user preferences

Upcoming Events

No upcoming events.

Η αυτοοργάνωση είναι το πρώτο και κύριο βήμα προς τον στόχο μας
Το άρθρο αυτό εξηγεί εν ολίγοις την κατάσταση που βρίσκονται οι αναρχικοί στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπενθυμίζοντας ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, πρέπει εδώ και τώρα να αυτοοργανωθούμε πριν είναι αργά.

Τον Ιούνιο του 2017 έγραψα ένα άρθρο με τίτλο ”Ο αγώνας μας πρέπει να πάει πιο πέρα από αυτό που απαιτεί ο τρόπος ζωής μας». Σε αυτό το άρθρο τόνισα μερικούς σημαντικούς παράγοντες που μπορεί να αποτελούν εμπόδια στον δρόμο των αγώνων μας. Από τότε που έγραψα αυτό το άρθρο, η ζωή μας στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει χειροτερέψει με κάθε τρόπο. Αλλά, για τους αναρχικούς, τίποτα δεν άλλαξε, χωρίς βελτίωση και χωρίς ανάπτυξη στον αγώνα μας ενάντια στο σύστημα. Στην πραγματικότητα υπήρξε περισσότερος σεχταρισμός, με τις ομάδες να διατηρούν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους, μακριά από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη και πιο διαιρεμένοι όσον αφορά το νόμο για την αναγνώριση των φύλων (Gender Recognition Act - GRA).

Το κράτος, μέσα από τα όργανά του, προσπαθεί μερ πείσμα να αυξήσει την επιρροή και την πίεσή του, υπερφορτώνοντας τους ανθρώπους μέσω της αγοράς, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και του εκπαιδευτικού συστήματος, υπονομεύοντας και αποθαρρύνοντάς τους. Προσπαθεί να εκτρέψει τις προθέσεις του μακριά από τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τώρα. Το Εργατικό Κόμμα επίσης, με το πιο ριζοσπαστικό μανιφέστο του, πιθανότατα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αναισθητοποίησε πολλούς ανθρώπους από την εργατική τάξη, φοιτητές, συνταξιούχους, αναπήρους και άτομα με ειδικές ανάγκες. Και τα δύο κόμματα, το ένα στην εξουσία και το άλλο στην αντιπολίτευση, με τους κάθε είδους αριστερούς, σε διαφορετικούς δρόμους, βρίσκονται σε συμφωνία για τη διατήρηση του συστήματος προσπαθώντας να το μεταρρυθμίσουν, να παρατείνουν την ηλικία του.

Η μόνη διαφορά μεταξύ τους είναι ότι το κόμμα στην εξουσία σπεύδει να καταστήσει την κατάσταση χειρότερη για την εργατική τάξη και τους άλλους απλούς ανθρώπους. Η αντιπολίτευση θέλει να μεταρρυθμίσει το σύστημα για να το παρατείνει. Με άλλα λόγια, καθένας από αυτούς θέλει να μας καταστείλει με τις μεταρρυθμίσεις τους.

Το σύστημα, το κράτος και οι οργανώσεις από τα αριστερά προς τα δεξιά μπορεί να έχουν μικρή απόσταση ή εχθρότητα μεταξύ τους, αλλά όλοι συνειδητά ή ασυνείδητα αγωνίζονται άμεσα ή έμμεσα εναντίον των απλών ανθρώπων, του κινήματος και των στόχων τους.

Με λίγα λόγια το κράτος και το σύστημά του είναι πολύ ζωντανό, πολύ ισχυρό και καλά οργανωμένο. Είναι πολύ μακριά από το να βρεθεί σε μια κρίση και, κατά τη γνώμη μου, ποτέ δεν βρισκόταν σε κρίση. Δυστυχώς, θα είναι πιο κυρίαρχο, ασκώντας πιο ισχυρό έλεγχο σε βάρος μας, κυριαρχώντας όχι μόνο την καθημερινή μας ζωή αλλά και τα μυαλά μας και το σώμα μας.

Δεν είναι το σύστημα ή ο καπιταλισμός σε κρίση, είμαστε εμείς και η κρίση είμαστε εμείς **. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι βρισκόμαστε σε πολύ βαθιά κρίση οικονομικά, οικονομικά, εκπαιδευτικά, ηθικά και πολιτιστικά.

Πώς μπορούμε να εξέλθουμε από αυτή την κατάσταση;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν ομάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο που προσπαθούν σκληρά να εκπαιδευτούν και να οργανώσουν δραστηριότητες. Διοργανώνουν δημόσιες συναντήσεις, συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες και στηρίζουν τους εργαζόμενους όταν βρίσκονται σε απεργία. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Όλες αυτές οι ενέργειες μπορεί να μην μας οδηγήσουν ενώ είμαστε μια μικρή μειοψηφία και όχι μόνο ανάμεσα στο κοινό αλλά ακόμη και ανάμεσα στους εαυτούς μας, τους αναρχικούς.

Γνωρίζω ότι σε αυτή τη χώρα ο αγώνας ενάντια στο σύστημα είναι ίσως πιο δύσκολος απ’ ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είμαστε παραδοσιακά μη επαναστάτες καθώς δεν είχαμε εδώ μια πραγματικά εξέγερση ή επανάσταση. Αυτό που είχαμε ήταν μια γενική απεργία πριν από περίπου έναν αιώνα, από τις 3 έως τις 12 Μαΐου του 1926. Είχαμε επίσης πολλές απεργίες, αλλά οι κυριότερες ήταν οι απεργίες του λιμανιού του Λονδίνου του 1949 και του 1957, η απεργία των ναυτικών του 1960, η απεργία στην αποβάθρα Thames το 1972, η απεργία των ανθρακωρύχων 1984-1985, της διαμάχης και της απεργίας του Wapping το 1986 και της απεργίας των ωρολογοποιών στη Dandy το 1992. Ωστόσο, σχεδόν όλοι αυτοί οι αγώνες ηττήθηκαν λόγω της έλλειψης αλληλεγγύης, προδοσίας από το Εργατικό Κόμμα και των ηγετών των συνδικάτων καθώς και της βιαιότητας του κράτους. Μπορούμε επίσης να σημειώσουμε ότι, αν όχι όλοι, σίγουρα η πλειοψηφία τους αγωνίστηκε κατά των εργοδοτών τους και το κράτος, αλλά από θέση άμυνας και όχι από θέση επίθεσης.

Τούτου λεχθέντος, αυτό δεν σημαίνει ότι το κίνημα παραμένει πάντα αδύναμο και χωρισμένο όπως είναι τώρα. Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα του εργατικού κινήματος σήμερα, καθώς είναι πολύ αδύναμο και ο καπιταλισμός είναι εξαιρετικά ισχυρός.

Είναι καιρός οι αναρχικοί να συγκεντρωθούν και να αφήσουν κατά μέρος τις μικρές, μη ουσιαστικές διαφορές τους, προκειμένου να οργανωθούν σε ανεξάρτητες, μη ιεραρχικές τοπικές ομάδες όπου και αν βρίσκονται. Δεν μπορούμε απλώς να περιμένουμε να ωριμάσει η κατάσταση ή να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί το κίνημα γιατί θα γίνει μέρος αυτού. Το κίνημα δεν μας περιμένει. Δεν υπάρχει αμφιβολία εάν το κίνημα υφίσταται συμβαίνει, μπορούμε να είμαστε μέρος του, αλλά θα είναι αργά και, επίσης, δεν θα ξεκινήσουμε ή θα εμπλακούμε από μια ισχυρή θέση.

Η οργάνωση των εαυτών μας είναι απαραίτητη και μέσω αυτής μπορούμε να συμμετέχουμε στην εξέγερση και την επανάσταση από ισχυρή θέση και αποτελεσματικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να οργανώσουμε τους εαυτούς μας, οικοδομώντας τις απαραίτητες ομάδες κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Ωστόσο, η ιστορία της λεγόμενης επανάστασης του Ιράν το 1978-79 και η πρόσφατη «Αραβική Άνοιξη», ειδικά στη Συρία, εξαιρώντας το Κουρδικό τμήμα (Ροτζάβα) και την Αίγυπτο, έδειξαν ότι η οικοδόμηση ομάδων και οργανώσεων κατά τη διάρκεια της εξέγερσης ήταν αποτελεσματική. Μόλις η εξέγερση και η επανάσταση νικούσαν, έχαναν το δυναμισμό τους και γίνονταν αναποτελεσματικοί.

Προφανώς υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό, αλλά το κύριο είναι πως οτιδήποτε εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή για ένα συγκεκριμένο γεγονός, όταν το γεγονός είναι πάνω από τις ομάδες και τις οργανώσεις είναι συνήθως πάνω από πάρα πολύ. Οι μοναδικές ομάδες που υπάρχουν σήμερα και διατηρούν τη θέση τους είναι εκείνες που υπήρχαν πριν από την εξέγερση, αν και δεν είναι ενεργές όπως ήταν.

Βρισκόμαστε τώρα ανάμεσα σε μερικές επιλογές. Αφήνουμε την αλλαγή της κοινωνίας στους «εκπροσώπους» μας μέσω του κοινοβουλευτικού συστήματος ή παίρνουμε έντονα μέρος, με τους απλούς ανθρώπους, στην αλλαγή του. Αν επιλέξουμε τη δεύτερη, πρέπει να είμαστε σοβαροί, καθώς θα χρειαστεί να δώσουμε μέρος του χρόνου μας είτε είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, σπουδαστές, συνταξιούχοι ή οτιδήποτε άλλο είναι η κατάστασή μας. Αποτελεί άγνοια και αδιάφορη στάση να πιστεύουμε σε κάτι, αλλά δεν μην κάνουμε γι’ αυτό. Είναι επίσης μια εγωιστική στάση να περιμένετε άλλους να το κάνουν για σας. Δεν υπάρχει δικαιολογία.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στα κουρδικά στην σελίδα του συγγραφέα http://zaherbaher.com

**Ελληνική μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

southern africa / environment / opinion / analysis Friday December 07, 2018 19:20 byShawn Hattingh

When it comes to greenhouse gas emissions, South Africa falls within the 15 biggest polluters in the world. But there is also a class dimension when it comes to pinning down which sections of society are responsible for air pollution – the major polluters in South Africa are the ruling class (capitalists, politicians and top state bureaucrats) and their state and corporations (including state corporations), continuing an economy based on cheap black labour, mining and externalising costs. State-backed”empowerment” firms — for Afrikaners from 1948, and blacks from 1994 — are deeply involved.

South Africa’s polluting giants: it’s about profits and class

Shawn Hattingh (ZACF)
When it comes to greenhouse gas emissions, South Africa falls within the 15 biggest polluters in the world:
· In 2015 alone, South Africa emitted 427 million metric tons of carbon dioxide (CO2)
· As such, South Africa as a country is a major contributor to global warming – although it is not quite in the league of China, the USA and India
· Air pollution in some parts of South Africa, such as the Mpumalanga Highveld, is so bad that millions of people suffer from diseases caused by air pollution, including skin rashes, heart disease, asthma and lung cancer
· In fact, it is estimated tha between 2 200 and 2 700 people in South Africa die prematurely every year as a result of being exposed to high levels of air pollution
· But there is also a class dimension when it comes to pinning down which sections of society are responsible for air pollution – not all people contribute equally to air pollution
· When pollution is looked at in conjunction with class, it becomes very clear who the major polluters in South Africa are; and it is not the working class

The polluting class

· The reality is that the ruling class (capitalists, politicians and top state bureaucrats) and their state and corporations are responsible for the vast majority of greenhouse gas emissions – including CO2 emissions – in South Africa
· The biggest 80 companies operating in South Africa account for over 60% of all air pollution

Two of the biggest polluters amongst these companies are [state-owned] Eskom and [privatised] Sasol

· Sasol’s Secunda plant, which is a coal-to-fuel plant, is the largest single emitter of CO2 in the world. Sasol as a group emits over 60 million metric tons of CO2 per year.

Eskom, however, is by far the biggest polluter in the country
· 90% of the electricity Eskom generates comes from coal and in particular lowgrade coal that creates heavy pollution when burned
· Eskom emits well over 200 million metric tons of CO2 a year
· Over 77% of the electricity generated by Eskom through low-grade coal is used by mining, commerce, manufacturing and agricultural enterprises – with less than 20% being consumed by domestic/residential users

But it is not just CO2 that is emitted by the likes of Sasol and Eskom –other poisonous gasses, including sulphur dioxide, hydrogen sulphide and mercury are pumped out by these companies

Profits and pollution

· Under capitalism and the market system major polluters like Eskom and Sasol externalise the costs of pollution by dumping it into the air
· Therefore, because they don’t have to pay for the pollution they make, Eskom and Sasol’s profits are subsidised and the costs of pollution – including bad health – are externalised onto people
· Having the ability to dump pollution and externalise any costs also means that companies like Sasol and Eskom don’t have any incentive to use cleaner energy
· So it pays companies to pollute and pollution and profits are very directly connected

Pollution and the structure of the South African economy

· The major defining features of South African capitalism, and what has made manufacturing and especially mining traditionally so profitable, are cheap labour and extremely cheap electricity
· Colonialism and apartheid were tied to capitalism and, through oppression and racism, a black working class was created as a source of very cheap labour, and hence high profit, for capitalists (the tiny group of people that own the means of production) in South Africa

But cheap electricity also played a huge role in ensuring the profitability of South African capitalism
· In fact, the state nationalised private electricity companies – such as the Victoria Falls Power Company – in 1948 in order to provide giant companies, including Anglo American, with the cheapest electricity in the world
· To do so Eskom has used low-grade coal, often supplied to it by the very companies receiving cheap and even subsidised electricity, such as Anglo American, because it was the cheapest way to produce electricity
· Thus capitalism in South Africa and the use of low-grade heavily polluting coal to generate the cheapest possible electricity have been and are tied together

If air pollution is to be addressed in South Africa, therefore, the structure of the economy will also have to be changed, as it is the structure of capitalism in the country that drives the use of cheap low-grade coal – and hence massive air pollution – by companies like Sasol, Eskom and ArcelorMittal

Empowerment has a long dirty history

· Eskom has not only used low-grade polluting coal as its main source of electricity to benefit giant companies at the expense of the working class and its health; it also gas also has a long history of promoting aspirant sections of the ruling class through ‘empowerment’ and their link to low-grade coal

During apartheid, Eskom was used as a means of Afrikaner economic empowerment
· Most of the low-grade coal mines were owned by Afrikaner capitalists –English capital already had a monopoly over mines with better quality coal
· To assist these Afrikaner capitalists Eskom focused on building power stations that generated electricity through burning low-grade and heavily polluting coal. It favoured purchasing this low quality coal from operations, such as Gencor, owned by Afrikaner capitalists

Today and since 1994, Eskom now plays a key role in elite black economic empowerment
· Most black economic empowerment companies in the coal industry – like Afrikaner empowerment companies in the past – are concentrated around low-grade coal mines
· Eskom today supports these initiatives through purchasing low-grade coal from corporations with shares owned by a black elite, including Patrice Motsepe and Cyril Ramaphosa
· Thus the focus on low-grade coal by Eskom is also linked to a history of furthering the profits and class interests of an elite with political connections to the state

As with apartheid, it is the working class that pays the consequences

mashriq / arabia / iraq / imperialism / war / opinion / analysis Friday December 07, 2018 14:03 byKhaled Aboud

As everyone watches in horror and disbelief the unparalleled Saudi atrocities in Yemen and the unspeakable barbaric assassination of the journalist Jamal Kashoggi, the Saudi royals are increasingly isolated in the world. However, in the Middle East, they have made new friends: the Kurdish of Syria.

As everyone watches in horror and disbelief the unparalleled Saudi atrocities in Yemen and the unspeakable barbaric assassination of the journalist Jamal Kashoggi, the Saudi royals are increasingly isolated in the world. However, in the Middle East, they have made new friends: the Kurdish of Syria. The relationship is gaining strength of late. Ilham Ehmed, co-chairman of the Syrian Democratic Council spared no words of praise to describe the relationship between Saudi Arabia, and the SDF and the de facto state-in-the-making in north eastern Syria:

“Saudi Arabia is a brother country of Syria and important to Muslims. The SDF is ready to cooperate with countries seeking to end the conflict in Syria and to impose stability by building a democratic Syria away from all sectarian and national projects.” (https://southfront.org/sdf-boosts-relations-saudi-arabi...yria/)

In the curious SDF worldview, Saudi Arabia, a country run by an unelected despot monarchy, where flogging and public executions are an everyday affair, where women are pretty much banned from public life, which handsomely has funded jihadists in Syria for seven years, and which has an appalling human rights record in every single respect, is trying to build a democratic Syria! The butchers of Yemen are now a force for stability!

Of course, we can’t take Ehmed words at face value. It all goes down to money. You never bite the hand that feeds you. Saudi Arabia, after realizing that the Free Syrian Army would never defeat the Syrian Army and depose Assad, shifted, together with the USA, to support for the Kurdish-led SDF as a mechanism to have a say in the ongoing Syrian crisis and weaken the Arab nationalist regime of Assad, a thorn in the side to the growing religious conservatism which has swept the region. They have funded the SDF, together with another “beacon of democracy” in the Middle East, the United Arab Emirates, with over U$150 millions (https://www.nytimes.com/2018/10/16/world/middleeast/sau....html). Progressives and libertarians should not remain silent at these developments, as what once could have been a revolutionary force degenerates into a callous pragmatism.

Strange alliances have happened in the course of the Syrian conflict. The Israel-Saudi Arabia- USA- SDF alliance has been possible because of Iran is a common enemy. The US also wants to prevent further involvement of Russia in the region, which could undermine their own weakened hegemony (http://www.kurdistan24.net/en/news/428560a4-9f7a-487f-8...924dc). All of the above mentioned countries will support the Kurdish cause because the partition of Syria will weaken Assad and the Hezbolah-Iran axis. And the Kurdish are ready to use this contradiction to their advantage. But to what extent they are being used? Have they started to change their approach? They started demanding a very radical revolution in social, political, gender and environmental terms. Now their best allies are those who deny climate change and do the most to stop any action to save our planet (the US) and petro-monarchies that are structurally misogynist (UAE and Saudi Arabia). How can you commit seriously, in such a scenario, to any real programme of change, particularly on women and on the environment? Unavoidably, the Kurdish practice will eventually come back to narrow nationalism, totally divorced from its discourse as no real revolution will be tolerated by the USA imperialism and by the Saudis. They already started to create the abyss between the revolutionary PKK and the SDF/YPG: the USA put a price on the heads of top PKK commanders and the SDF/YPG are shamefully silent.

The model upon which they seek to build an independent Syria looks, to may Kurdish commentators, just like Israel:

“The Kurds must pressure western allies to develop a policy that takes a clear stance on the Kurds as Israel has so effectively done. Israel has successfully secured a guaranteed pro-Israel policy and stance from the US and major European powers that have yet to disappoint.” (http://www.kurdistan24.net/en/opinion/64b0f9ad-beb2-470...d8a6f)


Israel, at its time, also built its apartheid state while talking about advanced democracy, women’s rights and even of semi-libertarian experiences such as the kibbutzim. But no self-management, no libertarian project can be built on top of the dispossession of the natives and no freedom can be the by-product of colonialism. Unfortunately, the Kurdish project, after covering itself with a multi-cultural lens is becoming increasingly sectarian: clashes have been reported –and they have been violently suppressed by the SDF/YPG- with Christians in Qamishli, and the Arabs in all the territories they are occupying well beyond their own natural areas of influence, are extremely unhappy with what they described as an occupation.

With the Turkish invasion of Afrin, the Kurdish demonstrated that, without US airpower, they are a weak and incompetent fighting force. It also demonstrated that the practical limits of the Kuridsh project are set by the USA: they left Afrin fall like a house of cards because it was no priority to their imperial master. The SDF/YPG difficulties fighting ISIS in Hajin contrasts with the speed by which they seized the oil fields in Deir ez Zor, which was priority for the USA. Unsurprisingly, they are now calling for the USA to establish a permanent military presence in the region (http://www.kurdistan24.net/en/news/d84e262e-0b2a-445a-8...99089). This presence will have great geostrategic importance in shaping the new Middle East project designed by Bush Jr. and will be paid by the USA plunder of Syrian oil. From a libertarian guerrilla force willing to build a new world, they are turning into a US proxy army with a pragmatic approach in their quest to build a new nation-state in the Middle East.

The gap between Kurdish theory and practice has turned into an unbridgeable abyss. Their rhetorical cry for freedom, autonomy and independence is contrasted by their alliance with imperialism and with the most backward monarchies in the world. That they see themselves into the Israeli mirror –a racist, supremacist and militaristic enclave State- should be enough to send shivers down the spine of progressives.

It is clear, at this stage, that what started as a promising revolution has degenerated. From freedom fighters, the Kurdish have turned into the USA proxy army. While all the world look with horror at Saudi Arabia and their genocidal war in Yemen and the barbaric mutilation and murder of journalist Kashoggi, the silence of the Kurdish speaks louder than words. How can you talk about women’s freedom when your allies, best friends, the forces of stability, are among the worst misogynists in the world and you are silent, completely silent, about their crimes at a time that even conservatives like Macron in France criticise their crimes in Yemen and the horrific Kashoggi affair? A truly revolutionary force would be allying with the Saudi women fighting for change and equality, not with the Prince and the King! How can you talk about autonomy when you are absolutely dependent on the USA and indeed you are calling for a permanent occupation of the region where you claim sovereignty? What type of self-determination comes out of the cannon of a foreign imperialist super-power? These are questions that progressives around the world should legitimately ask to the Kurdish liberation movement –solidarity should not obscure critical thinking. What’s more, our solidarity has been with a libertarian project which was represented at one point by the Kurdish, but we should be no slaves to their terrible decisions and become uncritical accessories to justify the construction of their own sectarian state.

We live in strange times, indeed.

ireland / britain / anarchist movement / news report Thursday December 06, 2018 16:02 bySam

We learned at lunchtime today of the tragic news that Alan MacSimóin has died. It was sudden and hit us hard. Alan was a social historian, political activist, trade unionist and great supporter of the Come Here To Me! project from day one.

Alan first became interested in politics in the late 1960s as a young teenager. He said back in 2011:

I remember it as a time of optimism, modern ideas were challenging the conservative ones, the civil rights movement had brought out tens of thousands across the North, the Vietnamese were beating the mightiest military power on earth, the women’s movement was winning very real reforms.. Big change seemed possible.


While a secondary school student at Newpark Comprehensive School in South Dublin, Alan joined the youth wing of Official Sinn Féin. He recalls that the Special Branch visited his home and school in attempt to intimidate him as was common back then. Alan was centrally involved in the ‘Irish Union of School Students’ in the 1970s which at its height had 7,000 paid up members.

7-year-old Alan and a friend, both members of the William Thompson Republican Club, published a political magazine entitled ‘Red Rag‘ in 1975. Shortly later Alan resigned from the Official Republican Movement “because of its decision to regard the Soviet Bloc countries as “actually existing socialism” and to describe the 1956 Hungarian uprising as fascist.”

Alan became interested in libertarian socialist/anarchist politics and remained committed to these ideals until the day he died. In the 1970s, he was active with the anti-Nuclear movement and the Murrays Defence Committee.

A still from a television documentary showed Alan at a counter-demonstration in the face of a large anti-Traveller march in Tallaght, 1982.

He helped form the Dublin Anarchist Group (1978) and later the Anarchist Workers Alliance.

In 1984, Alan was a founding member of the anarchist Workers Solidarity Movement and for the next 26 years was involved in countless campaigns around trade union rights, migrant solidarity, anti-racism, anti-apartheid, anti-war and anti-Bin charges.

In the early 1990s, he acted as spokesperson for the Dublin Abortion Information Service and was active with the campaign for divorce in the 1995 referendum.

A life-long historian, Alan was involved with SIPTU’s Dublin District Committee in its 1913 and 1916 commemorations and was a founding member of the Stoneybatter & Smihfield People’s History Project. Launching the website irishanarchisthistory.com in 2011, this pet project of his was an amazing resource of Irish anarchist material from the 1880s until today.

In the last couple of years, Alan was heavily active with the ‘Stoneybatter Against the Water Tax’ and the Dublin Central branch of the ‘Together For Yes’ victorious campaign.

Alan was a political mentor and strong supporter of Come Here To Me! since we launched in 2009. He will be truly missed. A giant of a man, he managed to retain close friends from all strands of left-wing politics in Ireland.

ireland / britain / anarchist movement / feature Thursday December 06, 2018 15:50 byWSM
featured image
Eddie Conlon (left) and Alan (right) at Dunnes Stores strike picket against Apartheid in South Africa, 1984.

The WSM are shocked and deeply saddened to learn of the death of Alan MacSimóin, one of our founder members, a friend, and a key central figure in building the anarchist movement in Ireland for over four decades. Alan had not been a member of WSM for some years but remained politically active right to the end. His last Facebook post on November 29th was supporting the locked out bricklayers at Mary’s Mansions. Alan will be sorely missed by all in the WSM and we offer our heartfelt condolences to his family and friends.

newsfilter

Wed 12 Dec, 18:27

browse text browse image

download.jpg imageΠρώτο βήμα η αυτο ... Dec 08 20:28 by Zaher Baher 0 comments

Η αυτοοργάνωση είναι το πρώτο και κύριο βήμα προς τον στόχο μας
Το άρθρο αυτό εξηγεί εν ολίγοις την κατάσταση που βρίσκονται οι αναρχικοί στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπενθυμίζοντας ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, πρέπει εδώ και τώρα να αυτοοργανωθούμε πριν είναι αργά.

pollution.jpg imageSouth Africa’s polluting giants: it’s about profits and class Dec 07 19:20 by Shawn Hattingh 0 comments

When it comes to greenhouse gas emissions, South Africa falls within the 15 biggest polluters in the world. But there is also a class dimension when it comes to pinning down which sections of society are responsible for air pollution – the major polluters in South Africa are the ruling class (capitalists, politicians and top state bureaucrats) and their state and corporations (including state corporations), continuing an economy based on cheap black labour, mining and externalising costs. State-backed”empowerment” firms — for Afrikaners from 1948, and blacks from 1994 — are deeply involved.

kurdssaudi.jpg imageThe Saudi-Kurdish love affair Dec 07 14:03 by Khaled Aboud 0 comments

As everyone watches in horror and disbelief the unparalleled Saudi atrocities in Yemen and the unspeakable barbaric assassination of the journalist Jamal Kashoggi, the Saudi royals are increasingly isolated in the world. However, in the Middle East, they have made new friends: the Kurdish of Syria.

Alan at anti-fascist demo in the 1990s. imageAlan MacSimóin (1957-2018) – Dublin Historian and Political Activist Dec 06 16:02 by Sam 0 comments

We learned at lunchtime today of the tragic news that Alan MacSimóin has died. It was sudden and hit us hard. Alan was a social historian, political activist, trade unionist and great supporter of the Come Here To Me! project from day one.

Eddie Conlon (left) and Alan (right) at Dunnes Stores strike picket against Apartheid in South Africa, 1984. imageAlan MacSimóin (1957-2018)- Rest In Power Dec 06 15:50 by WSM 0 comments

The WSM are shocked and deeply saddened to learn of the death of Alan MacSimóin, one of our founder members, a friend, and a key central figure in building the anarchist movement in Ireland for over four decades. Alan had not been a member of WSM for some years but remained politically active right to the end. His last Facebook post on November 29th was supporting the locked out bricklayers at Mary’s Mansions. Alan will be sorely missed by all in the WSM and we offer our heartfelt condolences to his family and friends.

shoplifters.jpg imageMovie Review: 'Shoplifters' (2018) Dec 06 11:47 by LAMA 0 comments

This is a short review of the movie [English title] 'Shoplifters'. It is a film that examines aspects of the underbelly of contemporary Japanese society.

da14eb3df594a0af12ccb36268f17021_l.jpg imageΦασιστική δολοφο... Dec 05 20:50 by Κατάληψη Ελαία 0 comments

Το πρωί της Δευτέρας 26 Νοεμβρίου, στην περιοχή ανάμεσα στα Δραγωτινά και τα Σπαρτερά Λευκίμμης, διερχόμενος κάτοικος εντοπίζει το πτώμα ενός ανθρώπου πεταμένο σε ένα χαντάκι. Μερικές μέρες μετά, στις 29 Νοεμβρίου, η αστυνομία συλλαμβάνει έναν 44χρονο κάτοικο της περιοχής, ο οποίος ομολογεί την ανθρωποκτονία. Από το σημείο αυτό και έπειτα οι πληροφορίες που σιγά σιγά έρχονται στο φως καταδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για ένα απλό έγκλημα, αλλά για κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο επικίνδυνο. Αυτό που συνέβη στη Λευκίμμη ήταν μια φασιστική δολοφονία.

yan.jpg imageΗ μπαρουφο-ιδεολ_... Dec 01 18:33 by Dmitri (αναδημοσίευση) 0 comments

Οι αναρχικοί καλούν τους εργαζομένους σε ανυποχόρητο και διαρκή αγώνα. Δεν αρκεί να γίνονται απεργίες που τελειώνουν σε μια ή δυο μέρες. Οι αναρχικοί πιστεύουν οτι πριν την τελική επανάσταση θα πρέπει να οργανωθούν μαζικές άγριες απεργίες που δεν θα έχουν ημερομηνία λήξης, δηλαδή γενικές απεργίες διαρκείας που θα κάνουν το καπιταλισμό και το κρατικό μηχανισμό να χάσει τόση πολύ δύναμη που θα είναι μετά εύκολο να αποτελειώσουμε το κράτος και το καπιταλισμό με μια μεγάλη επανάσταση που θα δημιουργήσει τη νέα κοινωνία.

ea74e8c30b6b121cba2883972d7fdcee.jpg imageThe Anarchism of Blackness--Review of Zoe Samudzi & William C. Anderson, “As Black as Resi... Nov 28 08:29 by Wayne Price 0 comments

There are almost no books on anarchism and African-American liberation, which makes this an exceptional work. It places racial oppression at the center of U.S. society, interacting and overlapping with all other forms of oppression and exploitation. The strengths and weaknesses of the work are reviewed.

croppedlogoese.jpg imageΝα κάνουμε τον συ ... Nov 28 04:39 by ΕΣΕ Ιωαννίνων 0 comments

Εάν τα σωματεία αποτελούν το δόρυ στα χέρια των εργατών, η αιχμή του ξεκάθαρα είναι η απεργία. Μια απεργία μακριά από ηγεσίες, γραφειοκράτες και κομματικούς μηχανισμούς, που μόνο σκοπό έχουν να εξυπηρετούν το κράτος και το κεφάλαιο. Μια απεργία που να έρχεται σε ρήξη με τα αφεντικά, μικρά και μεγάλα και όχι να κατεβαίνει μαζί τους στο δρόμο υπό το πρίσμα της κοινωνικής ή και εθνικής συμμαχίας.

wsmclgenderviolence.jpg imageWSM marks International Day for the Elimination of Violence against Women at their strateg... Nov 26 21:12 by Andrew 0 comments

The WSM took some time out from our future directions discussions session at Cloughjordan eco village over the week to mark the International Day for the Elimination of Violence against Women.

regeneracion_925959_1.jpg imageΚυβέρνηση; Nov 24 19:03 by Ricardo Flores Magon 0 comments

Όχι, δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τη ζωή χωρίς κυβέρνηση, την επιδιώκουμε με όλη μας την καρδιά. Θα υπήρχαν, φυσικά, ορισμένα άτομα που επιδόθηκαν στα εγκληματικά ένστικτα. αλλά η πολιτική θα αναλάβει να ασχοληθεί μαζί τους, όσο άρρωστοι κι αν είναι, επειδή αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι είναι θύματα του πρωτογονισμού, κληρονομικές ασθένειες που γεννήθηκαν από παρεκκλίσεις όπως ο θυμός για την αδικία και την βιαιότητα του περιβάλλοντος.

images947947947.jpg imageΕκπαιδευτικής με... Nov 23 16:37 by αναρχική συλλογικότητα καθ 0 comments

Συνεπώς, θεωρούμε πως μια προσπάθεια για αλλαγή των εκπαιδευτικών δομών αποκτά πραγματική υπόσταση όταν εντάσ­σεται σε μια συνολική επαναστατική προοπτική για την κοινωνική απελευθέρωση. Για τη δημιουρ­γία μιας κοινωνίας στην οποία η γνώση θα διαχέεται κοινωνικά και συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των γνωστικών, νοητικών και αντιληπτικών ικανοτήτων των ανθρώπων, σε ένα περιβάλ­λον ελευθερίας και μέσα από συλλογικές μορφωτικές διαδικασίες που θα προάγουν την μάθηση και την επιστημονική έρευνα προς όφελος της κοινότητας και ολόκληρης της κοινωνίας και όχι προς όφελος του κράτους και του καπιταλισμού.

images.jpeg imageΣχέση πανεπιστημ... Nov 22 17:53 by Αυτοοργανωμένο Στέκι Γεωπονικού 0 comments

Εμείς αρνούμαστε να ικανοποιήσουμε τις ορέξεις των αφεντικών. Κάθε μέρα προσπαθούμε να δημιουργούμε είτε μικρά είτε μεγάλα προβλήματα στα σχέδιά τους, να μιλάμε για ότι θεωρούμε άδικο, να τους επιστρέφουμε τη βία που μας ασκούν. Αναγνωρίζοντας το πανεπιστήμιο ως ένα ακόμα κρίκο στην αλυσίδα εκμετάλλευσης, επιθυμούμε να υπονομεύσουμε την ομαλότητα και τις ψευδαισθήσεις που αυτή παράγει. Να αναδείξουμε το ρόλο του, που σε κάθε του έκφανση παραμένει ο ίδιος. Η προετοιμασία εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού για να θρέψει την καπιταλιστική μηχανή.

cmsimage000004686.jpg imageΑπόγνωση, φόβος κ ... Nov 21 19:10 by Common Grounds 0 comments

Το απόγευμα της 7ης Οκτώβρη 2018, ένα μήνα μετά τις διαμαρτυρίες μεταναστ(ρι)ών στην Εθνική Οδό και μερικές μέρες μετά την δολοφονία του Σύρου μετανάστη στις 29/9/18, επισκεφτήκαμε το στρατόπεδο της Μαλακάσας. Μέσα στα πλαίσια των αγώνων μας για την κατάργηση κάθε χώρου κράτησης και εξαθλίωσης των «ανθρώπων χωρίς χαρτιά» θέλαμε να αποκτήσουμε μια δική μας άποψη για όσα συμβαίνουν εκεί και να διασταυρώσουμε τις πληροφορίες που κατά καιρούς δημοσιεύονται από τα συστημικά μίντια. 

Εκδόσεις Furtuna imageΌμορφες αναρχικέ... Nov 19 19:19 by Dmitri 0 comments

Οι όμορφες γεωγραφίες του αναρχισμού - Από την εισαγωγή του βιβλίου του Simon Springer: Οι αναρχικές ρίζες της γεωγραφίας

fb_img_1542408769584.jpg image[Colombia] La solución: ¡DESMOVILÍZATE ESCUADRÓN! Nov 18 01:35 by Acción Libertaria Estudiantil (ALE) 0 comments

Hoy nos encontramos frente a un Paro Nacional que lleva más de un mes de haberse alzado con movilizaciones inmensas a lo largo y ancho del país. Las estudiantes han salido de sus lugares de estudio con música, teatro, arte, espacios de discusión y aprendizaje para darle contenido político a lo que nos sigue moviendo: el amor por nuestras segundas casas y la necesidad de hacer de ellas espacios autónomos y críticos.

Con el avance de las movilizaciones hemos visto que estos intentos creativos y divertidos de llevarla adelante (porque si no puedo bailar no es mi revolución) han sido fuertemente reprimidos en todo el país y el único pronunciamiento que encontramos por parte del gobierno nacional sigue siendo la invisibilización y la negación de la existencia de nuestro Paro Nacional Estudiantil, además de darle la facultad al ESMAD de seguir reprimiendo, no sólo en las calles, sino también con la irrupción ilegal en nuestros campus universitarios, poniendo en riesgo la integridad de nuestras compañeras, así como en entre dicho lo que nos hemos peleado desde hace exactamente un siglo que es la autonomía universitaria.

460_0___30_0_0_0_0_0_cnt_fai.jpg imageΧτίζοντας ένα μα_... Nov 16 17:23 by Thabang Sefalala-Lucien van der Walt 0 comments

“Η μελλοντική κοινωνική οργάνωση πρέπει να γίνει μόνο από τα κάτω προς τα πάνω, από την ελεύθερη ένωση ή ομοσπονδία των εργαζομένων” αρχικά σε τοπικό επίπεδο και εν τέλει “σε μια μεγάλη ομοσπονδία, διεθνή και καθολική,” που θα αγκαλιάζει όλη την ανθρωπότητα που υποφέρει, και είναι ικανή να ξαναφτιάξει τον κόσμο πάνω στη βάση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας και της ελευθερίας.

warren.jpg imageBuilding black working class counter-power against state, capital and national oppression Nov 13 19:11 by Warren McGregor 0 comments

Interview with Warren McGregor of the Zabalaza Anarchist Communist Front (ZACF), South Africa. Warren McGregor is an activist born in the Coloured townships of the Cape Flats, now resident in Johannesburg, where he is involved in working class and union education.

What is anarchism? Who really rules South Africa? Should we form a "workers party"? How does anarchism address racial and national oppression? How can we build working class counter-power? What is the state of the left? How do we link fights for reforms to revolutionary transformation and counter-power? Where does anarchism come from and what is its history in South Africa? Where to now?

far_contexto_internacional.jpeg imageContexto Internacional: "Guerra comercial y estado policial de ajuste" Nov 12 22:11 by Federación Anarquista de Rosario 0 comments

La situación mundial y latinoamericana vienen expresando elementos de un nuevo período marcado por la profundización de la injerencia del imperialismo norteamericano en todos los niveles. En el plano comercial la prepotencia yanqui viene provocando la reacción de China en una guerra de aranceles a la importación sin precedentes. Esta disputa entre las dos potencias capitalistas más importantes del planeta, más allá del cambio de socios comerciales, representa un abrupto viraje hacia el proteccionismo imperialista que solo beneficia a las burguesías de ambos países.

machno.jpg imageΝέστωρ Μαχνό (7/11/1888-6/7/1934) Nov 08 19:04 by Dmitri (αναδημοσίευση) 0 comments

Σαν σήμερα γεννήθηκε μια ιστορική μορφή του αναρχισμού και της επαναστατικής σκέψης, ο Νέστωρ Μαχνό. Το παρακάτω εκτενές απόσπασμα από το βιβλίο του Ντανιέλ Γκερέν "ο αναρχισμός (από τη θεωρία στην πράξη)" μεταφράστηκε από τους συντρόφους/ισσες του ιστότοπου http://www.nestormakhno.info και αποτελεί μια περιληπτική ιστορία του ουκρανικού αναρχικού επαναστατικού κινήματος (περισσότερο γνωστού ως "Μαχνοφτσίνα", όπως ορίστηκε από τον ιστοριογράφο του κινήματος, Αρσίνοφ).

textSolidarity with Alex Nov 08 14:00 by AWSM 0 comments

This is a call out for solidarity with social activist Alex Pirie who has recently been diagnosed with advanced cancer.

cover.jpg imageΑναρχικές ρίζες `... Nov 07 19:46 by Dmitri (αναδημοσίευση) 0 comments

Στο βιβλίο του "Οι αναρχικές ρίζες της γεωγραφίας", ο Simon Springer θέτει τις προϋποθέσεις για μια ριζοσπαστική πολιτική δυνατοτήτων και ελευθερίας μέσα από μια συζήτηση για τις εξεγερσιακές γεωγραφίες που καλύπτουν τις καθημερινές μας εμπειρίες. Προσεγγίζοντας τις αναρχικές γεωγραφίες ως καλειδοσκοπικές χωρικότητες που επιτρέπουν τη δημιουργία μη ιεραρχικών σχέσεων μεταξύ αυτόνομων οντοτήτων, ο Springer επιχειρεί να διαμορφώσει μια νέα πολιτική φαντασία.

textThe Lesson of Brazil Nov 06 17:37 by Pierre Beaudet 0 comments

The catastrophe – expected and foreseeable – has happened. This immense country, with its 200 million inhabitants, is now in darkness. At best, it will take a decade or two to emerge.

textLos errores de la izquierda brasileña que auparon a Bolsonaro Nov 06 17:27 by Bernardo Gutiérrez 0 comments

El relato victimista del PT, la división de las izquierdas, la ausencia histórica de autocrítica y apostar por la polarización ayudaron a la ultra derecha a tomar el poder en Brasil.

fora.jpg imageΗ FORA στην Αργεντινή... Nov 05 19:34 by Scott Nappalos 0 comments

Όπου υπάρχει επαρκές ενδιαφέρον και ικανότητα, πρέπει να δημιουργηθούν νέες ομάδες. Τα δίκτυα εργασίας, οι ενοικιαστές και οι κοινοτικές ομάδες, τα δίκτυα αλληλεγγύης και τα συνδικάτα, μπορούν να δημιουργηθούν με μικρό αριθμό αγωνιστών που επιθυμούν να συνδυάσουν το πολιτικό τους έργο με ένα συνεκτικό κοινωνικοπολιτικό σχέδιο. ... Ωστόσο, το πρωταρχικό έργο μπροστά μας είναι να βρούμε τρόπους να μετατρέψουμε έναν μαχητικό επαναστατικό αναρχισμό σε συγκεκριμένες δραστηριότητες που μπορούν να υλοποιηθούν και να συντονιστούν από μικρό αριθμό αφοσιωμένων αγωνιστών και να μας επιτρέψουν να γεφυρώσουμε τις επόμενες φάσεις του αγώνα.

textThe Google Walkout: An International Working-Class Movement Nov 05 18:55 by Dan La Botz 0 comments

Thousands of Google employees throughout the United States and around the world walked off their jobs yesterday, Nov. 1, “to protest sexual harassment, misconduct, lack of transparency, and a workplace that doesn’t work for everyone.” Beginning in Singapore and working its way around the globe the movement closed Google offices from Mountain View, California, in Boulder and New York, as well as in London, Dublin, Zurich and Berlin.

xsergiomoroepauloguedes.jpg imagePrimeira análise comentada após a vitória de Bolsonaro: que governo é esse?! Nov 03 21:42 by BrunoL 0 comments

Parece que tudo vai ser aos trancos e barrancos e um governo loteado, escorado em "super ministros" e bombardeado o tempo todo com o fogo amigo das palavras do "super vice".

textOctober 2018 Kate Sharpley Library Bulletin online Nov 02 18:40 by KSL 0 comments

KSL: Bulletin of the Kate Sharpley Library No. 96, October 2018 has just been posted on our site. The PDF is up at: https://www.katesharpleylibrary.net/sj3wmw. The contents page is at https://www.katesharpleylibrary.net/j3tzrw

textLecciones en portugués. Otra bofetada ideológica. Feminismo 3G Nov 01 00:06 by Andrés Bianque Squadracci 0 comments

Progresistas, reformistas, feministas, izquierdistas vendidos, oportunistas, corruptos, nepotistas: patas de la misma araña de rincón que envenena y paraliza la movilización de la clase trabajadora. Esos que son incapaces de presentar un proyecto político serio o de levantar una organización que vele y se la juegue por los derechos de todos.

more >>
© 2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]