user preferences

Upcoming Events

No upcoming events.
brazil/guyana/suriname/fguiana / miscellaneous / opiniăo / análise Saturday May 27, 2017 06:53 byCoordenaçăo Anarquista Brasileira

Texto da Coordenaçăo Anarquista Brasileira (CAB) sobre a situaçăo atual no Brasil.

[Castellano]

Democracia direta já! Barrar as reformas nas ruas e construir o Poder Popular!

O Brasil vive um terremoto político, escancarando a podridăo das elites do país e fragilizando ainda mais os laços que as sustentam no poder. A operaçăo orquestrada que possibilitou a gravaçăo entre o presidente Michel Temer e o dono da JBS, maior empresa de carnes do mundo, altera a correlaçăo de forças no país e joga gasolina na crise política e social. Com a instabilidade política, o governo tem mais dificuldade para mobilizar sua base e avançar com as Reformas da Previdęncia e Trabalhista, os maiores ataques ŕ classe oprimida. Isso năo é motivo para se comemorar, năo devemos tirar peso destas lutas. Agora é a hora de partir pra cima, massificar as mobilizaçőes com o trancamento das ruas, paralisaçőes rumo ŕ greve geral para barrar os cortes sociais e as reformas. Devemos aprofundar a democracia, mas a democracia direta, onde as/os trabalhadoras/es nos seus locais de trabalho, estudo e moradia decidam o rumo do país. Năo podemos aceitar as migalhas do andar de cima, precisamos impor um programa popular de direitos sociais construído e decidido pelo povo. Precisamos construir a democracia direta, nos bairros, nas favelas, nas vilas, nas ocupaçőes de terra e de moradia, nas fábricas, nas escolas fora dos acordőes dos de cima.

O golpe que destituiu o quarto mandato do PT/PMDB na presidęncia possibilitou de início um ęxito em aprovar duras medidas antipovo em ritmo avassalador, com vasto apoio no Congresso e na mídia, principalmente da Globo. Temer passou a Reforma do Ensino Médio, a PEC do Teto de Gastos, Lei da Terceirizaçăo, privatizaçőes e diversos outros ataques – iniciados durante o próprio governo PT. Décadas de burocratizaçăo das lutas pelas grandes centrais sindicais e a prática da cooptaçăo de dirigentes de grandes movimentos sociais pelo PT, ajudaram e ainda ajudam a desmobilizar o povo e dificultam a massificaçăo da resistęncia contra estes ataques. Apesar disso, outros setores como os secundaristas e indígenas, dăo fôlego renovado ŕ luta social. O crescimento da insatisfaçăo popular com as reformas da Previdęncia e Trabalhista de Temer manifestou-se com grande impacto nas ruas, nas mobilizaçőes pela greve geral dos dias 15 e 28 de abril, fazendo os golpistas recuarem com suas propostas.

Com mais de 90% de rejeiçăo, o governo Temer năo tem legitimidade nem para sustentar esse falso sistema democrático. Este serve apenas para manter os empresários e a classe política roubando e matando o povo. O governo de conciliaçăo de classes de Lula e Dilma foi um governo para os empresários e ricos, com algumas migalhas para os pobres. E as inúmeras denúncias de corrupçăo só deixam evidente a asquerosa relaçăo de favorecimento que existe entre grandes empresas e o Estado. Os casos de corrupçăo năo săo fatos isolados, mas é o que faz movimentar a roda do Estado e do Setor Privado. Ou seja, o sistema representativo năo serve para os interesses do povo, mas sim para o capitalismo, para a classe política e empresarial conseguir fazer avançar seus projetos.

Por isso as “soluçőes mágicas” como privatizaçőes, terceirizaçőes, ataques aos direitos trabalhistas servem apenas para os empresários lucrarem mais. Da mesma forma săo os ataques aos direitos sociais, ataques aos indígenas e seus territórios, sem-terras e camponeses, ŕs mulheres, LGBTTs, o genocídio do povo negro e moradores de favelas e vilas, a criminalizaçăo da pobreza. Todas săo medidas e políticas para que a direita e os setores conservadores, empresários, latifundiários, banqueiros imponham sua ideologia, lucrem mais, concentrem mais riqueza e explorem mais o povo. Empresários, como Dória, năo săo diferentes dos outros políticos, săo inimigos do povo. Se os políticos profissionais estăo em descrédito, o sistema de justiça tenta se valer de legitimidade com as operaçőes anticorrupçăo para aumentar seu poder na estrutura de Estado. A cúpula do Judiciário, Polícia Federal e Ministério Público, com setores alinhados diretamente aos Estados Unidos, contam com maciço apoio da Rede Globo para acumular poder com viés perigosamente autoritário. É preciso repudiar essa escalada e evitar qualquer ilusăo em salvaçăo pela justiça burguesa.

A velha mídia desempenha papel crucial no emaranhado de interesses da classe dominante. A Rede Globo, a mesma que apoiou o Golpe Midiático Jurídico Parlamentar, construiu e legitimou o golpe atual, agora se coloca do lado mais forte, com a Procuradoria-Geral da República (PGR) pela saída de Temer. O propósito é recuperar as condiçőes para aprovar as reformas com a escolha de um novo presidente por eleiçőes indiretas. Năo podemos menosprezar o papel que as gigantes de comunicaçăo cumprem no campo ideológico. A virada da Globo contra Temer năo significa nenhum avanço para o campo popular. Surfando no descrédito dos políticos profissionais ela descarta antigas apostas, como Aécio Neves, e orientam sua agenda pela tendęncia mundial de alavancar candidaturas de personalidades aparentemente “de fora” do campo político-partidário. Procuram emplacar sujeitos diretamente do empresariado (Doria, Meirelles), do judiciário (Nelson Jobim, Carmem Lúcia, Joaquim Barbosa), ou até da mídia de entretenimento (Luciano Huck). É estratégico avançar no descrédito da velha mídia e fortalecer a pauta da democratizaçăo da comunicaçăo com restriçăo ao poder destas empresas, assim como fortalecer os meios de comunicaçăo populares.

Ainda é preciso questionar o motivo das denúncias chegarem só neste momento. Mesmo que tenham descartado alguns políticos e desencadeado certa instabilidade, a açăo demonstra lealdade nos acordos entre estado e capital. O critério é econômico e há interesse em defender uma empresa que recém enfrentou a operaçăo Carne Fraca; uma açăo que, se por um lado demonstrou a péssima condiçăo que nossa comida é produzida, atendeu primeiro aos interesses estadunidenses de enfraquecer um concorrente na disputa internacional do mercado da carne. Cabe salientar que foi o governo do PT/PMDB que engordou a JBS via BNDES com fomentos milionários, transformando a empresa numa das maiores do mundo.

Por Baixo e ŕ Esquerda, Democracia Direta já!

O fato é que a pauta que levou muitas pessoas ŕs ruas nesse 1 ano de governo Temer pode tornar-se realidade: a saída de Michel Temer da presidęncia da república. E nos perguntamos: e agora? Qual é o próximo passo? Sabemos que com os golpistas enfraquecidos e sua base parlamentar balançando, faltam condiçőes para dar continuidade na tramitaçăo das reformas trabalhista e da previdęncia. Agora é urgente massificar a luta contra as reformas e retomar os direitos que foram retirados por golpistas do passado e da atual conjuntura, do PT/PMDB. Além de barrar as reformas, precisamos construir um projeto que faça os ricos pagarem a conta da crise e que reconheça a elite política, empresariado e mídia como inimigos do povo. Grandes empresas como a JBS devem ŕ previdęncia mais de 400 bilhőes, cerca de tręs vezes o valor que agregam ao falso déficit da Previdęncia.

Só a organizaçăo do povo e a pressăo nas ruas podem impedir as reformas e os ataques aos direitos socais. Nada sairá nesse sentido dos gabinetes parlamentares. Temos que impedir que os empresários e a elite política façam seus acordőes de cúpula e golpes para seguirem com seu projeto. A mobilizaçăo e a pressăo popular săo necessárias e urgentes agora para barrar o avanço das reformas em meio a essa instabilidade. Săo pressőes necessárias para impor ao governo as pautas populares, também no caso de uma eleiçăo direta. E a mobilizaçăo do povo hoje é urgente para impedir o pior dos cenários, que é uma suspensăo das eleiçőes em 2018 através de uma intervençăo político-militar e a perseguiçăo aos setores combativos da esquerda.

A esquerda eleitoreira exige diretas já para Presidęncia da República e o lulismo pode aflorar, como em anos atrás, conseguindo apresentar-se como suposta saída popular em meio ao terremoto da crise política. Năo podemos nos iludir! Temos afirmado e continuamos afirmando: é preciso superar o petismo e toda sua herança na esquerda. A crença de que Lula terá como enfrentar a crise e trazer melhorias nas condiçőes de vida dos de baixo năo se sustenta. Uma eleiçăo de Lula representaria apenas mais um pacto de classes com a burguesia e os patrőes, em termos ainda mais recuados do que dos anos anteriores.

O importante neste momento é que a luta tem que ser de base e nas ruas para fazer avançar um programa popular de direitos! Promover organizaçăo, mobilizaçăo contra a reforma da previdęncia e trabalhista e pela construçăo de um projeto popular com independęncia de classe. Catalisar a insatisfaçăo popular em revolta e avançar nas lutas nos locais de base. Năo se deixa levar por soluçőes imediatistas, nesse processo de reorganizaçăo da esquerda e acordos de cúpula para salvar a democracia burguesa. Năo existe coelho da cartola, a saída é construir organizaçăo popular nos bairros, nas escolas, nos locais de trabalho com o povo pobre e oprimido. Devemos exigir a suspensăo de todas as medidas antipovo iniciadas no governo PT e continuadas pelo golpista Temer.

O momento é desfavorável para nós oprimidos e oprimidas, mas a crise e a disputa entre as elites abrem margem para outros projetos. Precisamos utilizar a insatisfaçăo para deslegitimar esse sistema e canalizar a luta social.

Democracia Direta já!
Pela suspensăo de todas as medidas antipovo!
Contra o ajuste fiscal e os cortes nos direitos!
Fora Globo golpista!
Construir o Poder Popular contra o ajuste e a repressăo!

américa del norte / méxico / workplace struggles / llamado / petición Friday May 26, 2017 17:03 byRevolución Internacional / World Revolution

ESTE 27 DE MAYO GRITAREMOS... ˇSIN TRABAJADOR@S, LOS PATRONES SE CONVERTIRÁN EN CENIZAS!

ˇAPOYEMOS EL PARO NACIONAL DE L@S TRABAJADOR@S Y EL BOICOT A LAS TRANSNACIONALES DEL CAPITAL!: 27 DE MAYO / MÉXICO

Desde el pasado fin de semana, varios grupos de trabajadores de las empresas Wal-Mart, Sam's Club, Suburbia, Bodega Aurrera y FEMSA en los estados de Guerrero, Oaxaca y Michoacán iniciaron un paro de labores en varias instalaciones debido a las pésimas condiciones de trabajo y salariales, tales como el reparto de utilidades que van desde unos cuantos centavos hasta los 200 pesos... ˇpor ańo! L@s trabajador@s denuncian que un salario de 1,500 pesos es en realidad de miseria y un insulto para la situación económica que vive el país.

Un nuevo movimiento inicia. Este sábado 27 de mayo, la clase trabajadora ha convocado a un paro nacional desde su hora de entrada en distintos estados de la república para tomar las instalaciones, hasta que exista una respuesta convincente por parte de la patronal. A tod@s ell@s les decimos: ˇOrganícense compas, no están sol@s!, ˇluchen hasta que sus jefes no vuelvan a siquiera sońar en quitarles un peso de salario!, ˇmientras ustedes trabajan día con día para sobrevivir, unos cuantos se hacen millonarios y acaban con el planeta!

TENEMOS QUE LOGRAR:

- Un trato digno a tod@s l@s trabajador@s y el respeto a la jornada de 8 horas

- Por la libertad de organización laboral y sindical, siempre autónoma, horizontal, incluyente y sin la interferencia de la patronal y sus amenazas de desarticular cualquier intento organizativo

- Por aumentos salariales dignos y el cumplimiento del descanso establecido

AL PUEBLO EN GENERAL:

Y a quienes estamos fuera, no hay que dudarlo, debemos apoyar con todo lo que esté a nuestro alcance la causa que se está defendiendo y puede extenderse a otros sectores sociales.

- NO compres ni uses sus servicios

- APOYA la toma y el bloqueo de los establecimientos más cercanos de donde te encuentres

- ORGANÍZATE con más gente para difundir esta información con propaganda en las calles y las redes sociales

ESTE 27 DE MAYO GRITAREMOS... ˇSIN TRABAJADOR@S, LOS PATRONES SE CONVERTIRÁN EN CENIZAS!

(Información de acciones y coordinación de brigadas en este página Revolución Internacional / World Revolution)

Revolución Internacional / World Revolution - Ruptura Colectiva (RC)

***

Publicado el 25 de Mayo de 2017 en:

http://rupturacolectiva.com/apoyemos-el-paro-nacional-d...rias/

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Ιμπεριαλισμός / Πόλεμος / Ανακοίνωση Τύπου Thursday May 25, 2017 19:53 byΔίκτυο Ομάδων Αλληλεγγύης Δωδεκανήσου

Συνδιάσκεψη 15 χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος, Αλγερία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Ομάν, Κατάρ, Κουβέιτ, Λιβύη, Λίβανος, Αλβανία, Βουλγαρία, Σλοβακία Ιταλία, Κύπρος και Ελλάδα) για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή, διεξάγεται από χθες στη Ρόδο. Καμιά συνάντηση για την ειρήνη δεν θα ήταν περιττή αν η πολιτική πρακτική αυτών που συνδιασκέπτονται έπειθε για τις καλές τους προθέσεις. Δυστυχώς, πρόκειται για μια φιέστα, που καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με την ειρήνη και την ασφάλεια.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Η συνδιάσκεψη αυτοαναιρεί τους στόχους της, από τη στιγμή που αρκετοί απο τους συμμετέχοντες είναι πρωτεργάτες αιμοσταγών πολέμων ή στυγνών δικτατοριών. Την ώρα που ο λαός της Υεμένης κομματιάζεται σ έναν ανηλεή πόλεμο, είναι τουλάχιστον ασέβεια στους χιλιάδες νεκρούς αυτού του λαού και τα παιδιά που πεθαίνουν απ την πείνα, να έχουν οι πρωτεργάτες και μακελλάρηδες βήμα λόγου για την ειρήνη. Ο πόλεμος στην Υεμένη περιβάλλεται από μια συνωμοσία σιωπής που κάνει βαρύ το μερίδιο ευθύνης και όσων δεν συμμετέχουν στην ισοπέδωση της , αλλά με μια ιδιότυπη ομερτά συγκαλύπτουν τους ένοχους και κλείνουν τα μάτια απέναντι στη μαζική εξόντωση του λαού της.

Η ευθύνη αυτή γίνεται ακόμη πιο μεγάλη από το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα διαφυγής προσφύγων από το αιματοκύλισμα, Αποτελεί επίσης τραγική ειρωνεία, να μιλούν για ειρήνη και ασφάλεια, κράτη που δεν δέχτηκαν ούτε έναν πρόσφυγα από τον παρατεταμένο πόλεμο στην ισοπεδωμένη Συρία. Η απανθρωπιά αυτή απο ομόθρησκα και ομόγλωσσα κράτη διόγκωσε το μαζικό θανατικό των προσφύγων απ τη Συρία στο Αιγαίο και γεννά πολλές υποψίες σε ό,τι αφορά τις βλέψεις αυτών των κρατών για μια μελλοντική ακεραιότητα της Συρίας. Με αυτά τα δεδομένα κσι χωρίς καμιά αναφορά στο εσωτερικό μέτωπο της δικτατορίας, είναι τουλάχιστον απορίας άξιο, τι θα έχει να πει η Σαουδική Αραβία στη συνδιάσκεψη. Όσα διαρρέουν από τη σημερινή κατάσταση στη Λιβύη μιλούν για ένα διαρκές θέατρο πολέμου. Η Λιβυκή «Άνοιξη» γρήγορα μετατράπηκε σε έναν εμφύλιο υποδαυλισμένο από τη Δυση, που μαζί με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς της, άφησε τη Λιβύη με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και άστεγους και μια όλο και μεγαλύτερη επέλαση των ISIS.

Τα απελπισμένα καραβάνια των προσφύγων δραπετεύουν ξέροντας καλά τις ελάχιστες πιθανότητες επιβίωσης, προτιμότερες όμως απο το βέβαιο θάνατο. Και η συμμετοχή της Λιβύης στη συνδιάσκεψη βάζει ερωτηματικά για το ποιός απ όλους θα εκπροσωπήσει το απόλυτο χάος αυτής της χώρας και τι προσέγγιση θα έχει στην είρηνη. Η Συρία συνεχίζει να αποτελεί θέατρο άγριων συγκρούσεων. Ο τελευταίος βομβαρδισμός απ τους Αμερικανούς υπογράμμισε και πάλι το προφανές, τη μετατροπή αυτής της χώρας σε πεδίο σκληρού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, που οδηγεί το λαό της στον αφανισμό και τη Συρία στον κατακερματισμό.

Την ώρα που διεξάγεται η συνδιάσκεψη είναι πολύ πιθανό να διαδραματίζονται χερσαίες επιχειρήσεις απο τους Αμερικανούς, κάτι που κάνει ακόμη πιο σύνθετη κι επικίνδυνη την ήδη πολύ άσχημη κατάσταση της χώρας και οπωσδήποτε παρατείνει τον πόλεμο. Ποια ήταν η συμμετοχή των αμερικανικών βάσεων στο έδαφος της Ελλάδας στους βομβαρδισμούς τώρα στη Συρία και πριν στη Λιβύη και λίγο πιο πριν σε Ιράκ και Αφγανιστάν; Πώς την εννοούμε την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή όταν συμμετέχουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στα αιματοκυλίσματα; Βέβαια για την «ασφάλεια» φαίνεται να έχουμε την προσέγγιση που επέβελε η ντροπιαστική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε.- Τουρκίας, που θεωρεί την τελευταία, χώρα ασφαλή αρκετά ώστε να τελειώσουν εκεί όλες οι προσδοκίες των προσφύγων που κατάφεραν να επιζήσουν, μόνο και μόνο για να επαναπροωθηθούν. Την ώρα που οι 15 αναπτύσσουν εκθέσεις ιδεών για την πολυπαθή ειρήνη στην περιοχή μας, ο Τραμπ περιοδεύει από τη Σαουδική Αραβία στο Ισραήλ, σε μια δήθεν ειρηνευτική εξόρμηση. Όχι μόνο δεν υπήρξε καμιά δέσμευση του Ισραήλ σε σχέση με το Παλαιστινιακό αλλά από κοινού, Τραμπ και Νετανιάχου εξαπέλυσαν νέες απειλές κατά του Ιράν.

Σε ό,τι αφορά επίσης το Παλαιστινιακό, πρέπει να σημειωθεί ότι η Παλαιστίνη δεν περιλαμβάνεται στους 15 που συνδιασκέπτονται για την ειρήνη στη Ρόδο. Ούτε και το Ισραήλ βέβαια. Φαίνεται πως αυτή η τακτική των ίσων αποστάσεων εξισώνει, για άλλη μια φορά, το θύτη με το θύμα. Οπωσδήποτε δημιουργεί ερωτηματικά το γεγονός πως ούτε η Συρία συμπεριλαμβάνεται στους συνδιασκεπτόμενους. Έτσι, Υεμένη, Παλαιστίνη και Συρία, οι χώρες δηλαδή που αιμορραγούν στην περιοχή, δεν περιλαμβάνονται στη συνδιάσκεψη.

Τέλος, στη χώρα μας, το άλλο είδος πολέμου, των οικονομικών δολοφόνων, έχει μετατρέψει το λαό μας σε σκύλευμα της παγκόσμιας τοκογλυφίας, έχει κάνει εκατοντάδες χιλιάδες νέους μας, οικονομικούς πρόσφυγες και έχει εγκλωβίσει πολύ περισσότερους στην απόγνωση της ανεργίας, κάθε μνημόνιο είναι μια βόμβα μεγατόνων από την οποία τα εκατομμύρια νεόφτωχοι αγωνιζόμαστε να επιβιώσουμε.

Μέσα σ αυτές τις συνθήκες στη χώρα και την ευρύτερη περιοχή μας, η ειρήνη και η ασφάλεια, μόνο απο εκθέσεις ιδεών και φιέστες δεν έχουν ανάγκη. Πολύ περισσότερο προκαλούνται από τον κυνισμό και την υποκρισία. Όπως πάντα μέσα στην ιστορία, έτσι και τώρα, προσδοκία για ειρήνη και ασφάλεια των λαών μπορεί να υπάρχει μόνο με πλατιά λαϊκή αντίσταση.

Δωδεκάνησα, 23/5/2017

ΔΙΚΤΥΟ ΟΜΑΔΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

http://dodecanesesolidarity.blogspot.gr/

https://www.facebook.com/groups/DodecaneseSolidarity

brazil/guyana/suriname/fguiana / repressăo / prisioneiros / opiniăo / análise Thursday May 25, 2017 12:19 byCordinación Anarquista Brasileńa   text 1 comment (last - thursday may 25, 2017 23:09)

Texto de la CAB acerca de situación en Brasil.

[Portuguęs]

Brasil vive un terremoto político, escancando la podredumbre de las élites del país y debilitando aún más los lazos que las sostienen en el poder. La operación orquestada que posibilitó la grabación entre el presidente Michel Temer y el dueńo de JBS, la mayor empresa de carnes del mundo, altera la correlación de fuerzas en el país y juega gasolina en la crisis política y social. Con la inestabilidad política, el gobierno tiene más dificultades para movilizar su base y avanzar con las reformas de la jubilación y de los derechos de los trabajadores, los mayores ataques a la clase obrera. Eso no es motivo para conmemorar, no debemos sacar peso destas luchas. Ahora es la hora de avanzar, masificar las movilizaciones con el bloqueo de las calles, paralizaciones hacia la huelga general para trancar los recortes sociales y las reformas. Debemos profundizar la democracia, pero la democracia directa, donde las / las trabajadoras / es en sus locales de trabajo, estudio y vivienda decidan el rumbo del país. No podemos aceptar las migajas de los de arriba, necesitamos imponer un programa popular de derechos sociales construido y decidido por el pueblo. Necesitamos construir la democracia directa, en los barrios, en las favelas, en los barrios pobres, en las ocupaciones de tierra y de vivienda, en las fábricas, en las escuelas fuera de los acuerdos de los de arriba.

El golpe que destituyó el cuarto mandato del PT / PMDB de la presidencia posibilitó en su empiezar un éxito en aprobar duras medidas contra el pueblo en un ritmo abrumador, con amplio apoyo en el congreso y en los medios, principalmente de la red de telivision Globo. Michel Temer aprobó la reforma de la enseńanza, la ley del techo de gastos, ley de la tercerización, privatizaciones y distintos ataques – empiezados os durante el propio gobierno del Partido de los Trabajadores (PT). Décadas de burocratización de las luchas por las grandes centrales sindicales y la práctica de la cooptación de dirigentes de grandes movimientos sociales por el PT, ayudaron y aún ayudan a desmovilizar al pueblo y dificultan la masificación de la resistencia contra estos ataques. A pesar de ello, otros sectores como los estudiantes y indígenas, dan el aliento renovado a la lucha social. El crecimiento de la insatisfacción popular con las reformas de la jubilación y laborista de Temer se manifestó con gran impacto en las calles, en las movilizaciones por la huelga general de los días 15 y 28 de abril, haciendo los golpistas retrocedieren con sus propuestas.

Con más del 90% de rechazo, el gobierno Temer no tiene legitimidad ni para sostener ese falso sistema democrático. Esto sólo sirve para mantener a los empresarios y la clase política robando y matando al pueblo. El gobierno de conciliación de clases de Lula y Dilma fue un gobierno para los empresarios y ricos, con algunas migajas para los pobres. Y las innumerables denuncias de corrupción sólo dejan evidente la asquerosa relación de favorecimiento que existe entre grandes empresas y el Estado. Los casos de corrupción no son hechos aislados, pero es lo que hace mover la rueda del Estado y del sector privado. Es decir, el sistema representativo no sirve para los intereses del pueblo, sino para el capitalismo, para que la clase política y empresarial pueda hacer avanzar sus proyectos.

Por eso las "soluciones mágicas" como privatizaciones, tercerizaciones, ataques a los derechos laborales sólo sirven para que los empresarios se beneficien más. De la misma forma son los ataques a los derechos sociales, ataques a los indígenas y sus territorios, sin tierras y campesinos, a las mujeres, LGBTTs, el genocidio del pueblo negro y moradores de favelas y barrios pobres, la criminalización de la pobreza. Todas son medidas y políticas para que la derecha y los sectores conservadores, empresarios, terratenientes, banqueros imponen su ideología, lucren más, concentren más riqueza y exploten más al pueblo. Los empresarios, como Joăo Dória, no son distintos de los demás políticos, son enemigos del pueblo. Si los políticos profesionales están en descrédito, el sistema de justicia intenta valerse de legitimidad con las operaciones anticorrupción para aumentar su poder en la estructura de Estado. La cúpula del Poder Judicial, la Policía Federal y el Ministerio Público, con sectores alineados directamente a Estados Unidos, cuentan con el apoyo masivo de la red Globo para acumular poder con sesgos peligrosamente autoritarios. Es preciso repudiar esa escalada y evitar cualquier ilusión en salvación por la justicia burguesa.

Los viejos medios desempeńan un papel crucial en la marańa de intereses de la clase dominante. La red Globo, la misma que apoyó el Golpe Midiático Jurídico Parlamentario, construyó y legitimó el golpe actual, ahora se coloca del lado más fuerte, con la Procuraduría General de la República (PGR) por la salida de Temer. El propósito es recuperar las condiciones para aprobar las reformas con la elección de un nuevo presidente por elecciones indirectas. No podemos menospreciar el papel que las gigantes de comunicación cumplen en el campo ideológico. La posición de la Globo contra Temer no significa ningún avance para el campo popular. En el descrédito de los políticos profesionales ella descarta antiguas apuestas, como Aécio Neves, y orientan su agenda por la tendencia mundial de apalancar las candidaturas de personalidades aparentemente "de fuera" del campo político-partidária. (Doria, Meirelles), del poder judicial (Nelson Jobim, Carmem Lúcia, Joaquim Barbosa), o incluso de los medios de entretenimiento (Luciano Huck). Es estratégico avanzar en el descrédito de los viejos medios y fortalecer la pauta de la democratización de la comunicación con restricción al poder de estas empresas, así como fortalecer los medios de comunicación populares.

Es necesario cuestionar el motivo de que las denuncias lleguen sólo en este momento. A pesar de que han descartado algunos políticos y desencadenado cierta inestabilidad, la acción demuestra lealtad en los acuerdos entre Estado y capital. El criterio es económico y hay interés en defender una empresa que recientemente enfrentó la operación “Carne Débil”; Una acción que, si por un lado demostró la pésima condición que nuestra comida es producida, atendió primero a los intereses estadounidenses de debilitar a un competidor en la disputa internacional del mercado de la carne. Cabe seńalar que fue el gobierno del PT / PMDB que engordó a JBS vía BNDES con fomentos millonarios, transformando la empresa en una de las más grandes del mundo.

ˇAbajo y Izquierda, Democracia Directa ya!

El hecho es que la pauta que llevó a muchas personas a las calles en ese 1 ańo de gobierno Temer puede convertirse en realidad: la salida de Michel Temer de la presidencia de la república. Y nos preguntamos: ży ahora? żCuál es el siguiente paso? Sabemos que con los golpistas debilitados y su base parlamentaria oscilante, faltan condiciones para dar continuidad en la tramitación de las reformas laborales y de la previsión. Ahora es urgente masificar la lucha contra las reformas y retomar los derechos que fueron retirados por golpistas del pasado y de la actual coyuntura del PT / PMDB. Además de parar las reformas, necesitamos construir un proyecto que haga que los ricos paguen la cuenta de la crisis y que reconozca a la élite política, empresariado y medios de comunicación como enemigos del pueblo. Las grandes empresas como JBS deben al gobierno más de 400 mil millones, cerca de tres veces el valor que agregan al falso déficit de la Seguridad Social.

Sólo la organización del pueblo y la presión en las calles pueden impedir las reformas y los ataques a los derechos sociales. Nada saldrá en el sentido del parlamento. Tenemos que impedir que los empresarios y la elite política hagan sus acuerdos de cúpula y golpes para seguir con su proyecto. La movilización y la presión popular son necesarias y urgentes ahora para impedir el avance de las reformas en medio de esa inestabilidad. Son presiones necesarias para imponer al gobierno las pautas populares, también en el caso de una elección directa. Y la movilización del pueblo hoy es urgente para impedir el peor de los escenarios, que es una suspensión de las elecciones en 2018 a través de una intervención político-militar y la persecución a los sectores combativos de la izquierda.

La izquierda electorera exige directas ya a la Presidencia de la República y el lulismo puede aflorar, como en ańos atrás, logrando presentarse como supuesta salida popular en medio del terremoto de la crisis política. ˇNo podemos engańarnos! Hemos afirmado y continuamos afirmando: hay que superar el petismo y toda su herencia en la izquierda. La creencia de que Lula tendrá como enfrentar la crisis y traer mejoras en las condiciones de vida de los de abajo no se sustenta. Una elección de Lula representaría sólo otro pacto de clases con la burguesía y los patrones, en términos aún más recuados que de los ańos anteriores.

Lo importante en este momento es que la lucha tiene que ser desde abajo y en las calles para hacer avanzar un programa popular de derechos! Promover organización, movilización contra la reforma de la jubilación y de los derechos laboristas y por la construcción de un proyecto popular con independencia de clase. Catalizar la insatisfacción popular en revuelta y avanzar en las luchas en los locales de militancia. No se dejar llevar por soluciones pontuales, en ese proceso de reorganización de la izquierda y acuerdos de cúpula para salvar la democracia burguesa. No hay conejo en cartulina, la salida es construir organización popular en los barrios, en las escuelas, en los locales de trabajo con el pueblo pobre y oprimido. Debemos exigir la suspensión de todas las medidas antipolíticas iniciadas en el gobierno PT y continuadas por el golpista Temer.

El momento es desfavorable para nosotros oprimidos y oprimidas, pero la crisis y la disputa entre las élites abren margen para otros proyectos. Necesitamos utilizar la insatisfacción para deslegitimar ese sistema y canalizar la lucha social.

ˇDemocracia directa ya! ˇPor la suspensión de todas las medidas antipolíticas! ˇContra el ajuste fiscal y los recortes en los derechos! ˇFuera Globo golpista! ˇConstruir el Poder Popular contra el ajuste y la represión!

image Protesta en San Pablo (Brasil) 0.12 Mb

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Λαϊκοί Αγώνες / Γνώμη / Ανάλυση Wednesday May 24, 2017 20:08 byαναρχική ομάδα cumulonimbus

Η παρούσα εισήγηση διαβάστηκε στην εκδήλωση για την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο, στο στο πλαίσιο του 2ημέρου για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό που διοργάνωσε η αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” στην Πάτρα.

Η αξία του νερού ως φυσικού πόρου, το νερό ως μέσο πίεσης και εξαναγκασμού, (απο)ιδιωτικοποίηση του νερού, και η (έμμεση) ιδιωτικοποίησή του στην Κέρκυρα.

Εισήγηση για το νερό και την (έμμεση) ιδιωτικοποίησή του στην Κέρκυρα

Η αξία του νερού ως φυσικού πόρου, το νερό ως μέσο πίεσης και εξαναγκασμού, (απο)ιδιωτικοποίηση του νερού, και η (έμμεση) ιδιωτικοποίησή του στην Κέρκυρα.

Το νερό ως φυσικός πόρος

Το νερό είναι συνώνυμο της ζωής. Είναι γνωστό πως κάθε οργανισμός χρειάζεται νερό για να επιβιώσει, ενώ έμβια κατάσταση δίχως νερό δεν υφίσταται. Το νερό ως φυσικός πόρος και χημική ένωση του περιβάλλοντος παρουσιάζει ορισµένες ιδιαιτερότητες σε σχέση µε άλλους φυσικούς πόρους: η βασικότερη είναι η σπουδαιότητά του· το νερό είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο για το ανθρώπινο σώµα, την υγεία, τη γεωργία και τις οικονοµικές δραστηριότητες του ανθρώπου. Η δεύτερη ιδιαιτερότητά του έγκειται στη σπανιότητά του· παρόλο που καλύπτει τη µεγαλύτερη επιφάνεια του πλανήτη, µόνο ένα μικρό ποσοστό του (συγκεκριμένα μόλις περίπου το 2.5%) είναι πόσιµο. Είναι χαρακτηριστικό ακόµη ότι η συνολική του ποσότητα είναι πεπερασµένη και περιορισµένη, δεν παράγονται νέες ποσότητες νερού στη φύση, επομένως κάθε σταγόνα νερού που βρίσκεται στον πλανήτη υπάρχει εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Η τρίτη ιδιαιτερότητα του νερού είναι η ευκολία µε την οποία ο άνθρωπος µπορεί να το διαχειρίζεται· το νερό, σε αντίθεση για παράδειγµα µε τον αέρα, µπορεί εύκολα να περιοριστεί σε σωληνώσεις ή συσκευασίες, να µεταφερθεί, να διανεµηθεί, να αγοράζεται και να πωλείται. Κατά συνέπεια, ο τρόπος µε τον οποίο θα καταναλωθεί και θα αξιοποιηθεί, από ποιους και υπό ποιους όρους, είναι εφικτό να αποτελεί αντικείµενο απόφασης.

Είναι αναµφισβήτητο ότι οι ανθρώπινες ανάγκες σε νερό βαίνουν συνεχώς αυξητικά, αφού αυξάνεται ο παγκόσµιος πληθυσµός και συγχρόνως η ζήτηση σε νερό από τις δραστηριότητες της γεωργίας, της βιοµηχανίας και εν γένει της παραγωγής γίνονται ολοένα και πιο υδροβόρες. Είναι ενδεικτικό ότι, σύµφωνα µε ορισµένες εκτιµήσεις, στα επόµενα 25 χρόνια προβλέπεται η χρήση νερού να αυξηθεί κατά 40%, ενώ 17% περισσότερο νερό θα απαιτείται προκειµένου η αγροτική παραγωγή να καλύψει τις ανάγκες του παγκόσµιου πληθυσµού σε τρόφιµα. Με δεδοµένα την πεπερασµένη ποσότητα του νερού στον πλανήτη, την τεράστια έλλειψή του σε συγκεκριµένες γεωγραφικές περιοχές, αλλά και την ανισοµέρεια στη χρήση του, δεν χρειάζεται µεγάλη προσπάθεια για να αντιληφθεί κανείς ότι το µέλλον για τους «από κάτω» του κόσµου προδιαγράφεται τουλάχιστον ανησυχητικό. Ούτε χρειάζεται µεγάλη διορατικότητα για να καταλάβει κανείς ότι το νερό µπορεί να λειτουργήσει ως µοχλός άσκησης γεωπολιτικής επιρροής και κοινωνικής πίεσης. Στην πραγµατικότητα, αυτό ήδη συµβαίνει σε πολλές περιοχές του πλανήτη και θα συνεχίσει να συµβαίνει ακόµη πιο έντονα στο µέλλον. Το πολύτιµο αυτό στοιχείο, ακριβώς επειδή είναι το υπέρτατο αγαθό, µπορεί να αποδειχτεί και το µεγαλύτερο όπλο. Όποιος ελέγχει το νερό, ελέγχει και τις τύχες των ανθρώπων.

Η παρέµβαση στο περιβάλλον
Το νερό ως µέσο πίεσης και εξαναγκασµού
Το νερό ως όπλο

Περίπου ένα δισεκατοµµύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιµο νερό (συγκεκριµένα, σύµφωνα µε πόρισµα του ΟΗΕ που δηµοσιεύτηκε το 2013, 780 εκατοµµύρια άνθρωποι), ενώ 6 µε 8 εκατοµµύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως από σχετιζόµενες µε το νερό ασθένειες. Οι άνθρωποι αυτοί δεν βρίσκονται µόνο σε φτωχές χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Ακόµη και µέσα στις καπιταλιστικά ανεπτυγµένες δυτικές χώρες, τεράστιες εκτάσεις γης στερεύουν από νερό ή η ρύπανση των υδάτινων πόρων καθιστά το νερό τους µη πόσιµο. Στις ΗΠΑ ο ποταµός Colorado έχει εκτραπεί ώστε να τροφοδοτεί µε νερό τις µεγάλες πόλεις που βρίσκονται µέσα στην έρηµο, όπως για παράδειγµα το Las Vegas του οποίου η τύχη για τα επόµενα χρόνια κρίνεται παρόλα αυτά αβέβαιη. Στην Κίνα η υπέρµετρη άντληση ποταµών οδηγεί σε εσωτερικά µεταναστευτικά ρεύµατα, ενώ η ρύπανση του ποταµού Yangtze (του µεγαλύτερου ποταµού της Ασίας) έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα όπου θέτει σε άµεσο κίνδυνο εκατοµµύρια Κινέζους.

Από την άλλη, θίγοντας το παράδειγµα της MEKOROT, κρατικής επιχείρησης ύδρευσης του Ισραήλ, διαφαίνεται πως ο έλεγχος του νερού µπορεί να συµβάλλει ζωτικά στις διάφορες κατασταλτικές βλέψεις· εν προκειµένω, στις πολιτικές εκτοπισµού του ισραηλινού κράτους. Συγκεκριµένα, κατόπιν επέµβασης του ισραηλινού στρατού, η MEKOROT κατέχει το µονοπώλιο της άντλησης-διαχείρισης-διανοµής του νερού σε αυτά τα εδάφη. Έτσι, είναι σε θέση να παρέχει δραµατικά περιορισµένη ποσότητα νερού στις παλαιστινιακές κοινότητες, τις οποίες µάλιστα χρεώνει πιο ακριβά από ό,τι χρεώνει τις αντίστοιχες ισραηλινές. Ακόµη, έχει στερέψει τις φυσικές πηγές και τα πηγάδια στα κατεχόµενα εδάφη, έχει καταστρέψει δεξαµενές και αυτοσχέδιες εγκαταστάσεις ύδρευσης, ενώ σταθερά πλανάται η απειλή της οριστικής διακοπής παροχής. Συνολικά, ελέγχοντας το νερό έχει επιβάλλει ένα ιδιότυπο apartheid κατά των παλαιστινιακών κοινοτήτων και διάφορων αραβικών φυλών της περιοχής.

Είναι πολύ συχνό φαινόµενο, αφού τα ποτάµια δεν γνωρίζουν σύνορα, περισσότερες από µία κοινότητες ή χώρες να µοιράζονται υδάτινους πόρους. Το γεγονός αυτό, θεωρητικά, δίνει τη δυνατότητα σε κάθε κράτος να αποσπά την πρόσβαση από το επόµενο «κλείνοντας τη στρόφιγγα». Η στέρηση του νερού σε πληθυσµούς άλλων χωρών ή σε ανεπιθύµητες µειονότητες στο εσωτερικό µπορεί να αποδειχτεί ανεκτίµητο όπλο στα χέρια των αφεντικών του πλανήτη. Μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες αλλά και κράτη, προεξοφλώντας τις µελλοντικές εξελίξεις σπεύδουν από τώρα να εξασφαλίσουν πολύτιµα αποθέµατα νερού, σε έναν άτυπο µέχρι στιγµής πόλεµο για τον σηµαντικότερο πόρο του πλανήτη. Είναι σαφές ότι αν δεν αλλάξει κάτι στο κοντινό µέλλον, η εξασφάλιση του νερού θα γίνεται σύµφωνα µε το δίκαιο του ισχυρού.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό ή εµπόρευµα;
Ιδιωτικοποίηση ή δηµόσια διαχείριση;

Σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, οι άνθρωποι οργάνωναν τη ζωή τους γύρω από περιοχές µε νερό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι µεγαλύτεροι πολιτισµοί της αρχαιότητας αναπτύχθηκαν γύρω από γόνιµες περιοχές του πλανήτη µε αφθονία νερού (παράδειγµα Μεσοποταµία, Αίγυπτος). Για χιλιετίες οι άνθρωποι ικανοποιούσαν τη δίψα τους, τις ανάγκες της γεωργίας, και κάθε άλλη ανάγκη τους, απλώς αντλώντας το νερό από όπου αυτό υπήρχε διαθέσιµο, δίχως όρους και προϋποθέσεις. Η πρακτική αυτή ήταν αυτονόητη, το αντίθετο ήταν όχι µόνο τεχνολογικά ανέφικτο, αλλά και φιλοσοφικά αδιανόητο. Το νερό, λοιπόν, υπήρξε για χιλιετίες κοινωνικό αγαθό.

Σήµερα τα πράγµατα είναι διαφορετικά. Ο καπιταλισµός µετέτρεψε το κοινωνικό αυτό αγαθό σε εµπόρευµα, δηλαδή σε ένα προϊόν που αποσκοπεί στη δηµιουργία κέρδους. Δωρεάν νερό δεν υπάρχει, εκτός αν κάποιος έχει δική του γεώτρηση. Το νερό φτάνει στους ανθρώπους µέσω δηµόσιων, δηµοτικών ή ιδιωτικών εταιριών ύδρευσης. Για την παροχή πληρώνουµε λογαριασµούς και θεωρείται αυτονόητο ότι η παροχή διακόπτεται αν το ποσό δεν καταβληθεί έγκαιρα. Ταυτόχρονα, το νερό πωλείται παντού εµφιαλωµένο από εταιρείες που το αντλούν δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν από τις φυσικές πηγές. Στην καπιταλιστική οικονοµία δεν είναι αποδεκτό οι άνθρωποι να αποκτούν απευθείας από τη φύση την ποσότητα νερού που χρειάζονται, αφού έτσι δεν προκύπτει κέρδος για κανέναν.

Όπως για κάθε διαχειρίσιµο φυσικό πόρο, έτσι και για το νερό το καπιταλιστικό σύστηµα δηµιουργεί ένα ολόκληρο πλέγµα οικονοµικών δραστηριοτήτων, οι οποίες προσµετρού νται και στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της εκάστοτε εθνικής οικονοµίας: φορολογικά έσοδα για τα κράτη, κέρδη για τους ιδιώτες, µία πρωτογενή χρηµατιστηριακή αγορά νερού (µε τις σχετικές διακυµάνσεις στην τιµή ανάλογα µε την προσφορά και τη ζήτηση), και µια δευτερογενή αγορά παραγώγων («futures») ή µετοχών εταιρειών που αγοράζουν και πωλούν χρηµατιστηριακά προϊόντα, οι τιµές των οποίων αυξοµειώνονται ανάλογα µε την προσδοκία µελλοντικής κερδοφορίας των εταιρειών που εµπορεύονται το νερό. Με λίγα λόγια, ένα πλέγµα οικονοµικών δραστηριοτήτων που σύµφωνα µε την κυρίαρχη ορολογία ονοµάζονται «επενδύσεις» και οδηγούν στο µύθευµα της καπιταλιστικής «ανάπτυξης», πάντα φυσικά προσφέροντας σε αντάλλαγµα το πολύτιµο δέλεαρ των «θέσεων εργασίας».

Το ερώτηµα αν το νερό είναι αγαθό ή εµπόρευµα είναι η βασικότερη συζήτηση που πρέπει να τεθεί, όταν διεξάγεται δηµόσιος διάλογος σχετικά µε οποιοδήποτε ζήτηµα αφορά το νερό, τόσο σε πολιτικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο. Καµία παραπέρα συζήτηση δεν µπορεί να οδηγήσει σε κάτι ουσιώδες, µέχρι να δοθεί σαφής απάντηση στο ερώτηµα αυτό. Και αυτό διότι µέσα στην ίδια την απάντηση υπάρχουν άµεσα σηµαντικές προεκτάσεις.

Tο εµπόρευµα αντιδιαστέλλεται ολοκληρωτικά από το αγαθό. Το αγαθό προορίζεται για να καλύψει µια ανθρώπινη άµεση ανάγκη, έχει εποµένως µια αναµφισβήτητη αξία. Το εµπόρευµα, από την άλλη, δεν προορίζεται για να καλύψει την ανάγκη κανενός συγκεκριµένου ανθρώπου, αλλά προορίζεται για να πωληθεί σε όποιον είναι διατεθειµένος να το αγοράσει, και έχει αναµφισβήτητα τιµή. Η λογική που διέπει τη διαχείριση των αγαθών είναι αυτή της εξοικονόµησης, της διατήρησης, της ορθολογικής διαχείρισης, της κατά το δυνατό ελεύθερης πρόσβασης και δίκαιης κατανοµής σε όλους. Η λογική που διέπει τη διαχείριση των εµπορευµάτων είναι αυτή της ιδιοκτησίας, της οικονοµικής τους εκµετάλλευσης, της άνισης διάθεσης στους ανθρώπους, της διαµόρφωσης τιµής σύµφωνα µε τους κανόνες της αγοράς, χωρίς η πραγµατική αφθονία ή σπανιότητα του εµπορεύσιµου προϊόντος να επιδρά µε κάποιον τρόπο στη συναλλαγή -πέρα από την αντίστοιχη προσαρµογή της τιµής φυσικά. Το εµπόρευµα µπορεί να σπαταλιέται από όποιον το πληρώνει, αφού αυτό συνεπάγεται κέρδη για όποιον το εµπορεύεται και αφού, εν τέλει, ο καταναλωτής «το πλήρωσε» άρα «του ανήκει».

Το νερό ως αγαθό επιτάσσει την κοινωνική και δηµόσια διαχείρισή του. Το νερό ως εµπόρευµα σηµαίνει την επιβολή ιδιωτικοποίησης και της οικονοµικής του εκµετάλλευσης. Σε παγκόσµιο επίπεδο πραγµατοποιείται ένας διαρκής διάλογος πάνω στο ζήτηµα αυτό, και διαφορετικά κράτη έχουν ακολουθήσει διαφορετικούς δρόµους ως προς τη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Πρόκειται για ένα διάλογο, ωστόσο, που διεξάγεται ανάµεσα σε ηγέτες, θεσµοθετηµένους οργανισµούς, think tanks, περιβαλλοντικές µη κυβερνητικές οργανώσεις και οικονοµολόγους. Σε αυτόν δεν συµµετέχουν οι από τα κάτω αυτού του κόσµου, ούτε ζητείται η γνώµη τους· καλούνται, όµως, σε κάθε περίπτωση να πληρώσουν τις συνέπειες των επιλογών όλων των παραπάνω.

Λατινική Αµερική – ΗΠΑ

Ένα σχετικό παράδειγµα αποτελεί η περίπτωση της Βολιβίας. Το 1997 εκκίνησαν οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης του νερού, ενώ δύο χρόνια αργότερα όλες οι υποδοµές ύδρευσης και αποχέτευσης της πόλης Cochabamba πέρασαν στην κατοχή της διεθνούς κοινοπραξίας AGUAS DE TUNARI. Μέσα σε λίγο διάστηµα, η εταιρία αύξησε κατακόρυφα τις χρεώσεις του νερού, χρεώσεις που έφτασαν µέχρι και 200 φορές πιο ψηλά από ό,τι προηγουµένως. Όταν οι κάτοικοι ξεκίνησαν να ανοίγουν δικές τους γεωτρήσεις και να µαζεύουν το νερό της βροχής, θεσπίστηκε νοµοθεσία που απαγόρευσε αυτές τις πράξεις, φυσικά µε σκοπό να προστατευθούν οι πωλήσεις του εµπορευµατοποιηµένου νερού.

Tα «πειράµατα» ιδιωτικοποίησης βασικών ανθρώπινων αγαθών συνεχίστηκαν στη Λατινική Αµερική. Στη Χιλή, το νερό είναι εµπορευµατοποιηµένο στον υπέρτατο βαθµό. Τα δικαιώµατα άντλησης και κατανάλωσης νερού είναι αντικείµενο αγοράς, πώλησης, ενοικίασης και παραχώρησης, ακριβώς όπως συµβαίνει σε άλλες χώρες µε την ακίνητη περιουσία. Δεν υπάρχει τίποτε που να εµποδίζει κάποιον ιδιώτη να αποκτήσει τα δικαιώµατα εκµετάλλευσης του συνόλου των αποθεµάτων µιας περιοχής, απλά και µόνο επειδή είναι ο πλειοδότης. Το καθεστώς αυτό στη Χιλή επιβλήθηκε από τη δικτατορία Pinochet, υπό τα διδάγµατα του νεοφιλελεύθερου δόγµατος, και φυσικά δεν περιορίστηκε µόνο στο νερό.

Παρεµφερής περίπτωση είναι της AGUAS ARGENTINAS, µιας ιδιωτικής εταιρίας που ανέλαβε την ύδρευση και αποχέτευση στο Buenos Aires της Αργεντινής. Υπό την κυβέρνηση του Carlos Menem και των νεοφιλελεύθερων δογµάτων που αυτή ακολούθησε, αποφασίστηκε η ιδιωτικοποίηση της δηµόσιας εταιρείας ύδρευσης. Για να γίνει ελκυστική για τους επενδυτές, τα τιµολόγια αυξήθηκαν κατά 21% τον Φεβρουάριο του 1991 και ακόµη 29% µετά από δύο µήνες. Τον Φεβρουάριο του 1992 οι χρεώσεις αυξήθηκαν επιπλέον 18%, και αµέσως µετά επιβλήθηκε ΦΠΑ οδηγώντας σε νέας αύξηση (21%). Αµέσως πριν την ιδιωτικοποίηση, οι τιµές του νερού αυξήθηκαν κατά 8% ακόµη. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, η εταιρεία κατέστη ελκυστική για τους επενδυτές και πουλήθηκε το 1993 σε κοινοπραξία ιδιωτών, στην οποία συµµετείχαν τα γνωστά ονόµατα SUEZ LYONAISSE, VIVENDI (µετέπειτα VEOLIA), καθώς και… η Παγκόσµια Τράπεζα.

Το ιδιωτικό σχήµα προχώρησε αµέσως σε περικοπές προσωπικού κατά 40%. Στα επόµενα χρόνια, απέτυχε σχεδόν σε όλους τους στόχους που προέβλεπε η σύµβαση παραχώρησης. Ενώ για λόγους σταθερότητας των κερδών προβλεπόταν η απαγόρευση µεταβολής των τιµών του νερού, ο επενδυτής επικαλέστηκε «έκτακτα οικονοµικά προβλήµατα» µόλις οκτώ µήνες µετά τη σύµβαση παραχώρησης, και πέτυχε επιπλέον αυξήσεις τιµολογίων που την οδήγησαν σε αστρονοµικά κέρδη κατά το δεύτερο χρόνο λειτουργίας της. Παράλληλα, οι προβλέψεις για επέκταση του δικτύου ύδρευσης, που αποτελούσε το πιο φλέγον ζήτηµα ύδρευσης της πόλης, καλύφθηκαν µόλις κατά το ήµιση και χωρίς να περιλαµβάνουν τα φτωχότερα τµήµατα του Buenos Aires.

Στην πρώτη δεκαετία λειτουργίας της ιδιωτικής επιχείρησης, τα τιµολόγια ανέβηκαν κατά µέσο όρο 88%, σε µία περίοδο σχεδόν µηδενικού πληθωρισµού στη χώρα. Μέσα στην ίδια δεκαετία, µε συνεχείς τροποποιήσεις της σύµβασης, αναβλήθηκαν επανειληµµένα οι υποχρεώσεις της AGUAS ARGENTINAS για κατασκευή εργοστασίων επεξεργασίας λυµάτων και επέκταση της αποχέτευσης, καθώς και η εφαρµογή πολλών περιβαλλοντικών όρων. Αποτέλεσµα ήταν το πόσιµο νερό του ποταµού Rio de la Plata να ρυπανθεί µε λύµατα σε επίπεδα που κατέστησαν το δίκτυο ύδρευσης επικίνδυνο για τη δηµόσια υγεία και να επιβληθούν στην εταιρεία σωρεία προστίµων. Μόλις δύο µήνες πριν την αποχώρησή της από την εξουσία, η κυβέρνηση του Carlos Menem διέγραψε µε νόµο ένα µεγάλο µέρος από αυτά.

Μετά την κατάρρευση της οικονοµίας το 2001, η εταιρεία χρεοκόπησε και δήλωσε αδυναµία να εφαρµόσει τους όρους της σύµβασης. Μετά από αδιάκοπους αγώνες και πιέσεις των κατοίκων της πρωτεύουσας της Αργεντινής ενάντια στην εξαιρετικά αντιδηµοφιλή πλέον εταιρεία, η κυβέρνηση του Néstor Kirchner τελικά κατήγγειλε τη σύµβαση παραχώρησης και ίδρυσε µια νέα δηµόσια επιχείρηση, η οποία πάγωσε τις τιµές του νερού και ξεκίνησε ένα πρόγραµµα βελτίωσης των υποδοµών της. Πρώτη προτεραιότητα αποτέλεσε η διεκδικούµενη επέκταση του δικτύου σε φτωχές περιοχές, η µείωση της ρύπανσης, και η βελτίωση της ποιότητας του πόσιµου νερού. Η δηµόσια εταιρεία έχει ελάχιστα κέρδη και η επέκταση των δικτύων γίνεται αποκλειστικά µε κρατικά κεφάλαια. Μία δεκαετία ιδιωτικοποίησης τής (ήδη κακής µέχρι τότε) κρατικής υπηρεσίας ύδρευσης αποτυπώθηκε στη συλλογική µνήµη των κατοίκων του Buenos Aires ως ένα λάθος το οποίο δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Στον ανεπτυγµένο καπιταλιστικά κόσµο η εµπειρία δείχνει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού και η διαχείρισή του ως εµπόρευµα δεν ήταν ούτε αποδοτική, ούτε κοινωνικά δίκαιη, ούτε περιβαλλοντικά αποδεκτή. Και αυτό αποτελεί απόλυτα λογικό συµπέρασµα όταν το νερό αντιµετωπίζεται ως εµπόρευµα. Όπως µε κάθε εµπόρευµα, η τιµή θα πρέπει να είναι υψηλή και το κόστος χαµηλό ώστε να εξασφαλίζονται κέρδη. Η ποιότητα του νερού απαιτεί δαπάνες, και είναι δευτερεύον ζήτηµα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι το δίκτυο ύδρευσης µιας πόλης είναι µοναδικό, εποµένως όποιος εµπορεύεται το νερό το πράττει ως µονοπώλιο.

Η περίπτωση του νερού του Flint στο Michigan των ΗΠΑ είναι πολύ χαρακτηριστικό παράδειγµα των συνεπειών που µπορεί να έχει η περικοπή του κόστους στην παροχή νερού. Εκεί, τον Απρίλιο του 2014 για λόγους οικονοµίας οι τοπικές αρχές αποφάσισαν να αλλάξουν την πηγή του νερού τους και να το αντλήσουν από µολυσµένο ποτάµι, τα τοξικά νερά του οποίου προκάλεσαν διαρροή µολύβδου από τις πεπαλαιωµένες σωληνώσεις (οι οποίες επίσης για λόγους κόστους δεν είχαν αντικατασταθεί). Αποτέλεσµα ήταν εκτεθεί σε αυξηµένα επίπεδα µολύβδου ο τοπικός πληθυσµός, µε τουλάχιστον 87 κρούσµατα δηλητηρίασης και 10 νεκρούς, αν και οι πραγµατικές συνέπειες στη δηµόσια υγεία είναι δύσκολο να υπολογιστούν µε ακρίβεια.

Επίσης στην Αµερική, ο κολοσσιαίου κόστους αγωγός πετρελαίου Dakota Access που δροµολογείται να περάσει από την περιοχή Standing Rock κυοφορεί κινδύνους µόλυνσης µέσω διαρροών του πόσιµου νερού της λίµνης Oahe και του ποταµού Missouri. Εκατοντάδες φυλές ινδιάνων έχουν συγκεντρωθεί από τον Απρίλιο του 2016 στην περιοχή Standing Rock και ένας αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη. Παρόλη τη βίαιη καταστολή του αµερικανικού κράτους, ο αγώνας δεν κάµφθηκε, µε αποτέλεσµα την πρόσφατη απόφαση για απόρριψη της συνέχειας του έργου.

Ευρώπη

Και από τα παραπάνω προκύπτει ότι όταν µιλάµε για την ποιότητα του πόσιµου νερού, ο παράγοντας κόστος δεν είναι δυνατόν να υφίσταται, ούτε ως λογική, ούτε φυσικά ως πρόφαση. Σε πολλές πόλεις της Ευρώπης που το δίκτυο ύδρευσής τους είχε ιδιωτικοποιηθεί, συνειδητοποιώντας ότι προτεραιότητα του ιδιώτη δεν µπορεί να είναι κάτι άλλο πέρα από το κέρδος, προχώρησαν σε αποϊδιωτικοποίησή του, προκειµένου να ανεβάσουν την ποιότητα, µε πιο χαρακτηριστικά παραδείγµατα αυτά του Παρισιού (Γαλλία), του Βερολίνου (Γερµανία) και του Valladolid (Ισπανία).

Στο Παρίσι το δηµοτικό συµβούλιο της πόλης αποφάσισε το 2008 να µην ανανεώσει τη σύµβαση µε τις ιδιωτικές εταιρείες VEOLIA και SUEZ, οι οποίες είναι δύο από τις γαλλικές εταιρείες που κυριαρχούν παγκοσµίως στον τοµέα της διαχείρισης των δικτύων ύδρευσης. Ο δήµος αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris και να θέσει υπό την εποπτεία του τη λειτουργία του συστήµατος από το 2010. Με αυτήν την αλλαγή κατάφεραν την εξοικονόµηση πόρων κατα 15% σε σχέση µε πριν, να φτιάξουν ένα ασφαλέστερο για το περιβάλλον και αποδοτικότερο υδρευτικό σύστηµα, καθώς και να µειώσουν τα τιµολόγια των λογαριασµών κατά 8%.

Το 2006 δηµιουργείται στο Βερολίνο η κίνηση πολιτών Berliner Wassertisch ως µέσο πίεσης του δήµου για την κοινοποίηση των µυστικών συµβάσεων που είχε συνάψει µε ιδιωτικές εταιρίες διαχείρισης του νερού. Τα επόµενα χρόνια το ζήτηµα της δηµοτικής διαχείρισης του νερού αναδεικνύεται στο κοινωνικό πεδίο, µε τη διοργάνωση δηµόσιων συζητήσεων και δηµοψηφισµάτων. Σε ένα τελευταίο δηµοψήφισµα το 2011, υπερψηφίζεται η πρόταση αποϊδιωτικοποίησης του νερού και, παρά τις αντιρρήσεις της τοπικής εξουσίας, το 2013 αγοράζονται οι µετοχές των ιδιωτικών εταιριών και οι υπηρεσίες ύδρευσης περνούν σε δηµοτικό έλεγχο.

Πιο ειδικά για το Βερολίνο, το 1999 ιδιωτικοποιείται (εν µέρει) το νερό με όρους ΣΔΙΤ (σύµπραξη δηµόσιου – ιδιωτικού τοµέα) µε αποτέλεσµα την είσοδο δύο ιδιωτών στην εταιρεία διαχείρισης, συγκεκριµένα του γερµανικού οµίλου RWE και της γαλλικής πασίγνωστης VEOLIA. Η σύµβαση αφορούσε την πώληση του 49,9% των µετοχών της εταιρείας ύδρευσης, η διάρκειά της ήταν τριακονταετής, οι όροι σύναψης της συµφωνίας µυστικοί. Όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, ο δήµος του Βερολίνου εγγυόταν για τα κέρδη των ιδιωτών, εποµένως αύξανε διαρκώς τις τιµές του νερού.

Το 2004 επιχειρείται η µεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση τιµών νερού, συγκεκριµένα κατά 15,4%. Τα προηγούµενα και επόµενα χρόνια οι συνεχείς αυξήσεις ήταν χαµηλότερες. Το 2006, εµπνευσµένοι από την επιτυχία των κινηµάτων της Βολιβίας στο θέµα του νερού, αριστερές οργανώσεις, περιβαλλοντικές κινήσεις κλπ ξεκινούν συλλογή υπογραφών για τη διενέργεια δηµοψηφίσµατος µε αίτηµα τη δηµοσιοποίηση της σύµβασης πώλησης. Τη δεδοµένη στιγµή δεν επιτρεπόταν η διενέργεια δηµοψηφίσµατος µε αίτηµα την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Ωστόσο, όταν το 2008 συγκεντρώνονται οι απαιτούµενες από το νόµο υπογραφές, η τοπική αυτοδιοίκηση µε απόφασή της αρνείται τη διενέργειά του, προβάλλοντας λόγους αντισυνταγµατικότητας. Οι οργανώσεις προσφεύγουν στο συνταγµατικό δικαστήριο , το οποίο ένα χρόνο αργότερα δικαιώνει ολοκληρωτικά τις κινητοποιηµένες οργανώσεις.

Το 2011 πραγµατοποιείται το δηµοψήφισµα, πάντα µε αίτηµα τη δηµοσιοποίηση των συµβάσεων, και υπερψηφίζεται µε 660.000 ψήφους βερολινέζων. Μετά τη δηµοσίευση των (σκανδαλωδών) συµβάσεων, συγκροτείται εξεταστική επιτροπή για να αποδώσει ευθύνες σε στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης που τις είχαν υπογράψει. Εν τέλει απαλλάχτηκαν από τις όποιες ευθύνες, καθώς η σύµβαση κρίθηκε πολύ επαχθής µεν (και εποµένως δεν µπορούσε να συνεχιστεί) αλλά νοµότυπη δε. Το αποτέλεσµα ήταν να µην ακυρωθεί αναδροµικά η σύµβαση, αλλά ο δήµος να αγοράσει σε τσουχτερή τιµή πίσω τις µετοχές από την RWE (µάλιστα µε δάνειο το οποίο πλήρωσαν οι δηµότες). Παράλληλα, η εταιρεία ύδρευσης καταδικάστηκε από την κρατική επιτροπή για την αντιµετώπιση των καρτέλ (παρόµοια της ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισµού) για τις υψηλές τιµές του νερού της και υποχρεώθηκε να µειώσει τις τιµές κατά 17%. Μετά από πρόσφατο σκάνδαλο περί περιβαλλοντικών αδικηµάτων, και ενώ η κοινή γνώµη είχε στραφεί ολοκληρωτικά κατά των ιδιωτών επενδυτών, ο δήµος αγοράζει και τις µετοχές της VEOLIA µε αποτέλεσµα η εταιρεία πλέον να είναι ξανά 100% δηµοτική.

Σε µια αντίστοιχη περίπτωση, το 2016 στο Valladolid µετά από κινήσεις πολιτών που µεταξύ άλλων είχαν δηµιουργήσει µία ηλεκτρονική πλατφόρµα πληροφόρησης και συντονισµού για την αποϊδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το δηµοτικό συµβούλιο της πόλης δεν ανανεώνει τη σύµβαση µε ιδιωτική εταιρία και η διαχείριση των υδάτων περνούν σε δηµοτικό έλεγχο.

Σήµερα στον ελλαδικό χώρο γίνονται κινήσεις για την ιδιωτικοποίηση του νερού γεγονός το οποίο έχει προκαλέσει αντιδράσεις πολιτών που συλλογικοποιούνται και εναντιώνονται σε αυτήν. Κάποια χαρακτηριστικά παραδείγµατα είναι αυτά της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, της Χαλκιδικής, του Βόλου, και της Κρήτης. Στο πλαίσιο εφαρµογής του 3ου µνηµονίου, το κράτος βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης των µετοχών των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ (αµφότερες οι οποίες εντάσσονται στο ΤΑΙΠΕΔ) σε ιδιωτικές εταιρίες. Αυτές οι προσπάθειες για την ώρα έχουν καθυστερήσει λόγω των κοινωνικών αντιστάσεων. Ενδεικτικά, τέτοιες κινήσεις εναντίωσης είναι τα Savegreekwater και η Κίνηση 136. Σηµαντικό είναι να αναφερθεί πως και στις δύο αυτές πόλεις αλληλέγγυοι στον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση είναι τα σωµατεία εργαζοµένων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ.

Άξιος αναφοράς είναι επίσης ο αγώνας που δίνεται εδώ και χρόνια στη Χαλκιδική και ιδιαίτερα στην περιοχή των Σκουριών, όπου κάτοικοι και συλλογικότητες παλεύουν για την εκδίωξη της ιδιωτικής εταιρίας Eldorado-Ελληνικός Χρυσός η οποία ευθύνεται για την καταστροφή του περιβάλλοντος και για τη µόλυνση των υδάτων της περιοχής.

Όσον αφορά στην επαρχία, η έµµεση ιδιωτικοποίηση των επί µέρους δηµόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης-αποχέτευσης. Οι ΔΕΥΑ αριθµούν στις 132 πανελλαδικά, είναι επιχειρήσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα, αυτοχρηµατοδοτούµενες και εποπτευόµενες από τον αντίστοιχο δήµο της περιοχής όπου λειτουργούν και έχουν την ευθύνη της υδροδότησης και αποχέτευσης αποµακρυσµένων και αραιοκατοικηµένων περιοχών. Το ισοζύγιο κόστους-οφέλους, λοιπόν, δεν αποτελεί προτεραιότητά τους. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, λόγω της συνολικής συνθήκης της οικονοµίας της χώρας, οι δηµόσιες αυτές εταιρίες έχουν υποχρηµατοδοτηθεί και υποστελεχωθεί µε αποτέλεσµα να υπολειτουργούν και να υπάρχει ως πλάνο η πώλησή τους σε ιδιώτες.

Αξιοσηµείωτο είναι το νέο νοµικό καθεστώς που έχει θεσπιστεί: αν µία ΔΕΥΑ έχει τρείς συνεχόµενους αρνητικούς ισολογισµούς, τότε η επιχείρηση χαρακτηρίζεται µη βιώσιµη παραχωρώντας το δικαίωµα στο εκάστοτε δηµοτικό συµβούλιο µε απλή πλειοψηφία να αποφασίσει την παραχώρηση άνευ ανταλλάγµατος της ΔΕΥΑ στην ΕΥΔΑΠ, η οποία βρίσκεται ήδη προς πώληση µέσω ΤΑΙΠΕΔ. Επιπροσθέτως, µε πρόσχηµα την προστασία των υδάτινων πόρων το κράτος έχει καταγεγραµµένες µεγάλο αριθµό γεωτρήσεων και πηγαδιών της επαρχίας. Αν κάποια γεώτρηση ή πηγάδι δεν δηλωθεί, τότε θα επιβάλλεται πρόστιµο της τάξης των 2.000 ευρώ.

Η περίπτωση της Κέρκυρας

Παρότι φηµίζεται για τις συχνές βροχοπτώσεις, η Κέρκυρα λόγω ασβεστολιθικής σύστασης του υπεδάφους της στερείται νερού καλής ποιότητας. Το κύριο πρόβληµα της Κέρκυρας εστιάζεται στη «σκληρότητα» του νερού. Με τον όρο «σκληρότητα» του νερού εννοούµε την περιεκτικότητά του σε άλατα. Αυτά προέρχονται από τα πετρώµατα του υπεδάφους που διαλύονται στο νερό και περιέχουν θειικό, ανθρακικό ή χλωριούχο ασβέστιο ή µαγνήσιο, ή αν µία γεώτρηση είναι κοντά στη θάλασσα, από το θαλασσινό νερό. Στην Κέρκυρα λοιπόν, σχεδόν όλες οι πηγές που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα είναι υφάλµυρες, ενώ και στα περισσότερα άλλα σηµεία του νησιού τα επίπεδα σκληρότητας είναι απαγορευτικά υψηλά για κατανάλωση. Συγκεκριµένα, η σκληρότητα του νερού φτάνει σε ορισµένες περιοχές τους 90 γερµανικούς βαθµούς και το πόσιµο νερό δεν πρέπει να ξεπερνά τους 20 αφού είναι βέβαιο πως µακροπρόθεσµα η κατανάλωσή του θα οδηγήσει σε προβλήµατα υγείας. Με λίγα λόγια, το νερό της Κέρκυρας είναι σχεδόν άχρηστο για µαγείρεµα λόγω σκληρότητας, σχετικά ακατάλληλο για πλύσιµο ρούχων λόγω υψηλής περιεκτικότητας σε άλατα, και κατάλληλο απλώς για µπάνιο/πότισµα.

Στην κατάσταση αυτή έρχεται να προστεθεί η διαχείριση της ΔΕΥΑΚ, που µόνο υποδειγµατική δεν είναι. Το δίκτυο είναι πεπαλαιωµένο και µε τεράστιες απώλειες, οι βλάβες πολύ συχνές και η αποκατάστασή τους αργή, ενώ τους καλοκαιρινούς µήνες δεν λείπουν και οι διακοπές υδροδότησης. Οι δηµόσιες βρύσες πόσιµου νερού που λειτουργούσαν µέχρι πριν λίγα χρόνια, κλείνουν η µία µετά την άλλη, είτε µε τη δικαιολογία του «ακατάλληλου νερού» (χωρίς φυσικά να γίνεται κάτι για την αποκατάστασή τους), είτε χωρίς καµία απολύτως εξήγηση. Σε Κυνοπιάστες, Καστανιά, Πικουλάτικα, Πλάτανο Γαστουρίου, Κουλίνες, οι βρύσες είτε έχουν κλείσει οριστικά, είτε βρίσκονται υπό ένα αδιευκρίνιστο καθεστώς καταλληλότητας ή ακαταλληλότητας, αφού οι τοπικές κοινότητες συχνά αδιαφορούν για τις ανακοινώσεις της ΔΕΥΑΚ και τις ξανανοίγουν. Αν αυτή η συµπεριφορά δείχνει κάτι, είναι σίγουρα η ανάγκη για δηµόσιες βρύσες πόσιµου νερού.

Αποτέλεσµα της κατάστασης είναι σήµερα η τεράστια πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας να αγοράζει εµφιαλωµένο νερό σε τεράστιες ποσότητες. Αν αναλογιστεί κανείς τον πληθυσµό του νησιού (120.000 άνθρωποι, αριθµός που υπεραυξάνεται τους καλοκαιρινούς µήνες) και υπολογίσει µε πολύ συντηρητικό τρόπο µια µέση ηµερήσια κατανάλωση µίας φιάλης ανά άτοµο, προκύπτει ένα αποτέλεσµα 120.000 φιαλών (240.000 αν υπολογίσουµε µια µέση κατανάλωση 2 φιαλών ανά άτοµο την ηµέρα). Σε κάθε περίπτωση, το ποσό που επιβαρύνει την τοπική κοινωνία είναι δυσθεώρητο, ποσό που καταλήγει στις τσέπες των εταιριών εµφιάλωσης. Το ίδιο και η ποσότητα άδειων πλαστικών µπουκαλιών που καταλήγουν στις χωµατερές -άλλο τεράστιο τοπικό ζήτηµα που όµως συνδέεται άµεσα µε την κατανάλωση νερού.

Ενδιαφέρουσα πτυχή που δείχνει τον παραλογισµό της καπιταλιστικής διαχείρισης του νερού: όσο περισσότερο πέφτει η ποιότητα του δηµόσιου νερού, τόσο µεγαλύτερα θα είναι τα κέρδη των ιδιωτών που εµπορεύονται το εµφιαλωµένο. Αντιστρόφως, αν µε κάποιον τρόπο η ποιότητα του νερού της ΔΕΥΑΚ βελτιωνόταν τόσο που το νερό θα γινόταν πόσιµο, αυτό θα συνεπαγόταν ζηµιές εκατοµµυρίων ευρώ για τις εταιρίες εµφιάλωσης.

Πρέπει να αναδειχτεί μια οπτική που δεν ακούγεται στο διαµεσολαβηµένο δηµόσιο διάλογο που διεξάγεται µέσα από τα media, τον τοπικό τύπο και τους τοπικούς άρχοντες: το νερό στην Κέρκυρα είναι σχεδόν ιδιωτικοποιηµένο. Όταν η ποιότητα του νερού είναι τόσο κακή που είναι προτιµότερη η κατανάλωση εµφιαλωµένου, το νερό έχει µετατραπεί σε εµπόρευµα, χωρίς να το καταλάβει κανείς και χωρίς τις διαµαρτυρίες που συνήθως συνοδεύουν τις παραδοσιακές προσπάθειες ιδιωτικοποίησης.

Μοντέλα διαχείρισης – τεχνικές λύσεις

Οποιοσδήποτε αποπειραθεί να προτείνει «λύσεις» στα θέµατα που αφορούν τη διαχείριση του νερού µέσα στο καπιταλιστικό οικονοµικό περιβάλλον, κινδυνεύει να πέσει στην παγίδα της διαχείρισης του υπάρχοντος µε καπιταλιστικούς (και άρα εχθρικούς) όρους «οικονοµικής βιωσιµότητας». Δεν έχουµε καµία δυνατότητα, αλλά ούτε και διάθεση να προτείνουµε λύσεις στα καπιταλιστικά αδιέξοδα. Το ισχύον σύστηµα δεν θέτει καθόλου σε προτεραιότητα τη διαχείριση των φυσικών πόρων, αντιθέτως προκρίνει την αντιµετώπισή τους ως εµπορεύµατα. Πρόκειται για ένα σύστηµα υδροβόρο, που κατασπαταλά τον πιο πολύτιµο φυσικό πόρο για τη δηµιουργία άχρηστων εµπορευµάτων που προορίζονται να πεταχτούν σύντοµα στη χωµατερή, γεµίζει πισίνες ξενοδοχείων ακόµη και στα πιο άνυδρα νησιά του Αιγαίου, ή τροφοδοτεί τεράστιες µεγαλουπόλεις µε πληθυσµό εκατοµµυρίων, που αποµυζούν το νερό των γύρω εκτάσεων ή ακόµη και µεγάλες πόλεις όπου ανθεί η τουριστική βιοµηχανία αν αυτές βρίσκονται στην έρηµο (κλασικά παραδείγµατα το Dubai και το Las Vegas). Είναι ένα σύστηµα που θεωρεί αποδεκτή την απόρριψη βιοµηχανικών λυµάτων στα ίδια ποτάµια από τα οποία εξαρτώνται εκατοµµύρια άνθρωποι αρκεί οι ρύποι να βρίσκονται «εντός των αποδεκτών ορίων», και αυτό όχι πάντα.

Όταν διεξάγεται µια συζήτηση για τον πολυτιµότερο πόρο της φύσης, πρώτιστο µέληµα πρέπει να είναι η εξοικονόµησή του. Σε δεύτερο στάδιο έρχεται η επεξεργασία του ακατάλληλου νερού, ώστε να αποκτήσουµε πόσιµο νερό. Στο δεύτερο αυτό στάδιο η τεχνολογία προσφέρει λύσεις που δεν υπήρχαν στο παρελθόν. Παρόλα αυτά, όλες οι µέθοδοι, χηµικές ή µηχανικές, απαιτούν κατανάλωση ενέργειας, πρώτων υλών και ανθρώπινου µόχθου, κάτι το οποίο θα αποτελούσε πρόβληµα ακόµη και µε ένα οικονοµικό σύστηµα διαφορετικό από το καπιταλιστικό.

Συγκεκριµένα για το θέµα της αποσκλήρυνσης του νερού, οι τεχνικές λύσεις ποικίλουν από την προσθήκη ειδικών ρητινών ή άλλων χηµικών παραγόντων αποσκλήρυνσης, µέχρι την αντίστροφη όσµωση, την απόσταξη ή την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού, ή έναν συνδυασµό των µεθόδων αυτών. Η αντίστροφη όσµωση περιλαµβάνει τη χρήση πολυµερών µεµβρανών που επιτρέπουν στα µόρια του νερού να τις διαπερνούν, αλλά όχι στα διαλυµένα άλατα. Η µέθοδος αυτή µπορεί να παράγει πόσιµο νερό σε µεγάλες ποσότητες, αλλά έχει το µειονέκτηµα ότι λειτουργεί µε συγκεκριµένη µόνο ταχύτητα, οι µεµβράνες χρειάζονται αντικατάσταση σε τακτική βάση, απαιτείται σταθερή τροφοδοσία µε ρεύµα και επιπλέον ρύθµιση του ph του νερού, ώστε αυτό να γίνει πόσιµο. Παρόλα αυτά, η τεχνολογία βελτιώνει συνεχώς τις µεµβράνες (και ρίχνει το κόστος τους) και θεωρείται η πιο ελπιδοφόρα µέθοδος για την απόκτηση πόσιµου νερού σε µαζική κλίµακα στο µέλλον. Η αντίστροφη όσµωση χρησιµοποιείται σήµερα στο Ισραήλ µε µεγάλη αποδοτικότητα, µε χρήση τεχνολογιών που δεν συναντώνται σε άλλα µέρη του κόσµου, καθώς το Ισραήλ θεωρείται πρωτοπόρο στις τεχνολογίες επεξεργασίας. Αποτέλεσµα είναι σήµερα στο Ισραήλ το 55% του νερού να προέρχεται από αφαλάτωση, σε δε εθνικό επίπεδο να υπάρχει σήµερα πλεόνασµα νερού.

Η απόσταξη χρησιµοποιεί θερµότητα για να προκαλέσει την εξάτµισή του νερού, συλλέγοντας στη συνέχεια τους υδρατµούς και ψύχοντάς τους ώστε να αποκτηθεί πόσιµο νερό. Δεν απαιτεί χρήση µεµβρανών ή χηµικών παραγόντων, αλλά απαιτεί τεράστια δαπάνη ενέργειας που καθιστά απαγορευτική τη χρήση της µέχρι σήµερα σε περιοχές που δεν είναι εντελώς άνυδρες (εκτός αν χρησιµοποιηθεί ηλιακή ενέργεια, περίπτωση στην οποία υπάρχει µεγάλο κόστος κατασκευής και συντήρησης). Αξίζει να σηµειωθεί ότι η όλη διαδικασία της απόσταξης, µιµείται ως ιδέα τον κύκλο του νερού στη φύση: εξάτµιση του θαλασσινού νερού, ψύξη στην ατµόσφαιρα που έχει ως αποτέλεσµα το σχηµατισµό νεφών, συλλογή του καθαρού νερού της βροχής.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουµε ότι το πρόβληµα υδροδότησης της Κέρκυρας δεν είναι κανένας δυσεπίλυτος γρίφος. Είναι κυρίως θέµα βούλησης, πόρων, φιλοσοφίας των λύσεων που θα επιλεγούν και πάνω από όλα θέµα προτεραιοτήτων. Το πρόβληµα έγκειται στο ότι οι προτεραιότητες του κεντρικού κράτους (που διαθέτει και τους πόρους) αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι διαφορετικές από αυτές της τοπικής κοινωνίας.

Εκτός από το είδος της τεχνικής λύσης που µπορεί να επιλεγεί, εξίσου σηµαντικό είναι το θέµα της κλίµακας της παρέµβασης στη φύση. Όποτε γίνεται δηµόσια συζήτηση για το θέµα του νερού, ο διάλογος µονοπωλείται από τη λέξη «έργα». Έργα, που σχεδόν αυτονόητα για όλους σηµαίνουν τεράστιες κατασκευές, δυσθεώρητους προϋπολογισµούς, συµβάσεις ανάθεσης σε κατασκευαστικές εταιρείες, εποµένως θέµατα χρηµατοδότησης από κρατικά ή ευρωπαϊκά προγράµµατα επιδοτήσεων, και όλα αυτά γιατί απλώς έτσι έχει συνηθίσει η κοινωνία να αντιλαµβάνεται τη συγκεκριµένη λέξη. Αποτέλεσµα είναι οι τοπικές κοινωνίες να θεωρούν ότι αυτά είναι ζητήµατα του κράτους και των ειδικών του, πέρα και πάνω από τις δικές τους δυνάµεις, και έτσι δεν πιέζουν ούτε καν την τοπική αυτοδιοίκηση, που είναι πιο ευάλωτη σε πιέσεις σε τοπικό επίπεδο.

Δεν είναι όµως έτσι. Τα έργα υδροδότησης ενός νησιού µε την αφθονία σε νερό της Κέρκυρας µπορούν να είναι µικρής κλίµακας, αποκεντρωµένα και να έχουν τοπικό χαρακτήρα. Τα φαραωνικά έργα (όπως για παράδειγµα τα φράγµατα εκτροπής του Αχελώου) είναι δαπανηρά, ευνοούν µια ελίτ κατασκευαστικών εταιριών, εξαρτώνται από πακέτα χρηµατοδότησης εκατοµµυρίων ευρώ, είναι µακριά από τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και πάνω από όλα, είναι καταστροφικά για το περιβάλλον, µε συνέπειες που δεν µπορούν να προβλεφθούν µε ακρίβεια και που εκτείνονται χρονικά σε βάθος ετών και χωρικά σε µια έκταση πολύ µεγαλύτερη από αυτήν που καταλαµβάνουν τα έργα. Τα µικρά, τοπικά και αποκεντρωµένα έργα έχουν λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, περιορίζουν το πρόβληµα µεταφοράς του νερού, ενώ βρίσκονται κοντά στις τοπικές κοινωνίες και υπό την εποπτεία τους. Οι δεξαµενές συλλογής βρόχινου νερού είναι ιδανικό παράδειγµα: ήδη χρησιµοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια σε πολλά µέρη της χώρας, κυρίως σε νησιά µε πρόβληµα λειψυδρίας όπως οι Παξοί, µπορούν να υλοποιηθούν σε επίπεδο κοινότητας (ή ακόµη και σε οικιακό επίπεδο), η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι µηδενική και το κόστος χαµηλό.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στην άλλοτε λειτουργική εγκατάσταση αντίστροφης όσµωσης που λειτουργούσε µέχρι πριν λίγα χρό νια στη Γαρίτσα. Η εγκατάσταση αυτή παρείχε πόσιµο νερό υψηλής ποιότητας, την οποία χρησιµοποιούσαν εκατοντάδες άνθρωποι τη µέρα, κυρίως κάτοικοι της πόλης. Όµως ήταν και µία από τις ελάχιστες παρόµοιες βρύσες, καθώς το «πιλοτικό» αυτό παράδειγµα δεν γενικεύτηκε αλλά παρέµεινε πιλοτικό. Η αντίστροφη όσµωση έχει συγκεκριµένο ρυθµό µε τον οποίο µπορεί να παράγει πόσιµο νερό, εποµένως για να καλυφθούν οι ανάγκες µιας πόλης σαν την Κέρκυρα χρειάζονταν αρκετά περισσότερες τέτοιες βρύσες, κάτι που δεν έγινε. Επιπλέον, η ΔΕΥΑΚ τοποθέτησε µετρητές πάνω στις βρύσες και η λήψη νερού γινόταν µόνο έπειτα από τοποθέτηση ειδικής κάρτας που χρέωνε την αντίστοιχη ποσότητα. Με τον καιρό, η εγκατάσταση εγκαταλείφθηκε και τελικά αχρηστεύθηκε, χωρίς να δωθεί κάποια ιδιαίτερη εξήγηση γι’ αυτό.

Επίλογος

Η Κέρκυρα έχει χαρακτηριστικά που επιτρέπουν τη λύση του προβλήµατος µε αποδοτικό και τεχνικά άρτιο τρόπο. Όπως αναφέραµε πιο πάνω, το πρόβληµα υδροδότησης του νησιού δεν είναι τόσο πρόβληµα ποσότητας, όσο ποιότητας του νερού. Αυτό που χρειάζεται να κάνουµε εµείς είναι να συζητήσουµε την κατεύθυνση που θα πρέπει να έχουν οι λύσεις που θα επιλεγούν. Για να το πράξουµε αυτό, πρέπει να καταλήξουµε σε βασικές αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να κινηθούµε.

Για εμάς, οι άξονες αυτοί είναι δεδομένοι: πρέπει να αντιληφθούμε πρώτον ότι το νερό δεν είναι εμπόρευμα για να αποκομίζει κέρδη καμία ιδιωτική ή κρατική εταιρεία. Το νερό είναι είναι αγαθό και κανείς δεν επιτρέπεται να αποκομίζει κέρδος από αυτό. Κατά δεύτερον, είναι δημόσιο / κοινωνικό αγαθό και όχι ιδιοκτησία του κράτους, για να το παραχωρεί σε ιδιώτες προς εκμετάλλευση, με ή χωρίς ανταλλάγματα. Τρίτον, οι αποφάσεις για την τύχη του πιο πολύτιμου πόρου δεν μπορούν να αφεθούν στην κρατική εξουσία, κεντρική ή τοπική, αλλά ότι πρέπει να παίρνονται από τις τοπικές κοινωνίες. Τέταρτον, ο κοινοτισμός και η διαχείριση σε μικρή κλίμακα θα πρέπει να είναι η πυξίδα μας. Πέμπτον, η διαχείριση του νερού, όπως και κάθε άλλου φυσικού πόρου ή κοινωνικού αγαθού (γη, ρεύμα), είναι ζήτημα ταξικό· στις εποχές σπανιότητας που έρχονται, το νερό δεν πρόκειται να λείψει από τα αφεντικά του κόσμου, ούτε βέβαια οποιοδήποτε άλλο εμπορευματοποιημένο αγαθό.

Τέλος, πρέπει να αποδεχτούμε ότι το κράτος και το κεφάλαιο δεν πρόκειται να δώσουν κάποια «λύση» προς όφελος των από τα κάτω, διότι δεν είναι αυτός ο σκοπός τους. Επομένως πρέπει αφενός να εξαναγκαστούν να το πράξουν, αφετέρου και ταυτόχρονα, στο βαθμό που οι δυνάμεις μας το επιτρέπουν, πρέπει οργανωθούμε από τα κάτω και να το πράξουμε εμείς με τις δικές μας δυνάμεις, με αλληλεγγύη και κοινή στοχοθεσία.

newsfilter

Sat 27 May, 15:59

browse text browse image

Corte de rua e barricada no estado do Paraná. imageDemocracia direta já! Barrar as reformas nas ruas e construir o Poder Popular! May 27 06:53 by Coordenaçăo Anarquista Brasileira 0 comments

Texto da Coordenaçăo Anarquista Brasileira (CAB) sobre a situaçăo atual no Brasil. [Castellano]

18620433_1162661047213463_4012854343119008300_n.jpg imageˇApoyemos el paro nacional de l@s trabajador@s y el boicot en Walmart y subsidiarias! May 26 17:03 by Revolución Internacional / World Revolution 0 comments

ESTE 27 DE MAYO GRITAREMOS... ˇSIN TRABAJADOR@S, LOS PATRONES SE CONVERTIRÁN EN CENIZAS!

thumb_640.jpg imageΓια τη διάσκεψη τ ... May 25 19:53 by Δίκτυο Ομάδων Αλληλεγγύης Δωδεκανήσου 0 comments

Συνδιάσκεψη 15 χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος, Αλγερία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Ομάν, Κατάρ, Κουβέιτ, Λιβύη, Λίβανος, Αλβανία, Βουλγαρία, Σλοβακία Ιταλία, Κύπρος και Ελλάδα) για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή, διεξάγεται από χθες στη Ρόδο. Καμιά συνάντηση για την ειρήνη δεν θα ήταν περιττή αν η πολιτική πρακτική αυτών που συνδιασκέπτονται έπειθε για τις καλές τους προθέσεις. Δυστυχώς, πρόκειται για μια φιέστα, που καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με την ειρήνη και την ασφάλεια.

Barricadas en Paraná (Brasil) imageˇDemocracia directa ya! ˇBarrar las reformas en las calles y construir el Poder Popular! May 25 12:19 by Cordinación Anarquista Brasileńa 1 comments

Texto de la CAB acerca de situación en Brasil. [Portuguęs]

hand_fist_punch_water_77012_1920x1080800x450.jpg imageΗ (έμμεση) ιδιωτικ&#... May 24 20:08 by αναρχική ομάδα cumulonimbus 0 comments

Η παρούσα εισήγηση διαβάστηκε στην εκδήλωση για την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο, στο στο πλαίσιο του 2ημέρου για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό που διοργάνωσε η αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” στην Πάτρα.

Η αξία του νερού ως φυσικού πόρου, το νερό ως μέσο πίεσης και εξαναγκασμού, (απο)ιδιωτικοποίηση του νερού, και η (έμμεση) ιδιωτικοποίησή του στην Κέρκυρα.

9788485735921.jpg imageReseńa del libro de José Luis Carretero Miramar “Eduardo Barriobero: Las Luchas de un Jaba... May 24 15:46 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

El libro de Carretero Miramar es corto, pero está repleto de ideas para ayudar en ese camino. Cada capítulo abre mil interrogantes, estimula mil ideas, abre cientos de puertas a reflexiones en particular. Es un libro, que más que desarrollar ideas acabadas, incita al pensamiento crítico del lector. Y eso es lo que más se agradece de un libro en estos momentos.

textL'EUSKARA, la lingua degli "Indiani d'Europa" (i baschi) May 22 23:06 by Gianni Sartori 0 comments

Per un popolo minorizzato (rende meglio il concetto rispetto a "minoritario") anche la questione della lingua puň essere cruciale, una garanzia di sopravvivenza culturale (vedi i curdi).
Analizziamo le cause che portarono alla quasi estinzione dell'euskara per evitare strumentalizzazioni da parte della Destra che, talvolta, sembra voler difendere i piccoli popoli ma in realtŕ alimenta una visione del mondo autoritaria, gerarchica, spesso totalitaria.

O ex-deputador federal Eduardo Cunha e o futuro ex-presidente Michel Temer imageAnálise da crise política do início da queda do governo Temer May 21 23:19 by Bruno Lima Rocha 0 comments

Como o país inteiro sabe, ŕs 19.30 no sítio eletrônico do Jornal O Globo, o colunista Lauro Jardim deu a măe de todos os furos (ver: http://migre.me/wDFem). Imediatamente a emissora líder entrou de plantăo, a nota chegou ao Congresso nacional, as duas sessőes (Câmara e Senado) foram suspensas e o Planalto chamou uma reuniăo de emergęncia, com a presença dos ministros de confiança do presidente Michel Temer e do presidente da Câmara, Rodrigo Maia (DEM-RJ). Nesta reportagem bombástica, haveria evidęncia o suficiente para imputar açăo criminosa do presidente da República no exercício do cargo, assim como uma compra de “ajuda financeira” para a defesa legal do senador Aécio Neves (PSDB-MG) com lavagem na sequęncia, através de empresa do também senador tucano e mineiro, Zezé Perrella.
A delaçăo dos irmăos Joesley e Wesley Batista foi uma açăo coordenada, com orientaçăo direta da Polícia Federal, com altíssimo critério na produçăo de provas materiais irrefutáveis e com o estilo e padrăo do FBI, a polícia federal dos EUA. Microchips em mochilas contendo dinheiro, notas seriadas e fotografadas, microfones de bolso ou discretos para induzir os alvos a falar, cometendo revelaçőes criminosas. Quem conhece um pouco desse padrăo sabe sua origem e a capacidade devastadora no ambiente político.

textCampaign of Hate. Russia and ‘Gay Propaganda’ May 21 23:06 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

Campaign of Hate. Russia and ‘Gay Propaganda’. Un documentario contro l’omofobia in Russia.
Fano, venerdě 26 maggio, Centro F. Salomone, Piazza F. Capuana, Fano 2 , ore 21.

no_hagan_objetivo_militar.jpg imageLlamado a la solidaridad con procesos comunicativos de Colombia May 21 04:09 by Rebeldía Contrainformativa & CEP Enraizando 0 comments

Pedro García hace parte de Enraizando: Centro de Comunicación y Educación Popular, y es corresponsal del Cauca del proyecto de medios Rebeldía Contrainformativa. Su trabajo ha girado en torno a la documentación, sistematización y construcción conjunta de las luchas y la memoria de los procesos de re-existencia de las comunidades nasa del Norte del Cauca. Es reconocido en los diferentes resguardos del territorio así como en las ciudades del país, por su participación en todas las actividades políticas del pueblo nasa, en la edición de vídeo reportajes, construcción de documentales, participación activa en los programas de radio comunitarias (específicamente en el programa “A Desalambrar”), y elaboración de crónicas y registros del tejido social nasa, trabajo que se puede indagar en las redes sociales y páginas de los diferentes proyectos.

thessaloniki_3.jpg imageΟι κινητοποιήσει... May 20 16:26 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments



Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι οι μονόημερες απεργίες ή οι διήμερες κινητοποιήσεις, όσο αυτές μένουν περιορισμένες στο γεγονός της ψήφισης του νέου μνημονίου, θα είναι τίποτα άλλο από αγωνιστικά τελετουργικά που δίνουν ένα κάποιο μήνυμα δυσαρέσκειας. Την ίδια εκείνη στιγμή που τις στηρίζουμε, πρέπει να προσπαθούμε να θέσουμε σε κίνηση μια νέα διαδικασία. Μια διαδικασία σχεδιασμένης αντεπίθεσης σε όλα τα μέτωπα: στο πεζοδρόμιο, στο δρόμο, στη δουλειά, στη γειτονιά.

18601216_1797218623923391_1697630022_n.jpg imageΚινητοποιήσεις 17-18... May 20 16:21 by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

Από την πλευρά μας, την πλευρά των ανέργων, των εργατών, των φτωχών, των πληβείων, η ιστορία των κοινωνικών και ταξικών αγώνων μας δείχνει πως οι προλετάριοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις εκλογές, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, τους εμπόρους ελπίδας και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης.

textEUSKADI TA ASKATASUNA, una storia lunga sessanta anni May 20 06:08 by Gianni Sartori 0 comments

Probabilmente la vicenda dell'organizzazione basca ETA va verso la sua conclusione, dopo sessanta anni.
Rimangono tuttavia molti interrogativi sul futuro dei Paesi baschi; e anche sul passato, per esempio sulle violazioni dei diritti umani operate dallo stato spagnolo (tortura, esecuzioni extragiudiziali, squadre della morte, desaparecisos...).
Sempre aperta, oltre a quella dell'indipendenza, la questione del socialismo (bietan jarrai: continuare con entrambi, stava scritto sotto l'ascia con il serpente)

18057648_10209517627674561_6863660973845875269_n.jpg imagePreparan resistencia en Cacahuatepec ante la presencia de grupos paramilitares y despojo ... May 19 16:42 by Demián Revart 0 comments

Tras la irrupción violenta desde el 7 de marzo de un comando paramilitar en la región de Cacahuatepec en la zona rural de Acapulco, Guerrero, sin la autorización de las comunidades y ejidos que conforman dicha territorialización, se han tocado las campanas de la organización una vez más para emprender acciones conjuntas y ponerle un alto a la violencia que es "comandada desde el gobierno estatal a nombre de una 'organización ciudadana' de empresarios armados".

whatsappimage20170518at11.13.57imp.jpg imageUna semana sangrienta para México; 7 trabajadores agrícolas y 2 periodistas asesinados por... May 19 16:26 by Demián Revart 0 comments

Nadie se salva.

8ca2d88053be4241927f7a2855c650eb.jpeg imageStop the threats of the Mexican State against our militant comrade Adrián! May 19 16:07 by Revolución Internacional / World Revolution 0 comments

In early April, the state government of Hidalgo threatened to "start investigations" and take criminal actions against three militants who promote different community resistances in the region. Among them, is our brother and militante comrade Adrián Medina, criminalized in conjunction with Lorenzo Bautista and Armando Monter in many local media and newspapers to facilitate his detention or any repressive act directly against him.

Fotografía tomada durante la "Minga de trabajo y pensamiento" en Corinto, el 9 de mayo. imageCuando re-sentir se vuelve una razón para acallarnos May 19 03:12 by CEP-Enraizando 0 comments

Pero hay algo en lo que se equivoca el Estado al creer que estrujando unas cuántas personas, incluso comunicadoras, podrán acabar el proceso de Liberación de la Madre Tierra, y es que el Estado cree que todos son de su condición, pero las comunidades liberadores, ahora caminando a la autogestión y a la autonomía, se nutren de todos los aportes que puedan hacer quienes re-sientan la Madre Tierra, y se lancen a desalambrarla, pero aquí las comunidades precisamente en su ejercicio de autonomía, han podido darse cuenta que ellas mismas pueden producir y además, re-crear los medios de comunicación, economía, cultura y de su propia sociedad.

logoindex.gif imageDčs maintenant, passons de la défiance ŕ la résistance sociale ! May 18 21:36 by Relations Extérieures de la CGA 1 comments

Communiqué de la Coordination des Groupes Anarchistes suite ŕ l'élection présidentielle en France

e127_09_5.jpg imageΓια το φράγμα Πεί ... May 18 20:53 by Αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

Για το φράγμα Πείρου - Παραπείρου στην περιοχή της Δυτικής Αχαΐας
Εισήγηση της αναρχικής ομάδας "δυσήνιος ίππος" στην πολιτική εκδήλωση για το νερό που πραγματοποιήθηκε στις 28 Απρίλη 2017 στην Πάτρα, στο πλαίσιο του διημέρου εκδηλώσεων για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

img_0485.jpg imageWe, supporters of Rojava, should be worried about its partnership with the United States. May 18 11:50 by Zaher Baher 0 comments

This article covers the current military situation in Rojava. While the PYD and Syrian Democratic Party are getting closer and closer to UNited States some of the anarchists and anarchist-communists are happy with that . The Article tries to bring the attention of those anarchists that the partnership between them is in the interest of US and its allies in Europe and the region . In the end, Rojava, might lose what it has been achieved so far.

p_04_03_2017.jpeg imageEl alma esquizofrénica del proyecto europeo May 16 18:55 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

Artículo publicado originalmente en la Revista Mala, No.20 (Enero 2016), en Santiago de Chile.

1demayo201755101.jpg imageMujeres, precariedad y feminismo: desafíos del movimiento sindical May 16 05:45 by María Carrasco y Alejandra Villegas 0 comments

La incorporación de la mujer al mundo del trabajo asalariado es una tendencia que avanza progresivamente, impulsada por la modernización de los procesos productivos y el incremento de la así llamada “flexibilización laboral”, que en nombre de una supuesta mayor libertad para disponer del propio tiempo, da pie a empleos de baja calificación y bajos salarios.

wp_20160611_002.jpg imageΔεν ελπίζω τίποτ^... May 16 05:02 by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Αθήνας 0 comments

17 του Μάη όλοι και όλες ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και συμμετέχουμε στις Πανελλαδικές Απεργιακές κινητοποιήσεις. Απεργούμε όλες και όλοι εμείς που κράτος και αφεντικά ληστεύουν τα αιματοβαμμένα μεροκάματα μας. Αγωνιζόμαστε μαζικά ενάντια σε όλους αυτούς που κλέβουν τις ζωές μας και παλεύουμε όλες και όλοι εμείς που στις δικές μας πλάτες αυξάνουν τα κέρδη τους τα αφεντικά. Απεργούμε κάθε ένας και κάθε μία από μας που μας ζητάνε να συνηθίσουμε την αλυσίδα στον λαιμό μας για τα υπερκέρδη των τραπεζών και την σωτηρία του ανθρωποβόρου καπιταλισμού.

12311094_1697455980474713_9086228949900891244_n.jpg imageΜια απο τα ίδια ή μ&... May 16 04:59 by ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ 0 comments

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΘΗΝΑ 10:30 ΠΟΡΕΙΑ, Μουσείο, στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 9:00 ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ, Τσιμισκή με Αριστοτέλους 10:00 ΠΟΡΕΙΑ, Καμάρα, στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης ΗΡΑΚΛΕΙΟ 9:00, ΠΟΡΕΙΑ, Άγαλμα Βενιζέλου

ggf.jpg imageΙδρυτική διακήρυ... May 15 18:26 by Quieta Movere 0 comments

Αντιτάσσουμε την ελευθεριακή παιδεία ως αντίβαρο στο υπάρχον εκπαιδευτικό μοντέλο που απηχεί το κυρίαρχο φαντασιακό συμβάλλοντας στη διαιώνιση της κυριαρχίας. Σκοπός δεν είναι η συσσώρευση μιας ατελείωτης στοίβας καταχωρημένης γνώσης. Σκοπός είναι η επίγνωση των κοινωνικών δυνάμεων που ασκούνται στον άνθρωπο και η διαμόρφωση χαρακτηροδομών ικανών να συνθέσουν το μωσαϊκό του κοινωνικού με τον ιδιαίτερο υποκειμενικό αλλά και αλληλέγγυο τρόπο τους. Μια παιδεία κάτοπτρο της χειραφετημένης κοινωνίας για την οποία αγωνιζόμαστε.

textVICENZA IN MANO NEMICA May 14 19:43 by Gianni Sartori 0 comments

Un modesto \\\"si parva licet\\\" che la dice lunga sullo stato di sudditanza imperante a Vicenza nei confronti degli invadenti \\\"ospiti\\\" a stelle e strisce. Nonostante la decennale lotta del presidio No dal Molin, comunque degna di rispettosa memoria

cecenia_1.jpg imageΑλληλεγγύη στα θa... May 13 18:33 by Alternativa Libertaria/fdca 1 comments

Η Alternativa Libertaria στέκεται αλληλέγγυα με την κοινότητα LGBT της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενάντια στις συλλήψεις και τις επιθέσεις στην Τσετσενία, τη Ρωσία και άλλες χώρες της Ομοσπονδίας, όπου η ελευθερία του Τύπου και της έκφρασης σε δημόσιους χώρους, έχει κατασταλεί για όσους ανήκουν στην κοινότητα LGBT. Υποστηρίζουμε μια εκστρατεία αντιπληροφόρησης όσον αφορά αυτή τη συνεχόμενη υπόθεση και προσπαθούμε να παρέχουμε συνεχώς πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο που εκδηλώνεται ο αυταρχισμός και το παραδοσιακό νεοθρησκευτικό πνεύμα στις χώρες της Ομοσπονδίας, όπου έχει γίνει εργαλείο κυριαρχίας πάνω στους ανθρώπους.

apergia_17.jpg imageΓενική Απεργία May 13 14:16 by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

Η ολομέτωπη επίθεση του κράτους και των αφεντικών και η διαρκής επιβολή νέων επαχθέστερων όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης εκφράζουν την συνολική διαδικασία βίαιης αναδιάρθρωσης του κρατικού και καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας. Η σημερινή πολιτική διαχείριση, πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις επιδιώξεις του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου, την πολιτική της Ε.Ε. και των προηγούμενων κυβερνήσεων, θέτει σε εφαρμογή ένα νέο γύρω λεηλασίας απέναντι στην κοινωνία με όρους ακόμα πιο επαχθείς και σκληρότερους από το παρελθόν αφού τα μέτρα που προέκυψαν από το “κλείσιμο της αξιολόγησης” κατέληξαν στην υπογραφή ενός νέου μνημονίου και έρχονται να προστεθούν στα ερείπια που έχουν αφήσει πίσω τους τα τρία προηγούμενα μνημόνια.

textNO G7, ne G8 o G20 - Vogliamo Libertŕ, Uguaglianza, Solidarietŕ. May 13 02:21 by CIB Unicobas 0 comments

NO G7, ne G8 o G20 - Vogliamo Libertŕ, Uguaglianza, Solidarietŕ.

13 MAGGIO 2017, ore 9,00, Largo 2 Giugno (ingresso V.le Einaudi)

SCIOPERO SOCIALE e MANIFESTAZIONE STUDENTESCA

NOI CI SAREMO!

text17 Mai : Journée Internationale Contre l’Homophobie. Tchétchénie mais pas seulement. May 13 00:32 by Alternativa Libertaria / FdCA 1 comments

Solidarité avec les victimes de l’homophobie, en Tchétchénie [Italiano][English]

more >>
© 2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]