user preferences

New Events

Διεθνή

no event posted in the last week

Μπα Τσιν

category Διεθνή | Αναρχική Ιστορία | Κριτική / Παρουσίαση author Monday December 11, 2006 17:48author by Angel Pino Report this post to the editors

Η ζωή ενός Κινέζου αναρχικού

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο 2ο τεύχος του περιοδικού «Ελευθεριακά Χρονικά» (Νοέμβρης 2006)

Ο Μπα Τσιν γεννήθηκε στην πόλη Τσενγκντού της επαρχίας Σιτσουάν στις 15 Νοεμβρίου 1904. Το πραγματικό του όνομα ήταν Λι Γιαοτάνγκ, ενώ ένα από τα ονόματα με τα οποία ήταν γνωστή η οικογένειά του ήταν το Φεϊγκάν. Την εποχή αυτή την Κίνα κυβερνούσε η αυτοκρατορική δυναστεία των Κινγκ ελέω «ουράνιας εντολής», η οποία, όμως, είχε ήδη αρχίσει να βρίσκεται στα τελευταία της και σύντομα στη χώρα θα επικρατούσε δημοκρατία. Ο Μπα Τσιν προερχόταν από οικογένεια Μανδαρίνων καταγόμενη από το Τζιανξίνγκ της επαρχίας Τσεκιάνγκ. Η μητέρα του πέθανε το καλοκαίρι του 1914 και ο πατέρας του τρία χρόνια μετά, το 1917: Το πρώτο χτύπημα της ζωής μου ήταν ο θάνατος της μητέρας μου και μετά αυτός του πατέρα μου. Ήμουν πολύ νέος ακόμα, θα έπρεπε να ήμουν ένα παιδί προστατευμένο από τους γονείς του. Ένα χτύπημα μετά το άλλο, ήταν αρκετά δύσκολο να το αντέξεις, θα πει ο ίδιος πολύ αργότερα. Το Κίνημα της 4 Μαΐου 1919 μόλις τερματίζεται και η χώρα βρίσκεται στο χείλος του πολέμου, όταν ο Μπα Τσιν εγγράφεται σε ένα σύγχρονο (για τα δεδομένα της εποχής) σχολείο στη Τσενγκντού, όπου ανάμεσα στα άλλα, στο διάστημα 1920-1923 συνεχίζει και τελειοποιεί την εκμάθησή του της αγγλικής γλώσσας. Ταυτόχρονα, «καταβροχθίζει» πυρετωδώς τα νέα τότε λογοτεχνικά και άλλα έργα που ξεπροβάλλουν από όλα τα μέρη του κόσμου και ενθουσιάζεται, ειδικότερα, με την αναρχική θεωρία. Δύο είναι τα κείμενα αυτά που τραβούν, ειδικά, την προσοχή του και που θα εξασκήσουν πάνω του μια ολοένα αυξανόμενη επιρροή και τα οποία μετέφρασε πολύ αργότερα στην κινεζική γλώσσα: Το Προς τους νέους του Πέτρου Κροπότκιν και τη Μεγάλη νύχτα του Λεοπόλδ Καμπφ. Αγκάλιασε το αναρχικό ιδεώδες και εισήλθε στις γραμμές μιας τοπικής ελευθεριακής ομάδας. Στην εφημερίδα της ομάδας αυτής Το Δεκαπενθήμερο ήταν που εκδόθηκε το πρώτο άρθρο που γνωρίζουμε από αυτόν, με τίτλο Πώς να οικοδομήσουμε μια κοινωνία αυθεντικά ελεύθερη και υπέρμαχο της πολιτικής και κοινωνικής ισότητας, προαναγγέλλοντας τη μετέπειτα θυελ-λώδη πορεία του στα κινεζικά γράμματα που ο Μπα Τσιν θα χάραζε κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Το 1923 ταξιδεύει στη Σαγκάη με το μεγαλύτερο αδερφό του Λι Γιαολίν και αμέσως μετά στο Νανκίν, όπου γίνεται δεκτός στο εσωτερικό σχολείο του Νοτιανατολικού Πανεπιστημίου. Με το πτυχίο στην τσέπη, το 1925 επιστρέφει στη Σαγκάη και συνεργάζεται με τον εκεί ελευθεριακό Τύπο, είτε με το πραγματικό του όνομα είτε με ψευδώνυμα. Δημοσιεύει, επίσης, διάφορα άρθρα ελευθεριακού περιεχομένου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Νανκίν σχετίστηκε με την Έμμα Γκόλντμαν, την πνευματική του μητέρα όπως την αποκάλεσε, μέσω αλληλογραφίας, καθώς και με τον Τόμας Χένρι Κιλ, εκδότη της εφημερίδας Freedom (1926) του Λονδίνου.

Όταν δεν κατάφερε να επιτύχει στο φημισμένο πανεπιστήμιο του Πεκίνου, αποφασίζει, το 1927, να κατευθυνθεί προς την Γαλλία, με στόχο να σπουδάσει Οικονομικές Επιστήμες και να μάθει τη γαλλική γλώσσα. Η υπόθεση Σάκο και Βαντσέτι με το τραγικό της τέλος τον άγγιξε τόσο, ενώ οι εκστρατείες υπεράσπισής τους από τους Ιταλούς εργάτες εντυπωσίασαν το νεαρό Μπα Τσιν. Έρχεται σε επαφή με την Επιτροπή Αλληλεγγύης και γράφει στον Βαντσέτι, ο οποίος του απαντά από τη φυλακή.

Τον ίδιο χρόνο (1927) μεταφράζει την Κατάκτηση του ψωμιού (που επα-νεκδόθηκε στην Κίνα διορθωμένη το 1940, με τον τίτλο Το ψωμί και η ελευθερία) και την Ηθική, η καταγωγή και η ανάπτυξή της του Π. Κροπότκιν (μετάφραση η οποία αναθεωρήθηκε το 1941), μελετώντας σε βάθος για το σκοπό αυτό τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και τα Ευαγγέλια. Ταυτόχρονα, πολλαπλασιάζει τις παρεμβάσεις του στον ελευθεριακό Τύπο, ειδικά στην κινεζική αναρχική εφημερίδα Η Ισότητα (1927-1929) που κυκλοφορούσε στο Σαν Φραντσίσκο με τη βοήθεια ενός Κινέζου εργάτη που ζούσε εκεί, του Λίου Ζόνγκσου (που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Ρέϊ Τζόουνς), ενώ κυκλοφορεί δύο βιβλία: το Ο αναρχισμός και το ζήτημα της πρακτικής (1927) με τους Σου Χουιλίν και Γιούν Γι (Ου Γιονγκχαο) και το Οι πρωτοπόροι της επανάστασης (1928) στο οποίο συμπεραίνεται το έντονο μεγαλείο των αναρχικών μαρτύρων.

Έχει επικοινωνία με διάσημες προσωπικότητες του αναρχικού κινήματος, όπως η Έμμα Γκόλντμαν (1927), ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν (1928), ο Μαξ Νεττλώ (1928), κάτι που θα κρατήσει μέχρι το 1950, όπως αποδεικνύουν οι ταχυδρομικές ανταλλαγές του με τους Άνιες Ίνγκλις (1948-1950), Ρούντολφ Ρόκερ (1948-1949), Ζόζεφ Ίσιλ (1949), Μπόρις Γιελίνσκι (1949), την Επιτροπή Αναρ-χικών Διεθνών Σχέσεων (1949) και οι αποστολές σ' αυτόν διαφόρων ξένων εντύπων και εκδόσεων, ανάμεσά τους και η γαλλική εφημερίδα Le Libertaire (Ο Ελευθεριακός).

Στη Γαλλία τελειώνει την Καταστροφή, το πρώτο του μυθιστόρημα, που κυκλοφόρησε το 1929 με μορφή αναγνώσματος σε συνέχειες στην πασίγνωστη εφημερίδα Xiaoshuo yuebao (Το μηνιαίο μυθιστόρημα). Η θριαμβευτική αποδοχή του μυθιστορήματος από τους αναγνώστες, ειδικά από τους πιο νέους, τον ενθάρρυνε να πάρει οριστικά τον ελευθεριακό δρόμο κάτω από το ψευδώνυμο Μπα Τσιν. Άλλαξε το όνομά του σε Μπα Τσιν παίρνωντας την πρώτη συλλαβή «Μπα» από όνομα συντρόφου του που αυτοκτόνησε στο Παρίσι (σημ. Ε.Χ. Άλλοι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι προέρχεται από το όνομα Μπακούνιν) και την τελευταία συλλαβή «Κιν» (που στην κινεζική γλώσσα προφέρεται ως «τσιν») από το όνομα Κροπότκιν και έτσι έγινε Μπα Τσιν.

Με την επιστροφή του στη Κίνα το 1918, ο Μπα Τσιν εγκαθίσταται στη Σαγκάη και στα επόμενα χρόνια γράφει διάφορα από τα πιο διάσημα μυθιστορήματά του: όπως την τριλογία του Η αγάπη (Ομίχλη, 1931 - Βροχή, 1933 και Λάμψη, 1935) στα οποία κεντρικοί ήρωες είναι οι νέοι διανοούμενοι επαναστάτες, καθώς και, πάνω απ' όλα, το έργο Οικογένεια (1933), εμπνευσμένο από τη ζωή των δικών του ανθρώπων, θεωρούμενο ως ένα από τα αριστουργήματά του, και το οποίο αποτελεί το πρώτο μέρος μιας άλλης τριλογίας με τίτλο Ο χείμαρρος που θα το ολοκλήρωνε πολύ αργότερα.

Ωστόσο, δεν εγκαταλείπει την αναρχική του δραστηριότητα. Δημοσιεύει διάφορα άρθρα στα έντυπα Ο Μηνιαίος Ελευθεριακός (Ιανουάριος-Απρίλιος 1929) με το ψευδώνυμο Marat, Πριν τη στιγμή (Ιανουάριος-Ιούλιος 1931) και σε μια εφημερίδα που κυκλοφορούσε σε γλώσσα εσπεράντο το Πράσινο Φως καθ' ότι μέχρι το τέλος της ζωής του υπήρξε αφοσιωμένος οπαδός της παγκόσμιας γλώσσας, που ανακάλυψε στα 14 χρόνια του. Δημοσίευσε, επίσης, τρία άλλα μεγάλα έργα: Το ένα από αυτά με τίτλο Στην αγχόνη (1929), αποτελεί μια γκα-λερί των προσωπογραφιών Ρώσων μηδενιστών ή «τρομοκρατών» του 19ου αιώνα, συνοδευμένη με μελέτες για τους αναρχικούς μάρτυρες του Σικάγο ή τη ζωή της Σοφίας Περόσκαγια, την ιστορία του ρωσικού μηδενισμού και τον άθλο των Γάλλων αναρχικών της «Μπελ Επόκ», αλλά και με κείμενα αφιερωμένα στους Μάρτυρες του Τόκιο ή στην υπόθεση Σάκο και Βαντσέτι. Στο ίδιο έργο περιλαμβάνεται και ένα γράμμα που διαπραγματεύεται τη σχέση αναρχισμού και τρομοκρατίας. Επίσης, το έργο με τίτλο Δέκα ηρωίδες Ρωσίδες (1930), άλλη συλλογή προσωπογραφιών, ανάμεσα σε αυτές αυτή της Βέρα Ζασούλιτς και της Βέρα Φίγκνερ. Ακόμα, το έργο με τίτλο Από τον καπιταλισμό στον αναρχισμό (1930) που αποτελεί ελεύθερη διασκευή του έργου του Αλεξάντερ Μπέρκμαν Το αλφαβητάρι του ελευθεριακού κομμουνισμού (1929).

Το Νοέμβριο του 1934, για να ξεφύγει από το καταπιεστικό κοινωνικό περιβάλλον που κυριαρχούσε στη χώρα του (σε διάφορες περιστάσεις τα γραπτά του λογοκρίθηκαν από την εθνικιστική κυβέρνηση γιατί κρίθηκαν αρκετά ανατρεπτικά) ο Μπα Τσιν εγκαταλείπει την Κίνα και κατευθύνεται στην Ιαπωνία όπου περνάει μερικούς μήνες στην Γιοκοχάμα και στο Τόκιο, όπου συνελήφθη, μάλιστα, από την αστυνομία και κρατήθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Με την επιστροφή του στη Σαγκάη, αναλαμβάνει την ευθύνη του εκδοτικού οίκου Ζωή και Κουλτούρα, χωρίς όμως η κίνηση αυτή να αποτελεί αλλαγή πλεύσης: Μου άρεσε να γράφω και να μεταφράζω. Υπήρξα εκδότης μόνο όταν δεν υπήρχε άλλη δουλειά που θα ήθελα να ασχοληθώ, γράφει στον πρόλογο σε ένα από τα βιβλία του με τίτλο Ιστορία του κοινωνικού ρωσικού κινήματος (1935).

Ο κινεζικο-ιαπωνικός πόλεμος (1937-1945) τον έφερε σε μια συνεχή αστοχία όπως και πολλούς άλλους συγγραφείς. Κατέφυγε, ζητώντας άσυλο, στη Καντόν, στη Γκουιλίν και μετά στη Τσόνγκινγκ. Από εκεί πέρασε στη Γκουιγιάνγκ, όπου παντρεύτηκε, τον Μάιο του 1944, με την Τσεν Γιαντζέν (Ξιάο Σαν, 1921-1972), με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, μια κόρη τη Λι Ξιαολίν τον Δεκέμβριο του 1945 και ένα γιο τον Λι Ξιαοτάνγκ τον Ιούλιο του 1950. Οι αρχές τον ενοχοποίησαν για την εναντίωσή του στην ιαπωνική κατοχή, καθώς ήταν ένας από τους ηγέτες της Συνεργασίας της Αντίστασης στον Εχθρό και δημοσίευε άρθρα σε λογοτεχνικές και άλλες εκδόσεις σ' ολόκληρη την Κίνα (Μάρτιος 1938) καθώς και στη Γκουιλίν (Νοέμβριος του 1938), συνεισφέροντας με την πένα του στο εκφραστικό όργανο Τέχνες και Γράμματα του Αντιστασιακού Πολέμου.

Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην ενημέρωση των συμπατριωτών του για την κατάσταση στην Ισπανία, μέσω της εφημερίδας Φωτιά του Σήματος Συναγερμού (Σεπτέμβριος 1937-Οκτώβριος 1938), την οποία ανέλαβε μαζί με τον Μάο Ντουν. Στο έντυπο αυτό συμπεριελήφθησαν και μια σειρά φτιαγμένων για την περίσταση, μεταφράσεων από τον ίδιο φυλλαδίων με τίτλο Μικρή συλλογή μελετών πάνω στο ισπανικό ζήτημα. Κυκλοφόρησαν, επίσης, σε δική του μετάφραση διάφορα άλλα έργα: Ρούντολφ Ρόκερ Ο αγώνας στην Ισπανία (1937), διαφόρων συγγραφέων Ο μαχητής Ντουρρούτι (1938), του Αουγκουστίν Σούχη Ισπανία (1939), του Άλμπερτ Μίνινγκ Τα γεγονότα του Μαΐου στη Βαρκελώνη (1939), το Ημερολόγιο ενός διεθνούς εθελοντή (1939) και του Κάρλο Ροσσέλι Ημερολόγιο της Ισπανίας (1939). Ασχολήθηκε, επίσης, με τις αποδόσεις στα κινεζικά των τριών άλμπουμ των σχεδίων των προερχόμενων από το γραφείο προπαγάνδας της CNT-FAI: Το αίμα της Ισπανίας (1938), Τα βάσανα της Ισπανίας (1940) του Καστελάο, και Η ισπανική χαραυγή (1938) του Σιμ. Είναι όλες εργασίες υπέρ της Ισπανικής Επανάστασης, αν και το ότι δεν τον δέχτηκαν στον Συνασπισμό των Συγγραφέων της Αριστεράς (1930-1936) του κόστισε την εχθρότητα των «κομμουνιστών» που κατηγορούσαν τους αναρχικούς, ότι σαμποτάρισαν την τακτική του Ενιαίου Μετώπου (Συμμαχία ανάμεσα σε «κομμουνιστές» και εθνικιστές για να παλέψουν στην Ιαπωνία η ακριβέστερα, η δεύτερη συμμαχία. Το πρώτο ενωμένο μέτωπο είχε σχηματιστεί με την πρόθεση να απαλλάξει την Κίνα από τους «κυρίους του πολέμου» και είχε τερματιστεί το 1927, με την αιμοσταγή συντριβή του Τσανγκ Κάι Σεκ και των οπαδών του).

Ο Μπα Τσιν δεν εγκατέλειψε τη λογοτεχνική δημιουργία. Τον συναντάμε από τους επικεφαλείς της έκδοσης Λογοτεχνικές Επιλογές (Μάρτιος 1937-Ιανουάριος 1939) με τον Τσιν Γι, τον παλιό του συνεργάτη, με τον οποίο είχε εκδώσει το περιοδικό Λογοτεχνική Εποχή (Ιούνιος-Δεκέμβριος 1936) και κυκλοφορεί έξι μυθιστορήματα: τους δυο τελευταίους τόμους του Χειμάρρου, Άνοιξη (1938) και Φθινόπωρο (1940), τους τρεις τόμους της Φωτιάς (1940, 1941 και 1945) και το Ο Κήπος της ηρεμίας (1944). Παράλληλα, άρχισε να γράφει την Κοινή αίθουσα νούμερο 4 (1946) και την Παγωμένη νύχτα (1947), το τελευταίο μεγάλο δημιούργημά του.

Ανάμεσα στην Καταστροφή και την «Απελευθέρωση» (1949), ο Μπα Τσιν δεν σταματά. Η βιβλιογραφία του, εκτός από τα έργα που έχουμε ήδη παραθέσει, εμπλουτίζεται από άλλα οχτώ μυθιστορήματα: Ο νεκρός ήλιος (1931), Όνειρο στη Θάλασσα (1932), Φθινόπωρο την άνοιξη (1932), Οι ανθρακωρύχοι του αντιμονίου (1933), Germinal (1933, αρχικά ήταν να δημοσιευτεί με τον τίτλο Χιόνι), Ανάσταση (1933, συνέχεια της Καταστροφής), Η παγίδα της μακροζωίας (1937) και η Λίνα (1940), κι ακόμα μια σειρά μικρών μυθιστορημάτων διασκορπισμένων στις αναρίθμητες εφημερίδες στις οποίες συμμετείχε ο Μπα Τσιν, Εκδίκηση (1931), Διαφάνεια (1932), Η ηλεκτρική καρέκλα (1933), Το πανί (1933), Ο στρατηγός (1934), Η σιωπή (1934), Θεοί, διάβολοι και άνθρωποι (1935), Εμβάθυνση (1936) και Ιστορία των τριχών (1936). Σε όλα αυτά αυτό θα πρέπει να προστεθεί και μια μεγάλη ποσότητα δοκιμίων: Είχα πολλούς φίλους, για τους οποίους έχω γράψει ένα σωρό άρθρα. Ήταν κάθε φορά όλο και περισσότερα τα άτομα που μου ζητούσαν κείμενα. Τα δοκίμια αυτά αποτέλεσαν είκοσι τόμους: Ταξίδι μέσω θάλασσας (1932), Τα ταξίδια μου στην πορεία του πινέλου (1934), Σταγονίδια (1935), Εξομολογήσεις από μια ζωή (1936), Αναμνήσεις (1936), Σύντομα σημειώματα (1937), Κατηγορώ (1937), Το όνειρο και η απόλαυση (1938), Γράμματα από έναν ταξιδιώτη (1939), Εντυπώσεις (1939), Μαύρη γη (1939), Χωρίς τίτλο (1941), Ο δράκος, οι τίγρεις, τα σκυλιά (1942), Το παράσιτο που ανασταίνεται (1942), Ασήμαντοι άνθρωποι, υποθέσεις χωρίς σημασία (1943), Σημειώσεις από διάφορα ταξίδια (1946), Μικρές αναμνήσεις (1947), Η τραγωδία μια ήρεμης νύχτας (1948). Σε ηλικία μόλις 30 ετών έγραψε τη ζωή του: Αυτοβιογραφία του Μπα Τσιν (1934).

Αλλά και το μεταφραστικό του έργο δεν υπήρξε πενιχρό: Χείλος του Λεοπόλδ Κάμπφ (1928), Μια προλεταριακή ζωή του Βαρτολομαίο Βαντζέτι (1929), Η υπόγεια Ρωσία του Στέπνιακ (1929), Ο χορός του σκελετού του Akita Ujaku (1930), Η μεγάλη νύχτα του Λεοπολδ Κάμπφ (1930), Ο θάνατος του Danton του Alexis Τολστόι (1930), Τα παραμύθια της στέπας του Μαξίμ Γκόρκι (1931), Η άνοιξη στο φθινόπωρο του Julio Baghy (1932), Το άνθος του παρελθόντος του Εντμούντο ντ' Αμίτσις (1933), Αναμνήσεις ενός επαναστάτη του Κροπότκιν (1933), Αναμνήσεις από τη φυλακή του Αλεξάντερ Μπέρκμαν (1935), Το κατώφλι -επιλογή από έργα των Γιάακοφ Πρελούκερ, Λεοπόλδ Κάμπφ, Στέπνιακ και Ιβάν Τουργκένιεφ- (1939), Προς τους νέους του Κροπότκιν (1937), Ένα οικογενειακό δράμα του Χέρτσεν (1940), Ύμνοι των επαναστατών -ανθολογία έργων διαφόρων συγγραφέων- (1940), Τα τελευταία τριαντάφυλλα του Θεοντόρ Στορμ (1943), Γονείς και παιδιά (1943), Παρθένα γη (1944), Ποιήματα σε πεζό λόγο (1945) και Πούνιν και Μπαμπούριν (1949) όλα του Ιβάν Τουργκένιεφ, Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας -σύνοψη από αφηγήματα και κείμενα σε πεζό λόγο- του Όσκαρ Ουάιλντ (1948), Είκοσι χρόνια

 #   Title   Author   Date 
   Article continued     Angel Pino    Mon Dec 11, 2006 17:50 
   Article continued     Angel Pino    Mon Dec 11, 2006 17:52 
   Article continued     Angel Pino    Mon Dec 11, 2006 17:53 
   Article continued     Angel Pino    Mon Dec 11, 2006 17:54 


 
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch

Front page

Capitalism, Anti-Capitalism and Popular Organisation [Booklet]

AUKUS: A big step toward war

Reflexiones sobre la situación de Afganistán

Αυτοοργάνωση ή Χάος

South Africa: Historic rupture or warring brothers again?

Declaración Anarquista Internacional: A 85 Años De La Revolución Española. Sus Enseñanzas Y Su Legado.

Death or Renewal: Is the Climate Crisis the Final Crisis?

Gleichheit und Freiheit stehen nicht zur Debatte!

Contre la guerre au Kurdistan irakien, contre la traîtrise du PDK

Meurtre de Clément Méric : l’enjeu politique du procès en appel

Comunicado sobre el Paro Nacional y las Jornadas de Protesta en Colombia

The Broken Promises of Vietnam

Premier Mai : Un coup porté contre l’un·e d’entre nous est un coup porté contre nous tou·tes

Federasyon’a Çağırıyoruz!

Piştgirîye Daxuyanîya Çapemenî ji bo Êrîşek Hatîye li ser Xanîyê Mezopotamya

Les attaques fascistes ne nous arrêteront pas !

Les victoires de l'avenir naîtront des luttes du passé. Vive la Commune de Paris !

Contra la opresión patriarcal y la explotación capitalista: ¡Ninguna está sola!

100 Years Since the Kronstadt Uprising: To Remember Means to Fight!

El Rei està nu. La deriva autoritària de l’estat espanyol

Agroecology and Organized Anarchism: An Interview With the Anarchist Federation of Rio de Janeiro (FARJ)

Es Ley por la Lucha de Las de Abajo

Covid19 Değil Akp19 Yasakları: 14 Maddede Akp19 Krizi

Declaración conjunta internacionalista por la libertad de las y los presos politicos de la revuelta social de la región chilena

© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]