user preferences

Upcoming Events

No upcoming events.
machrek / arabie / irak / impérialisme / guerre / nouvelles Friday May 14, 2021 02:19 byIlan Shalif

La nuit dernière, nous avons vu le résultat de l’accumulation de la colère des jeunes, qui sont les principales victimes de la pandémie et de la crise du COVID-19. La grande montée du chômage a entraîné une montée également de la pression subie par les Palestiniens à Jérusalem et dans les villes multiethniques de l’État d’Israël. L’intensité de la violence policière a augmenté de même lors de la répression des rassemblements et autres mobilisations.

La Palestine s’embrase en ce moment, avec en fond le projet sioniste de déplacement tous les Palestinien.ne.s de l’autre côté du Jourdain, (et de la mer Morte au sud). A l’époque de la guerre -et même immédiatement après la guerre- il y a eu une vague d’expulsions massives. Depuis lors et la plupart du temps (même avant la déclaration officielle d’un État d’Israël)- les difficultés de la vie quotidienne sous la dure domination israëlienne ont été telles pour les Palestinien.ne.s avec pour conséquenceune émigration « de leur plein gré ».

À Jérusalem, une intense pression s’exerce sur les Palestinien.ne.s pour les déplacer, et ce d’autant plus qu’en échange de services en Syrie et contre l’Iran, Israël a eu « les mains plus libres » en Cisjordanie et à Jérusalem-Est.

Le changement du rapport de force interne entre le Fatah et le Hamas, et le déclin du pouvoir de l’élite dirigeant le Fatah de manière autonome ont favorisé un engagement d’une jeunesse plus audacieuse.

La « goutte d’eau qui a fait déborder le vase » a été l’intensification de la pression sur les Palestiniens annexés à Jérusalem et l’atteinte à l’autonomie des musulmans dans le temple du Mont (dont l’Esplanade des Mosquées) pendant la période importante pour les religieux du Ramadan.

Pour part cet embrasement était destiné à servir les intérêts du Premier ministre israélien Netanyahu qui a perdu les élections (de manière plus catastrophique que les 3 précédentes, tous les six mois)… mais il semble que l’embrasement actuel soit un peu sorti des rails et devenu incontrôlable (tant à Gaza qu’à Jérusalem).

La pression du président des USA Joe Biden, dont les intérêts diffèrent de ceux de Donald Trump, a pour conséquence une pression accrue sur Israël pour qu’il diminue sa pression sur les Palestinien.ne.s de Jérusalem Est.

La nuit dernière, nous avons vu le résultat de l’accumulation de la colère des jeunes, qui sont les principales victimes de la pandémie et de la crise du COVID-19. La grande montée du chômage a entraîné une montée également de la pression subie par les Palestiniens à Jérusalem et dans les villes multiethniques de l’État d’Israël. L’intensité de la violence policière a augmenté de même lors de la répression des rassemblements et autres mobilisations.

Les efforts accrus d’Israël pour restreindre l’autonomie des Palestiniens au Mont Temple, la répression brutale des rassemblements et des marches, ainsi que le blocage temporaire des déplacements des musulmans israéliens au Mont Temple, ont été des étapes décisives. Elles ont abouti à un soulèvement déterminé, et pour le Hamas de Gaza à une implication farouche (y compris un ultimatum à Israël de se retirer du Mont Temple et du quartier de Sheikh Jarakh).

L’État israélien a peur d’un nouveau round de confrontation à propos Gaza après l’échec humiliant dans la gestion du round précédent il y a six ans.

Le 11 mai 2021, Ilan Shalif.

machrek / arabie / irak / impérialisme / guerre / communiqué de presse Friday May 14, 2021 02:11 byUnion Communiste Libertaire

Depuis le 6 mai, l’État israélien a lancé une offensive militaire pour faire taire la colère à Jérusalem-Est et à Gaza. Il s’agit bien plus que d’une énième répétition d’hostilités asymétriques (roquettes artisanales contre frappes aériennes) : c’est un soulèvement populaire, incluant les Palestiniennes et Palestiniens ayant la nationalité israélienne, qui conteste l’apartheid et la domination coloniale.

L’actuelle escalade répressive a commencé avec la volonté du gouvernement israélien de réduire au silence la mobilisation des habitantes et habitants du quartier Cheikh Jarrah, à Jérusalem-Est. Ces derniers manifestaient massivement, aux côtés de leurs soutiens israéliens, contre l’expulsion de plusieurs familles palestiniennes en vue de reloger des colons à leur place.

La police, l’armée et les milices d’extrême droite ont, comme toujours, violemment réprimé les manifestantes et manifestants jusque sur l’esplanade des Mosquées, faisant des dizaines de blessé·es.

Contre un nouveau carnage à Gaza

Depuis la bande de Gaza, le Hamas a ensuite tiré des centaines de roquettes artisanales vers Israël. Tsahal a riposté comme à son habitude, par des bombardements dix fois plus meurtriers sur la bande de Gaza. Est-on à la veille d’une nouvelle campagne d’écrasement de Gaza sous les bombes, comme en 2009 (plus de 1300 morts palestiniens contre moins d’une quinzaine israéliens) et en 2014 (entre 700 et 2300 morts palestiniens, contre 66 israéliens) ?

Le gouvernement de Netanyahou est seul responsable de ce nouvel épisode meurtrier. Il est la conséquence d’une politique coloniale, d’apartheid et de négation des droits fondamentaux du peuple palestinien. Une politique menée par un gouvernement de droite extrême, allié à l’extrême droite, et donnant raison aux colons les plus fanatiques.

En France, le président de l’AFPS en garde à vue !

En France, la solidarité s’est rapidement manifestée, malgré la répression. Le 12 mai, un rassemblement de soutien était appelé à Paris, aux Invalides, entre autres par l’Association France Palestine Solidarité (AFPS). Peu de temps avant, la préfecture de police de Paris l’a interdit ! Sur place, quelques centaines de personnes se sont tout de même rassemblées, avant d’être dispersées et verbalisées par la police. Un peu plus tard dans la journée, Bertrand Heilbronn, président de l’AFPS, était placé en garde à vue, alors qu’il sortait justement, avec une délégation, du ministère des Affaires étrangères où il avait dénoncé la situation dramatique en Palestine. L’Union communiste libertaire réaffirme son soutien à la résistance palestinienne et appelle à rejoindre massivement les initiatives de solidarités qui s’organisent partout en France.

Liste des rassemblements pour ce samedi 15 mai

★ Paris, métro Barbès, à 15h
★ Lyon, place Bellecour, à 15h
★ Marseille, place Bargemon, à 15h
★ Saint-Étienne, place Chavanelle, à 15h
★ Nîmes, avenue Feuchères, à 15h
★ Metz, Place Saint Jacques, à 11h
★ Toulouse, métro Capitole, à 11h
★ Strasbourg, place de l’université, à 15h
★ Lille, place du Général de Gaulle (Grand’Place), à 15h
★ Nantes, carrefour rue de la Barillerie et boulevard des 50 Otages, à 14h30
★ Rennes, République, à 15h
★ Annecy Haute Savoie, esplanade Place François de Menthon à 14h30
★ Nancy, place Maginot de 15h à 17h
★ Niort, parvis des droits de l’Homme à 11h
★ Albertville, place du commandant Bulle, à 11h
★ Annonay, rue de Deûme, à 9h
★ Clermont-Ferrand, place de Jaude, à 15h
★ Corbeil-Essonnes, devant la Mairie, à 16h
★ Digne, Préfecture, à 15h
★ Lannion, devant la sous-préfecture des Côtes d’Armor, à 11h
★ Morlaix, Square de la Résistance, à 10h30
★ Poitiers, Mairie à Poitiers, à 15h00
★ Tours, Place Jean Jaurès à Tours, 15h00

Union communiste libertaire, le 13 mai 2021

Νοτιοανατολική Ασία / Αριστερά / Γνώμη / Ανάλυση Thursday May 13, 2021 19:43 byΒιετναμέζοι αναρχικοίi

Τελικά, η ίδια η ύπαρξη είναι από μόνη της μια νίκη, επομένως, ένας ρόλος εκδηλώνεται από μόνος του, ένας ρόλος που να εκπροσωπήσει τις φωνές των βιετναμέζων ριζοσπαστών. Στοχεύουμε στη μελλοντική εργατική τάξη, στη νεολαία, που διαιωνίζουν τον καπιταλισμό και το κράτος και καταπιέζονται από αυτούς, ώστε να μπορούν να σπάσουν τις καταπιεστικές του αλυσίδες.

Οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις για το Βιετνάμ

Μια βιετναμέζικη αναρχική κριτική του λεγόμενου «σοσιαλισμού» του Βιετνάμ

Βιετνάμ 2021, η διάθεση που αιωρείται στον αέρα φαίνεται να είναι αυτή της αισιοδοξίας. Η αδιάκοπη επιδίωξη της κυβέρνησης για μια στρατηγική μηδενικού COVID φαίνεται ότι έχει κερδίσει ευρεία έγκριση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η οικονομία κατάφερε να διατηρήσει μια θετική ανάπτυξη, ενώ πολλές από τις γειτονικές χώρες υπέστησαν πτώση από την πανδημία. Ωστόσο, κάτω από όλη αυτή τη γενναιότητα, θα μπορούσε κανείς να αισθανθεί ότι κάτι δεν πάει καλά. Υπάρχει αυτό το γοητευτικό συναίσθημα ότι κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να υψώσει το δάχτυλο. Είναι σαν να υπάρχει, σχεδόν, ένα φάντασμα που στοιχειώνει το Βιετνάμ, το φάντασμα του κομμουνισμού - το αληθινό του είδος χωρίς κουδούνια και σφυρίχτρες.

Όπως παρατήρησε η Emma Goldman, δεν υπήρχε κομμουνισμός στην ΕΣΣΔ. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για το σημερινό Βιετνάμ. Το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία - το Κομμουνιστικό Κόμμα Βιετνάμ (CPV) - έχει απομακρυνθεί από καιρό τώρα από την πορεία προς τον κομμουνισμό.

Πριν ο σημερινός ηγέτης του κόμματος αναλάβει την τρίτη θητεία του (2020-2025), συνέταξε έναν φιλόδοξο οδικό χάρτη, σύμφωνα με τον οποίο το Βιετνάμ θα γινόταν μέχρι το 2045 μια «ανεπτυγμένη» χώρα, η οποία θα ήταν ισοδύναμη με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και τη Σιγκαπούρη. Για εμάς τους ριζοσπάστες, όμως, αυτό είναι προδοσία της εργατικής τάξης, των αυτοχθόνων πληθυσμών και των περιθωριοποιημένων ομάδων που θυσιάστηκαν τόσο πολύ για την επανάσταση του Βιετνάμ. Αλλά όπως θα σας έλεγαν οι μαρξιστές-λενινιστές με μάτια που λάμπουν και μια ανυπόμονη πεποίθηση, αυτό είναι όλο το μέρος του σχεδίου σύμφωνα με το οποίο το 2045 θα είναι η πολυαναμενόμενη χρονιά που το Βιετνάμ τελικά θα γίνει μια χώρα χωρίς τάξεις, χρήματα και κράτος.

Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά στην κοινωνία του Βιετνάμ σήμερα θα έδειχνε ότι το όλο σχέδιο δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, και οι υποσχέσεις είναι απλώς δικαιολογία για την άρχουσα και καπιταλιστική τάξη να συνεχίσει να απομυζά τη ζωή του Βιετνάμ για λίγο περισσότερο. Η διαφορά μεταξύ του τι κηρύττουν οι ελίτ του κόμματος και αυτό που επιτρέπουν να συμβεί στην πραγματικότητα είναι ακριβώς η διαφορά μεταξύ ημέρας και νύχτας.

Καθώς η οικονομία του Βιετνάμ αναπτύσσεται αλματωδώς, άλλο τόσο βαθαίνει και το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών. Και κανένα ποσοστό ευημερίας και ρυθμίσεων δεν μπορεί να σταματήσει τη συσσώρευση του χρήματος ή να αντιστρέψει τη ροή του πλούτου από τα χέρια των πολλών σε λίγα. Πουθενά αυτή η συσσώρευση δεν εκδηλώνεται πιο διαδεδομένα από ό,τι στο σύστημα της ιδιοκτησίας γης. Αυτό το σύστημα επιτρέπει τον έλεγχο της γης από τους αγρότες και τους κοινούς ανθρώπους καταβάλλοντας μια μικρή αποζημίωση, στον έλεγχο των καπιταλιστών κάτι που συχνά αποφέρει πολλές φορές περισσότερα κέρδη. Σε ολόκληρη τη χώρα, πολυτελή κτίρια κατοικιών ξεπήδησαν, αλλά λίγοι από αυτούς που εκτοπίστηκαν από τους μεγαλοεργολάβους μπορούν να αντέξουν οικονομικά. Ο δισεκατομμυριούχος Phạm Nhật Vượng, η οικογένεια του οποίου κατέχει τόσο πλούτο όσο 800.000 Βιετναμέζοι, δεν θα μπορούσε να χτίσει την αυτοκρατορία του χωρίς η εκμετάλλευση δημόσιων ιδιοκτησιών να μεγαλώσει την τσέπη του με αυτόν τον τρόπο.

Το ήδη επισφαλές οικοσύστημα του Βιετνάμ και οι αυτόχθονες κοινότητες πληρώνουν επίσης βαρύ τίμημα γι’ αυτήν την ταχεία οικονομική ανάπτυξη. Το σχέδιο του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2045 έδωσε κάποια παραχώρηση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, υποστηρίζοντας παράλληλα την κατασκευή πολλών νέων εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας άνθρακα, αγνοώντας το τεράστιο αποτύπωμα CO2 και πολλές προειδοποιήσεις σχετικά με τη σχέση μεταξύ της ενέργειας άνθρακα και της ομίχλης PM2.5 που καλύπτει μεγάλες πόλεις απειλώντας την ευημερία εκατομμυρίων. Στα μέσα της δεκαετίας του 2010, εκατοντάδες μικρές υδροηλεκτρικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος ξεπήδησαν στις ορεινές περιοχές της χώρας για να γεμίσουν τις πόλεις και τα εργοστάσια με ηλεκτρική ενέργεια.

Αυτά τα εργοστάσια, όχι μόνο απέκοψαν το δίκτυο των ποταμών και στέρησαν την καλλιεργήσιμη γη από ουσιαστικά ιζήματα, προκάλεσαν επίσης και ανείπωτες ζημιές στις αυτόχθονες κοινότητες κατά την κατασκευή και λειτουργία τους. Εργοστάσια ηλιακής ενέργειας στο Ninh Thuận ληστεύουν τη γη των γηγενών Chăm. Το Δέλτα του Μεκόνγκ, η κύρια περιοχή καλλιέργειας ρυζιού του Βιετνάμ, αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή από τα πολλά φράγματα που κατασκευάζονται από την πλευρά της Ταϊλάνδης και της Κίνας. Και ταυτόχρονα με την επικύρωση ενός εθνικού έργου για τη φύτευση ενός δισεκατομμυρίου δέντρων, πολλές εγκρίσεις δόθηκαν σε καπιταλιστές, ώστε να μπορούν να μετατρέψουν χιλιάδες εκτάρια αγροτικής και δασικής γης σε θέρετρα και γήπεδα γκολφ.

Πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια ισχυρή αίσθηση εθνικισμού - ένα αποτελεσματικό εργαλείο του να σιγήσει κάθε σημαντική κριτική κατά του κράτους, μιας αξίας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπονομεύσει τον αγώνα των άλλων ανθρώπων στο όνομα ενός αφηρημένου μεγαλύτερου αγαθού. Ο εθνικισμός έχει γίνει η αξία που καθορίζει την αξία ενός πολίτη του Βιετνάμ.

Ήταν ο εθνικισμός που έφερε τους Việt Minh στην εξουσία κατά τη δεκαετία του 1940. Ήταν ο εθνικισμός που παρακίνησε εκατομμύρια νέους Βιετναμέζους να θέσουν το συμφέρον του έθνους πάνω από το δικό τους, καθώς αυτοί εναντιώνονταν στον ξένο ιμπεριαλισμό. Από τις πρώτες μέρες ύπαρξης του Κόμματος, υπήρξε μια συνεπής προσπάθεια να καλλιεργηθεί παντού μια έντονη αίσθηση εθνικισμού. Ο εθνικισμός περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα σπουδών των παιδιών του Βιετνάμ, στα τραγούδια, στα ποιήματά μας, στην τέχνη και σε όλα τα μέσα ενημέρωσης. Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Κόμματος ήταν ο συνδυασμός της εθνικής ταυτότητας και της πίστης στο κόμμα. Οι σύγχρονοι Βιετναμέζοι καπιταλιστές, όπως το VinGroup ή το BKAV, παίρνουν σήμερα ιδέες από την κρατική προπαγάνδα, ενσωματώνοντας εθνικιστικά στοιχεία στο μάρκετινγκ των προϊόντων τους.

Κατά ειρωνικό τρόπο, είναι οι εθνικιστές που ισχυρίζονται ότι κληρονομούν την «κομμουνιστική» επανάσταση του Βιετνάμ, ωστόσο είναι η πιο εμφανής ομάδα που τάσσεται ενάντια σε όλα τα ριζοσπαστικά ιδανικά όπως η απελευθέρωση των ζώων, η απελευθέρωση των φύλων και η σεξουαλικότητα, η αυτονομία, η αποποινικοποίηση της σεξουαλικής εργασίας και η αλληλεγγύη με διεθνείς αγώνες, όπως εκείνοι στο Χονγκ Κονγκ ή τη Μιανμάρ. Η εθνικιστική πειθώ, όπως αναμενόταν, μετατρέπεται σε μια αντεπαναστατική, αντιδραστική δύναμη τυλιγμένη στο κόκκινο χρώμα.

Τα ευάλωτα θύματα του βιετναμέζικου εθνικισμού περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε:
- Μέλη των σεξουαλικών μειονοτήτων, που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν υψηλό βαθμό διακρίσεων στο Βιετνάμ. Η πρόσφατη πρόοδος στην απελευθέρωση των φύλων και της σεξουαλικότητας προήλθε σε μεγάλο βαθμό από φιλελεύθερα στοιχεία, όπως το κίνημα Pride, το οποίο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τέχνασμα μάρκετινγκ για ξένες και τοπικές εταιρείες. Ουσιαστικές αλλαγές, όπως η αναγνώριση οικογενειών του ίδιου φύλου και των ιατρικών αναγκών των τρανσέξουαλ ως δικαιώματα έχουν καθυστερήσει ξανά και ξανά το να δοθεί προτεραιότητα σε «πιο πιεστικά ζητήματα».
- Εργαζόμενους στον τομέα του σεξ, οι οποίοι στιγματίζονται και αποτελούν στόχο της αστυνομίας. Στα μάτια της πατριαρχικής κοινωνίας του Βιετνάμ, η σεξουαλική εργασία δεν αναγνωρίζεται ως εργασία, αλλά ως μια απλή ανήθικη ασθένεια που πρέπει να εξαλειφθεί. Κατά συνέπεια, η σεξουαλική εργασία κατηγορείται για την εξάπλωση ιών όπως ο HIV, και οι σεξουαλικοί εργαζόμενοι σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνίας.
- Αυτόχθονες κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα των επεκτατικών πολιτικών του Kinh (ή του Việt) από την εποχή της φεουδαρχίας, δεν βρίσκουν καμία διαβεβαίωση βάσει του «αντι-ιμπεριαλιστικού» κανόνα του σημερινού κράτους. Το χειρότερο είναι ότι η καταπίεση που αντιμετωπίζουν έχει κλιμακωθεί, καθώς το κράτος αποκτά νέα και πιο αποτελεσματικά εργαλεία για την εξουδετέρωση κάθε αντίστασης, καθώς και για τις προληπτικές περιπολίαες στις περιοχές του αυτόχθονου πληθυσμού.

Στο εξωτερικό, πολλοί υπερασπιστές του «σοσιαλισμού» του Βιετνάμ έχουν γίνει μάρτυρες, αλλά έχουν αγνοήσει αυτές τις προφανείς κόκκινες σημαίες, γιατί όλοι δικαιολογούνται στο όνομα της ανάπτυξης του αγαπημένου τους «σοσιαλιστικού» κράτους. Αυτό δείχνει απάθεια και άγνοια απέναντι στον συνεχή αγώνα του βιετναμέζικου λαού για μια δίκαιη κοινωνία, για να μην αναφέρουμε τον εναγκαλισμό του καπιταλισμού, αρκεί να υπάρχει η κόκκινη σημαία και ισχυρίζεται ότι είναι ενάντια στις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της «Δύσης», ειδικά των ΗΠΑ, ακόμη και όταν όλα τα σημάδια δείχνουν ότι ο κομμουνισμός δεν ήταν ποτέ στην ημερήσια διάταξη.

Τελικά, η ίδια η ύπαρξη είναι από μόνη της μια νίκη, επομένως, ένας ρόλος εκδηλώνεται από μόνος του, ένας ρόλος που να εκπροσωπήσει τις φωνές των βιετναμέζων ριζοσπαστών. Στοχεύουμε στη μελλοντική εργατική τάξη, στη νεολαία, που διαιωνίζουν τον καπιταλισμό και το κράτος και καταπιέζονται από αυτούς, ώστε να μπορούν να σπάσουν τις καταπιεστικές του αλυσίδες.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην αγγλική γλώσσα εδώ: https://libcom.org/blog/broken-promises-vietnam-20042021
Ελληνική μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

venezuela / colombia / lotte sul territorio / comunicato stampa Thursday May 13, 2021 03:10 byVarie organizzazioni anarchiche

Il mondo guarda oggi alla Colombia; le sue vie e le sue strade sono state il palcoscenico in cui il popolo è esploso con dignitosa rabbia in un grido impetuoso che risuona e non può passare inosservato

Il mondo guarda oggi alla Colombia; le sue vie e le sue strade sono state il palcoscenico in cui il popolo è esploso con dignitosa rabbia in un grido impetuoso che risuona e non può passare inosservato. La protesta sociale, che va avanti ininterrottamente dal 28 aprile, è la risposta all'aggravarsi della povertà e della precarietà di vita (conseguenze inevitabili del modello neoliberale) che, nel mezzo della crisi sanitaria, economica e sociale, si traduce in 1,7 milioni di case colombiane che mangiano solo due volte al giorno, un tasso di disoccupazione del 14,2% e quasi la metà della popolazione, il 42,2%, in una condizione di povertà.

Situazioni simili sono vissute dalle persone in diverse regioni del mondo, in America Latina, per esempio, alla fine dello scorso anno, il tasso di povertà ha raggiunto il 33,7%, il tasso di disoccupazione era del 10,7% e 78 milioni di persone erano in estrema povertà (8 milioni in più rispetto al 2019). La risposta dei governi in carica a questa crisi sociale sono stati i tentativi di aggiustamento economico, cioè l'aumento e la diversificazione della tassazione per la classe lavoratrice, manifestatasi, per il caso colombiano, nel terzo tentativo di riforma fiscale del governo di ultradestra Iván Duque. Coloro che pagano la crisi non sono i suoi principali generatori, ma il popolo impoverito e sfruttato.

In questo contesto, migliaia di persone in Colombia si sono mobilitate, soprattutto la gioventù popolare. Nei quartieri, nelle vie e nelle strade stanno resistendo e mantenendo la protesta con barricate, cacerolazos e assemblee. La giusta lotta che il popolo colombiano sta conducendo oggi alimenta l'ondata di proteste e rivolte che, dal 2019, si sono sviluppate in America Latina come momenti dirompenti che riattivano l'organizzazione popolare.

Da parte sua, lo stato colombiano ha risposto, come fanno tutti gli stati quando vedono i loro interessi minacciati, con repressione e violenza sproporzionata. Le cifre sono terrificanti e parlano da sole; all'8 maggio, 47 persone erano state uccise (39 dalla violenza della polizia), 451 ferite (32 con ferite agli occhi e 32 con armi da fuoco), 12 vittime di violenza di genere, 548 scomparse e 963 persone detenute (campagna Defend Freedom: Everyone's Business, ONG Temblores e Ombudsman's Office Colombia).

Di fronte alla brutale repressione perpetrata dal governo di Ivan Duque contro chi lotta in Colombia, chiediamo una solidarietà attiva, di organizzare giornate di protesta in tutti i territori e di denunciare, con tutti i mezzi possibili, ciò che oggi affligge il popolo colombiano. La solidarietà internazionalista è la salvaguardia delle lotte che forgiamo, per questo, oggi, sosteniamo le richieste dello sciopero nazionale: fermare la violenza di stato, ritirare la riforma sanitaria e garantire un reddito di base universale!


Solidarietà con i popoli che lottano!

Viva lo sciopero nazionale!

Di fronte alla repressione statale, solidarietà e organizzazione popolare!


☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira – CAB
☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Argentina)
☆ Roja y Negra - Organización Política Anarquista (Buenos Aires, Argentina)
☆ Federación Anarquista Santiago – FAS (Cile)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia & Belgio)
☆ Embat - Organització Llibertària de Catalunya (Catalogna)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Turchia)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Svizzera)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irlanda)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία - Anarchist Federation (Grecia)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australia)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa / Nuova Zelanda)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front - ZACF (Sudafrica)
brazil/guyana/suriname/fguiana / repressão / prisioneiros / policy statement Wednesday May 12, 2021 23:01 byCoordenação Anarquista Brasileira - CAB

Diante da brutal repressão perpretada pelo governo de Iván Duque contra as e os que lutam na Colômbia, fazemos um chamado à solidariedade ativa, para organizar jornadas de protesto em todos os territórios e para denunciar, por todos os meios possíveis, o que hoje assola o povo colombiano.

O mundo hoje volta os olhos para a Colômbia; suas ruas e estradas têm sido o cenário onde o povo transborda sua digna raiva num grito impetuoso que ressoa e não pode passar despercebido. O protesto social, em curso de forma ininterrupta desde 28 de abril, é a resposta ao agravamento da pobreza e da precarização da vida (consequências inevitáveis do modelo neoliberal) que, em meio à crise sanitária, econômica e social, traduzem-se em 1,7 milhão de lares colombianos onde só se come duas vezes ao dia, uma taxa de desemprego de 14,2% e cerca de metade da população, 42,2%, em condição de pobreza.

Situações semelhantes vivem os povos em diferentes regiões do mundo. Na América Latina, por exemplo, no fim do ano passado, a taxa de pobreza chegava a 33,7%, o desemprego a 10,7%, e 78 milhões de pessoas encontravam-se em situação de pobreza extrema (8 milhões a mais que em 2019). A resposta dos governos de turno a essa crise social tem sido as tentativas de ajuste econômico, ou seja, o aumento e a diversificação da tributação para a classe trabalhadora, expressados, para o caso colombiano, na terceira tentativa de reforma tributária do governo ultradireitista Iván Duque. Quem paga pela crise não são seus principais responsáveis, e sim o povo empobrecido e explorado.

Neste contexto, milhares de pessoas na Colômbia têm se mobilizado, especialmente a juventude popular. Nos bairros, ruas e rodovias, o povo resiste e mantém os protestos com barricadas, panelaços e assembleias. A justa luta que hoje trava o povo colombiano alimenta a onda de manifestações e revoltas que desde 2019 têm se desenvolvido na América Latina como momentos de ruptura que reativam a organização popular.

De sua parte, o Estado colombiano tem respondido, como fazem todos os estados quando veem seus interesses ameaçados, com repressão e violência desproporcionais. As cifras são assustadoras e falam por si só: em 8 de maio se registravam 47 pessoas assassinadas (39 por violência policial), 451 feridas (32 com lesões oculares e 32 feridas por armas de fogo), 12 vítimas de violências de gênero, 548 desaparecidas e 963 detidas.1.

Diante da brutal repressão perpetrada pelo governo de Iván Duque contra as e os que lutam na Colômbia, fazemos um chamado à solidariedade ativa, para organizar jornadas de protesto em todos os territórios e para denunciar, por todos os meios possíveis, o que hoje assola o povo colombiano. A solidariedade internacionalista é a salvaguarda das lutas que forjamos, por isso hoje apoiamos as demandas da greve nacional: o fim da violência estatal, a retirada da reforma da saúde e a garantia de uma renda básica universal!

Solidariedade com os povos que lutam!
Viva a Greve Nacional!
Frente à repressão estatal, autodefesa e organização popular!



☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira – CAB
☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Argentina)
☆ Roja y Negra - Organización Política Anarquista (Buenos Aires, Argentina)
☆ Federación Anarquista Santiago – FAS (Chile)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia & Bélgica)
☆ Embat - Organització Llibertària de Catalunya
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Turquía)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Suiza)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irlanda)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία - Anarchist Federation (Grecia)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australia)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa / Nueva Zelanda)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front - ZACF (Sudáfrica)

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Fri 14 May, 02:56

browse text browse image

illu_palestine.png imageUn bref compte-rendu des événements récents en Palestine May 14 02:19 by Ilan Shalif 0 comments

image_ucl_palestine.png imageNon au massacre, non à l’apartheid, liberté pour la Palestine ! May 14 02:11 by Union Communiste Libertaire 0 comments

«Μια επανάσταση αρουραίων» του Diều Hâu imageΟι ανεκπλήρωτες `... May 13 19:43 by Βιετναμέζοι αναρχικοίi 0 comments

textIn solidarietà con il popolo colombiano in lotta May 13 03:10 by Varie organizzazioni anarchiche 0 comments

textDeclaração Conjunta Internacionalista em Apoio ao Povo em Luta na Colômbia May 12 23:01 by Coordenação Anarquista Brasileira - CAB 0 comments

460_0___30_0_0_0_0_0_photo5825431007795459852.jpg imageΑλληλεγγύη στον _... May 12 21:15 by Αναρχοκομμουνιστικές οργανώσεις 0 comments

israelexplosioningaza.jpg imageAn account on the current events in Palestine May 12 19:50 by Ilan Shalif 1 comments

happy_birthday_10.png imageComunicado sobre el Paro Nacional y las Jornadas de Protesta en Colombia May 12 03:26 by ViaLibre 0 comments

fao1.jpg imageSolidaridad Con El Pueblo Colombiano Y Su Levantamiento Popular May 12 02:21 by Frente Anarquista Organizado 0 comments

photo5825431007795459852_1.jpg imageEn solidarité avec le peuple colombien en lutte May 11 19:35 by Diverses organisations anarchistes 0 comments

photo5825431007795459852.jpg imageEn Apoyo al Pueblo que Lucha en Colombia May 11 19:31 by Vários organizaciones anarquistas 0 comments

japanese_anarchists.jpg imageΟι μάρτυρες του Τ ... May 10 21:32 by Ba Jin 0 comments

“A Rats' Revolution” by Diều Hâu imageThe Broken Promises of Vietnam May 09 21:13 by Vietnamese Anarchists 0 comments

minutes.jpg imageMovie Review: ‘Six Minutes to Midnight’ (2020) May 06 16:26 by LAMA 0 comments

177033866_289339689395814_8814054742921229380_n.jpg imageΗ επανάσταση του 182... May 05 20:39 by Αναρχικοί Αναργύρων–Καματερού 0 comments

genefaf_26e9da.png imageL’appel des généraux ou le fascisme en embuscade May 05 04:12 by bast 0 comments

first_may.jpg image1η Μάη 1886-1986: Ένας αιών ... May 04 19:07 by Για τη Συγκρότησης Ένωση Αναρχ. Εργατών 0 comments

1er_mai_fr2.jpg image★ Déclaration internationale pour le 1er Mai ★ May 04 07:21 by Diverses organisations anarchistes 0 comments

premier_mai_ucl_1_orlans.png imagePremier Mai : Un coup porté contre l’un·e d’entre nous est un coup porté contre nous tou·t... May 04 06:53 by Union Communiste Libertaire 0 comments

179972969_388501498889428_7740708459301923117_n.jpg imageΌλοι και όλες στο ... May 03 20:33 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

_117840122_mediaitem117839610.jpg imageA Statement about Kill the Bill May 03 18:09 by A few members of Haringey Solidarity Group 0 comments

139353.jpg imageBalas contra piedras – Paro Nacional Indefinido – 28A May 03 11:05 by Colectivo Contrainformativo Subversión 0 comments

181472251_2847728105447489_2795519133014695161_n.jpg imageΔιεθνής ανακοίνω... May 02 20:22 by Αναρχοκομμουνιστικές οργανώσεις 0 comments

photo_20210427_073216.jpg imageStatement on International Workers Day 2021 May 02 05:40 by Anarchist communist organisations 0 comments

textDichiarazione Sulla Giornata Internazionale Dei Lavoratori E Delle Lavoratrici 2021 May 02 05:06 by Varie organizzazioni anarchiche 0 comments

1_de_mayo_2021.jpeg imageContra la precarización de la vida, fortalezcamos la lucha obrera y popular. Comunicado 1 ... May 01 22:56 by ViaLibre 0 comments

tumblr_pkv2l8tbjs1xrhrgmo1_1280_1.jpg imageΕργατική Πρωτομα... May 01 21:24 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

179551862_10225905121639938_2603223508020675646_n.jpg image1η Μάη: Γιατί δεν ήτ... May 01 07:32 by Dmitri 0 comments

tumblr_pkv2l8tbjs1xrhrgmo1_1280.jpg imageMay Day 2021 May 01 07:28 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

evento_1_de_mayo.png imageForo Internacional: Perspectivas Libertarias sobre las luchas obreras actuales Apr 30 08:59 by ViaLibre 0 comments

more >>
© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]