ricardo Flores Magon 0 comments

33125681_1637440596376773_969028897825882112_o.jpg image[Colombia] Encuentros Ácratas. Ciclo: Mijaíl Bakunin May 22 07:56 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]