user preferences

Upcoming Events

No upcoming events.
venezuela / colombia / luchas indígenas / news report Monday March 27, 2017 09:02 byCentro de Comunicación y Educación Popular - EnRaizando

Después de que el pasado miércoles el imperio agroindustrial de INCAUCA asesinara al comunero indígena y Liberador de tierra JAVIER OTECA en la hacienda Miraflores de Corinto, el día de hoy aparece una nueva amenaza paramilitar contra el proceso de Liberación de la Emperatriz, en Caloto. Como otros panfletos que circulan en el Norte del Cauca desde enero del presente año, el grupo paramilitar de las Águilas Negras aparece como el autor de las amenazas de muerte, lo preocupante es que en este caso aparece el nombre y los apellidos de 13 Liberadores de Tierra de la Emperatriz. Además se ofrece dinero por el asesinato de cualquiera de ellos.

Después de que el pasado miércoles el imperio agroindustrial de INCAUCA asesinara al comunero indígena y Liberador de tierra JAVIER OTECA en la hacienda Miraflores de Corinto, el día de hoy aparece una nueva amenaza paramilitar contra el proceso de Liberación de la Emperatriz, en Caloto. Como otros panfletos que circulan en el Norte del Cauca desde enero del presente año, el grupo paramilitar de las Águilas Negras aparece como el autor de las amenazas de muerte, lo preocupante es que en este caso aparece el nombre y los apellidos de 13 Liberadores de Tierra de la Emperatriz. Además se ofrece dinero por el asesinato de cualquiera de ellos.

Las comunidades indígenas y campesinas del Cauca han venido siendo víctimas de una creciente persecución contra sus organizaciones y activistas sociales. Las amenazas, los intentos de asesinato y las muertes de luchadores sociales se han vuelto cotidianas, lo peor es que la violencia contra las organizaciones sociales tiende a aumentar al paso de los días.

Pese a las amenazas las comunidades indígenas no se han dejado intimidar ante la agresión del Estado y el accionar de poderosos intereses agroindustriales que actúan de la mano con los grupos paramilitares. Las organizaciones sociales y comunitarias han venido desplegando una estrategia de seguridad colectiva en sus territorios, construyendo puntos de control, realizando movilizaciones, fortaleciendo las guardias y los lazos comunitarios de solidaridad como único mecanismo de defensa efectivo de las comunidades. Es así que el número de puntos de control veredales va en aumento, mientras que para este 31 de marzo se espera una movilización en contra de la presencia de grupos paramilitares en Caldono.

Pero en los procesos de Liberación de Corinto, la Albania, Vista Hermosa, la Emperatriz y Quitapereza, el movimiento indígena es más vulnerable, se trata de un enfrentamiento por tierras entre una comunidad indígena empobrecida contra uno de los más grandes poderes económicos latinoamericanos, el consocio Ardila Lulle, que maneja sumas que superan los 5.000 millones de dólares de ganancias anuales. Además su poder económico y político le ha permitido a los intereses agroindustriales actuar con impunidad frente a la constante violación de derechos humanos en el Cauca, que para el año pasado registró el mayor número de asesinatos contra líderes sociales y comunitarios del país, con un total de 44 hechos de sangre.

Es evidente que las amenazas surgen como un intento de atemorizar a las comunidades indígenas en su legítimo reclamo por la reconstrucción de sus resguardos y territorios ancestrales, tal y como lo orienta el primer punto de la plataforma de lucha del CRIC de 1971. Pero además no es gratuito que esta amenaza surja a pocos días del asesinato del liberador de tierra JAVIER OTECA en Corinto, ya que la empresa INCAUCA esta buscando por todos los medios acallar los reclamos de justicia que la señalan como responsable material e intelectual del asesinato.

Para callar la exigencia de justicia ante el asesinato, los directivos de la empresa INCAUCA desataron primero una campaña que buscó criminalizar a la comunidad indígena al señalarla públicamente como responsable de secuestro, cuando la comunidad hizo uso de su derecho constitucional al ejercicio de la Jurisdicción Especial Indígena, tal y como lo reconoció el día de ayer en Audiencia Publica un representante de la Fiscalía. Luego ha intentado lavarse las manos al responsabilizar del homicidio de JAVIER OTECA a los trabajadores del ingenio, buscando desatar un conflicto entre las comunidades afro e indígenas de Corinto. Sin embargo los indígenas mantienen su llamado de articulación y solidaridad con las comunidades negras y campesinas, entendiendo que solo la articulación de los sectores populares puede generar la fuerza necesaria para enfrentar la violencia de los grupos estatales y paraestatales del departamento. Ahora se despliega una nueva estrategia, atemorizar a las comunidades a través de amenazas de muerte a sus procesos organizativos. Sin embargo la comunidad indígena no dejara de exigir justicia por el asesinato de JAVIER OTECA, como tampoco cesara en su reclamo por reconstruir sus territorios ancestrales, tal y como lo obliga la ley, el Derecho Mayor indígena y la necesidad de tierra de las comunidades, ya que el despojo histórico de tierras en el Cauca ha llevado a la formación de grandes monopolios económicos, mientras que la población indígena subsiste bajo el peso de una grave crisis alimentaria, así mientras los agroindustriales poseen el 60,22% de la tierra, en donde se encuentra la casi totalidad de tierras planas y fértiles, las comunidades indígenas poseen solo 0,37 hectáreas por persona, muchas de ellas en terrenos empinados y poco fértiles en las montañas.

Mientras no se encuentre una solución efectiva al problema de tierra en el Cauca, mientras se quiera saquear los territorios indígenas con la invasión de empresas multinacionales mineras, mientras se quiera dominar a través de la violencia los territorios, las comunidades indígenas del Cauca continuaran resistiendo y luchando por Liberar la Tierra, ejerciendo un control efectivo del territorio en defensa de la vida.

Extendemos un saludo de resistencia a los compañeros de Caloto y Corinto para que sigan adelante en su lucha por Liberar la Madre Tierra, como hacemos un llamado a todos los sectores sociales y populares para que se movilicen en solidaridad con el movimiento indígena nasa, que en estos momentos esta siendo perseguido por el Estado, como por los poderes agro industriales y paramilitares del Norte del Cauca.

venezuela / colombia / luchas indígenas / news report Monday March 27, 2017 08:51 byCentro de Comunicación y Educación Popular - EnRaizando

Después del asesinato del liberador de tierra JAVIER OTECA, registrado el día de ayer a la 1:30pm en la hacienda Miraflores, los actores intelectuales del asesinato arremeten de nuevo contra la comunidad, orquestando una estrategia de persecución judicial contra los indígenas que intentaron tomar medidas de justicia conducentes al esclarecimiento y judicialización de los responsables materiales de este repudiable asesinato.

Después del asesinato del liberador de tierra JAVIER OTECA, registrado el día de ayer a la 1:30pm en la hacienda Miraflores, los actores intelectuales del asesinato arremeten de nuevo contra la comunidad, orquestando una estrategia de persecución judicial contra los indígenas que intentaron tomar medidas de justicia conducentes al esclarecimiento y judicialización de los responsables materiales de este repudiable asesinato.

El día de ayer la comunidad indígena retuvo a 6 trabajadores del Ingenio INCAUCA involucrados en el asesinato de JAVIER OTECA. Estas acciones de justicia autónoma no solo encuentran sustento legal en la Jurisdicción Especial Indígena, sino que además son medidas que responden a la repetida impunidad que domina los casos de amenazas, persecución y asesinatos contra la comunidad indígena.

Pese al clamor comunitario de justicia frente al asesinato de JAVIER OTECA, desde el día de ayer el conglomerado económico y financiero Ardila Lule ha desatado una campaña en los medios hegemónicos de comunicación en la que se señala a la comunidad indígena de ser responsable del secuestro de 6 trabajadores del ingenio INCAUCA, lo que indica que se está entretejiendo una estrategia de criminalización y persecución judicial contra la comunidad.

Esta estrategia de persecución judicial responde al interés del ingenio INCAUCA de encubrir su responsabilidad directa en el asesinato de JAVIER OTECA, revictimizando a la comunidad indígena al acusarla de secuestro, buscando refundir en la cárcel a los luchadores sociales que, desde el 16 de diciembre del 2014, con piedras y caucheras se han atrevido a desafiar a uno de los más grandes poderes económicos latinoamericanos, el conglomerado económico de Ardila Lule.

No más impunidad

De la masacre del Nilo en 1991 al asesinato de JAVIER OTECA se esconde un oscuro plan de represión, persecución y exterminio contra las formas de acción y organización de la comunidad indígena nasa en lucha por la tierra. En la sentencia T 030 del 2016 la Corte Constitucional reconoció 23.200 violaciones de los derechos humanos contra la comunidad indígena nasa, por lo que se declaró a la comunidad en riesgo real de extermino. Por su parte desde que inició el nuevo ciclo de lucha por la tierra en el 2005 las fuerzas policiales han sido responsables materiales de los asesinatos de Belisario Camacho, quien cayó muerto el día 10 de Noviembre de 2005 en la Hacienda el Japio, Pedro Poscué quien fue asesinado el día 16 de mayo del 2006 en la María Piendamó, Lorenzo Largo Dagua, quien fue asesinado el 29 de noviembre del 2007 en la Hacienda la Emperatriz, Guillermo Pavi, joven de 19 años quien fue asesinado por dos disparos de bala el día 10 de abril del 2015 en la Hacienda la Emperatriz y JAVIER OTECA, asesinado el día de ayer en la hacienda Miraflores, propiedad de INCAUCA.

Pero la violencia y la persecución judicial no se restringe a la comunidad indígena nasa, tras el proceso de paz se ha desatado la avanzada de los grupos paramilitares en Colombia. El fortalecimiento de los escuadrones de la muerte busca someter a los movimientos sociales como mecanismo para la inversión del capital multinacional en los territorios indígenas y campesinos. Vienen por el oro, por el petróleo, el carbón, el agua, la tierra, el coltan. Vienen por todos los recursos naturales, vienen por la sobreexplotación de la fuerza de trabajo. Los únicos que constituyen una amenaza real a la penetración de las multinacionales en los territorios son los movimientos sociales indígenas y campesinos, de allí la razón de su asesinato y persecución.

De acuerdo al informe de Indepaz durante el transcurso del 2016 se presentó la lamentable cifra de 117 asesinatos, 350 amenazas, 46 atentados y 5 desapariciones forzadas contra activistas sociales y organizaciones comunitarias y populares en todo el territorio nacional. Sin embargo la fiscalía solo reconoce 63 asesinatos de activistas sociales a nivel nacional. De estos casos reconocidos no se ha presentado una sola condena, la fiscalía ha fallado en su obligación de investigar, identificar y castigar a los responsables materiales e intelectuales de estos asesinatos.

De los 117 asesinatos registrados el 66,6%, se concentraron en el sur-occidente colombiano, de ellos el departamento del Cauca ha sido el más golpeado por la acción de los grupos paramilitares con 43 homicidios, mientras que se presentaron 9 en Nariño y 5 en el Valle. La violencia contra las organizaciones sociales se tiende a concentrar en las zonas donde se presentan los mayores procesos de resistencia contra la implementación de megaproyectos mineros y agroindustriales, por otro lado se ha presentado un incremento de las acciones de represión en aquellas regiones en donde existía mayor presencia de las FARC-EP, de manera tal que, de manera trágica y paradójica, la violencia se incrementa con la implementación de los acuerdos de paz, ya que sobreviene la reconfiguración de los poderes locales que buscan ejercer la hegemonía armada sobre territorios y recursos.

El Estado, lejos de perseguir y castigar a los responsables materiales e intelectuales de estos hechos de muerte, niega la existencia de una estrategia de exterminio contra la comunidad nasa y los movimientos sociales en Colombia. La impunidad sobre estos hechos, como la incapacidad del Estado para ejercer justicia, abre el camino para la repetición de los atentados contra la vida de los miembros de las organizaciones sociales y populares. No solo no se hace justicia frente a los asesinatos realizados en contra de los movimientos sociales en Colombia, sino que además se persigue a las víctimas, acusándolas de terroristas y secuestradores.

Frente a la impunidad no queda otro camino que el desconocimiento de la falsa justicia estatal, la organización comunitaria y el ejercicio directo del poder. Ante la desprotección y persecución del Estado las comunidades deben asumir su propia protección, como único poder legítimo y de base. Tanto la Guardia Campesina y Popular, como la Guardia Indígena ya vienen construyendo puntos de control en los territorios como un mecanismo que busca proteger a las comunidades ante la avanzada de los grupos paramilitares y la militarización del territorio. Las comunidades deben tomar las medidas conducentes a garantizar justicia frente a los asesinatos contra los activistas sociales, persiguiendo a los culpables para que se genere un precedente que impida la repetición de nuevos homicidios.

Hacemos un llamado de solidaridad a las organizaciones sociales y populares para que estén pendientes de los acontecimientos de Corinto, para que se movilicen en rechazo del asesinato de JAVIER OTECA y para que ejerzan una dura resistencia contra la posible judicialización y persecución de los activistas sociales de Corinto.

Η μπροσούρα Μετανάστευση: Μια ευκαιρία (;) για το κεφάλαιο γράφτηκε ως αποτέλεσμα των συζητήσεων που είχαμε στη συλλογικότητά μας από το Φεβρουάριο του 2015 και μετά. Τα κείμενα παρουσιάστηκαν αρχικά σε μια συνοπτικότερη εκδοχή τους ως εισήγηση σε μια διεθνή συνάντηση (summercamp) αντιεξουσιαστών κομμουνιστών και αναρχικών το καλοκαίρι του 2016. Η μπροσούρα εκδόθηκε σε 500 αντίτυπα τον Φεβρουάριο του 2017 από την προλεταριακή συλλογικότητα Υπόγεια Σήραγγα.

Μετανάστευση, μια ευκαιρία (;) για το κεφάλαιο, το παράδειγμα της Ελλάδας και η πρόσφατη προσφυγική κρίση

Περιεχόμενα

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ; 7

Μόνιμα εγκατεστημένοι μετανάστ(ρι)ες από το Ανατολικό Μπλόκ, τα Βαλκάνια και την Ασία 8

Διερχόμενοι/ες (τράνζιτ) μετανάστ(ρι)ες. 11

Υποκειμενικές αιτίες μετανάστευσης. 13

ΚΡΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΤΟΥΣ «ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ» ΤΕΛΙΚΑ; 17

ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΩΝ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. 29

Ταξικοί αγώνες σε χώρους δουλειάς - Αγώνες για το μισθό. 30

Αγώνες γύρω από τη συνοριακή πολιτική και τις συνθήκες εγκλεισμού. 32

Εξανθρωπισμένος καπιταλισμός και κίνημα αλληλεγγύης. 33

Αγώνες μαζί με τους μετανάστες. 41

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η μετανάστευση αποτελεί κεντρικό ζήτημα στις περισσότερες προηγμένες καπιταλιστικές χώρες του δυτικού κόσμου. Ο τρόπος που το κεφάλαιο προσπαθεί να ελέγξει τις μεταναστευτικές κινήσεις αντιστοιχεί κάθε φορά στον τρόπο εκμετάλλευσης της εργασιακής δύναμης που επιδιώκει να επιβάλει. Στη δεκαετία του ΄50 και ΄60 ο κεϋνσιανισμός[1] ήταν το σύστημα ρύθμισης των μισθών και το μοντέλο συσσώρευσης και επιβολής της εργασιακής πειθαρχίας ήταν ο φορντισμός[2]. Στον ερειπωμένο μεταπολεμικό καπιταλιστικό κόσμο υπήρχαν άφθονα κεφάλαια διαθέσιμα για επενδύσεις. Το ζητούμενο ήταν η οικονομική ανάπτυξη και για να την επιτύχει το κεφάλαιο εκμεταλλεύτηκε εκατομμύρια μετανάστ(ρι)ες με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Η μετανάστευση εκείνη την περίοδο ήταν αυστηρά οργανωμένη από τα ίδια τα καπιταλιστικά κράτη για λογαριασμό των αφεντικών που χρησιμοποίησαν τη φθηνή εργασιακή δύναμη των μεταναστ(ρι)ών για να ρίξουν τους μισθούς στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης.

Τη δεκαετία του ΄70 το μοντέλο πειθαρχίας της εργασίας αλλάζει. Ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός[3] εξαντλείται, ταξικοί αγώνες ξεσπούν στους χώρους δουλειάς, οι κοινωνικοί αγώνες οξύνονται (αντιπολεμικά κινήματα, κινήματα γυναικών, μειονοτήτων κλπ) και το κεφάλαιο εισέρχεται σε κρίση αναπαραγωγής που διαρκεί μέχρι σήμερα. Έτσι, η μόνιμη και σταθερή παρουσία εργατών σε έναν εργασιακό χώρο και η ομοιόμορφη αντιμετώπισή τους που αντιστοιχούσε στην ισοπεδωτική παράταξή τους δίπλα δίπλα στη γραμμή παραγωγής και ευνοούσε τη συλλογική οργάνωσή τους -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν και σε εκείνη τη φάση τακτικές του «διαίρει και βασίλευε»- έδωσε, σταδιακά αλλά πάντως οριστικά, τη θέση της σε κάθε είδους ελαστική μορφή εργασίας. Κάθε τακτική διαίρεσης και κατακερματισμού της εργατικής τάξης υιοθετήθηκε από την καπιταλιστική τάξη προκειμένου να υποταχθούν οι απαιτήσεις της και να επιτευχθεί η γενική μείωση των μισθών.

Από εκείνη την περίοδο και μετά τα σύνορα λειτουργούν ως τρόπος διαλογής των μεταναστ(ρι)ών και ελέγχου της κίνησής τους. Ο τύπος των μεταναστ(ρι)ών που είναι πλέον αναγκαίος για το κεφάλαιο είναι οι εποχικοί/ές, ανειδίκευτοι/ες ή και υψηλής ειδίκευσης, αλλά πάντως οπωσδήποτε το χαρακτηριστικό που απαιτείται από τους καπιταλιστές είναι να φτάνουν στην χώρα προορισμού παράνομοι/ες, εξαθλιωμένοι/ες, αντιμετωπίζοντας βία και ανείπωτες ταλαιπωρίες και επιπλέον πληρώνοντας οι ίδιοι/ες το συχνά υπέρογκο κόστος για τη μετακίνησή τους. Έτσι, επιτυγχάνεται η πειθάρχηση και η υποταγή τους σε κάθε είδους εργασιακές συνθήκες και ταυτόχρονα ανοίγεται ο δρόμος για την επιβολή των νέων ελαστικών σχέσεων εργασίας στο σύνολο της εργατικής τάξης.

Ωστόσο, από την πλευρά των μεταναστ(ρι)ών, η μετανάστευση αποτελεί την ευκαιρία τους να ξεφύγουν από τη φτώχεια, τον πόλεμο ή την καταπίεση και να διεκδικήσουν ένα μέρος από τον παγκόσμιο πλούτο που συσσωρεύεται κάπου στον δυτικό κόσμο, και στην περίπτωσή μας, στην Ευρώπη. Αυτή η σύγκρουση μεταξύ των επιθυμιών των μεταναστ(ρι)ών και των συμφερόντων των καπιταλιστών οξύνει τον ταξικό ανταγωνισμό και δημιουργεί την πιθανότητα ανάδυσης ταξικών αγώνων.

Στην Ελλάδα της δεκαετίας του ΄80 και του ΄90, μιας εποχής καπιταλιστικής άνθισης, οι μετανάστ(ρι)ες είναι επιθυμητοί/ές για το κεφάλαιο, καθώς με τα φθηνά τους μεροκάματα συντελούν στην κερδοφορία του, και συμβάλλουν στην αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας. Με ορόσημο τη δεκαετία του 1990, που ξεκινά η μαζική είσοδός τους, βρίσκεται μόνιμα εγκαταστημένη στη χώρα μας μια πολυπληθής μεταναστευτική εργατική τάξη, η οποία αποτελεί δομικό στοιχείο της δημογραφικής σύνθεσής της. Τα τελευταία οχτώ χρόνια (από το 2009), η κατάσταση άλλαξε εντελώς. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης δεν υπάρχει θέση για τους/τις μετανάστ(ρι)ες στην κατεστραμμένη οικονομία της Ελλάδας. Σε πρώτη φάση η κρατική προπαγάνδα της δεξιάς καλλιεργεί αντιμεταναστευτικό κλίμα και το κράτος οργανώνει την καταστολή των μεταναστ(ρι)ών με απελάσεις, κέντρα κράτησης, συλλήψεις και βασανισμούς με στόχο την απώθησή τους από το ελληνικό έδαφος. Η Ελλάδα σε αυτό το διάστημα μετατρέπεται από χώρα προορισμού σε χώρα διέλευσης (τράνζιτ) μεταναστ(ρι)ών. Σε δεύτερη φάση από την άνοιξη του 2015 μέχρι το Μάρτιο του 2016 που υπογράφτηκε η συμφωνία μεταξύ ΕΕ -Τουρκίας, περίπου 1.000.000 πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες μετακινήθηκαν προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας (860.000 στη διάρκεια του 2015 και περίπου 120.000 μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας).

Η κρατική διαχείριση έχει περάσει από τον Γενάρη του 2015 στα χέρια της αριστεράς του κεφαλαίου η οποία με μια πρωτοφανή αντιρατσιστική εκστρατεία αλληλεγγύης, τουλάχιστον μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, πέτυχε να παρουσιάσει τις μετακινήσεις αυτές ως «προσφυγική κρίση». Σ’ αυτό το κοινωνικό τοπίο συγκροτείται ένα δίπολο συμφερόντων:

Από τη μία πλευρά, υπάρχει η προοπτική των μεταναστ(ρι)ών. Ένα μεγάλο μέρος Σύριων προσφύγων, οι οποίοι επικαλέστηκαν λόγους πολιτικής δίωξης ή το καθεστώς του πρόσφυγα, αναγνωρίστηκαν ως τέτοιοι και κατέφυγαν στην Τουρκία, εκμεταλλεύτηκαν το εθνικό και το ευρωενωσιακό δίκαιο και στη συνέχεια αναζήτησαν ένα καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν τα συμφέροντα του ελληνικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Το κράτος ΣΥΡΙΖΑ με τη φιλανθρωπική διαχείριση της «προσφυγικής» κρίσης κατάφερε όσα δεν μπόρεσαν να πετύχουν οι κυβερνήσεις του πρόσφατου παρελθόντος. Η ντόπια εργατική τάξη όχι μόνο συμβιβάζεται πλέον με τις συνθήκες γενικευμένου hot spot που επιβάλλονται στο σύνολο της με τις συνεχιζόμενες πολιτικές των μνημονίων, αλλά νιώθει μάλιστα και «ευγνωμοσύνη» που δεν βρίσκεται στη θέση των προσφύγων. Πέτυχε να εδραιώσει σε όλους την πεποίθηση πως οι «ξένοι/ες» υποψήφιοι/ες προλετάριοι/ες δεν μπορούν να ελπίζουν σε τίποτα καλύτερο από την καλή διάθεση του κράτους να τους προωθήσει στην γηράσκουσα ευρωπαϊκή αγορά εργασίας[4] ώστε να τη βοηθήσουν να αναδιαρθρωθεί με χαμηλότερα μεροκάματα.

Τα κοινωνικά κινήματα που αποτελούν/ούσαν τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, οι οργανώσεις της άκρας αριστεράς αλλά και η πλειοψηφία του αντιεξουσιαστικού χώρου, εναρμονιζόμενοι με την επιθυμία των μεταναστ(ρι)ών, πρόβαλλαν ως διεκδίκηση την ελεύθερη μετακίνησή τους. Αυτό εξυπηρετούσε την ίδια στιγμή και τις επιδιώξεις του κράτους (ελληνικού και βορειοευρωπαϊκού) και με αυτήν ακριβώς την έννοια είναι που η κρατική διαχείριση χαρακτηρίζεται αντιρατσιστική. Το κίνημα αλληλεγγύης επεδίωκε μεν να προσδώσει ταξικά χαρακτηριστικά στην αλληλέγγυα δράση και έτσι να την οριοθετήσει σε σχέση με τη φιλανθρωπική δραστηριότητα, επιμένοντας εντούτοις να παραμερίζει το γεγονός πως τα ίδια τα υποκείμενα, οι μετανάστ(ρι)ες δεν έβλεπαν τους εαυτούς τους ως εργάτ(ρι)ες αλλά σαν μεμονωμένους/ες ταξιδιώτες/ισσες προς τον «εργασιακό παράδεισο» του βορρά, όπου προορίζονταν να αυξήσουν με τον κακοπληρωμένο ιδρώτα τους τα κέρδη των αφεντικών. Σε αυτήν την βάση δεν μπορούν να αναπτυχθούν κοινοί ταξικοί αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών και μοιραία όλες οι κινήσεις αλληλεγγύης, αποσκοπώντας στο να υπηρετήσουν τις ανάγκες και τις αποφάσεις των μεταναστ(ρι)ών/προσφύγων, δεν μπορούν παρά να έχουν ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Δεν στεκόμαστε ενάντια στις κινήσεις ανθρωπιστικής αλληλεγγύης αλλά θεωρούμε σημαντικό να αναδείξουμε τα όριά τους και το ρόλο τους στο συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο που αναπτύσσονται. Αναγνωρίζουμε την επικράτηση τέτοιων πρακτικών στο αυτοοργανωμένο ανταγωνιστικό κίνημα ως πισωγύρισμα σε σχέση με τις εξεγερσιακές κινήσεις που υιοθετούνταν στο πρόσφατο παρελθόν και θεωρούμε ότι αποτελεί άμεση απόρροια της ήττας των ταξικών αγώνων της περιόδου 2008-2012. Μόνο αν οι δεσμοί που χτίζονται με τους μετανάστες αποκτήσουν ταξικό χαρακτήρα -και κατ’ επέκταση και οι αγώνες μας- μπορούμε να δημιουργήσουμε σημαντικές ρωγμές στην καπιταλιστική πραγματικότητα, ώστε να βελτιώσουμε συνολικά τις συνθήκες ζωής μας, έως ότου τελικά αυτή πραγματικότητα καταστραφεί.

Καταλήγοντας, θεωρούμε πως είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την ανάπτυξη του ταξικού ανταγωνιστικού κινήματος και για εμάς ως προλεταριακή συλλογικότητα, αφού εξερευνήσουμε τόσο τη σύνθεση της εδώ εγκαταστημένης μόνιμα μεταναστευτικής εργατικής τάξης όσο και το προφίλ των πρωταγωνιστών της λεγόμενης «προσφυγικής κρίσης», να παρουσιάσουμε την κρατική διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος τα τελευταία χρόνια και να αναφερθούμε στους ταξικούς αγώνες που απαντούν σε αυτήν.

30/1/2017

Προλεταριακή συλλογικότητα, Υπόγεια Σήραγγα

[1] Αναδιανομή μέρους των κερδών του κεφαλαίου στην εργατική τάξη, με τη μορφή μεγαλύτερων μισθών και κοινωνικών παροχών με στόχο την μεγαλύτερη κατανάλωση και την αποφυγή κοινωνικής δυσαρέσκειας και αναταραχών.

[2] Μαζική παραγωγή και σταθερότητα στα κέρδη της επιχείρησης. Συνεχής λειτουργία των εργοστασίων με λεπτομερή καταμερισμό της εργασίας και με πλήρη απασχόληση μόνιμου και σταθερού, στρατιωτικοποιημένου ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού.

[3]Ο Καρλ Μαρξ στο Κεφάλαιο τ. 1, κεφ. 23, αποκαλεί τον υπερπληθυσμό των ανέργων «βιομηχανικό εφεδρικό στρατό» ο οποίος είναι άμεσα διαθέσιμος για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κεφαλαίου. Στην πορεία εξέλιξης του κεφαλαίου αυξάνονται και εκσυγχρονίζονται συνεχώς τα μηχανήματα και τα μέσα παραγωγής, εντατικοποιώντας έτσι την εργασία, απορροφώντας δηλαδή («ξεζουμίζοντας» όπως λέει ο ίδιος ο Μαρξ) όλο και περισσότερη μάζα εργασίας, από όλο και λιγότερους εργάτες. Με τη συσσώρευση του κεφαλαίου, επομένως, η ζήτηση των εργατικών χεριών περιορίζεται σχετικά, αν και η αριθμητική δύναμη του προλεταριάτου γενικά αυξάνεται με την ανάπτυξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. «Επομένως, ο εργατικός πληθυσμός, παράγοντας ο ίδιος τη συσσώρευση του κεφαλαίου, παράγει ταυτόχρονα σε αυξανόμενη έκταση τα μέσα που τον κάνουν σχετικά υπεράριθμο» ( Κ. Μαρξ: «Το Κεφάλαιο», τ. 1, σελ. 654.).Ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός σαν αναγκαίο προϊόν της καπιταλιστικής συσσώρευσης γίνεται ισχυρός μοχλός της συσσώρευσης του κεφαλαίου.Ο εργατικός υπερπληθυσμός: «Αποτελεί ένα διαθέσιμο βιομηχανικό εφεδρικό στρατό που ανήκει στο κεφάλαιο τόσο απόλυτα, σαν να τον είχε φτιάξει με δικά του έξοδα».(Κ. Μαρξ: ο.π.)

[4] Σύμφωνα με έρευνες του ΟΟΣΑ το κατά κεφαλήν προϊόν θα μειωθεί κατά 18% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προκειμένου να διατηρηθεί αμετάβλητος ο δείκτης γήρανσης απαιτείται η μετανάστευση να είναι 13 εκατομμύρια το χρόνο, με βάση την έκθεση των Ηνωμένων Εθνών το 2000 (Ναξάκης & Χλέτσος, 2003, σ.38). Η προσέλευση, λοιπόν, μοιάζει απαραίτητη και αναγκαία και δεν αντιμετωπίζεται ως ανεπιθύμητη.

Email: ypogeia_siragga@espiv.net

Blog: ypogeiasiragga.espivblogs.net/

Η ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΞΗΣ ΣΗΜΕΙΑ( Ο κατάλογος θα ενημερώνεται στο μπλογκ της συλλογικότητας):

Αθήνα

Στέκια και καταλήψεις:

Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής

Στέκι Πέρασμα (Ζ. Πηγής 97 & Ισαύρων)

Βανκούβερ Απαρτμάν (Μαυρομματαίων & Δεριγνύ 1)

Ελευθεριακό Στέκι “Πικροδάφνη”, Αγ. Βασιλείου και Π.Π.Γερμανού 22, Μπραχάμι

Μπερντές (Aράδου 55, πλατεία Κύπρου, Άνω Ιλίσια)

Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων (Νάξου 75 & Κρασσά)

Χώρος Αλληλεγγύης και Δράσης «Υπόστεγο», 25ης Μαρτίου 38, Αργυρούπολη

ΒΟΞ, πλ. Εξαρχείων

Καφενείο πλησίον Βοξ

Βιβλιοπωλεία:

Αλφειός (Χαρ. Τρικούπη 22)

Εκδόσεις των Συναδέλφων (Καλλιδρομίου 30)

Ελεύθερος Τύπος (Βαλτετσίου 53)

Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο (Θεμιστοκλέους 37)

Λοκομοτίβα (Μπόταση 7 & Σολωμού)

Ναυτίλος (Χαρ. Τρικούπη 28)

Περίπτερα:

Βαλτετσίου 50-52

Μάγος του Όουζ (Ναυαρίνου 17, έναντι Πάρκου Ναυαρίνου)

πλ. Εξαρχείων (στη γωνία Στουρνάρη & Σπ. Τρικούπη)

πλ. Κάνιγγος (στην αρχή της Ακαδημίας)

américa del norte / méxico / community struggles / news report Friday March 24, 2017 18:53 byRuptura Coleciva (RC)

(...) al no haber respuesta de esta dependencia ni de las autoridades correspondientes, los manifestantes se tomaron la presidencia municipal; incendiaron la entrada, varias de sus oficinas y un carro que se encontraba estacionado afuera de las instalaciones.

Ruptura Colectiva (RC)

Ocozocuautla, Chiapas. A las 10 am de este jueves 23 de marzo, pobladores de los distntos barrios de la localidad de Coita realizaron una marcha pacífica en exigencia del vital líquido y de distintas peticiones populares que aquejan la seguridad del municipio. La manifestación se dirigió a las instalaciones del SAPAM (Sistema de Agua Potable y Agua Potable Municipal), al no haber respuesta de esta dependencia ni de las autoridades correspondientes, los manifestantes se tomaron la presidencia municipal; incendiaron la entrada, varias de sus oficinas y un carro que se encontraba estacionado afuera de las instalaciones.

De igual forma, de manera legítima amarraron a algunos burócratas de la SAPAM en la Plaza Central, exigiendo diálogo inmediato para resolver la situación, ya que estos mantienen como pretexto lo siguiente: "el motivo de que no se les dote de agua es que hay fallas en el sistema hídrico municipal y por lo mientras sólo se trabaja en un pozo", nos informa por vía telefónica a este medio libre uno de los pobladores.

Mientras se incendiaba la presidencia y el automóvil, varios negocios contiguos decidieron cerrar y ante el clima de incertidumbre, una hilera de efectivos de la Policía Estatal Preventiva hizo presencia para resguardar la presidencia municipal y liberar a los funcionarios retenidos.

https://www.youtube.com/watch?v=1HjanCg2Mpc&feature=you...tu.be

Publicado el 24 de Marzo de 2017 en:

http://rupturacolectiva.com/queman-alcald-por-escasez-d...apas/

internacional / community struggles / anarchist communist event Friday March 24, 2017 18:47 byRevolución Internacional / World Revolution

Encuentro de países latinoamericanos y de Europa para trazar rutas en común hacia el fortalecimiento de la resistencia en nuestros pueblos, comunidades, barrios, centros de trabajo, escuelas y medios libres.

ENCUENTRO DE EXPERIENCIAS Y PENSAMIENTOS LATINOAMERICANOS PARA FORTALECER LAS LUCHAS DE TOD@S Y EN TODAS PARTES

Quedan tod@s cordialmente invitad@s al conversatorio-debate "LA UNIDAD Y LA PAZ DE LOS PUEBLOS DE AMÉRICA LATINA Y EL CARIBE" este sábado 25 de marzo desde las 11 hrs. en la Ciudad de México.

Con la presencia de delegados de luchas populares y territoriales en distintas latitudes de Latinoamérica y Europa, se debatirán puntos en común sobre el actual momento de resistencias, por ejemplo: la ola de autogobiernos y municipios proyectados hacia la autonomía en México; proyectos extractivistas, el conflicto armado y el asesinato constante de líderes sociales y liberadores de la Madre Tierra en Colombia; las fuertes huelgas docentes y de la clase trabajadora en Argentina; la lucha del pueblo brasileño contra las reformas laborales, educativa y de pensiones (PEC 241); la organización espontánea tras las inundaciones y el reciente desastre pluvial en Perú, etc.

¡NO FALTES! Sábado 25 de marzo a partir de las 11 hrs. en el local de la Casa de los Pueblos (Calle Amatl #20, Col. Pedregal de Santo Domingo -tomar autobús sobre Eje 10 saliendo de Metro Copilco).

Publicado el 24 de Marzo de 2017 en:

http://rupturacolectiva.com/encuentro-internacional-pen...rtes/

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Tue 28 Mar, 02:31

browse text browse image

17523503_2240490616176370_2385045589157817666_n.jpg imageNuevas Amenazas Paramilitares Contra La Liberación De La Tierra En El Cauca Mar 27 09:02 by Centro de Comunicación y Educación Popular - EnRaizando 0 comments

17425080_2238934159665349_5177126937307903569_n_4.jpg imageIncauca Asesina Y Persigue Judicialmente A La Comunidad Indígena Nasa Mar 27 08:51 by Centro de Comunicación y Educación Popular - EnRaizando 0 comments

metanasteusi_mia_eukairia_gia_to_kefalaio_to_paradeigma_tis_elladas_kai_i_prosfati_prosfugiki_krisi.jpg imageΜετανάστευση, ευ_... Mar 26 17:21 by Dmitri 0 comments

261647615x378.jpg imageQueman presidencia municipal y vehículos tras protesta por escasez de agua en Ocozocoautla... Mar 24 18:53 by Ruptura Coleciva (RC) 0 comments

17498722_1116333805179521_3298661374930078638_n.jpg imageEncuentro internacional: "Pensar Latinoamérica para fortalecer las luchas de tod@s y en to... Mar 24 18:47 by Revolución Internacional / World Revolution 0 comments

wp_20160611_002_1.jpg imageΣυγχαρητήριο μήν... Mar 24 15:32 by ΕΣΕ Αθήνας 0 comments

17425080_2238934159665349_5177126937307903569_n.jpg imageJavier Oteca muere para vivir Mar 24 11:26 by CEP Enraizando 0 comments

20170203062_thumbnail.jpg imageΣυμπαράσταση στη... Mar 23 17:46 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Αθήνας) 0 comments

argentinamarchaclarin.jpg imageSolidaridad con AGR-Clarin (Argentina) Mar 23 17:42 by Union Sindicalista Libertaria de Atenas (ΕΣΕ Αθήνας) 0 comments

agrclarin_occupation.jpg imageSupport to CLARIN workers (Argentina) Mar 23 16:24 by Libertarian Syndicalist Union (ESE Athens) 0 comments

17240259_1861861610696387_2532171986647156223_o.jpg imageNewroz Piroz Be! Mar 22 00:57 by DAF 0 comments

17362046_1112475715565330_8851908776350082680_n.jpg image[México] Vecinos del barrio Peñón de los Baños se enfrentan a la policía Mar 21 19:54 by Ruptura Coleciva (RC) 0 comments

nias750x500.jpg imageDe las niñas de Guatemala a la Guardería ABC a los 43 de Ayotzinapa: #FueElEstadoCapital Mar 21 19:46 by Demián Revart 0 comments

17361886_1871951746351091_8786882785282676585_n.jpg image«Η Ισπανία σε κόκκ&#... Mar 21 15:25 by Γιάννης Ανδρουλιδάκης 0 comments

homesweethome.jpg imageOrganizing against the Irish housing emergency Mar 21 00:18 by Tomás Lynch 0 comments

textcordoglio per la perdita del compagno Piergiorgio Tiboni Mar 20 18:44 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

ese.jpg image"Ατύχημα" εργοτάξ ... Mar 20 15:23 by @ΕΣΕ Θεσσαλονίκης 0 comments

17270281_1286177794837314_1611122275_n.jpg imageΤύφλα να’ χει το πα&... Mar 20 15:19 by ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΕΣΕ Αθήνας) 0 comments

184.jpg imageOAM-Storia e fonti dell'Organizzazione Anarchica Marchigiana Mar 20 02:12 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

screenshot20170315at8.38.17a.m..png imageAodhan Ó Ríordáin: Playing The Big Man in America Mar 18 01:25 by Tomás Lynch 0 comments

textItalia - 17 MARZO sciopero generale della Scuola Mar 17 18:23 by Alternativa Libertaria/fdca 0 comments

oc__eurozone_flag_by_vexilologiad93c1m8.png imageL’Europa del capitale, 60 anni di distruzione di diritti e democrazia Mar 17 18:17 by Alternativa Libertaria/fdca 0 comments

1.jpg imageΑλληλεγγύη στον ]... Mar 17 16:21 by Συνέλευση αναρχικών και μεταναστών 0 comments

textReactionary Working Class? Mar 17 05:51 by Asbjørn Wahl 0 comments

selection_11.jpg imageRevista Socialismo Libertário 3 Mar 16 22:15 by Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) 0 comments

peq_2.jpeg imageO que é Anarquismo? Mar 16 22:10 by Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) 0 comments

peq.jpeg imageObjetivos Finalistas Mar 16 22:05 by Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) 0 comments

peq_1.jpeg imagePara uma Teoria da Estratégia Mar 16 22:00 by Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) 0 comments

poreiaaa.jpg imageΕνάντια στους πο_... Mar 15 16:51 by Συνέλευση αναρχικών και μεταναστών 0 comments

vilazografou.jpg imageΗ αλληλεγγύη δεν ... Mar 14 15:15 by Αλληλέγγυοι Λειτουργοί Υγείας 0 comments

more >>
© 2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]